Լեռնային Ղարաբաղի ձեռքաթևավորները (Chiroptera) (տեսակային կազմը, կենսաբանությունը, մակաբույծները, նշանակությունը)

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Փոքր Կովկասի հարավարևելյան հատվածի սեյսմիկության համակողմանի ուսումնասիրությանը և տվյալ տարածաշրջանի սեյսմիկ վտանգի գնահատմանը։ Հետազոտության հիմքում երկրակեղևում տեղի ունեցող երկրաշարժային գործընթացների տարածական և ժամանակային օրինաչափությունների բացահայտումն է՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանի բարդ տեկտոնական կառուցվածքը և ակտիվ խզվածքային համակարգերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել պատմական և գործիքային գրանցված երկրաշարժերի կատալոգները, դրանց օջախների տեղադրությունը, մագնիտուդները, խորությունները, կրկնելիությունը և տարածական բաշխվածությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի սեյսմիկ ակտիվ գոտիների և առավել վտանգավոր օջախային տարածքների առանձնացումը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ երկրաշարժերի առաջացման հնարավոր մեխանիզմները։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև տարածաշրջանի երկրաբանական և տեկտոնական առանձնահատկությունների ուսումնասիրություն՝ սեյսմիկության և երկրակեղևի կառուցվածքի միջև փոխկապակցվածությունը բացահայտելու նպատակով։ Սեյսմիկ վտանգի գնահատման ընթացքում կարող են կիրառվել վիճակագրական և հավանականային մեթոդներ՝ որոշակի ժամանակահատվածում տարբեր ուժգնության երկրաշարժերի տեղի ունենալու հավանականությունը գնահատելու և հնարավոր ցնցումների ինտենսիվությունը կանխատեսելու համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել սեյսմիկ վտանգի քարտեզավորմանը, որի միջոցով հնարավոր է առանձնացնել տարբեր աստիճանի վտանգավորության տարածքներ և գնահատել երկրաշարժերի հնարավոր ազդեցությունը բնակավայրերի, ենթակառուցվածքների և շինությունների վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ սեյսմակայուն շինարարության, տարածքային պլանավորման, արտակարգ իրավիճակների կառավարման և բնակչության պաշտպանության միջոցառումների մշակման համար։ Աշխատանքը կարող է նպաստել տարածաշրջանի սեյսմիկ ռիսկերի առավել հիմնավորված գնահատմանը և երկրաշարժերի հնարավոր հետևանքների նվազեցման ռազմավարությունների մշակմանը։ Այն կարող է արժեքավոր լինել սեյսմոլոգների, երկրաբանների, գեոֆիզիկոսների, շինարարական ինժեներների, քաղաքաշինության մասնագետների, արտակարգ իրավիճակների կառավարման ոլորտի մասնագետների և համապատասխան գիտական ուղղությունների ուսանողների համար։

Культура

Հրատարակությունը մատենագիտական-տեղեկատվական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որը ներկայացնում է ՀԽՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված նոր գրականությունը և նպատակ ունի ընթերցողներին, գրադարաններին ու մշակութային ոլորտի մասնագետներին օպերատիվ կերպով տեղեկացնել թեմատիկ նոր աղբյուրների մասին։ Այն համակարգում և մատնանշում է մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող գրքերը, ժողովածուները, հոդվածները և այլ հրատարակություններ՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել առկա գրականության մեջ և գտնել անհրաժեշտ տեղեկատվական աղբյուրը։ Տեղեկատուի բովանդակությունը կարող է ընդգրկել հայ մշակույթի պատմությանը, գրականությանը, կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, ճարտարապետությանը, կինոյին, ժողովրդական արվեստին, մշակութային ժառանգությանը և հարակից ոլորտներին վերաբերող նյութեր։ Մատենագիտական նկարագրությունների համակարգված ներկայացումը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես մասնագիտական, այնպես էլ գիտակրթական աշխատանքի համար, քանի որ ընթերցողին հնարավորություն է տալիս հետևել տվյալ ոլորտում նոր հրատարակությունների ընթացքին՝ առանց առանձին աղբյուրների երկարատև որոնման։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել նաև որպես գրադարանային-տեղեկատվական աշխատանքի գործիք՝ համալրման, թեմատիկ տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկման, գրականության ընտրության և ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարման գործընթացներում։ Ընթացիկ տեղեկատուի արժեքը հատկապես մեծ է այն առումով, որ այն արտացոլում է որոշակի ժամանակահատվածում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ ստեղծված ու շրջանառության մեջ դրված գրական արտադրանքը՝ դրանով իսկ պահպանելով տվյալ շրջանի մշակութային և հրատարակչական կյանքի տեղեկատվական պատկերը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, մշակույթի և արվեստի մասնագետների, ուսուցիչների, ուսանողների, հետազոտողների և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ որպես նոր գրականության որոնման, ընտրության և հետագա ուսումնասիրման հուսալի ուղեցույց։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հայ բանասիրության և գեղարվեստական գրականության մատենագիտության պատմական զարգացման ընթացքին՝ սկսած վաղ ձեռագրական ցուցակներից մինչև ժամանակակից գիտական-տեղեկատու համակարգերի ձևավորում։ Աշխատությունում դիտարկվում է, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորվել և զարգացել հայ գրականության ու բանասիրական ուսումնասիրությունների հաշվառման, դասակարգման և համակարգման մեթոդները՝ արտացոլելով գիտական մտքի առաջընթացը և մշակութային կարիքների փոփոխությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մատենագիտական աղբյուրների ստեղծման սկզբնաղբյուրներին՝ ձեռագիր ցուցակներ, եկեղեցական և վանական գրադարանների գրանցումներ, ինչպես նաև հետագայում ձևավորված տպագիր մատենագիտական ժողովածուներ ու գիտական տեղեկատուներ։ Քննարկվում է նաև հայագիտության զարգացման ընթացքում մատենագիտության դերի ընդլայնումը՝ որպես գրական ժառանգության պահպանման, ուսումնասիրության և հանրահռչակման կարևոր գործիք։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ ժամանակակից մատենագիտական համակարգերը ոչ միայն տեղեկատվության կազմակերպման միջոց են, այլև հայ մշակութային հիշողության պահպանման և գիտական հետազոտությունների զարգացման հիմնարար հիմք։

Лингвистика

Լեզվաբանական և պատմահամեմատական բնույթի այս բազմապրակ հրատարակությունը նվիրված է Հայաստանի տարածքում տարածված լեզուների կառուցվածքում և բառապաշարում այսպես կոչված յաֆեթական տարրերի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են լեզուների պատմական փոխառնչությունները, բառային ընդհանրությունները, հնչյունական համապատասխանությունները և քերականական առանձնահատկությունները՝ յաֆեթական լեզվաբանական տեսության շրջանակներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերենի և տարածաշրջանի այլ լեզուների փոխազդեցություններին, հնագույն լեզվական շերտերի բացահայտման փորձերին, տեղանունների, անձնանունների և առանձին բառախմբերի ստուգաբանական մեկնաբանություններին։ Քննության են առնվում լեզվական նյութի համեմատական ուսումնասիրության սկզբունքները, պատմական լեզվաբանության խնդիրները և Կովկասի ու Հայկական լեռնաշխարհի լեզվական բազմազանության վերաբերյալ տեսական պատկերացումները։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու XX դարի առաջին կեսի լեզվաբանական հետազոտություններում տարածում գտած յաֆեթական տեսության մեթոդաբանական մոտեցումներին և գիտական եզրաբանությանը։ Միաժամանակ կարևոր է հաշվի առնել, որ յաֆեթական տեսության հիմնական դրույթները ժամանակակից լեզվաբանության մեջ գիտական ընդունելություն չունեն և այսօր առավելապես ուսումնասիրվում են լեզվաբանական մտքի պատմության համատեքստում։ Առանձին թողարկումները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել նաև Հայաստանի լեզվական պատմության, հնագույն մշակութային շփումների և տարածաշրջանային լեզվաբանական հետազոտությունների զարգացման ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանության պատմության, հայագիտության, կովկասագիտության և պատմական լեզվաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Աշխատությունը ներկայացնում է Հայաստանի գրականության պատմության համակողմանի նկարագիրը՝ վեր հանելով հայ գրական մտքի զարգացման հիմնական փուլերը, ժանրային և ուղղվածքային փոփոխությունները, հնագույն գրավոր աղբյուրներից մինչև ժամանակակից գրական պրակտիկա։ Հեղինակը վերլուծում է հայկական գրական ժառանգության մշակութաբանական, սոցիալական և պատմական տարրերը, ներկայացնում հեղինակների և ստեղծագործությունների ազդեցությունը ազգային ինքնության, մտավոր զարգացման և հասարակական կյանքի վրա։ Աշխատությունում առանձնացվում են գրական շրջանների առանձնահատկությունները, էպոսից մինչև վիպակ, պոեզիա, դրամատուրգիա և ժամանակակից արձակ գրականություն, ինչպես նաև հայ գրականության տեղը համաշխարհային մշակութային միջավայրում։ Գրքում ներկայացված են հայ գրականության ձևավորման, ստեղծագործական հոսանքների, շեշտադրումների և ներքին հակասությունների վերլուծություններ, ինչը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին հասկանալ ազգային ինքնության և գրական մտքի փոխազդեցությունը պատմական ժամանակաշրջանների ընթացքում։ Գիրքը օգտակար է գրականագետների, ուսուցիչների, ուսանողների, պատմաբանների և այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի գրական ժառանգությամբ և նրա զարգացման պատմական ուղու ուսումնասիրությամբ։

Культура

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է XX դարի երկրորդ կեսի հայկական դաշնամուրային կոնցերտի կոմպոզիցիոն և ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է հայկական դաշնամուրային կոնցերտային ժանրի զարգացման ընթացքը, դրա գեղարվեստական առանձնահատկությունները և ազգային երաժշտական մտածողության դրսևորումները՝ համադրելով ավանդական հայկական երաժշտական տարրերն ու ժամանակակից կոմպոզիտորական տեխնիկաները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ստեղծագործությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ձևային լուծումները, թեմատիկ զարգացումները, դաշնամուրային և նվագախմբային պարտիաների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ազգային մեղեդայնության, ռիթմիկ համակարգերի և արտահայտչական միջոցների կիրառման եղանակները։ Հեղինակը ներկայացնում է հայկական կոմպոզիտորական դպրոցի զարգացման մի կարևոր փուլ՝ բացահայտելով այն գեղարվեստական սկզբունքները, որոնք ձևավորել են տվյալ ժամանակաշրջանի դաշնամուրային կոնցերտի ինքնատիպությունը։ Գիրքը նախատեսված է երաժշտագետների, կոմպոզիտորների, կատարողների, արվեստաբանների, դասախոսների, ուսանողների և հայ երաժշտական մշակույթի պատմությամբ ու տեսությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։