Մեր սուրբ հայր Եփրեմ Ասորու աղոթագիրքը

Другие предметы

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է հարկային վարչարարության արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղղություններին՝ Հայաստանի Հանրապետության հարկային համակարգի օրինակով՝ ընդգծելով պետական եկամուտների կառավարման, հարկային կարգապահության և վարչական գործընթացների կատարելագործման մեխանիզմները։ Աշխատանքը կենտրոնանում է հարկային մարմինների գործունեության օպտիմալացման վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել հարկերի հավաքագրման մակարդակի բարձրացում, ստվերային տնտեսության նվազեցում և հարկ վճարողների հետ հարաբերությունների բարելավում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկային վերահսկողության մեթոդների արդիականացմանը, ներառյալ ռիսկերի վրա հիմնված ստուգումների համակարգը, էլեկտրոնային հաշվետվությունների ներդրումը և թվային հարթակների կիրառումը վարչարարական գործընթացներում։ Ներկայացվում է նաև հարկային քաղաքականության պարզեցման և թափանցիկության բարձրացման անհրաժեշտությունը, ինչը նպաստում է հարկ վճարողների վստահության ձևավորմանը և հարկային պարտավորությունների կամավոր կատարմանը։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև կադրային ներուժի զարգացման, ուսուցման և մասնագիտական վերապատրաստման դերը հարկային մարմինների արդյունավետ աշխատանքի ապահովման գործում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հարկային վարչարարության կատարելագործումը Հայաստանի Հանրապետությունում պահանջում է համալիր մոտեցում՝ համադրելով տեխնոլոգիական նորարարությունները, իրավական բարեփոխումները և կառավարման ժամանակակից մեթոդները՝ պետական ֆինանսական համակարգի կայունության և արդյունավետության ապահովման նպատակով։

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում համայնքային ծառայության իրավական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ համայնքային կառավարման համակարգում ծառայության կազմակերպման, իրավական կարգավիճակի և արդյունավետության ապահովման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության կենտրոնում համայնքային ծառայության ինստիտուտի իրավական հիմքերն են, դրա տեղը տեղական ինքնակառավարման համակարգում և համայնքային ծառայողների գործունեությունը կարգավորող իրավական մեխանիզմները։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել համայնքային ծառայության հիմնական սկզբունքները, ծառայողների իրավունքներն ու պարտականությունները, պաշտոնների դասակարգման և համալրման կարգը, մրցութային և նշանակման ընթացակարգերը, ծառայության անցնելու պայմանները, մասնագիտական զարգացման և վերապատրաստման հնարավորությունները, ինչպես նաև ծառայողների գնահատման և պատասխանատվության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքային ծառայության և պետական ծառայության իրավական կարգավիճակների տարբերություններին ու փոխհարաբերություններին՝ հաշվի առնելով տեղական ինքնակառավարման մարմինների ինքնուրույնության սկզբունքը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է համայնքային ծառայության իրավական կարգավորման գործնական խնդիրների բացահայտումը, այդ թվում՝ իրավական նորմերի կիրառման միասնականության, կադրերի ընտրության թափանցիկության, մասնագիտական կարողությունների զարգացման, ծառայողների սոցիալական և աշխատանքային երաշխիքների և համայնքային կառավարման արդյունավետության հարցերը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև համայնքային ծառայության նկատմամբ հանրային վստահության բարձրացման, շահերի բախման կանխարգելման, կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցման և ծառայողական էթիկայի պահպանման իրավական միջոցներին։ Կարևորվում է համայնքային ծառայողների մասնագիտական պատրաստվածության և տեղական ինքնակառավարման մարմինների արդյունավետ աշխատանքի միջև կապը, քանի որ համայնքային կառավարման որակը մեծապես կախված է մասնագիտական և կայուն աշխատակազմի առկայությունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև համայնքների խոշորացման, տեղական ինքնակառավարման համակարգի վերափոխումների և վարչատարածքային փոփոխությունների ազդեցությունը համայնքային ծառայության կազմակերպման վրա։ Հնարավոր է անդրադարձ կատարել միջազգային փորձին և համեմատական իրավական մոտեցումներին՝ Հայաստանի իրավական կարգավորման կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել վարչական և սահմանադրական իրավունքի մասնագետների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների աշխատակիցների, իրավաբանների, պետական կառավարման և իրավագիտության ոլորտների հետազոտողների ու ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտել համայնքային ծառայության իրավական կարգավորման առկա բացերն ու խնդիրները և ներկայացնել դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները՝ նպաստելով համայնքային կառավարման թափանցիկության, արդյունավետության և մասնագիտական կարողությունների բարձրացմանը։

Технология

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարբեր կլիմայական գոտիներում տեղաբաշխված բնակելի շենքերի համար բարձր էներգատնտեսական ցուցանիշներով ջերմացրտամատակարարման համակարգերի մշակման խնդիրներին՝ հաշվի առնելով երկրի բարդ ռելիեֆը, բարձրության զգալի տարբերությունները և կլիմայական պայմանների բազմազանությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ջեռուցման և հովացման համակարգերի արդյունավետության բարձրացման տեխնոլոգիական լուծումները, էներգիայի կորուստների նվազեցման մեթոդները, ինչպես նաև վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների կիրառման հնարավորությունները՝ արևային, երկրաջերմային և էներգախնայող ինժեներական համակարգերի ինտեգրման միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շենքերի ջերմային մեկուսացման, ինժեներական ցանցերի օպտիմալ նախագծման և ավտոմատացված կառավարման համակարգերի ներդրման հարցերին, որոնք թույլ են տալիս ապահովել էներգիայի առավել արդյունավետ օգտագործում և նվազեցնել շահագործման ծախսերը։ Աշխատությունը նաև վերլուծում է կլիմայական գոտիների առանձնահատկությունները՝ լեռնային, նախալեռնային և հարթավայրային տարածքներում, և դրանց ազդեցությունը ջերմային բեռնվածության հաշվարկների ու համակարգերի նախագծման վրա Հայաստան-ում։ Նման համակարգերի մշակումը դիտարկվում է որպես կայուն զարգացման և էներգետիկ անվտանգության ապահովման կարևոր ուղղություն՝ նպաստելով բնակելի ֆոնդի արդյունավետ շահագործմանը և շրջակա միջավայրի պահպանությանը։

Экономика

Աշխատանքը նվիրված է առևտրային բանկի կապիտալի ձևավորման և գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում բանկի կապիտալի՝ որպես ֆինանսական կայունության, ռիսկերի կլանման, վարկավորման ընդլայնման և բանկային գործունեության շարունակականության ապահովման հիմնական գործոնի ուսումնասիրությունն է։ Բանկային կապիտալը կարևոր դեր ունի ոչ միայն բանկի սեփական ֆինանսական հնարավորությունների ձևավորման, այլև ավանդատուների և այլ պարտատերերի շահերի պաշտպանության, հնարավոր կորուստների ծածկման և բանկի նկատմամբ վստահության պահպանման գործում։ ՀՀ-ում բանկերի կապիտալի նկատմամբ սահմանվում են կարգավորող պահանջներ, իսկ կապիտալի համարժեքությունը գնահատվում է հիմնական և ընդհանուր կապիտալի ու ռիսկով կշռված ակտիվների հարաբերակցության միջոցով։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել բանկային կապիտալի տնտեսական էությունը, կառուցվածքը և ձևավորման աղբյուրները։ Կապիտալի հիմնական բաղադրիչները կարող են ձևավորվել բաժնետերերի ներդրումներից, թողարկված բաժնետոմսերից, կուտակված շահույթից և այլ կապիտալային տարրերից։ Հետազոտության կարևոր խնդիր է տարբեր աղբյուրների հարաբերակցության գնահատումը և դրանց ազդեցության ուսումնասիրությունը բանկի ֆինանսական կայունության ու շահութաբերության վրա։ Սեփական միջոցների բավարար մակարդակը բանկին հնարավորություն է տալիս ընդլայնել ակտիվային գործառնությունները, ներգրավել նոր հաճախորդներ և մեծացնել վարկավորման ծավալները՝ միաժամանակ պահպանելով ռիսկերի նկատմամբ անհրաժեշտ պաշտպանական բուֆերը։ ՀՀ բանկային համակարգի առանձնահատկությունների ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր է դիտարկել նաև կարգավորող միջավայրը։ ՀՀ Կենտրոնական բանկը բանկերի համար սահմանում է կապիտալի համարժեքության նվազագույն պահանջներ և դրանցից բարձր լրացուցիչ շեմեր, որոնք նպատակ ունեն ուժեղացնելու բանկերի դիմակայունությունը տարբեր տնտեսական և ֆինանսական ցնցումների նկատմամբ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև բանկի կապիտալի գնահատման մեթոդաբանությանը։ Կապիտալի գնահատումը չի սահմանափակվում դրա բացարձակ մեծության որոշմամբ․ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել դրա հարաբերակցությունը ռիսկով կշռված ակտիվներին, բանկի ակտիվների կառուցվածքին, պարտավորություններին, շահույթին և հնարավոր կորուստներին։ Այս համատեքստում կապիտալի համարժեքության ցուցանիշը կարևոր գործիք է, քանի որ ցույց է տալիս, թե որքանով է բանկի կապիտալը բավարար իր ստանձնած ռիսկերի հնարավոր հետևանքները կլանելու համար։ ՀՀ-ում ընդհանուր կապիտալի նվազագույն չափը ներկայում սահմանված է 30 միլիարդ դրամ, իսկ կապիտալի համարժեքության կարգավորումը ներառում է առաջին մակարդակի հիմնական և ընդհանուր կապիտալի նկատմամբ պահանջներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բանկի կապիտալի և ռիսկերի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Բանկի ակտիվների աճը, հատկապես վարկային պորտֆելի ընդլայնումը, սովորաբար մեծացնում է ռիսկով կշռված ակտիվների ծավալը և համապատասխանաբար պահանջում է կապիտալի համարժեք մակարդակի պահպանում։ Եթե կապիտալի աճը չի համընթաց ակտիվների և ռիսկերի աճին, կարող է նվազել կապիտալի համարժեքության ցուցանիշը և մեծանալ ֆինանսական խոցելիությունը։ Այդ պատճառով կապիտալի կառավարումը պետք է իրականացվի բանկի ռազմավարական պլանավորման և ռիսկերի կառավարման համակարգի հետ սերտ կապի մեջ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև կապիտալի շահութաբերության և բավարարության միջև առկա հակասությունները։ Կապիտալի չափազանց բարձր մակարդակը կարող է բարձրացնել բանկի կայունությունը, սակայն միաժամանակ կարող է նվազեցնել սեփական կապիտալի օգտագործման արդյունավետությունը և սահմանափակել շահութաբերության հնարավոր մակարդակը։ Հակառակ դեպքում՝ չափազանց ցածր կապիտալացումը կարող է բարձրացնել ռիսկայնությունը և սահմանափակել բանկի դիմակայունությունը կորուստների նկատմամբ։ Հետևաբար արդյունավետ կապիտալային քաղաքականության նպատակն է գտնել կայունության, ռիսկերի և շահութաբերության միջև օպտիմալ հարաբերակցություն։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ՀՀ առևտրային բանկերի ֆինանսական ցուցանիշների համեմատական վերլուծություն՝ տարբեր ժամանակահատվածներում կապիտալի չափի, կառուցվածքի, կապիտալի համարժեքության և շահութաբերության փոփոխությունները բացահայտելու համար։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բանկերի կապիտալացման մակարդակի տարբերությունները և բացահայտելու այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են դրանց ֆինանսական կայունության առանձնահատկությունները։ ՀՀ առևտրային բանկերի կապիտալի համարժեքության վերաբերյալ ուսումնասիրություններում կիրառվում են նաև սթրես-թեստավորման սցենարներ, որոնց միջոցով գնահատվում է կապիտալի դիմակայունությունը վարկային պորտֆելի հնարավոր վատթարացման պայմաններում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել շահույթի՝ որպես կապիտալի ձևավորման ներքին աղբյուրի դերին։ Բանկի կողմից ստացված և չբաշխված շահույթը կարող է ուղղվել կապիտալի ավելացմանը՝ դրանով մեծացնելով սեփական ֆինանսական բազան։ Այս մեխանիզմը հատկապես կարևոր է այն պայմաններում, երբ բանկը ցանկանում է ընդլայնել ակտիվային գործառնությունները՝ առանց արտաքին կապիտալի ներգրավման չափազանց մեծ կախվածության։ Միաժամանակ շահույթի բաշխման քաղաքականությունը պետք է հավասարակշռի բաժնետերերի եկամտի ակնկալիքները և բանկի կապիտալի հետագա ամրապնդման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև լրացուցիչ կապիտալի ներգրավման խնդիրը։ Բանկը կարող է կապիտալը մեծացնել նոր բաժնետոմսերի թողարկման, սեփականատերերի լրացուցիչ ներդրումների կամ այլ թույլատրելի գործիքների միջոցով։ Սակայն նման քայլերի արդյունավետությունը կախված է շուկայական պայմաններից, ներդրողների հետաքրքրվածությունից, բանկի ֆինանսական վիճակից և կապիտալի ներգրավման արժեքից։ Հետևաբար կապիտալի ձևավորման յուրաքանչյուր աղբյուր պետք է գնահատվի ոչ միայն դրա ծավալի, այլև արժեքի և երկարաժամկետ ազդեցության տեսանկյունից։ Կարևոր է նաև կապիտալի կառավարման հակացիկլիկ մոտեցումը։ Տնտեսական վերելքի ժամանակ բանկերը կարող են ավելի արագ ընդլայնել վարկավորումը, մինչդեռ տնտեսական անկման պայմաններում աճում է վարկային կորուստների և կապիտալի նվազման վտանգը։ ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից կիրառվող կապիտալի լրացուցիչ շեմերի համակարգը հենց այդպիսի համակարգային ռիսկերի նկատմամբ բանկային համակարգի դիմակայունությունը բարձրացնելու նպատակ ունի։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է ՀՀ առևտրային բանկերի կապիտալի ձևավորման և գնահատման արդյունավետ մեխանիզմների բացահայտման մեջ։ Աշխատանքը կարող է առաջարկել կապիտալի կառավարման կատարելագործման ուղղություններ՝ կապիտալի կառուցվածքի օպտիմալացում, շահույթի վերաներդրման արդյունավետ քաղաքականություն, ռիսկերի ավելի ճշգրիտ գնահատում, կապիտալի բավարարության կանխատեսում, սթրես-թեստավորման կիրառում և տնտեսական ցիկլերի նկատմամբ կապիտալային բուֆերների ձևավորում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը բանկի կապիտալը դիտարկում է որպես ոչ միայն հաշվապահական կամ կարգավորող ցուցանիշ, այլև բանկի ռազմավարական կառավարման առանցքային ռեսուրս։ Դրա ճիշտ ձևավորումն ու գնահատումը հնարավորություն են տալիս ապահովելու բանկի ֆինանսական կայունությունը, նվազեցնելու ռիսկերի նկատմամբ խոցելիությունը, ընդլայնելու վարկային գործունեությունը և պահպանելու մրցունակությունը ՀՀ ֆինանսական շուկայում։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պետականության երեք ժամանակաշրջաններում նախաքննություն իրականացնող մարմինների ձևավորման, կազմակերպական կառուցվածքի, իրավական կարգավիճակի և գործունեության զարգացման պատմական ընթացքի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում նախաքննության ինստիտուտի զարգացումը դիտարկվում է Առաջին Հանրապետության, Խորհրդային Հայաստանի և Հայաստանի Երրորդ Հանրապետության պետական ու իրավական համակարգերի փոփոխությունների համատեքստում՝ հնարավորություն տալով բացահայտել տարբեր ժամանակաշրջաններում կիրառված կառավարման և քրեական դատավարության մոդելների առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում նախաքննության մարմինների ստեղծման իրավական նախադրյալները, նրանց իրավասությունների շրջանակը, ենթակայության սկզբունքները, կազմակերպական կառուցվածքը և փոխհարաբերությունները դատախազության, ոստիկանության, դատարանների ու իրավապահ համակարգի մյուս կառույցների հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Առաջին Հանրապետության տարիներին նորաստեղծ պետական համակարգում քրեական հետապնդման և նախնական քննության կազմակերպման խնդիրներին, համապատասխան իրավական հաստատությունների ձևավորմանը և նախկին իրավակարգից ժառանգված մեխանիզմների վերափոխմանը։ Խորհրդային ժամանակաշրջանի ուսումնասիրության ընթացքում ներկայացվում են պետական և դատավարական համակարգի փոփոխությունները, նախաքննության կենտրոնացված կառավարման առանձնահատկությունները, քննիչների իրավական կարգավիճակի զարգացումը և քրեական դատավարության օրենսդրության ազդեցությունը նախաքննական գործունեության կազմակերպման վրա։ Հետխորհրդային փուլում ուշադրությունը կենտրոնացվում է անկախ պետականության պայմաններում իրավապահ համակարգի վերակազմավորման, նոր օրենսդրական հիմքերի ստեղծման, մասնագիտացված քննչական կառույցների ձևավորման և նախաքննության ինստիտուցիոնալ ինքնուրույնության զարգացման գործընթացների վրա։ Վերլուծվում են տարբեր տարիներին իրականացված իրավական և կառուցվածքային բարեփոխումները, դրանց նպատակները և ազդեցությունը քրեական գործերի քննության կազմակերպման արդյունավետության վրա։ Կարևորվում են քննիչի դատավարական ինքնուրույնության, օրինականության ապահովման, մարդու իրավունքների պաշտպանության, դատախազական վերահսկողության և դատական վերահսկողության հետ կապված հիմնահարցերը։ Երեք պատմական փուլերի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել նախաքննության համակարգում պահպանված իրավական ավանդույթները, էական փոփոխությունները և ժամանակակից համակարգի ձևավորման վրա ազդեցություն ունեցած պատմական գործոնները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև Հայաստանի իրավապահ համակարգի ինստիտուցիոնալ պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ նախաքննության մարմինների զարգացումը ներկայացվում է պետական կառավարման, օրենսդրության և քրեական արդարադատության ընդհանուր վերափոխումների հետ փոխկապակցված։ Պատմաիրավական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր ժամանակաշրջանների փորձը, բացահայտել համակարգի զարգացման օրինաչափությունները և առավել ամբողջական պատկերացում կազմել ժամանակակից նախաքննական համակարգի ձևավորման հիմքերի մասին։ Նյութը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, քննիչների, քրեական դատավարության և իրավունքի պատմության մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։