Կոլիզիոն նորմերի համակարգը

Лингвистика

Ուսումնասիրությունը նվիրված է քաղաքական դիսկուրսի տեսության կոգնիտիվ-պրագմատիկ կողմի հետազոտությանը՝ ամերիկյան և բրիտանական քաղաքական գործիչների հրապարակային ելույթների նյութի հիման վրա։ Աշխատության կենտրոնում քաղաքական խոսքի կառուցման և ընկալման այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով խոսողը ոչ միայն փոխանցում է տեղեկատվություն, այլև ձևավորում է լսարանի վերաբերմունքը, արժեքային կողմնորոշումները և քաղաքական իրադարձությունների ընկալման շրջանակը։ Հետազոտության շրջանակում քաղաքական դիսկուրսը դիտարկվում է որպես լեզվական, ճանաչողական և սոցիալական գործընթացների փոխազդեցության արդյունք։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական գործիչների կողմից կիրառվող լեզվական ռազմավարություններին և մարտավարություններին, համոզման միջոցներին, գնահատողական բառապաշարին, փոխաբերություններին, կրկնություններին, հակադրություններին և այլ հռետորական հնարքներին։ Կոգնիտիվ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են քաղաքական ելույթներում կառուցվում և փոխանցվում որոշակի մտապատկերներ, հասկացություններ և արժեքային շրջանակներ, մինչդեռ պրագմատիկ վերլուծությունը բացահայտում է խոսքային միջոցների կիրառման նպատակները և դրանց կապը կոնկրետ հաղորդակցական իրավիճակի հետ։ Ամերիկյան և բրիտանական քաղաքական խոսքի համադրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու ընդհանուր օրինաչափություններն ու ազգային-մշակութային առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով երկու քաղաքական համակարգերի, հասարակական միջավայրերի և հաղորդակցական ավանդույթների տարբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև խոսողի և լսարանի փոխհարաբերության, քաղաքական ինքնության ձևավորման, իշխանության և ազդեցության լեզվական արտահայտության, ինչպես նաև հանրային կարծիքի վրա քաղաքական հաղորդակցության հնարավոր ազդեցության հարցերը։ Աշխատությունը կարևոր է քաղաքական դիսկուրսի բազմաշերտ բնույթը հասկանալու և լեզվական ձևերի, հաղորդակցական նպատակների ու ճանաչողական գործընթացների փոխկապակցվածությունը բացահայտելու տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, քաղաքագետներին, դիսկուրսի վերլուծությամբ զբաղվող հետազոտողներին, կոգնիտիվ և պրագմատիկ լեզվաբանության մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և ասպիրանտներին։

История

Ուսումնասիրությունը նվիրված է 1915-1917 թվականներին Հայոց ցեղասպանության և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների փոխհարաբերությունների պատմաքաղաքական վերլուծությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ամերիկյան հասարակության, պետական կառույցների, դիվանագիտական ներկայացուցչությունների, մամուլի, բարեգործական կազմակերպությունների և հասարակական գործիչների արձագանքին Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների ու տեղահանությունների նկատմամբ։ Աշխատանքի կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես ձևավորվեց ամերիկյան ընկալումը հայերի ողբերգության վերաբերյալ, ինչպիսի տեղեկատվություն էր հասնում ԱՄՆ, ինչպես էին դրան արձագանքում հասարակությունը և պետական իշխանությունները, և ինչպիսի քաղաքական ու մարդասիրական քայլեր ձեռնարկվեցին այդ ժամանակահատվածում։ Ուսումնասիրության համար կարևոր նախադրյալ է Առաջին համաշխարհային պատերազմի միջազգային իրավիճակը, որի պայմաններում Օսմանյան կայսրության տարածքում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացվող բռնությունները զարգանում էին լայնածավալ ռազմական և քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ 1915 թվականից սկսված զանգվածային տեղահանությունները, սպանությունները, բռնությունները և բռնագաղթերը հանգեցրին հայ բնակչության հսկայական կորուստների և ստեղծեցին մարդասիրական աղետ, որի մասին տեղեկությունները աստիճանաբար տարածվեցին նաև ԱՄՆ-ում։ Ամերիկյան հասարակության իրազեկման գործում կարևոր դեր ունեցան Օսմանյան կայսրությունում գործող ամերիկյան դիվանագետների, միսիոներների, բժիշկների, ուսուցիչների և այլ ականատեսների հաղորդումները։ Նրանց տեղեկությունները հնարավորություն էին տալիս ամերիկյան հասարակությանը պատկերացում կազմել տեղի ունեցող իրադարձությունների մասշտաբների և հայ բնակչության վիճակի մասին։ Դիվանագիտական հաղորդագրություններն ու անձնական վկայությունները հետագայում դարձան ժամանակաշրջանի կարևոր սկզբնաղբյուրներ՝ արտացոլելով տեղահանությունների, բռնությունների, գաղթականների և որբերի ծանր դրությունը։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ամերիկյան մամուլի դերին։ Թերթերում և պարբերականներում հրապարակվող նյութերը նպաստեցին Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների վերաբերյալ տեղեկատվության տարածմանը։ Լրագրողական հրապարակումները, ականատեսների պատմությունները և դիվանագիտական հաղորդագրությունների հիման վրա կազմված նյութերը ձևավորեցին հասարակական արձագանք, որի արդյունքում հայերի օգնության խնդիրը աստիճանաբար դարձավ ԱՄՆ-ում քննարկվող կարևոր մարդասիրական հարցերից մեկը։ Ամերիկյան հասարակության արձագանքը դրսևորվեց նաև բարեգործական գործունեության ընդլայնմամբ։ Տարբեր հասարակական և կրոնական կազմակերպություններ, ինչպես նաև անհատ բարերարներ միջոցներ էին հավաքում հայ գաղթականների, որբերի և բռնություններից տուժած մարդկանց օգնության համար։ Այդ գործունեությունը հետագայում ձևավորեց լայնածավալ մարդասիրական նախաձեռնությունների հիմք, որոնց նպատակն էր սննդով, հագուստով, բժշկական օգնությամբ և կացարանով աջակցել ծանր վիճակում հայտնված հայ բնակչությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր թեման է ամերիկյան դիվանագիտական ներկայացուցչությունների գործունեությունը։ ԱՄՆ դեսպանատան և հյուպատոսական պաշտոնյաների հաղորդագրությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն բռնությունների մասին ստացված տեղեկությունները, այլև ամերիկյան դիվանագետների վերաբերմունքն ու հնարավոր գործողությունները։ Դիվանագիտական փաստաթղթերում արձանագրվում էին տեղահանությունների ընթացքը, բնակչության վիճակը, գաղթականների շարժը, բռնությունների մասին հաղորդումները և մարդասիրական օգնության անհրաժեշտությունը։ Այս աղբյուրների ուսումնասիրությունը կարևոր է ժամանակաշրջանի իրադարձությունների վերաբերյալ ԱՄՆ-ի տեղեկացվածության մակարդակը և քաղաքական արձագանքի սահմանները հասկանալու համար։ 1915-1917 թվականների ընթացքում ԱՄՆ-ի դիրքորոշումը անհրաժեշտ է դիտարկել նաև երկրի արտաքին քաղաքականության ընդհանուր շրջանակում։ ԱՄՆ-ը Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբնական տարիներին պաշտոնապես չեզոք դիրք էր պահպանում և փորձում էր չեզոքության քաղաքականությունը համատեղել միջազգային իրադարձությունների նկատմամբ իր տնտեսական, դիվանագիտական և հասարակական շահերի հետ։ Այդ պայմաններում հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների վերաբերյալ հասարակական և մարդասիրական արձագանքը միշտ չէ, որ վերածվում էր ուղղակի քաղաքական կամ ռազմական միջամտության։ Հետևաբար աշխատանքը կարևորում է մարդասիրական, հասարակական և պետական արձագանքների միջև եղած տարբերությունները։ Հայերի օգնության կազմակերպման գործում առանձնահատուկ նշանակություն ունեցավ ամերիկյան հասարակական կազմակերպվածությունը։ Հայկական հարցի շուրջ հասարակական քարոզչությունը նպաստեց դրամահավաքների, օգնության ծրագրերի և հանրային միջոցառումների կազմակերպմանը։ Այդ գործընթացում կարևոր էր հասարակության ուշադրությունը պահպանելը, քանի որ պատերազմի պայմաններում բազմաթիվ ժողովուրդներ էին հայտնվել ծանր վիճակում, իսկ միջազգային տեղեկատվական դաշտը սահմանափակված էր ռազմական գրաքննությամբ և քաղաքական հակասություններով։ Հայերի վիճակի մասին տեղեկությունների տարածումը նպաստեց նրանց նկատմամբ համակրանքի և օգնության տրամադրվածության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել ամերիկյան միսիոներական կառույցների դերը։ Մինչև պատերազմը ԱՄՆ-ից ժամանած բազմաթիվ միսիոներներ և կրթական ու կրոնական հաստատությունների ներկայացուցիչներ երկար տարիներ գործունեություն էին ծավալել Օսմանյան կայսրության հայաբնակ շրջաններում։ Նրանց կապերը տեղի բնակչության հետ և տեղում ունեցած փորձը հնարավորություն տվեցին պատերազմի տարիներին տեղեկություններ փոխանցել հայերի վիճակի մասին և մասնակցել օգնության կազմակերպմանը։ Միաժամանակ նրանց հաղորդումները կարևոր փաստագրական նյութ են պատմական հետազոտությունների համար։ Աշխատության ժամանակագրական շրջանակը՝ 1915-1917 թվականները, հնարավորություն է տալիս հետևելու իրադարձությունների զարգացմանը սկզբնական զանգվածային տեղահանություններից մինչև ԱՄՆ-ի՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմին պաշտոնապես մասնակցելու շրջանը։ 1917 թվականը կարևոր սահմանագիծ է, քանի որ ԱՄՆ-ի պատերազմի մեջ մտնելը փոխեց երկրի արտաքին քաղաքականության ընդհանուր պայմանները և ազդեց միջազգային հարաբերությունների համակարգում նրա դերակատարության վրա։ Այս ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր փոխվում ամերիկյան քաղաքական միջավայրը և ինչպիսի տեղ էր զբաղեցնում հայերի խնդիրը այդ գործընթացներում։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ԱՄՆ-ում հայերի և ամերիկյան հասարակության միջև ձևավորված կապերի դերը։ Ամերիկահայ համայնքը, հասարակական գործիչները և տարբեր կազմակերպություններ մասնակցում էին հայերի պաշտպանության և օգնության կազմակերպման գործընթացներին։ Նրանց գործունեությունը նպաստեց ինչպես դրամահավաքների կազմակերպմանը, այնպես էլ հասարակական կարծիքի ձևավորմանը։ Այս գործընթացները կարևոր նշանակություն ունեցան հետագա հայ-ամերիկյան հասարակական և քաղաքական հարաբերությունների զարգացման համար։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է սկզբնաղբյուրների համադրական ուսումնասիրությունը։ Դիվանագիտական փաստաթղթերը, մամուլի հրապարակումները, անձնական նամակները, հուշագրությունները, կազմակերպությունների հաշվետվությունները և ականատեսների վկայությունները հնարավորություն են տալիս տարբեր տեսանկյուններից վերականգնելու ժամանակաշրջանի իրադարձությունները։ Աղբյուրների համադրումը հատկապես կարևոր է, քանի որ պատերազմի պայմաններում տեղեկատվության տարածումն ու ընկալումը կարող էին պայմանավորված լինել քաղաքական շահերով, գրաքննությամբ և հաղորդակցության սահմանափակումներով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 1915-1917 թվականներին Հայոց ցեղասպանության և ԱՄՆ-ի փոխհարաբերությունները ներառում էին միաժամանակ մի քանի մակարդակ՝ դիվանագիտական տեղեկությունների փոխանցում, հասարակական իրազեկում, մամուլի արձագանք, մարդասիրական օգնություն, բարեգործական կազմակերպությունների գործունեություն և պետական քաղաքականության ձևավորում։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ոչ միայն ամերիկյան արձագանքի բնույթի և սահմանների, այլև այն հասարակական ու մարդասիրական շարժումների մասին, որոնք ձևավորվեցին հայ ժողովրդի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների հետևանքով։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի տարածքներում տարածված որոշ չղջիկների և կրծողների էկոլոգիական ու մորֆոլոգիական առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ուսումնասիրվող կենդանիների արտաքին և ներքին կառուցվածքի բնութագրերը, մարմնի չափերի և ձևաբանական հատկանիշների փոփոխականությունը, ինչպես նաև այդ հատկանիշների կապը կենդանիների կենսակերպի և շրջակա միջավայրի պայմանների հետ։ Էկոլոգիական տեսանկյունից ուշադրություն է դարձվում տեսակների տարածվածությանը, բնակության վայրերին, կենսամիջավայրերի ընտրությանը, սննդային առանձնահատկություններին, ակտիվության բնույթին, բազմացման առանձնահատկություններին և շրջակա միջավայրի տարբեր գործոնների ազդեցությանը։ Չղջիկների և կրծողների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի կենդանական աշխարհի կենսաբազմազանության, տեսակների էկոլոգիական հարմարվողականությունների և բնական էկոհամակարգերում նրանց ունեցած դերի բացահայտման համար։ Մորֆոլոգիական տվյալների համադրումը էկոլոգիական դիտարկումների հետ հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տարբեր տեսակների կենսաբանական առանձնահատկությունների, տարածական տարբերությունների և հարմարվողական մեխանիզմների վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել Հայաստանի կենդանական աշխարհի ուսումնասիրության, կաթնասունների կենսաբանության, կենսաբազմազանության պահպանության և տարածաշրջանային էկոլոգիական հետազոտությունների համար, ինչպես նաև հետաքրքրել կենդանաբաններին, բնապահպաններին, կենսաբաններին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի և Իսրայելի միջև ձևավորված ռազմավարական համագործակցության զարգացմանը, դրա քաղաքական, ռազմական և տնտեսական հիմքերին, ինչպես նաև տարածաշրջանային և միջազգային գործընթացների վրա ունեցած ազդեցությանը 20-րդ դարի վերջին և 21-րդ դարի սկզբին։ Հեղինակը վերլուծում է երկու երկրների միջև հաստատված գործընկերության ձևավորման նախադրյալները, պաշտպանության և անվտանգության ոլորտներում իրականացված համատեղ ծրագրերը, հետախուզական համագործակցությունը, ռազմատեխնիկական կապերը և արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Մերձավոր Արևելքի աշխարհաքաղաքական զարգացումներին, տարածաշրջանային հակամարտություններին, ԱՄՆ-ի և այլ ազդեցիկ դերակատարների քաղաքականությանը, ինչպես նաև այն գործոններին, որոնք նպաստել են հարաբերությունների սերտացմանը կամ հանգեցրել լարվածության։ Աշխատությունը համադրում է պատմական փաստերը, քաղաքական վերլուծությունն ու միջազգային հարաբերությունների տեսական մոտեցումները՝ ընթերցողին տրամադրելով ամբողջական պատկերացում երկու պետությունների համագործակցության շարժառիթների, զարգացման փուլերի և ժամանակակից աշխարհաքաղաքական միջավայրում դրանց նշանակության վերաբերյալ։

Литература

Աշխատությունը ուսումնասիրում է Ջոն Իրվինգի ստեղծագործական աշխարհը՝ կենտրոնանալով նրա հոգեբանական և դաստիարակչական վեպերի առանձնահատկությունների վրա, որտեղ մարդու ներաշխարհի ձևավորումը, բարոյական ընտրությունների բարդությունը և կյանքի փորձի ազդեցությունը անհատի հոգևոր զարգացման վրա ներկայացվում են բազմաշերտ գեղարվեստական կառուցվածքով։ Վերլուծվում են նրա վեպերին բնորոշ թեմատիկ գծերը՝ ընտանիքի հարաբերություններ, ինքնության որոնում, սոցիալական միջավայրի ազդեցություն, կորուստի և աճի փորձառություն, ինչպես նաև մարդու հոգեբանական վերափոխման ընթացքը կյանքի տարբեր փուլերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմողական տեխնիկային, կերպարների հոգեբանական խորությանը, սիմվոլիկ շերտերին և հումորի ու ողբերգականի համադրությանը, որոնք ձևավորում են Իրվինգի արձակի առանձնահատուկ ոճը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է նրա ստեղծագործությունների դաստիարակչական ենթատեքստը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք ընթերցողին ներգրավում բարոյահոգեբանական մտորումների մեջ և ձևավորում կյանքի ընկալման ավելի լայն ու բարդ պատկեր։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրական գիտություններ, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։