Լեզվաբանական տերմինները «Հանդէս ամսօրեայ»-ում (1887-1900թթ.)

Другие предметы

Գնահատման գործընթացները Հայաստանում աշխատությունը ներկայացնում է Հայաստանում գնահատման համակարգերի ձևավորումն ու զարգացումը՝ ընդգծելով դրանց տեսական հիմքերը, կիրառական առանձնահատկությունները և արդի վիճակը։ Ներածության մասում բացատրվում է գնահատման գործընթացների ընդհանուր նշանակությունը կրթական և հասարակական համակարգերում՝ որպես որակի ապահովման, արդյունավետության չափման և զարգացման ուղղությունները բացահայտելու կարևոր գործիք։ «Գնահատման գործընթացները Հայաստանում» բաժնում մանրամասն վերլուծվում են երկրի կրթական և կառավարման ոլորտներում կիրառվող գնահատման մեխանիզմները, դրանց կազմակերպման սկզբունքները, չափանիշները և իրականացման ձևերը։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև գնահատման համակարգի պատմական զարգացումը Հայաստանում, դրա բարեփոխումների փուլերը, միջազգային փորձի ազդեցությունը և տեղայնացման առանձնահատկությունները։ Շեշտադրվում է գնահատման արդարության, թափանցիկության և արդյունավետության ապահովման կարևորությունը՝ ինչպես կրթական հաստատություններում, այնպես էլ պետական կառավարման տարբեր մակարդակներում։ Եզրակացության բաժնում ամփոփվում են ուսումնասիրության հիմնական արդյունքները՝ ընդգծելով գնահատման համակարգի կատարելագործման անհրաժեշտությունը, նորարարական մոտեցումների կիրառումը և մարդկային ռեսուրսների զարգացման վրա դրա ազդեցությունը։ «Գրականության ցանկ»-ը ներառում է թեմայի վերաբերյալ օգտագործված տեսական աղբյուրները, հետազոտությունները և նորմատիվ փաստաթղթերը, որոնք հիմք են ծառայել աշխատանքի համար։

История

Գրքում ներկայացվում է Օսմանյան Կոստանդնուպոլիսի ճարտարապետության զարգացումը և քաղաքի հիմնական ճարտարապետական լուծումների ստեղծման հետևողականությունը, վերլուծվում են հայտնի ճարտարապետների՝ ներառյալ Սինանի և նրա հետևորդների դերը քաղաքային ու կրոնական կառույցների նախագծման մեջ, քննարկվում են մզկիթների, պալատների, հրշեջ-դրամատիկական և քաղաքային կառույցների կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, ուսումնասիրվում են ճարտարապետական ժանրերի, ձևերի, ձևավորման մեթոդների և տեխնոլոգիական լուծումների պատմական զարգացման փուլերը, դիտարկվում է օսմանյան քաղաքաշինության սոցիալ-քաղաքական և մշակութային ազդակների ազդեցությունը, ներկայացվում է ճարտարապետների դերը քաղաքային տեսքի, մշակութային ինքնության և արքայական հեղինակության ձևավորման մեջ, աշխատանքը համադրում է տեսական վերլուծությունը, պատմական փաստաթղթերը և ճարտարապետական վերլուծությունները՝ նպատակ ունենալով պատկերել Օսմանյան Կոստանդնուպոլիսի ճարտարապետության հիմնական դերին և դրա ստեղծագործողներին։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է ատրիումային տիպի բնակելի կառուցվածքների նախագծման և ձևավորման սկզբունքների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության կլիմայական, քաղաքաշինական և սոցիալ-մշակութային պայմաններում։ Գրքում ներկայացվում են ատրիումային ճարտարապետության պատմական զարգացումը, տարածական կազմակերպման առանձնահատկությունները և դրանց կիրառման ժամանակակից մոտեցումները բնակելի միջավայրում։ Հեղինակը վերլուծում է ներքին բակ-ատրիումի դերը բնական լուսավորության, օդափոխության, ջերմային հարմարավետության և էներգաարդյունավետության ապահովման գործում՝ հատկապես լեռնային և ցամաքային կլիմայական պայմաններում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև քաղաքային խտության, հողօգտագործման արդյունավետության և սոցիալական միջավայրի ձևավորման խնդիրները, որոնք կարևոր են Հայաստանի բնակավայրերի զարգացման համար։ Ներկայացվում են նախագծային լուծումների տարբեր մոդելներ, ճարտարապետական-կառուցվածքային սխեմաներ և միջազգային փորձի համեմատական վերլուծություն՝ ցույց տալով ատրիումային համակարգերի հարմարեցման հնարավորությունները տեղական պայմաններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգախնայող տեխնոլոգիաների կիրառմանը, բնակելի տարածքների ճկուն կազմակերպմանը և բնակիչների կյանքի որակի բարձրացմանը։ Գիրքը նախատեսված է ճարտարապետների, քաղաքաշինարարների, նախագծողների, ուսանողների և բնակելի միջավայրի ձևավորման խնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Педагогика

Աշխատանքը նվիրված է կենսաբանության դպրոցական դասընթացի համակարգված ուսուցման տեսական և գործնական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կենսաբանական գիտելիքների այնպիսի կազմակերպման և մատուցման խնդիրն է, որը հնարավորություն է տալիս աշակերտներին առանձին փաստերի ու հասկացությունների փոխարեն ձևավորել փոխկապակցված, ամբողջական և տրամաբանորեն կառուցված գիտելիքների համակարգ։ Համակարգված ուսուցման մոտեցումը ենթադրում է, որ կենսաբանության տարբեր բաժինները, թեմաները և հասկացությունները պետք է ներկայացվեն ոչ թե մեկուսացված, այլ դրանց միջև առկա պատճառահետևանքային, կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ կապերի բացահայտմամբ։ Այս սկզբունքը հատկապես կարևոր է կենսաբանության համար, քանի որ առարկան ներառում է կենդանի համակարգերի կազմակերպման տարբեր մակարդակներ՝ բջջից և օրգանիզմից մինչև պոպուլյացիա, էկոհամակարգ և կենսոլորտ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել կենսաբանական գիտելիքների համակարգման սկզբունքները, ուսումնական նյութի ընտրության և հաջորդականության հարցերը, ինչպես նաև տարրական հասկացություններից ավելի բարդ գիտական ընդհանրացումների անցման մեթոդական առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաբանական հիմնական հասկացությունների ձևավորմանը և դրանց միջև կապերի հաստատմանը։ Աշակերտի համար կարևոր է ոչ միայն իմանալ առանձին օրգանների, գործընթացների կամ օրգանիզմների առանձնահատկությունները, այլև հասկանալ դրանց փոխկապակցվածությունը, օրինակ՝ կառուցվածքի և գործառույթի, ժառանգականության և փոփոխականության, օրգանիզմի և միջավայրի, էվոլյուցիայի և բնական ընտրության միջև։ Հետազոտության գործնական բաղադրիչը կարող է ներառել դասի կազմակերպման տարբեր ձևերի, ուսուցման մեթոդների և միջոցների վերլուծություն։ Համակարգված ուսուցմանը կարող են նպաստել թեմատիկ և ընդհանրացնող դասերը, համեմատական աղյուսակները, սխեմաները, հասկացությունների քարտեզները, դիտարկումները, լաբորատոր և գործնական աշխատանքները, փորձարարական առաջադրանքները և խնդրային ուսուցման մեթոդները։ Նման միջոցները հնարավորություն են տալիս աշակերտներին ոչ միայն յուրացնել տեղեկատվությունը, այլև ինքնուրույն բացահայտել գիտելիքների միջև կապերը և կիրառել դրանք նոր իրավիճակներում։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել նաև միջառարկայական կապերի դերը։ Կենսաբանության ուսուցումը սերտորեն կապված է քիմիայի, ֆիզիկայի, աշխարհագրության, մաթեմատիկայի և էկոլոգիայի հետ, ուստի այդ կապերի նպատակային օգտագործումը կարող է նպաստել կենսաբանական երևույթների ավելի խոր ընկալմանը։ Օրինակ՝ նյութափոխանակության, էներգիայի փոխակերպումների, գենետիկական օրինաչափությունների կամ էկոհամակարգերի ուսումնասիրությունը կարող է պահանջել այլ առարկաներից ստացած գիտելիքների կիրառություն։ Համակարգված ուսուցման կարևոր խնդիր է նաև գիտելիքների հաջորդականությունն ու շարունակականությունը տարբեր դասարանների միջև։ Նոր նյութը պետք է հիմնվի նախկինում ձևավորված գիտելիքների և կարողությունների վրա՝ միաժամանակ ընդլայնելով ու խորացնելով դրանք։ Այս մոտեցումը կարող է կանխել գիտելիքների մասնատված յուրացումը և նպաստել երկարաժամկետ հիշողության մեջ ավելի կայուն գիտելիքային կառուցվածքների ձևավորմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկություններին։ Կենսաբանական հասկացությունների բարդությունը պահանջում է ուսուցման մեթոդների համապատասխանեցում աշակերտների ճանաչողական զարգացման մակարդակին։ Դպրոցական տարբեր փուլերում նույն կենսաբանական երևույթները կարող են ներկայացվել տարբեր խորությամբ՝ աստիճանաբար անցնելով նկարագրական պատկերացումներից դեպի պատճառահետևանքային և տեսական բացատրություններ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև սովորողների ճանաչողական ակտիվության զարգացումը։ Համակարգված ուսուցումը արդյունավետ է այն դեպքում, երբ աշակերտը ոչ միայն ստանում է պատրաստի գիտելիք, այլև մասնակցում է դրա կառուցմանը՝ հարցադրումների, դիտարկումների, վարկածների առաջադրման, փորձերի և արդյունքների վերլուծության միջոցով։ Այդպիսի մոտեցումը նպաստում է գիտական մտածողության, տրամաբանական դատողության, խնդիրների լուծման և ինքնուրույն աշխատանքի կարողությունների զարգացմանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են մշակվել նաև սովորողների գիտելիքների գնահատման չափանիշներ և մեթոդներ։ Համակարգված գիտելիքը պետք է գնահատվի ոչ միայն փաստերի վերարտադրման, այլև հասկացությունների միջև կապերի բացահայտման, գիտելիքների կիրառման, վերլուծության, համեմատության և ընդհանրացման կարողությունների հիման վրա։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ուսուցման իրական արդյունքը և բացահայտել այն թեմաները, որտեղ սովորողների գիտելիքները դեռևս մասնատված են։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կապված է կենսաբանության ուսուցիչների համար ուսուցման արդյունավետ մեթոդական մոտեցումների մշակման և դասընթացի կառուցվածքի կատարելագործման հետ։ Համակարգված ուսուցման սկզբունքների կիրառումը կարող է նպաստել կենսաբանական գիտելիքների ավելի խոր և գիտակցված յուրացմանը, սովորողների հետաքրքրության բարձրացմանը և բնագիտական աշխարհայացքի ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կենսաբանության դպրոցական ուսուցումը դիտարկում է որպես փոխկապակցված գիտելիքների, կարողությունների և գիտական մտածողության ձևավորման գործընթաց՝ տեսական դրույթները կապելով դասավանդման իրական պրակտիկայի հետ և ընդգծելով ուսումնական նյութի համակարգվածության, հաջորդականության, միջառարկայական կապերի ու սովորողների ակտիվ ներգրավվածության նշանակությունը։

Технология

Այս թեման վերաբերում է շենքերի ջեռուցման համակարգերի օպտիմալացման մեթոդների մշակմանը և էներգաարդյունավետության բարձրացման ուղիների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը ջերմային էներգիայի սպառման նվազեցումն է՝ միաժամանակ ապահովելով ներքին միջավայրի հարմարավետ ջերմաստիճանային պայմաններ և համակարգի կայուն աշխատանք։ Ջեռուցման համակարգերի օպտիմալացումը ներառում է ջերմային բեռնվածության ճշգրիտ հաշվարկ, սարքավորումների ճիշտ ընտրություն, ջերմափոխանակման գործընթացների արդյունավետ կառավարում և ավտոմատացված կարգավորման համակարգերի կիրառում։ Կարևոր դեր ունի նաև շենքի ջերմամեկուսացման մակարդակը, քանի որ արտաքին ջերմային կորուստների նվազեցումը ուղղակիորեն ազդում է էներգաարդյունավետության վրա։ Էներգախնայողության բարձրացման մեթոդներից են նաև խելացի կառավարման համակարգերի ներդրումը, վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների օգտագործումը, ինչպես նաև ջերմային ռեժիմի դինամիկ կարգավորումը՝ կախված արտաքին ջերմաստիճանից և օգտագործման ինտենսիվությունից։ Բացի տեխնիկական լուծումներից, կարևոր է նաև էներգիայի օգտագործման մոնիթորինգը և համակարգի աշխատանքային ռեժիմների մշտական վերլուծությունը՝ կորուստները նվազեցնելու նպատակով։ Այսպիսով, ջեռուցման համակարգերի օպտիմալացման խնդիրները պահանջում են համալիր մոտեցում, որտեղ համադրվում են ինժեներական հաշվարկները, ավտոմատացումը և էներգետիկ քաղաքականության սկզբունքները՝ ապահովելով ինչպես տնտեսական, այնպես էլ էկոլոգիական արդյունավետություն։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Շաղախի խոսվածքային համակարգի լեզվաբանական ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով Հադրութի ենթաբարբառային միջավայրի և հայերենի տարածքային տարբերակների փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում տվյալ խոսվածքի հնչյունական, ձևաբանական, բառապաշարային և շարահյուսական առանձնահատկություններն են, որոնց համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու դրա տեղը շրջանի բարբառային համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն լեզվական հատկանիշներին, որոնք մի կողմից Շաղախի խոսվածքը կապում են Հադրութի ենթաբարբառի հետ, իսկ մյուս կողմից ձևավորում են դրա տեղային ինքնատիպությունը։ Հնչյունաբանական մակարդակում կարող են ուսումնասիրվել ձայնավորների և բաղաձայնների արտասանական առանձնահատկությունները, պատմական հնչյունափոխությունների դրսևորումները, շեշտադրությունը և գրական հայերենի համապատասխան ձևերից շեղվող օրինաչափությունները։ Ձևաբանական քննությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու գոյականի հոլովման, հոգնակի թվի կազմության, դերանունների, բայական խոնարհման, ժամանակային ու եղանակային ձևերի և այլ քերականական կարգերի տեղային առանձնահատկությունները։ Բառապաշարի ուսումնասիրության ընթացքում կարևորվում են տեղական բառերը, հնաբանությունները, իմաստային յուրահատկությունները և հարակից խոսվածքների հետ ընդհանուր բառային շերտերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է նաև լեզվական փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ աշխարհագրորեն մերձակա բնակավայրերի խոսվածքները երկարատև հաղորդակցության պայմաններում կարող են փոխադարձաբար ազդել միմյանց վրա՝ ձևավորելով անցումային կամ համատեղ հատկանիշներ։ Համեմատական վերլուծությունը կարող է նպաստել տարբերակիչ և ընդհանուր բարբառային երևույթների առանձնացմանը, ինչպես նաև դրանց պատմական զարգացման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Նման նյութերի գրանցումն ու համակարգումը կարևոր նշանակություն ունեն նաև բարբառային բառապաշարի և ոչ գրական խոսքային ձևերի պահպանման տեսանկյունից, հատկապես այն պայմաններում, երբ բնակչության տեղաշարժերը և գրական լեզվի ազդեցությունը կարող են արագացնել ավանդական խոսվածքների փոփոխությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայ բարբառագիտության, պատմական լեզվաբանության, հնչյունաբանության և համեմատական լեզվաբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բնութագրել տեղային խոսվածքի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և ճշգրտել դրա հարաբերությունը Հադրութի ենթաբարբառային համակարգի հետ։