Խորհրդածություններ, հատոր երկրորդ

Biology

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարածքում հանդիպող որոշ մանր կաթնասունների էկոլոգիական և ֆաունիստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև տարբեր բարձրությունների վրա դրանց տարածվածության օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է Հայաստանի բազմազան բնական պայմանների և լանդշաֆտային գոտիների ազդեցության ուսումնասիրությունը մանր կաթնասունների տեսակային կազմի, բնակության վայրերի, տարածքային բաշխման և էկոլոգիական հարմարվողականությունների վրա։ Աշխատության մեջ մանրամասն դիտարկվում են ուսումնասիրվող կենդանիների ֆաունիստական կազմը, դրանց տարածման աշխարհագրական առանձնահատկությունները և տարբեր բնակավայրերի նկատմամբ ունեցած նախասիրությունները։ Հատուկ նշանակություն է տրվում բարձրադիր գոտիականությանը, քանի որ Հայաստանի լեռնային ռելիեֆը ստեղծում է բնական պայմանների մեծ բազմազանություն՝ սկսած ցածրադիր և չորային տարածքներից մինչև բարձր լեռնային, ենթալպյան և ալպյան գոտիներ։ Այդ պայմաններում տարբեր մանր կաթնասունների տարածվածությունը կարող է զգալիորեն փոփոխվել՝ կախված ջերմաստիճանից, խոնավությունից, բուսականության բնույթից, սննդային ռեսուրսների առկայությունից, հողի առանձնահատկություններից և այլ էկոլոգիական գործոններից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր բարձրությունների և բնակավայրերի միջև տեսակային կազմի համեմատությունը, որի միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել առանձին տեսակների էկոլոգիական նախասիրությունների և բարձրադիր պայմաններին հարմարվելու հնարավորությունների մասին։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև կենդանիների տարածման, կենսամիջավայրերի օգտագործման և թվաքանակի փոփոխությունների վերաբերյալ դիտարկումներ, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն Հայաստանի կենդանական աշխարհի ուսումնասիրման և պահպանության տեսանկյունից։ Մանր կաթնասունները էկոհամակարգերի կարևոր բաղադրիչ են․ նրանք մասնակցում են սննդային շղթաներին, ազդում են բուսական համայնքների և հողի գործընթացների վրա և միաժամանակ հանդիսանում են բազմաթիվ գիշատիչ կենդանիների սննդի աղբյուր։ Հետևաբար դրանց տարածվածության և էկոլոգիական կապերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի բնական էկոհամակարգերի կառուցվածքի և գործունեության մասին։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է նաև Հայաստանի տարբեր բնական գոտիներում կենդանական աշխարհի ուսումնասիրության անհրաժեշտությամբ, քանի որ լեռնային երկրներում բարձրության փոփոխությունը հաճախ ուղեկցվում է կլիմայական և կենսաբանական պայմանների էական փոփոխություններով։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է Հայաստանի մանր կաթնասունների բազմազանության, էկոլոգիայի և բարձրադիր տարածման գիտական ուսումնասիրություն և կարող է օգտակար լինել կենսաբանների, կենդանաբանների, էկոլոգների, բնապահպանության մասնագետների, ուսանողների և Հայաստանի կենդանական աշխարհի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Other Subjects

Այս մեթոդական ձեռնարկը նվիրված է շրջանային գրադարանի՝ որպես մեթոդական աշխատանքի կենտրոնի դերին և գործառույթներին՝ դիտարկելով այն որպես տեղական գրադարանային համակարգի կազմակերպչական, խորհրդատվական և ուսումնական առանցք։ Նյութում ներկայացվում են մեթոդական աշխատանքի հիմնական ուղղությունները՝ ներառյալ գրադարանային գործընթացների համակարգումը, աշխատակիցների մասնագիտական վերապատրաստումը, ընթերցողների սպասարկման ձևերի կատարելագործումը և առաջավոր փորձի տարածումը տարածաշրջանի գրադարանների միջև։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում շրջանային գրադարանի կողմից իրականացվող վերահսկողության և խորհրդատվության մեխանիզմներին, որոնք նպաստում են միասնական գրադարանային քաղաքականության ձևավորմանը և աշխատանքի որակի բարձրացմանը։ Քննարկվում են նաև պլանավորման, հաշվետվության և վերլուծական աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները, որոնք թույլ են տալիս գնահատել գրադարանների արդյունավետությունը և բացահայտել զարգացման ուղղությունները։ Ձեռնարկը ընդգծում է, որ շրջանային գրադարանը պետք է հանդես գա որպես մեթոդական աջակցության կենտրոն՝ ապահովելով փորձի փոխանակում, մասնագիտական աճ և գրադարանային ծառայությունների շարունակական կատարելագործում ամբողջ տարածաշրջանում։

Literature

Այս ստեղծագործությունը Վանո Սիրադեղյանի արձակ գործերից է, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է մարդու ներաշխարհը, առօրյա կյանքի իրավիճակները և հասարակական հարաբերությունների նուրբ ու երբեմն հակասական դրսևորումները։ Նրա գրական ոճը բնորոշվում է իրականության սուր դիտարկմամբ, հեգնանքով և հոգեբանական խորությամբ։ Տեքստում հաճախ առանձնանում են սովորական թվացող դեպքերը, որոնք բացահայտում են մարդկային բնավորության, բարոյական ընտրությունների և սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը անհատի վրա։ Սիրադեղյանի արձակը միավորում է կենցաղային իրականությունը և փիլիսոփայական ենթատեքստը՝ ընթերցողին ստիպելով վերաիմաստավորել առօրյա կյանքի պարզ երևույթները։

Biology

Գիտական աշխատությունը նվիրված է նոր սինթեզված պորֆիրինային միացությունների գենոտոքսիկ և մոդիֆիկացնող հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ԴՆԹ-կոմետ մեթոդի կիրառմամբ, ընդգրկելով մոլեկուլային կենսաբանության, գենետիկայի, կենսաքիմիայի, թունաբանության և կենսաբժշկական հետազոտությունների կարևոր հիմնախնդիրները։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է պորֆիրինների ազդեցությամբ բջիջների գենետիկական նյութում հնարավոր փոփոխությունների, ԴՆԹ-ի վնասման և վերականգնման գործընթացների, ինչպես նաև տարբեր ֆիզիկական և քիմիական գործոնների նկատմամբ բջջային արձագանքի առանձնահատկությունների բացահայտման հետ։ Պորֆիրինները օրգանական մակրոցիկլային միացությունների խումբ են, որոնք առանձնանում են իրենց յուրահատուկ մոլեկուլային կառուցվածքով, էլեկտրոնային հատկություններով և կենսաբանական համակարգերի հետ փոխազդելու բազմազան հնարավորություններով։ Դրանց որոշ ներկայացուցիչներ կարևոր դեր են կատարում բնական կենսաբանական գործընթացներում, իսկ սինթետիկ պորֆիրիններն ու դրանց ածանցյալները հետաքրքրություն են ներկայացնում դեղագործության, ֆոտոդինամիկ թերապիայի, կենսաբժշկական ախտորոշման և նոր կենսաակտիվ նյութերի մշակման տեսանկյունից։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է պորֆիրինային միացությունների քիմիական կառուցվածքի և կենսաբանական ակտիվության փոխկապակցվածությունը, դրանց հնարավոր ազդեցությունը բջջային կենսագործունեության վրա և գենետիկական անվտանգության գնահատման մեթոդաբանական հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի գենոտոքսիկության ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր նյութերի ազդեցությամբ ԴՆԹ-ի կառուցվածքում առաջացող վնասումները և դրանց հնարավոր հետևանքները բջջային համակարգերի համար։ Հետազոտության առանցքային մեթոդներից է ԴՆԹ-կոմետ թեստը, որը հայտնի է նաև որպես առանձին բջիջների գելային էլեկտրոֆորեզի մեթոդ և լայնորեն կիրառվում է գենետիկական նյութի վնասվածքների հայտնաբերման ու քանակական գնահատման նպատակով։ Մեթոդի հիմքում ընկած է այն սկզբունքը, որ հատուկ մշակված բջիջների ԴՆԹ-ն էլեկտրական դաշտի ազդեցությամբ կարող է առաջացնել գիսաստղ հիշեցնող պատկեր, որի բնութագրերը կապված են գենետիկական նյութի վնասվածության աստիճանի հետ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ԴՆԹ-ի շղթաների խզումները և որոշակի փորձարարական պայմաններում հայտնաբերվող այլ վնասվածքներ՝ գնահատելով բջիջների արձագանքը հետազոտվող միացությունների ազդեցությանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նոր պորֆիրինների գենոտոքսիկ ազդեցության հնարավոր կախվածության ուսումնասիրությունը դրանց կոնցենտրացիայից, ազդեցության տևողությունից, մոլեկուլային կառուցվածքից և փորձարարական միջավայրի առանձնահատկություններից։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում պորֆիրինների մոդիֆիկացնող հատկությունները, որոնք կարող են դրսևորվել այլ գործոններով պայմանավորված գենետիկական վնասումների ուժեղացման կամ նվազեցման ձևով։ Այս համատեքստում կարևորվում է պորֆիրինային միացությունների հնարավոր պաշտպանական և վնասող ազդեցությունների համեմատական գնահատումը, ինչպես նաև դրանց կենսաբանական ակտիվության մեխանիզմների բացահայտումը։ Հետազոտության թեմատիկան առնչվում է օքսիդատիվ սթրեսի, ազատ ռադիկալների առաջացման, ակտիվ թթվածնային միացությունների մասնակցությամբ ընթացող գործընթացների և ԴՆԹ-ի վնասման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Որոշ պորֆիրիններ, հատկապես լուսային գրգռման պայմաններում, կարող են մասնակցել ֆոտոքիմիական ռեակցիաների, որոնց արդյունքում առաջացող ակտիվ մասնիկները փոխազդում են բջջային բաղադրիչների հետ։ Միաժամանակ պորֆիրինային տարբեր կառուցվածքներ կարող են ունենալ կենսաբանական ազդեցության տարբեր ուղղվածություն, ուստի դրանց հատկությունների գնահատումը պահանջում է առանձին փորձարարական ուսումնասիրություններ։ Աշխատության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի բջջային կենսունակության, գենետիկական վնասվածքների և նյութերի կոնցենտրացիաների միջև փոխհարաբերության գնահատումը, քանի որ գենոտոքսիկության արդյունքների ճիշտ մեկնաբանման համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև ընդհանուր բջջաթունավոր ազդեցությունը։ Հետազոտության մեթոդաբանական առանձնահատկությունները կարող են ընդգրկել փորձարարական և վերահսկիչ խմբերի համեմատությունը, ԴՆԹ-ի վնասվածության ցուցանիշների քանակական գնահատումը, վիճակագրական վերլուծությունը և տարբեր պորֆիրինային միացությունների կենսաբանական ակտիվության համադրումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ԴՆԹ-ի վերականգնման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը, քանի որ բջիջների գենետիկական կայունությունը կախված է ոչ միայն վնասող գործոնների ազդեցությունից, այլև առաջացած փոփոխությունները հայտնաբերելու և վերացնելու կենսաբանական համակարգերի կարողությունից։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նոր քիմիական միացությունների կենսաբանական անվտանգության գնահատման, դրանց կառուցվածք-ակտիվություն փոխհարաբերությունների բացահայտման և գենոտոքսիկության ուսումնասիրման ժամանակակից մեթոդների կիրառման անհրաժեշտությամբ։ Պորֆիրինների հնարավոր մոդիֆիկացնող ազդեցությունների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նոր նյութերի հետագա հետազոտություններին և դրանց կիրառման հնարավորությունների գիտական գնահատմանը։ Հատուկ նշանակություն ունի նման հետազոտությունների դերը դեղաբանական նյութերի նախնական անվտանգության ուսումնասիրության, հակաուռուցքային հետազոտությունների և ֆոտոդինամիկ ազդեցությամբ միացությունների կենսաբանական բնութագրման գործընթացներում։ Միաժամանակ ԴՆԹ-կոմետ մեթոդով ստացված տվյալները գենետիկական անվտանգության գնահատման բաղադրիչներից մեկն են և ամբողջական եզրակացության համար կարող են պահանջվել լրացուցիչ փորձարարական մեթոդներ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գենետիկներին, մոլեկուլային կենսաբաններին, կենսաքիմիկոսներին, թունաբաններին, դեղագետներին, կենսաբժշկական հետազոտողներին, օրգանական քիմիայի մասնագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Այն ունի տեսական, փորձարարական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով նոր պորֆիրինային միացությունների գենոտոքսիկ և մոդիֆիկացնող հատկությունների, ԴՆԹ-ի վնասման մեխանիզմների և կենսաբանական համակարգերի վրա քիմիական նյութերի ազդեցության առավել խորքային ըմբռնմանը։

Law

Աշխատությունը նվիրված է 1990–1997 թվականներին Հայաստանի Հանրապետությունում սոցիալական ապահովության ոլորտի պետական կառավարման մարմինների ձևավորման, գործունեության և իրավական կարգավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվող ժամանակահատվածը բնութագրվում է պետական կառավարման համակարգի վերակազմավորմամբ և նախկին խորհրդային սոցիալական ապահովության մեխանիզմներից ինքնուրույն ազգային համակարգի ձևավորմանն ուղղված անցմամբ, ինչի պայմաններում անհրաժեշտ էր ստեղծել սոցիալական քաղաքականության իրականացման համապատասխան իրավական և կազմակերպական հիմքեր։ Հետազոտության կենտրոնում սոցիալական ապահովության ոլորտում լիազորված պետական մարմինների կարգավիճակը, իրավասությունները, գործառույթները, կառուցվածքային փոփոխությունները և փոխհարաբերություններն են պետական կառավարման մյուս օղակների հետ։ Ուսումնասիրվում է այն իրավական դաշտի ձևավորումը, որի շրջանակում կազմակերպվում էին կենսաթոշակային ապահովությունը, սոցիալական օգնությունը, բնակչության սոցիալապես խոցելի խմբերի աջակցությունը և սոցիալական պաշտպանության համակարգին վերաբերող պետական այլ գործառույթներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անկախ պետականության հաստատման պայմաններում կառավարման ինստիտուտների վերափոխմանը, նախկին կառույցների իրավասությունների փոփոխությանը և նոր սոցիալ-տնտեսական իրողություններին համապատասխան պետական կառավարման մեխանիզմների ստեղծմանը։ Կարևոր ուղղություն է իրավական ակտերի և կազմակերպական կառուցվածքի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելու համար, թե ինչպես էին օրենսդրական և ենթաօրենսդրական կարգավորումները սահմանում պետական մարմինների խնդիրները, իրավասությունների շրջանակը և պատասխանատվությունը։ Միաժամանակ դիտարկվում են կենտրոնական և տարածքային կառավարման մակարդակների փոխհարաբերությունները, սոցիալական ծրագրերի իրականացման կազմակերպական մեխանիզմները և պետական մարմինների գործունեության համակարգման խնդիրները։ Ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական բարդ պայմանները կարևոր համատեքստ են պետական սոցիալական քաղաքականության ուսումնասիրության համար, քանի որ տնտեսական վերափոխումները, զբաղվածության կառուցվածքի փոփոխությունները և բնակչության սոցիալական պաշտպանության նոր պահանջները մեծացնում էին կառավարման համակարգի վերակազմավորման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու սոցիալական ապահովության պետական կառավարման ինստիտուցիոնալ զարգացման սկզբնական փուլին և գնահատելու, թե ինչպիսի իրավական ու կազմակերպական հիմքեր էին ձևավորվում հետագա սոցիալական պաշտպանության համակարգի համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է վարչական իրավունքի, սոցիալական ապահովության իրավունքի, պետական կառավարման և նորագույն պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայաստանի անկախության առաջին տարիներին սոցիալական ապահովության կառավարման համակարգի ձևավորման հիմնական առանձնահատկությունները։

History

Մեծ Հայքը Երվանդունյաց դարաշրջանում (մ.թ.ա. IV դարի վերջին տասնամյակներ – մ.թ.ա. III դարի վերջ) ընդգրկում է հայկական պետականության վաղ հելլենիստական շրջանը, երբ Երվանդունիների տոհմը հանդիսանում էր Հայաստանի հիմնական արքայատոհմերից մեկը և ձևավորում էր երկրի քաղաքական, վարչական և ռազմական կառուցվածքը Ալեքսանդր Մակեդոնացու արշավանքներից հետո առաջացած լայն աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների պայմաններում։ Այս ժամանակաշրջանում Մեծ Հայքը գտնվում էր մի կողմից մակեդոնա-հելլենիստական աշխարհակարգի ազդեցության, մյուս կողմից՝ տեղական պետական ավանդույթների պահպանման և վերաձևավորման գործընթացների միջև, ինչը պայմանավորում էր երկրի քաղաքական հարաբերությունների ճկունությունը և որոշակի ինքնավարության պահպանումը։ Երվանդունիների իշխանության օրոք ձևավորվում են կենտրոնացված կառավարման տարրեր՝ արքայական իշխանության ամրապնդմամբ, տեղական իշխանությունների վերահսկմամբ և վարչական համակարգի աստիճանական կազմակերպմամբ, ինչը նպաստում է պետական կառավարման կայունացմանը։ Այս շրջանում Հայաստանը նաև կարևոր դեր է խաղում տարածաշրջանային առևտրական ուղիների համակարգում՝ կապելով Փոքր Ասիան, Իրանական բարձրավանդակը և Միջագետքը, ինչը խթանում է տնտեսական հարաբերությունների զարգացումը և քաղաքային կենտրոնների առաջացումը։ Մշակութային առումով նկատելի է հելլենիստական ազդեցության աստիճանական ներթափանցումը՝ հատկապես քաղաքաշինության, դրամաշրջանառության և վարչական մշակույթի ոլորտներում, սակայն միաժամանակ պահպանվում են տեղական ավանդական մշակութային ձևերը և հայկական ինքնության հիմնական տարրերը։ Երվանդունիների իշխանության վերջնական փուլում նկատվում է քաղաքական թուլացում և արտաքին ուժերի՝ հատկապես սելևկյանների աճող ազդեցություն, ինչը հետագայում հանգեցնում է իշխանական փոփոխությունների և նոր պետական ձևավորման փուլերի։