Կոնսոցիատիվ ժողովրդավարության մոտեցման արդյունավետությունը խորհրդարանական կառավարման համակարգում (Հայաստանի Հանրապետության օրինակով)

Другие предметы

Գիրքը նվիրված է Իրանի Սեմնան նահանգի զբոսաշրջային սպասարկման կենտրոնների զարգացման վրա ազդող ճարտարապետական գործոնների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների ձևավորման, տարածական կազմակերպման և ճարտարապետական լուծումների տեսական ու գործնական հիմքերը՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանի բնական, պատմական և մշակութային առանձնահատկությունները։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են զբոսաշրջային կենտրոնների նախագծման սկզբունքները, տեղական ճարտարապետական ավանդույթների դերը, շրջակա միջավայրի հետ ներդաշնակության ապահովման մեթոդները և այցելուների համար հարմարավետ միջավայրի ստեղծման պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ճարտարապետության ազդեցությանը զբոսաշրջային գրավչության բարձրացման, մշակութային ժառանգության պահպանման, տարածքային զարգացման և ժամանակակից սպասարկման համակարգերի կազմակերպման վրա։ Գիրքը ներկայացնում է Սեմնան տարածաշրջանի ճարտարապետական ներուժի օգտագործման հնարավորությունները և առաջարկում մոտեցումներ զբոսաշրջային կենտրոնների արդյունավետ ձևավորման ու զարգացման համար։ Աշխատանքը նախատեսված է ճարտարապետների, քաղաքաշինության մասնագետների, զբոսաշրջության ոլորտի հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և տարածաշրջանային զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Ստեղծագործությունը քաղաքական-վերլուծական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը անդրադառնում է Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդրի խաղաղ կարգավորման տարբեր փուլերին, միջնորդական նախաձեռնություններին և բանակցային գործընթացների զարգացման տրամաբանությանը։ Այն ներկայացնում է հակամարտության պատմական ձևավորումը, դրա սրացման փուլերը և այն միջազգային ջանքերը, որոնք ուղղված են եղել կողմերի միջև խաղաղ լուծման որոնմանը՝ հատկապես ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի շրջանակում իրականացված բանակցությունների համատեքստում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև հակամարտության կարգավորման հիմնական սկզբունքները՝ տարածքային ամբողջականություն, ժողովուրդների ինքնորոշում և ուժի չկիրառում, ինչպես նաև դրանց միջև առաջացած հակասությունները։ Միաժամանակ վերլուծվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված քաղաքական մոտեցումները, խաղաղության նախաձեռնությունների հաջողություններն ու ձախողումները՝ ընդգծելով գործընթացի բարդ և բազմաշերտ բնույթը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը նպատակ ունի ներկայացնել հիմնախնդրի կարգավորման գործընթացը որպես երկարատև, բազմակողմ և քաղաքականապես զգայուն դիվանագիտական ընթացք։

Политология

Հասարակագիտական և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացմանը վերաբերող այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տեղեկատվական հասարակության ձևավորման և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տեղեկատվական ու հաղորդակցական տեխնոլոգիաների տարածման, թվային ենթակառուցվածքների զարգացման, տեղեկատվական ռեսուրսների հասանելիության և հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտների թվայնացման հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական կառավարման, կրթության, տնտեսության, գիտության և հանրային ծառայությունների ոլորտներում նոր տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են բնակչության թվային հմտությունների, տեղեկատվության հասանելիության, էլեկտրոնային ծառայությունների և հասարակության տեխնոլոգիական պատրաստվածության հետ կապված խնդիրները։ Քննարկվում են նաև տեղեկատվական անվտանգության, անձնական տվյալների պաշտպանության, թվային անհավասարության և տեղեկատվական մշակույթի ձևավորման հարցերը։ Դիտարկվում է պետության, մասնավոր հատվածի, կրթական հաստատությունների և հասարակության փոխգործակցության նշանակությունը ժամանակակից տեղեկատվական միջավայրի զարգացման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տեղեկատվական հասարակության, թվային փոխակերպման, հանրային կառավարման և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների սոցիալական ազդեցությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է XI դարի հայ միջնադարյան պատմագրական արձակի գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ պատմական շարադրանքը դիտարկելով ոչ միայն որպես անցյալի իրադարձությունների մասին տեղեկություններ պահպանող աղբյուր, այլև որպես ինքնուրույն գրական կառուցվածք ունեցող ստեղծագործություն։ Հետազոտության առանցքում պատմական նյութի գեղարվեստական կազմակերպման սկզբունքներն են, հեղինակի պատմողական եղանակը, կերպարաստեղծման միջոցները, լեզվաոճական համակարգը և իրադարձությունների հեղինակային մեկնաբանության ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատմագրության և գեղարվեստական գրականության փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են իրական պատմական դեպքերի նկարագրությանը միանում հուզական գնահատականները, պատկերավոր խոսքը, խորհրդանշական շերտերը և բարոյափիլիսոփայական ընդհանրացումները։ Քննվում է պատմողի կերպարը, նրա վերաբերմունքը ներկայացվող իրադարձություններին և այն եղանակները, որոնց միջոցով պատմական ժամանակաշրջանի ողբերգական իրողությունները վերածվում են գրականորեն ամբողջական պատումի։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ողբերգականության և դրամատիզմի դրսևորումներին, որոնք պայմանավորում են պատմողական նյութի հուզական լարվածությունը և նպաստում պատմական իրադարձությունների մարդկային հետևանքների ընդգծմանը։ Ուսումնասիրվում են կերպարների բնութագրման սկզբունքները, անհատական ու հավաքական կերպարների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև հասարակության տարբեր խմբերի ներկայացման առանձնահատկությունները։ Լեզվաոճական վերլուծության շրջանակում դիտարկվում են պատկերավոր արտահայտությունները, համեմատությունները, փոխաբերությունները, հակադրությունները, կրկնությունները և հռետորական կառուցվածքները՝ որպես պատմողական ազդեցությունն ուժեղացնող միջոցներ։ Առանձին ուշադրության է արժանանում աստվածաշնչյան ու քրիստոնեական պատկերային համակարգի ազդեցությունը, որի միջոցով պատմական իրադարձությունները կարող են ստանալ բարոյական և խորհրդանշական մեկնաբանություն։ Հետազոտվում են նաև ժամանակի, տարածության և պատմական հիշողության գեղարվեստական կազմակերպման առանձնահատկությունները՝ պարզելու համար, թե ինչպես է պատմիչը կառուցում իր դարաշրջանի ամբողջական պատկերը։ Կարևորվում է ստեղծագործության ժանրային բնույթի հարցը, քանի որ պատմագրական փաստագրությունը, վկայությունը, ողբերգական պատումը և գրական պատկերավորությունը հանդես են գալիս փոխկապակցված ձևով։ Գրականագիտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հեղինակի անհատական ոճը և նրա տեղը հայ միջնադարյան արձակի զարգացման համատեքստում։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ նպաստում է հայ միջնադարյան պատմագրության գեղարվեստական արժեքի առավել ամբողջական ընկալմանը՝ ցույց տալով պատմական հիշողության, հեղինակային աշխարհընկալման և գրական արտահայտչամիջոցների սերտ փոխազդեցությունը։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ինստիտուցիոնալ ներդրումների խթանման հիմնախնդիրներին՝ Հայաստանի Հանրապետությունում, որտեղ դիտարկվում են այն ֆինանսական, իրավական և կառավարման գործոնները, որոնք ազդում են ներդրումային միջավայրի կայունության և գրավչության վրա։ Նյութում վերլուծվում է ինստիտուցիոնալ ներդրողների՝ կենսաթոշակային ֆոնդերի, ապահովագրական ընկերությունների և ներդրումային հիմնադրամների դերակատարումը ֆինանսական շուկաների զարգացման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կարգավորող դաշտի արդյունավետությանը, կորպորատիվ կառավարման որակին, ֆինանսական գործիքների բազմազանությանը և ռիսկերի կառավարման մեխանիզմներին, որոնք միասին ձևավորում են ներդրումային որոշումների ընդունման միջավայրը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է կապիտալի շուկաների խորացման, երկարաժամկետ խնայողությունների խթանման և ներդրումային վստահության բարձրացման անհրաժեշտությունը՝ որպես տնտեսական աճի կարևոր նախապայմաններ։ Միաժամանակ քննարկվում են միջազգային փորձի կիրառելիությունը և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների ուղղությունները, որոնք կարող են նպաստել ֆինանսական համակարգի արդյունավետության և մրցունակության բարձրացմանը։

Другие предметы

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանի ՍՍՀ մշակույթի և արվեստի ոլորտներին վերաբերող նոր գրականության համակարգված մատենագիտական ամփոփում, որի նպատակն է ապահովել ընթացիկ տեղեկատվություն տվյալ ժամանակահատվածում հրապարակված գիտական, քննադատական և մշակութային բնույթի նյութերի վերաբերյալ։ Այն ծառայում է որպես տեղեկատու գործիք գրադարանավարների, հետազոտողների, արվեստաբանների և մշակութային ոլորտի մասնագետների համար՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել նոր հրապարակումների հոսքում և ընտրել անհրաժեշտ աղբյուրները գիտական աշխատանքի համար։ Նյութերը սովորաբար դասակարգվում են ըստ թեմատիկ բաժինների՝ ընդգրկելով թատրոն, երաժշտություն, կերպարվեստ, գրականագիտություն, ինչպես նաև մշակութային քաղաքականության և արվեստի պատմության վերաբերյալ ուսումնասիրություններ, ինչը թույլ է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի գիտական հետաքրքրությունների և մշակութային զարգացումների մասին։ Այսպիսի ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն տեղեկատվության համակարգման, գիտական հետազոտությունների արդյունավետության բարձրացման և մշակութային հիշողության պահպանման գործընթացում՝ ապահովելով նոր հրատարակությունների մատչելիությունն ու հետևելիությունը։