Քրիստոսի 1841 և հայոց ՌՄՂ թվականների օրացույց

Культура

Վերածննդի մշակույթը Իտալիայում ձևավորվել է XIV–XVI դարերում և համարվում է եվրոպական մշակույթի ամենակարևոր շրջադարձային փուլերից մեկը, երբ միջնադարյան կրոնակենտրոն աշխարհընկալումը աստիճանաբար փոխարինվեց մարդակենտրոն մտածողությամբ՝ հումանիզմով։ Այս ժամանակաշրջանում ուշադրության կենտրոնում հայտնվեց մարդը, նրա կարողությունները, անհատականությունը և ստեղծագործական ներուժը։ Իտալիան դարձավ Վերածննդի օրրան, քանի որ այստեղ կային զարգացած քաղաք-պետություններ, ինչպիսիք էին Ֆլորենցիան, Վենետիկը և Հռոմը, որտեղ առևտրի, բանկային գործի և մշակութային մրցակցության զարգացումը նպաստեց արվեստի և գիտության ծաղկմանը։ Վերածննդի արվեստում մեծ նշանակություն ունեցան անտիկ հույն և հռոմեական մշակույթի վերագտնումն ու ուսումնասիրությունը, ինչը ազդեց գրականության, ճարտարապետության և նկարչության վրա։ Այդ ժամանակաշրջանի հայտնի ներկայացուցիչներից են Լեոնարդո դա Վինչին, Միքելանջելոն և Ռաֆայել Սանտին, որոնց ստեղծագործություններում արտահայտված են մարդու գեղեցկությունը, բնության ներդաշնակությունը և իրականության ճշգրիտ պատկերումը։ Վերածննդի մշակույթը նաև խթանեց գիտական մտածողության զարգացումը՝ նպաստելով նոր հայտնագործությունների և աշխարհայացքի ընդլայնման։ Այսպիսով, Իտալական Վերածնունդը դարձավ անցումային փուլ միջնադարյան կրոնական աշխարհից դեպի նոր եվրոպական մշակույթ, որտեղ մարդը դարձավ կենտրոնական արժեք։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է Երկրի մերձմթնոլորտում վնասակար գազային բաղադրիչների պարունակության չափման համար նախատեսված սարքի նախագծման և մշակման ինժեներական խնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով օդի որակի վերահսկման ժամանակակից տեխնոլոգիաների կարևորությունը։ Վերլուծվում են մթնոլորտային հիմնական աղտոտիչների՝ ածխածնի մոնօքսիդի, ազոտի օքսիդների, ծծմբային միացությունների և այլ գազերի հայտնաբերման ֆիզիկական և քիմիական սկզբունքները, ինչպես նաև դրանց չափման համար կիրառվող սենսորային համակարգերի աշխատանքի առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում չափման բարձր ճշգրտության ապահովմանը, ազդանշանի մշակման մեթոդներին, կալիբրացման գործընթացներին և սարքի աշխատանքի կայունությանը տարբեր շրջակա միջավայրային պայմաններում։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է շարժական և ավտոմատացված մոնիթորինգային համակարգերի կիրառման հնարավորությունները՝ օդի աղտոտվածության իրական ժամանակում վերահսկման նպատակով։ Աշխատությունը ներկայացնում է տեխնիկական լուծումներ և նախագծային մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել շրջակա միջավայրի պաշտպանության և էկոլոգիական անվտանգության բարձրացմանը։

История

Պատմագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Ռուսաստանում հայ բնակչության դավանական և եկեղեցական դրության ուսումնասիրությանը մինչև Եկատերինա II-ի կառավարման ժամանակաշրջանը ներառյալ։ Քննության են առնվում հայկական համայնքների կրոնական կյանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները, եկեղեցական հաստատությունների գործունեությունը և պետական իշխանությունների հետ ձևավորված հարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերի դավանական իրավունքների, կրոնական ազատությունների, եկեղեցիների և հոգևոր կառույցների գործունեության կարգավորման խնդիրներին։ Վերլուծվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում կիրառված պետական մոտեցումները, իրավական կարգավորումները և դրանց ազդեցությունը հայկական համայնքների կրոնական ու հասարակական կյանքի վրա։ Քննարկվում են նաև Հայ Առաքելական եկեղեցու դերը համայնքային ինքնության պահպանման գործում, հոգևոր կառավարման առանձնահատկությունները և հայկական եկեղեցական կառույցների հարաբերությունները ռուսական պետական համակարգի հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Ռուսաստանում հայկական համայնքների դավանական կարգավիճակի պատմական զարգացման և դրա վրա պետական ու եկեղեցական գործոնների ազդեցության վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, եկեղեցու պատմության, ռուս-հայկական հարաբերությունների և կրոնական համայնքների պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Культура

Հրատարակությունը նվիրված է Սայաթ-Նովայի կյանքին, ստեղծագործական ժառանգությանը և նրա մասին տարբեր տարիներին ստեղծված գրականության համակարգված ներկայացմանը։ Որպես կենսամատենագիտական աշխատանք՝ այն միավորում է բանաստեղծ-աշուղի կենսագրական տվյալները և նրա կյանքի ու գործունեության վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկությունները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով կողմնորոշվել Սայաթ-Նովային վերաբերող բազմազան աղբյուրների և ուսումնասիրությունների մեջ։ Նյութը կարող է ընդգրկել նրա ստեղծագործությունների առանձին հրատարակությունները, ժողովածուները, գրականագիտական և երաժշտագիտական ուսումնասիրությունները, հոդվածները, հուշագրությունները, ինչպես նաև նրան նվիրված այլ աշխատություններ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Սայաթ-Նովայի ստեղծագործական ժառանգության բազմալեզու բնույթին, քանի որ նրա երգերը կապված են հայերեն, վրացերեն և ադրբեջաներեն ստեղծագործական ավանդույթների հետ։ Մատենագիտական համակարգումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նրա ստեղծագործության տարբեր մեկնաբանությունները, լեզվական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև նրա ազդեցությունը հայ և տարածաշրջանային մշակույթի զարգացման վրա։ Կենսագրական հատվածը կարող է անդրադառնալ նրա կյանքի հիմնական փուլերին, ստեղծագործական գործունեությանը, ժամանակաշրջանի մշակութային միջավայրին և պատմական իրադարձություններին, որոնց համատեքստում ձևավորվել է նրա աշխարհայացքն ու արվեստը։ Հրատարակությունը հատկապես օգտակար է որպես տեղեկատու աղբյուր՝ Սայաթ-Նովայի մասին հետազոտություն սկսելու, անհրաժեշտ գրականությունը հայտնաբերելու և նրա ստեղծագործական ժառանգության վերաբերյալ առկա ուսումնասիրությունների շրջանակը հասկանալու համար։ Այն կարող է արժեքավոր լինել գրականագետների, երաժշտագետների, բանասերների, մատենագետների, ուսանողների և հայ մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է 1990–2010 թվականներին հայ մանկական պոեզիայի զարգացման և առաջընթացի հիմնական միտումների ուսումնասիրությանը՝ այդ շրջանի գրական ստեղծագործությունների թեմատիկ, գաղափարական, ժանրային, լեզվական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների վերլուծության միջոցով։ Ժամանակաշրջանը հայ գրականության համար առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ 1990-ականների սկզբից հասարակական և քաղաքական համակարգի փոփոխությունները, Հայաստանի անկախացումը, տնտեսական դժվարությունները, արժեքային համակարգի վերափոխումը և մշակութային նոր պայմանների ձևավորումը անմիջականորեն անդրադարձան նաև մանկական գրականության վրա։ Այս համատեքստում մանկական պոեզիան աստիճանաբար դուրս եկավ նախկին գաղափարական կաղապարների գերակշռությունից և սկսեց ավելի ազատորեն արտահայտել երեխայի ներաշխարհը, անհատական փորձառությունը, երևակայությունը և ժամանակակից իրականության նկատմամբ վերաբերմունքը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը մանկական պոեզիայի թեմատիկ փոփոխությունների բացահայտումն է։ Նախկին շրջանին բնորոշ որոշ թեմաների կողքին ավելի մեծ տեղ ստացան ընտանիքը, մանկությունը, ընկերությունը, բնությունը, հայրենիքը, առօրյա կյանքը, խաղը, երևակայությունը և երեխայի անձնական ապրումները։ Միաժամանակ հայրենասիրական և ազգային թեմաները շարունակեցին պահպանել իրենց նշանակությունը, սակայն դրանց մատուցման ձևերը փոփոխվեցին։ Հայրենիքը հաճախ ներկայացվում է ոչ միայն որպես վերացական գաղափար, այլև որպես երեխայի անմիջական կենսատարածք՝ ընտանիք, տուն, քաղաք, գյուղ, բնություն և հիշողություն։ 1990–2010 թվականների մանկական պոեզիայի կարևոր առանձնահատկություններից է երեխայի անհատականության նկատմամբ ուշադրության մեծացումը։ Բանաստեղծական ստեղծագործություններում երեխան ավելի հաճախ հանդես է գալիս որպես ինքնուրույն մտածող և զգացող անհատ, որի հարցերը, վախերը, ուրախությունները, երազանքներն ու հակասությունները դառնում են ստեղծագործության հիմնական նյութը։ Այս փոփոխությունը նպաստում է մանկական պոեզիայի հոգեբանական խորացմանը և մեծացնում դրա համապատասխանությունը երեխայի իրական ներաշխարհին։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև մանկական պոեզիայի լեզվական և ոճական զարգացումը։ Նոր շրջանի հեղինակների ստեղծագործություններում նկատվում է խոսակցական լեզվի, կենդանի արտահայտությունների, հումորի, բառախաղերի և նորաբանությունների ավելի ազատ կիրառություն։ Բանաստեղծական խոսքը հաճախ դառնում է ավելի անմիջական և խաղային՝ համապատասխանելով երեխայի ընկալման առանձնահատկություններին։ Միաժամանակ պահպանվում են մանկական բանաստեղծությանը բնորոշ երաժշտականությունը, հանգավորումը, կրկնությունները, ռիթմիկ կառուցվածքները և պարզ, պատկերավոր խոսքը։ Խաղային սկզբունքը հատկապես կարևոր է այս շրջանի մանկական պոեզիայում։ Բառերի հնչյունային հնարավորությունների օգտագործումը, անսպասելի համադրությունները, զվարճալի իրավիճակները և երևակայական կերպարները ոչ միայն ստեղծում են գեղարվեստական հաճույք, այլև նպաստում են երեխայի լեզվական և երևակայական կարողությունների զարգացմանը։ Այդ պատճառով մանկական բանաստեղծությունը կարող է միաժամանակ ունենալ գեղագիտական, ճանաչողական և դաստիարակչական նշանակություն։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև բնության թեմայի զարգացումը։ Բնությունը մանկական պոեզիայում հաճախ ներկայացվում է ոչ միայն որպես նկարագրության առարկա, այլև որպես երեխայի հետ երկխոսող կենդանի աշխարհ։ Ծառերը, կենդանիները, արևը, անձրևը, եղանակային փոփոխությունները և տարվա եղանակները կարող են ստանալ մարդկային հատկանիշներ՝ ստեղծելով խաղային և հեքիաթային պատկերներ։ Այսպիսի մոտեցումը երեխային հնարավորություն է տալիս բնության երևույթները ընկալել հուզական և գեղարվեստական ձևով և միաժամանակ ձևավորում է շրջակա աշխարհի նկատմամբ հոգատար վերաբերմունք։ 1990–2010 թվականների հասարակական իրականությունը նույնպես իր արտացոլումն է գտել մանկական գրականության մեջ։ Անկախության առաջին տարիների դժվարությունները, պատերազմի և խաղաղության թեմաները, սոցիալական խնդիրները և հասարակական փոփոխությունները որոշ ստեղծագործություններում ներկայացվել են երեխայի ընկալման համար հասանելի ձևերով։ Հատկապես կարևոր է այն հանգամանքը, որ բարդ հասարակական թեմաները մանկական պոեզիայում սովորաբար փոխանցվում են ոչ թե ուղղակի քարոզչական եղանակով, այլ զգացմունքային պատկերների, խորհրդանիշների, ընտանիքի և առօրյա կյանքի միջոցով։ Ժամանակաշրջանի առաջընթացի միտումներից է նաև ժանրային և ձևային բազմազանության ընդլայնումը։ Մանկական պոեզիան ներառում է քնարական բանաստեղծություններ, զվարճալի ու խաղային ստեղծագործություններ, հանելուկային և պատմողական բանաստեղծություններ, երկխոսություններ և այլ ձևեր։ Տարբեր ժանրերի համադրումը մեծացնում է ընթերցողական հետաքրքրությունը և հնարավորություն է տալիս նույն տարիքային խմբի համար ստեղծել տարբեր բարդության և բովանդակության գործեր։ Աշխատության կարևոր հարցերից է նաև մանկական գրականության և կրթական միջավայրի փոխհարաբերությունը։ Մանկական պոեզիան հաճախ օգտագործվում է դպրոցական և նախադպրոցական կրթության մեջ՝ լեզվի, ընթերցանության, արտասանության, հիշողության և գեղագիտական ճաշակի զարգացման նպատակով։ Հետևաբար գրական ստեղծագործության գեղարվեստական արժեքից բացի կարևոր է նաև դրա տարիքային համապատասխանությունը, լեզվի մատչելիությունը և երեխայի ճանաչողական ու հուզական զարգացման առանձնահատկությունների հաշվառումը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը 1990–2010 թվականների հայ մանկական պոեզիան դիտարկում է որպես փոփոխվող հասարակական և մշակութային միջավայրին արձագանքող գրական համակարգ։ Այդ շրջանում այն աստիճանաբար ձեռք է բերում թեմատիկ ավելի լայն ընդգրկում, արտահայտչական ավելի մեծ ազատություն, երեխայի ներաշխարհի նկատմամբ ավելի խոր հետաքրքրություն և լեզվական-գեղարվեստական նոր որոնումներ։ Միաժամանակ պահպանվում է ազգային մանկական գրականության ավանդույթների շարունակականությունը՝ ժողովրդական բանահյուսության, հայ դասական մանկական պոեզիայի և ազգային մշակութային պատկերների օգտագործման միջոցով։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ, ժամանակակից հայ գրականությամբ, մանկական գրականությամբ և գրական մանկավարժությամբ զբաղվող մասնագետներին, գրականագետներին, ուսուցիչներին, մանկավարժներին, ուսանողներին և մանկական գրականության ընթերցողներին։

Философия

Աշխատությունը նվիրված է գիտության փիլիսոփայության առանցքային խնդիրներից մեկի՝ դեմարկացիայի հիմնախնդրի ժամանակակից հայեցակարգերի իմացաբանական վերլուծությանը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է գիտական և ոչ գիտական գիտելիքների սահմանազատման չափանիշները, դրանց ձևավորման պատմական նախադրյալները և արդի տեսական մոտեցումները՝ անդրադառնալով գիտական ճանաչողության բնույթին, մեթոդաբանությանը և զարգացման օրինաչափություններին։ Քննարկվում են գիտականության չափանիշների վերաբերյալ տարբեր փիլիսոփայական դպրոցների տեսակետները, վերլուծվում են ստուգելիության, հերքելիության, հիմնավորվածության, ռացիոնալության և գիտական բացատրության սկզբունքները՝ գնահատելով դրանց նշանակությունը գիտելիքի արժևորման և դասակարգման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից գիտության զարգացման պայմաններում դեմարկացիայի խնդրի նոր մեկնաբանություններին, միջգիտակարգային հետազոտությունների ազդեցությանը և գիտական ճանաչողության սահմանների վերաիմաստավորմանը։ Հետազոտությունը համադրում է դասական և ժամանակակից տեսությունները՝ բացահայտելով դրանց ուժեղ և թույլ կողմերը, ինչպես նաև դրանց կիրառական նշանակությունը գիտական հետազոտությունների գնահատման և գիտության մեթոդաբանական հիմքերի ձևավորման տեսանկյունից։ Աշխատությունը նախատեսված է փիլիսոփաների, գիտության մեթոդաբանությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և գիտական ճանաչողության տեսական հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։