Լոգոպեդական գնահատման մոդելավորումը տարածքային մանկավարժահոգեբանական աջակցության կենտրոններում

Экономика

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի և Թուրքիայի միջև տնտեսական հարաբերությունների զարգացման հնարավորությունների, ուղղությունների և փոխադարձ տնտեսական շահերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում երկկողմ առևտրի, ներդրումային համագործակցության, տրանսպորտային հաղորդակցությունների, լոգիստիկ կապերի և գործարար փոխգործակցության ձևավորման ու ընդլայնման հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական կապերի վրա ազդող աշխարհագրական, քաղաքական, իրավական և ենթակառուցվածքային գործոններին, ինչպես նաև առկա սահմանափակումներին ու դրանց տնտեսական հետևանքներին։ Վերլուծվում են շուկաների հասանելիության, ապրանքաշրջանառության, արտադրական համագործակցության, տարանցիկ հնարավորությունների և սահմանամերձ տնտեսական գործունեության զարգացման հեռանկարները։ Քննարկվում են նաև տնտեսական կապերի ընդլայնման հնարավոր ազդեցությունները ձեռնարկատիրության, մրցակցության, ներդրումային միջավայրի և տարածաշրջանային տնտեսական փոխգործակցության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում հնարավոր առավելությունների հետ մեկտեղ տնտեսական ռիսկերին, շահերի տարբերություններին և արդյունավետ համագործակցության համար անհրաժեշտ պայմաններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել միջազգային տնտեսական հարաբերություններով, արտաքին առևտրով, տարածաշրջանային տնտեսագիտությամբ և հայ-թուրքական տնտեսական կապերով զբաղվող հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Психология

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է գործունեության արդյունավետությանը նպաստող անձնային գործոնների և դրդապատճառների փոխպայմանավորվածության առանձնահատկությունները՝ ՀՀ զինված ուժերի սպայահրամանատարական կազմի օրինակով՝ ընդգծելով մասնագիտական պատրաստվածության, անձնային որակների և մոտիվացիոն համակարգերի համադրական ազդեցությունը ծառայողական գործունեության վրա։ Նշվում է, որ սպայահրամանատարական գործունեության արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն մասնագիտական գիտելիքներով և մարտավարական հմտություններով, այլև այնպիսի անձնային հատկանիշներով, ինչպիսիք են պատասխանատվության բարձր զգացումը, ինքնակարգավորումը, դիմակայունությունը սթրեսային իրավիճակներում, նպատակասլացությունը և առաջնորդական կարողությունները։ Վերլուծվում է, որ դրդապատճառային համակարգը ներառում է ինչպես ներքին մոտիվացիան՝ ծառայության նկատմամբ պարտքի զգացում, ինքնաիրացման ձգտում և արժեքային կողմնորոշումներ, այնպես էլ արտաքին գործոններ՝ սոցիալական ճանաչում, կարգավիճակ և կազմակերպչական խրախուսում, որոնք փոխազդելով ձևավորում են վարքային կայունություն և արդյունավետություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ բարձր սթրեսային և պատասխանատվության պայմաններում անձնային կայունությունն ու մոտիվացիոն կայունությունը փոխադարձաբար ուժեղացնում են միմյանց՝ ապահովելով որոշումների արագություն և ճշգրտություն։ Նշվում է նաև, որ ոչ բավարար զարգացած անձնային ռեսուրսները կամ թույլ ներքին մոտիվացիան կարող են նվազեցնել մասնագիտական արդյունավետությունը նույնիսկ բարձր պատրաստվածության պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ սպայահրամանատարական կազմի գործունեության արդյունավետությունը բազմագործոնային համակարգ է, որտեղ անձնային որակներն ու դրդապատճառները գործում են սերտ փոխկապակցվածության մեջ՝ ձևավորելով ծառայողական հաջողության հիմքը։

Другие предметы

Այս հրատարակությունը հայ տպագրության վերաբերյալ մատենագիտական բնույթի տարեգիրք է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել որոշակի ժամանակահատվածում հայերեն տպագիր արտադրանքի մասին տեղեկությունները։ Այն կարևոր աղբյուր է հայկական գրքի, պարբերական մամուլի և տպագրական ժառանգության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով բացահայտել հրատարակությունների վերնագրերը, հրատարակության վայրերը, տպարանները, հրատարակիչներին, հրատարակման թվականները և այլ մատենագիտական տվյալներ։ Նման մատենագիտական ցանկի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ տեղեկությունները ներկայացվում են միասնական և համակարգված ձևով՝ հետազոտողին հեշտացնելով անհրաժեշտ հրատարակության հայտնաբերումը և հետագա ուսումնասիրությունը։ Տարեգիրքը կարող է ընդգրկել գրքեր, գրքույկներ, պարբերականներ և այլ տպագիր նյութեր՝ արտացոլելով հայ տպագրության աշխարհագրական տարածվածությունը և տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակչական գործունեության զարգացումը։ Առանձնահատուկ արժեք ունի տպագրական կենտրոնների վերաբերյալ տեղեկությունը, քանի որ հայկական գրքի պատմությունը ձևավորվել է ոչ միայն Հայաստանում, այլև հայկական համայնքներում գործող բազմաթիվ տպարանների և մշակութային կենտրոնների գործունեության շնորհիվ։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև հայ տպագրության զարգացման փուլերի, գրքի տարածման աշխարհագրության, հրատարակչական գործունեության ծավալների և հայ մշակութային կյանքի տարբեր դրսևորումների ուսումնասիրության համար։ Մատենագիտական բնույթի այսպիսի աշխատանքներում կարևոր է նաև գրքերի նկարագրության միասնականությունը, քանի որ ճշգրիտ մատենագիտական տվյալները հնարավորություն են տալիս համադրել տարբեր հավաքածուներում պահպանվող օրինակները և բացահայտել հազվագյուտ կամ սահմանափակ տարածում ունեցած հրատարակություններ։ Տարեգիրքը կարող է ծառայել որպես տեղեկատու գործիք գրադարանների, արխիվների, գիտական հաստատությունների և մասնավոր հավաքածուների համար՝ նպաստելով հայերեն տպագիր ժառանգության հաշվառմանը և պահպանությանը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է հայագետների, գրականագետների, պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանագետների և հայկական գրքի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ տպագրական մշակույթի փաստագրության տեսանկյունից՝ միավորելով բազմաթիվ հրատարակությունների վերաբերյալ տեղեկությունները և ստեղծելով հետազոտական հուսալի հիմք հայ գրքի, տպագրության և հրատարակչական ժառանգության հետագա ուսումնասիրության համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Վանաձորի (նախկին Կիրովական) արվեստագետների ստեղծագործական գործընթացներում տեղայնության (լոկալ ինքնության) և նորարարական միտումների փոխազդեցության ուսումնասիրությանը XX դարի երկրորդ կեսում՝ ընդգծելով տարածաշրջանային արվեստի զարգացման առանձնահատկությունները խորհրդային և հետխորհրդային մշակութային միջավայրերում։ Հեղինակը վերլուծում է այն գործոնները, որոնք ձևավորել են Վանաձորի արվեստային դպրոցի ինքնատիպությունը՝ ներառյալ տեղական բնապատկերի ազդեցությունը, ժողովրդական մշակույթի տարրերի ներգրավումը և մասնագիտական կրթական հաստատությունների դերը։ Գրքում դիտարկվում են նաև արվեստագետների ստեղծագործական որոնումները՝ ավանդականի և ավանգարդի, ռեալիստական և մոդեռնիստական մոտեցումների միջև եղած փոխլրացումները և հակադրությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նորարարական գեղարվեստական լեզվի ձևավորմանը՝ տեխնիկայի, կոմպոզիցիայի և թեմատիկ բազմազանության մակարդակներում, ինչպես նաև տեղայնության արտահայտման ձևերին՝ որպես մշակութային ինքնության պահպանման միջոց։ Հեղինակը ուսումնասիրում է Վանաձորի արվեստագետների աշխատանքները համահայկական և խորհրդային արվեստի ընդհանուր համատեքստում՝ ցույց տալով տարածաշրջանային կենտրոնների ներդրումը արվեստի զարգացման մեջ։ Աշխատությունը կարևոր է արվեստաբանների, մշակութաբանների և հայ արվեստի պատմության հետազոտողների համար՝ նպաստելով տեղային արվեստի երևույթների ավելի խոր և համակարգված ըմբռնմանը։

Культура

Հրատարակությունը ներկայացնում է ՀԽՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ տվյալ ժամանակաշրջանում լույս տեսած նոր գրականության մասին ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատվություն։ Այն նպատակ ունի համակարգված կերպով տեղեկացնել ընթերցողներին, հետազոտողներին, գրադարաններին և մշակութային ոլորտի մասնագետներին նոր հրատարակությունների մասին՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ գրականության հայտնաբերումն ու ընտրությունը։ Նյութը կարող է ընդգրկել մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող գրքեր, ժողովածուներ, ուսումնասիրություններ, կատալոգներ, հոդվածներ և այլ մատենագիտական միավորներ՝ դրանք դասակարգելով համապատասխան թեմատիկ կամ ոլորտային բաժիններում։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս ստանալ հրատարակությունների վերաբերյալ հիմնական նույնականացնող տվյալները՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր և տարեթիվ, հրատարակիչ, ծավալ և այլ անհրաժեշտ տեղեկություններ։ Առանձին տեղ կարող է հատկացվել կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, գրականությանը, ժողովրդական արվեստին, մշակույթի պատմությանը և մշակութային ժառանգությանը վերաբերող գրականությանը։ Հրատարակության ընթացիկ տեղեկատու բնույթը կարևոր է նրանով, որ այն ապահովում է նոր լույս տեսած նյութերի պարբերական և համակարգված ներկայացում՝ նպաստելով գիտական և մասնագիտական տեղեկատվության արագ շրջանառությանը։ Այն կարող է օգտագործվել նաև գրադարանային ֆոնդերի համալրման, մատենագիտական տեղեկանքների պատրաստման և ընթերցողների անհատական տեղեկատվական սպասարկման ժամանակ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր են ունեցել հատկապես այն ժամանակաշրջանում, երբ տպագիր մատենագիտական աղբյուրները գիտական և մասնագիտական տեղեկատվության որոնման հիմնական միջոցներից էին։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև ՀԽՍՀ մշակութային կյանքի և խորհրդային շրջանի հայ մշակույթի վերաբերյալ տպագիր ժառանգության հետազոտության տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս վերականգնել որոշակի ժամանակահատվածում շրջանառվող գիտական, մշակութային և արվեստագիտական գրականության պատկերը։ Այն կարող է ծառայել որպես երկրորդային տեղեկատվական աղբյուր՝ օգնելով հետազոտողին կողմնորոշվել թեմային վերաբերող սկզբնաղբյուրների և մասնագիտական գրականության որոնման գործում։ Նյութը հատկապես օգտակար է գրադարանավարների, մատենագետների, մշակութաբանների, արվեստաբանների, գրականագետների, երաժշտագետների, պատմաբանների, հետազոտողների և մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է Հայկ Խաչատրյանի պատմավեպերում պատմական ժամանակաշրջանի պատկերման լեզվաոճական համակարգը՝ ընդգծելով հեղինակային խոսքի գեղարվեստական միջոցների և պատմական իրականության վերարտադրության փոխկապակցվածությունը։ Նշվում է, որ պատմավեպերում լեզվաոճական համակարգը ծառայում է ոչ միայն պատմական միջավայրի վերականգնմանը, այլև կերպարների հոգեբանական խորացմանը և ժամանակաշրջանի գաղափարական մթնոլորտի ստեղծմանը։ Վերլուծվում է, որ հեղինակն օգտագործում է արխաիզմներ, պատմական բառապաշար, խոսքային ձևերի ոճավորում և ժողովրդական լեզվի տարրեր, որոնք միասին ապահովում են ժամանակաշրջանի լեզվական համատեքստի հավաստիությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նարատիվ կառուցվածքին, որտեղ պատմողական և նկարագրական հատվածների համադրությունը թույլ է տալիս ներկայացնել ինչպես պատմական իրադարձությունների ընթացքը, այնպես էլ դրանց հոգեբանական ընկալումը կերպարների կողմից։ Նշվում է նաև, որ փոխաբերական մտածողությունը, խորհրդանշական պատկերները և հակադրական կառուցվածքները նպաստում են պատմական իրականության գեղարվեստական վերաիմաստավորմանը՝ ստեղծելով բազմաշերտ իմաստային դաշտ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ Հայկ Խաչատրյանի պատմավեպերում լեզվաոճական համակարգը հանդիսանում է կարևոր միջոց պատմական ժամանակաշրջանի ամբողջական և գեղարվեստորեն համոզիչ պատկերման համար՝ միավորելով պատմական հավաստիությունը և գեղարվեստական արտահայտչականությունը։