Խրիմյան Հայրիկ

Технология

Այս աշխատանքը նվիրված է ակրիլաթթվի էսթերների սինթեզի մեթոդների և դրանց հետագա քիմիական փոխարկումների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով օրգանական սինթեզի ժամանակակից մոտեցումները և այդ միացությունների կիրառական նշանակությունը պոլիմերային նյութերի, ծածկույթների, սոսինձների և արդյունաբերական քիմիայի այլ ոլորտներում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են ակրիլաթթվի էսթերների ստացման հիմնական ուղիները, այդ թվում՝ էսթերացման ռեակցիաները համապատասխան ալկոհոլների և ակրիլաթթվի միջև, կատալիտիկ համակարգերի կիրառումը և ռեակցիոն պայմանների օպտիմալացումը՝ բարձր ելք և մաքրություն ապահովելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև այդ էսթերների քիմիական ակտիվությանը, մասնավորապես դրանց մասնակցությանը պոլիմերացման, կոպոլիմերացման, նուկլեոֆիլ ավելացման և այլ փոխարկումներում, որոնք պայմանավորված են նրանց կոնյուգացված կրկնակի կապի առկայությամբ։ Քննարկվում են նաև կառուցվածք–ռեակտիվություն հարաբերությունները, որոնք թույլ են տալիս կառավարել ստացվող պոլիմերների հատկությունները՝ կախված մոնոմերների կառուցվածքից և փոխարինիչներից։ Աշխատությունը ընդգծում է ակրիլաթթվի էսթերների կարևորությունը որպես բազմաֆունկցիոնալ միջանկյալ միացություններ ժամանակակից օրգանական և պոլիմերային քիմիայում, ինչպես նաև դրանց լայն կիրառելիությունը արդյունաբերական նոր նյութերի ստեղծման գործընթացներում:

Право

Աշխատանքը նվիրված է III–XIII դարերի միջնադարյան Հայաստանում իրավական աղբյուրների ձևավորման, զարգացման և կիրառության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն աղբյուրներին, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել ժամանակաշրջանի իրավական հարաբերությունների և իրավական մշակույթի պատկերը։ Հետազոտության առանցքում իրավական նորմերի ոչ միայն ձևական ամրագրումն է, այլև դրանց արտացոլումը պատմագրական, եկեղեցական, վիմագրական և այլ գրավոր ու նյութական աղբյուրներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել սովորութային իրավունքը, աշխարհիկ իշխանությունների իրավական ակտերը, կանոնական կամ եկեղեցական իրավունքը, օտար իրավական համակարգերի ազդեցությունն ու դրանց առանձին դրույթների ընդունումը, ինչպես նաև ազգային իրավական ժողովածուները։ Միջնադարյան Հայաստանի իրավական համակարգում սովորույթը, աշխարհիկ օրենքը և կանոնական իրավունքը կարևոր իրավական ձևեր էին, իսկ ժամանակի ընթացքում նկատվում է չգրված սովորութային նորմերից դեպի գրավոր ամրագրված իրավական կարգավորումներ անցման գործընթաց։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև քրիստոնեության ընդունումից հետո եկեղեցական կանոնների դերի մեծացմանը և դրանց ազդեցությանը հասարակական հարաբերությունների կարգավորման վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է օտար իրավական ավանդույթների՝ հատկապես հռոմեաբյուզանդական և այլ իրավական համակարգերի ներթափանցման ու տեղայնացման հարցը, քանի որ միջնադարյան հայկական իրավունքը զարգանում էր տարբեր քաղաքական և մշակութային ազդեցությունների պայմաններում։ Առանձին նշանակություն կարող է տրվել իրավական բնույթի պատմագրական երկերին, վիմագիր արձանագրություններին և այլ փաստական նյութերին, որոնք, նույնիսկ եթե անմիջականորեն օրենքներ չեն, հնարավորություն են տալիս բացահայտելու իրավական նորմերի գործնական կիրառությունը և հասարակական հարաբերությունների իրական պատկերը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել նաև հայկական իրավական մտքի կարևորագույն գրավոր հուշարձանների ձևավորումն ու զարգացումը՝ սկսած վաղ միջնադարյան կանոնական ժողովածուներից մինչև XII–XIII դարերի դատաստանագրքերը։ Մասնավորապես, Մխիթար Գոշի «Դատաստանագիրքը» ներկայացնում է միջնադարյան հայկական իրավագիտության կարևորագույն ձեռքբերումներից մեկը, իսկ Կիլիկյան Հայաստանում XIII դարում իրավական համակարգի զարգացմանը նպաստեցին նաև Սմբատ Սպարապետի դատաստանագիրքը, բյուզանդական իրավական նյութերի թարգմանությունները և Անտիոքի ասիզները։ Աշխատանքի կարևորությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ իրավական աղբյուրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն վերականգնելու իրավունքի առանձին ճյուղերի պատմությունը, այլև հասկանալու միջնադարյան հայկական հասարակության սոցիալական կառուցվածքը, սեփականության հարաբերությունները, ընտանեկան ու ժառանգական իրավունքը, քրեական և դատավարական կարգավորումները, եկեղեցու ու աշխարհիկ իշխանության փոխհարաբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել իրավական մշակույթի զարգացման վրա քաղաքական կայունության, պետականության, տնտեսական հարաբերությունների և կրոնական գործոնի ազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր ներդրում է միջնադարյան Հայաստանի իրավական պատմության և աղբյուրագիտության ուսումնասիրության մեջ՝ հնարավորություն տալով տարբեր բնույթի աղբյուրների համադրմամբ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հայկական իրավունքի ձևավորման, շարունակականության և փոխակերպումների մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, պատմաբաններին, հայագետներին, իրավունքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, աղբյուրագետներին և միջնադարյան Հայաստանի հասարակական-քաղաքական կյանքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է պոլիքլորացված բիֆենիլների տարածման, տեղափոխման և կուտակման գործընթացների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության ջրային էկոհամակարգերում։ Գրքում ներկայացվում են այս կայուն օրգանական աղտոտիչների ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, շրջակա միջավայրում դրանց վարքագծի առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք ազդում են ջրային միջավայրերում դրանց միգրացիայի վրա։ Հեղինակը վերլուծում է պոլիքլորացված բիֆենիլների ներթափանցման հիմնական աղբյուրները, դրանց բաշխվածությունը ջրում, հատակային նստվածքներում և կենդանի օրգանիզմներում, ինչպես նաև կենսակուտակման և կենսախոշորացման գործընթացները սննդային շղթաներում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են Հայաստանի տարբեր ջրային ավազանների էկոլոգիական վիճակը, աղտոտման մակարդակները և հնարավոր ռիսկերը բնական էկոհամակարգերի ու մարդու առողջության համար։ Ներկայացվում են շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի մեթոդները, նմուշառման և լաբորատոր վերլուծությունների արդյունքները, ինչպես նաև տվյալների գիտական մեկնաբանությունները։ Գիրքը կարևորում է վտանգավոր օրգանական աղտոտիչների վերահսկման, բնապահպանական անվտանգության ապահովման և ջրային ռեսուրսների պահպանության խնդիրները՝ առաջարկելով գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումներ աղտոտման գնահատման և կանխարգելման համար։ Աշխատությունը նախատեսված է բնապահպանների, էկոլոգների, քիմիկոսների, ջրային ռեսուրսների մասնագետների, գիտաշխատողների և շրջակա միջավայրի պահպանության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Биология

Работа посвящена эпизоотологическому изучению туляремийного очага, расположенного в юго-восточной части Республики Армения, с целью выявления закономерностей распространения инфекции среди животных и определения факторов, влияющих на сохранение природной очаговости заболевания. Исследование рассматривает туляремию как природно-очаговую инфекцию, циркуляция которой связана с определёнными видами диких животных, переносчиками и условиями окружающей среды. Особое внимание уделяется характеристике территории исследования, её природно-климатическим и экологическим особенностям, а также составу местной фауны, способной участвовать в поддержании эпизоотического процесса. Анализируются возможные пути циркуляции возбудителя между животными и внешней средой, роль отдельных представителей дикой фауны в сохранении инфекции и факторы, определяющие пространственную и временную изменчивость эпизоотической активности очага. Важное место занимает изучение динамики выявления инфекции, распределения положительных находок и особенностей её проявления в различных природных условиях. Работа также рассматривает значение эпизоотологического мониторинга для своевременного обнаружения активности природного очага и оценки потенциальной угрозы для сельскохозяйственных животных и человека. Полученные сведения могут использоваться при организации ветеринарно-санитарных мероприятий, эпидемиологического наблюдения и профилактики заболеваний, связанных с природными очагами туляремии. Практическая значимость исследования заключается в возможности более точно оценивать степень активности очага, определять территории повышенного риска и совершенствовать систему наблюдения за циркуляцией инфекции. Работа представляет интерес для ветеринарных врачей, эпизоотологов, эпидемиологов, микробиологов, специалистов по природно-очаговым инфекциям, а также исследователей, изучающих взаимодействие возбудителей инфекционных заболеваний, животных-хозяев и факторов окружающей среды.

История

Աշխատությունը նվիրված է Սինգապուրի և Հարավարևելյան Ասիայի տարածաշրջանի դերին «ծովային Մետաքսի ճանապարհի» համակարգում 1300–1800 թվականներին՝ ընդգծելով համաշխարհային առևտրային ցանցերի ձևավորումն ու զարգացումը նախագաղութային և վաղ գաղութային փուլերում։ Հեղինակը վերլուծում է ծովային առևտրի հիմնական ուղիները, որոնք կապում էին Չինաստանը, Հնդկաստանը, Մերձավոր Արևելքը և Հարավարևելյան Ասիան՝ դիտարկելով տարածաշրջանի ռազմավարական աշխարհագրական դիրքի նշանակությունը։ Գրքում ներկայացվում են առևտրային կենտրոնների՝ նավահանգիստների և միջնորդական քաղաքների գործառույթները, ինչպես նաև դրանց տնտեսական և քաղաքական ազդեցությունը տարածաշրջանային համակարգի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ապրանքաշրջանառությանը՝ համեմունքներ, մետաքս, կերամիկա և այլ բարձրարժեք ապրանքներ, որոնք ձևավորում էին ծովային առևտրի հիմնական հոսքերը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև տարբեր կայսրությունների և առևտրային ուժերի՝ մալայական սուլթանությունների, չինական դինաստիաների և եվրոպական գաղութային տերությունների փոխազդեցությունը։ Աշխատությունը ընդգծում է Սինգապուրի տարածաշրջանի կարևորությունը որպես ռազմավարական հանգույց՝ նախքան ժամանակակից նավահանգստային քաղաքի ձևավորումը։ Այն օգտակար է պատմաբանների, տնտեսագետների և համաշխարհային առևտրի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Литература

Այս ժողովածուն ներառում է Avetik Isahakyan-ի ընտիր ստեղծագործությունները՝ ներկայացնելով նրա պոեզիան, արձակը և գրական մտածողության հիմնական ուղղությունները։ Այն արտացոլում է հեղինակի ստեղծագործական աշխարհը, որտեղ կենտրոնական տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, ազգային ցավը, սիրո և տառապանքի թեմաները, ինչպես նաև ազատության և արդարության ձգտումը։ Իսահակյանի գործերում առանձնանում է խոր հուզականությունը, պատկերավոր լեզուն և փիլիսոփայական ենթատեքստը, որոնք նրա ստեղծագործությունները դարձրել են հայ գրականության դասական արժեքներից մեկը։ Ժողովածուն ընդգծում է նաև նրա հումանիստական աշխարհայացքը՝ մարդու արժանապատվության և համամարդկային արժեքների նկատմամբ ունեցած ուշադրությունը։ Նյութը կարևոր է թե՛ գրականագիտական ուսումնասիրությունների, թե՛ հայ մշակույթի և ազգային ինքնագիտակցության ընկալման համար՝ ներկայացնելով Իսահակյանի ստեղծագործական ժառանգության ամբողջական պատկերը։