Կաթնամթերային ենթահամալիրի զարգացման և տնտեսական արդյունավետության բարձրացման ուղիները Հայաստանի Հանրապետությունում

Психология

Հոգեբանական հետազոտության մեթոդաբանության հիմնական սկզբունքները այն հիմնարար կանոններն ու մոտեցումներն են, որոնցով ապահովվում է հոգեբանական երևույթների ուսումնասիրության գիտականությունը, վստահելիությունը և օբյեկտիվությունը։ Այս սկզբունքների հիմքում ընկած է օբյեկտիվության պահանջը, ըստ որի հետազոտողը պետք է հնարավորինս նվազեցնի իր անձնական կարծիքների, կանխակալ վերաբերմունքի կամ ենթադրությունների ազդեցությունը արդյունքների վրա և հիմնվի փաստացի տվյալների վրա։ Կարևոր է նաև համակարգվածության սկզբունքը, որը ենթադրում է, որ ուսումնասիրությունը պետք է լինի պլանավորված, կառուցվածքային և տրամաբանորեն կազմակերպված գործընթաց՝ սկսած խնդրի ձևակերպումից մինչև արդյունքների վերլուծություն։ Վստահելիության և վավերականության սկզբունքները ապահովում են, որ ստացված տվյալները լինեն կրկնելի և իրականում չափեն այն երևույթը, որը նախատեսված է ուսումնասիրել։ Հոգեբանական հետազոտություններում մեծ նշանակություն ունի նաև էթիկական սկզբունքը, որը պահանջում է հարգանք մասնակիցների նկատմամբ, տեղեկացված համաձայնություն, գաղտնիության պահպանում և հոգեբանական վնասի բացառություն։ Բացի այդ, կիրառվում է նաև էմպիրիկության սկզբունքը, ըստ որի գիտական եզրակացությունները պետք է հիմնված լինեն դիտարկումների, փորձերի և չափումների վրա, այլ ոչ թե միայն տեսական ենթադրությունների։ Հոգեբանություն ոլորտում այս սկզբունքները միասին ապահովում են գիտական ուսումնասիրությունների որակը և թույլ են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ մարդու վարքը, մտածողությունը և հուզական գործընթացները։

История

Աշխատությունը նվիրված է X-XI դարերում Աբբասյան խալիֆայության ժամանակաշրջանում քրդերի պատմության, հասարակական-քաղաքական դիրքի և տարածաշրջանային դերակատարության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում միջնադարյան Մերձավոր Արևելքի այն ժամանակաշրջանն է, երբ Աբբասյան խալիֆայության քաղաքական ազդեցությունը աստիճանաբար բախվում էր տեղական իշխանությունների, դինաստիաների և տարբեր էթնիկ ու քաղաքական խմբերի ինքնուրույնացման գործընթացներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու քրդական բնակչության տարածքային տեղաբաշխման, սոցիալական կառուցվածքի, ցեղային և իշխանական կազմակերպությունների, ինչպես նաև քաղաքական կյանքի մեջ նրանց ունեցած դերի մասին։ Առանձին կարևորություն ունի քրդական տեղական իշխանությունների և իշխանական տների ձևավորման գործընթացը, որը կապված էր կենտրոնական իշխանության թուլացման, տարածաշրջանային ուժերի վերադասավորման և Մերձավոր Արևելքի քաղաքական քարտեզի փոփոխության հետ։ Աշխատության մեջ քրդերի պատմությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես առանձին ժողովրդի պատմություն, այլև ավելի լայն՝ Իրաքի, Իրանի, Հայաստանի, Միջագետքի և հարակից շրջանների քաղաքական ու սոցիալ-տնտեսական զարգացումների համատեքստում։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել քրդերի հարաբերությունները խալիֆայության կենտրոնական իշխանության, տեղական կառավարիչների և հարևան ժողովուրդների ու իշխանությունների հետ։ Ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հետագա միջնադարյան քրդական իշխանությունների ձևավորման նախադրյալները հասկանալու համար, քանի որ X-XI դարերում տեղի ունեցած քաղաքական և սոցիալական փոփոխությունները նշանակալի դեր են ունեցել տարածաշրջանում քրդական իշխանական կենտրոնների ամրապնդման գործում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել քրդագիտության, արաբագիտության, արևելագիտության և Մերձավոր Արևելքի միջնադարյան պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ որպես քրդերի քաղաքական, հասարակական և պատմական զարգացման վերաբերյալ մասնագիտական ուսումնասիրության աղբյուր։

Религия

Հրատարակությունը ներկայացնում է Նոր Կտակարանի չորս կանոնական ավետարաններից մեկը՝ Հովհաննես առաքյալին վերագրվող ավետարանական երկը։ Այն առանձնանում է Հիսուս Քրիստոսի աստվածային բնության, նրա ինքնության, առաքելության և մարդկության փրկության վերաբերյալ աստվածաբանական խորքային շեշտադրումներով։ Ավետարանի բովանդակության առանցքում Քրիստոսի՝ որպես Աստծո Խոսքի և կյանքի աղբյուրի ընկալումն է, ինչպես նաև հավատքի, սիրո, ճշմարտության, հավիտենական կյանքի և Աստծո հետ հաղորդակցության գաղափարները։ Այն ներառում է Քրիստոսի խոսքերն ու ուսուցումները, նրա կատարած նշանների մասին պատմությունները, աշակերտների հետ զրույցները և վերջին օրերի իրադարձությունները։ Հովհաննեսի Ավետարանը կարևոր տեղ ունի քրիստոնեական դավանաբանության և եկեղեցական մեկնողական ավանդության մեջ՝ նպաստելով Հիսուս Քրիստոսի անձի ու ուսմունքի աստվածաբանական ընկալմանը։ Առանձին ավետարանի տեսքով հրատարակությունը կարևոր է նաև աստվածաշնչյան տեքստերի տարածման, հայերեն կրոնական ընթերցանության և 19-րդ դարի հայալեզու հրատարակչական գործունեության ուսումնասիրության համար:

История

Պատմական և իրավական բնույթի այս փաստաթուղթը վերաբերում է Մոսկվայում տարեց, աղքատ և անաշխատունակ հայերի խնամքի ու ապաստանի համար նախատեսված բարեգործական հաստատության կառավարման կազմակերպմանը։ Ներկայացվում են հաստատության գործունեության հիմնական սկզբունքները, կառավարման մարմինների գործառույթները, պատասխանատվության շրջանակները և ներքին վարչական կարգը։ Քննության են առնվում խնամքի կարիք ունեցող անձանց ընդունման և պահպանման, նրանց կենցաղային պայմանների ապահովման, նյութական աջակցության ու սոցիալական հոգածության կազմակերպման հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաստատության միջոցների կառավարմանը, պատասխանատու անձանց պարտականություններին, հաշվետվողականությանը և բարեգործական նպատակներով տրամադրված միջոցների նպատակային օգտագործմանը։ Փաստաթուղթը պատկերացում է տալիս համայնքային բարեգործության կազմակերպված ձևերի, սոցիալական օգնության մեխանիզմների և խնամքի հաստատությունների կառավարման սկզբունքների մասին։ Այն միաժամանակ արժեքավոր աղբյուր է Մոսկվայի հայ համայնքի սոցիալական և բարեգործական գործունեության պատմության ուսումնասիրման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայ համայնքների պատմությամբ, բարեգործության և սոցիալական աջակցության պատմությամբ, ինչպես նաև հասարակական կազմակերպությունների գործունեությամբ զբաղվող հետազոտողների ու պատմաբանների համար։

Философия

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական որոշումների ընդունման գործընթացի մեթոդաբանական վերլուծությանը՝ ուսումնասիրելով որոշումների ձևավորման տեսական հիմքերը, դրանց ընդունման փուլերը և քաղաքական գործընթացների վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Գրքում քաղաքական որոշումը դիտարկվում է որպես բարդ և բազմաշերտ գործընթաց, որի վրա ազդեցություն են ունենում քաղաքական ինստիտուտները, պետական կառավարման համակարգը, հասարակական խմբերի շահերը, տեղեկատվական միջավայրը, քաղաքական դերակատարների վարքագիծը և արտաքին պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական որոշումների ընդունման տարբեր տեսական մոդելներին և մեթոդաբանական մոտեցումներին՝ հնարավորություն տալով համեմատել դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները տարբեր քաղաքական իրավիճակներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են որոշումների մշակման, այլընտրանքների ձևավորման, դրանց գնահատման, ընտրության և իրականացման գործընթացները, ինչպես նաև որոշումների արդյունավետության և հետևանքների գնահատման մեթոդները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ռացիոնալության, անորոշության, սահմանափակ տեղեկատվության և շահերի բախման պայմաններում քաղաքական ընտրության առանձնահատկություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են քաղաքական դերակատարները վերլուծում առկա խնդիրները, ձևավորում հնարավոր լուծումներ և ընտրում գործողությունների առավել նպատակահարմար տարբերակներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում քաղաքական որոշումների հիմնավորվածության, կանխատեսելիության, արդյունավետության և հանրային ընդունելիության գնահատմանը, ինչպես նաև որոշումների ընդունման գործընթացում փորձագիտական գիտելիքի և տեղեկատվության օգտագործմանը։ Մեթոդաբանական վերլուծությունը կարող է կիրառվել ինչպես պետական կառավարման, այնպես էլ քաղաքական ինստիտուտների և հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ընթացքում՝ նպաստելով քաղաքական որոշումների որակի և կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, պետական կառավարման մասնագետներին, քաղաքական վերլուծաբաններին, սոցիոլոգներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Лингвистика

Developing Creative Writing: From Paragraph to Essay-ը ակադեմիական գրավոր խոսքի և ստեղծագործական գրելու ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է անգլերեն սովորողների համար և նպատակ ունի զարգացնել գրավոր արտահայտման հմտությունները՝ սկսելով պարզ պարբերությունից և հասնելով ամբողջական էսսեի կառուցմանը, աշխատությունում ներկայացվում են գրավոր տեքստի կառուցվածքի հիմնական սկզբունքները՝ գաղափարի ձևավորում, պլանավորում, ներածություն, հիմնական մաս և եզրակացություն, միաժամանակ ընդգրկվում են ստեղծագործական գրելու մեթոդներ՝ նկարագրություն, պատմողական գրություն, կարծիքի արտահայտում և գաղափարների զարգացում, հատուկ ուշադրություն է դարձվում կապակցվածության, տրամաբանական հաջորդականության և բառապաշարի հարստացմանը, աշխատությունը նաև ներառում է գործնական առաջադրանքներ, օրինակներ և քայլ առ քայլ վարժություններ, որոնք օգնում են սովորողներին աստիճանաբար բարելավել իրենց գրավոր հմտությունները և ձևավորել հստակ ու կազմակերպված ակադեմիական գրելու կարողություններ։