Մշակ: Մատենագիտություն 1879

Журналистика

Այս նյութը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի բնակիչների հումանիտար իրավիճակի և հոգեբանական վիճակի լուսաբանմանը՝ շրջափակման պայմաններում առաջացած սոցիալ-տնտեսական ճգնաժամի համատեքստում։ Տեքստում ներկայացվում են բնակչության առօրյա դժվարությունները, սննդի և առաջին անհրաժեշտության ապրանքների սղությունը, ինչպես նաև կենսական ծառայությունների սահմանափակ հասանելիությունը։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև բնակչության շրջանում աճող անհանգստությանը և անորոշության զգացմանը՝ կապված տարածաշրջանի ապագայի հետ։ Նյութում քննարկվում են միջազգային արձագանքները և հումանիտար կազմակերպությունների կողմից բարձրացված մտահոգությունները՝ ընդգծելով քաղաքացիական բնակչության պաշտպանության անհրաժեշտությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում շրջափակման սոցիալական և հոգեբանական հետևանքներին՝ ներառյալ սթրեսը, վախը և տեղահանման հնարավոր ռիսկերը։ Նյութը նախատեսված է ընթերցողների լայն շրջանակի համար՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել իրավիճակը մարդու իրավունքների և հումանիտար տեսանկյունից։

Другие предметы

Գիրքը նվիրված է գրացուցակների և քարտարանների համակարգի կազմակերպման, կիրառման և զարգացման սկզբունքներին գրադարանային-տեղեկատվական հաստատություններում։ Այն ներկայացնում է գրադարանային ֆոնդերի նկարագրման, դասակարգման, որոնման և օգտագործողների տեղեկատվական սպասարկման գործընթացների տեսական ու գործնական հիմքերը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են գրացուցակների տեսակները, քարտարանների կառուցվածքը, դրանց կազմման կանոնները, տեղեկատվական նյութերի համակարգման մեթոդները և գրադարանային աշխատանքի արդյունավետ կազմակերպման ուղիները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանավարների գործնական գործունեությանը, մատենագիտական աշխատանքի կատարելագործմանը, ֆոնդերի հաշվառման և տեղեկատվության արագ հասանելիության ապահովման մեխանիզմներին։ Գիրքը նախատեսված է որպես մեթոդական օգնություն գրադարանավարների համար՝ նպաստելով գրադարանային գործընթացների միասնական կազմակերպմանը, մասնագիտական հմտությունների զարգացմանը և ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների առավել արդյունավետ բավարարմանը։ Աշխատանքը օգտակար է գրադարանների աշխատակիցների, մատենագետների, տեղեկատվական ոլորտի մասնագետների, գրադարանագիտություն ուսումնասիրող ուսանողների և գրքային մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Ավստրո-Հունգարիայի և Ռումինիայի տարածքներում հայկական համայնքների ձևավորման, զարգացման և հասարակական-մշակութային կյանքի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում է հայերի ներկայության պատմական ընթացքը Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայի այդ երկրներում՝ ուշադրություն դարձնելով նրանց բնակության, տնտեսական գործունեության, հասարակական կազմակերպման և համայնքային ինքնության պահպանման առանձնահատկություններին։ Քննության են առնվում հայկական համայնքների ձևավորման նախադրյալները, նրանց կապերը տեղի հասարակությունների հետ և տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում ունեցած դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերի առևտրական, արհեստագործական և տնտեսական գործունեությանը, ինչպես նաև կրթական, մշակութային և հոգևոր կյանքի զարգացմանը։ Ուսումնասիրվում են համայնքային կառույցների, եկեղեցական հաստատությունների, դպրոցների, մշակութային կազմակերպությունների և այլ միավորումների նշանակությունը հայկական ինքնության պահպանման ու սերունդների միջև մշակութային կապի ապահովման գործում։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև հայերի ինտեգրման և ազգային ինքնության պահպանման փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են հայկական համայնքները հարմարվել տվյալ երկրների հասարակական ու քաղաքական միջավայրին՝ միաժամանակ պահպանելով լեզվական, կրոնական և մշակութային առանձնահատկությունները։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Ավստրո-Հունգարիայում և Ռումինիայում հայկական համայնքների պատմական ժառանգության, նրանց փոխհարաբերությունների և եվրոպական հասարակական կյանքում ունեցած ներդրման մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, սփյուռքագետներին, մշակութաբաններին, արևելաեվրոպական պատմության մասնագետներին, ուսանողներին, հետազոտողներին և հայկական սփյուռքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

История

Մովսես Խորենացու «Հայոց Պատմություն» աշխատությունը հայ միջնադարյան պատմագրության ամենանշանավոր և հիմնարար երկերից մեկն է, որը համարվում է հայ ժողովրդի պատմության առաջին ամբողջական և համակարգված շարադրանքը։ Գիրքը գրվել է գրաբարով և ընդգրկում է հայ ժողովրդի ծագման, պետական կազմավորման, թագավորական տոհմերի, քաղաքական պայքարների, պատերազմների, մշակույթի, ավանդույթների և հոգևոր կյանքի բազմադարյա պատմությունը։ Մովսես Խորենացին, որին հաճախ անվանում են «Հայ պատմահայր», իր աշխատության մեջ միավորել է բանավոր ավանդույթները, ժողովրդական վիպական պատմությունները, հին մատենագրական աղբյուրները և օտար պատմիչների տեղեկությունները՝ ստեղծելով ազգային պատմագիտական եզակի հուշարձան։ «Հայոց Պատմությունը» բաղկացած է երեք հիմնական մասերից։ Առաջին բաժնում ներկայացվում են հայ ժողովրդի առասպելական ծագումնաբանությունը, Հայկ Նահապետի և Բելի պատմությունը, հայկական նախնադարյան տոհմերը և վաղ շրջանի ավանդությունները։ Երկրորդ մասում նկարագրվում է Արշակունիների ժամանակաշրջանը, Հայաստանի քաղաքական զարգացումը, հարաբերությունները հարևան պետությունների հետ և քրիստոնեության ընդունման պատմական իրադարձությունները։ Երրորդ հատվածում հեղինակը անդրադառնում է իր ժամանակաշրջանի քաղաքական և հասարակական իրողություններին՝ ներկայացնելով Հայաստանի վիճակը արտաքին ճնշումների և ներքին հակասությունների պայմաններում։ Գիրքն առանձնանում է ոչ միայն պատմական արժեքով, այլև բարձր գրականությամբ, պատկերավոր լեզվով և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման վրա ունեցած բացառիկ ազդեցությամբ։ Այն դարեր շարունակ եղել է հայ կրթության, պատմագիտության և մշակութային ինքնության կարևորագույն հիմքերից մեկը։ Աշխատության մեջ միահյուսվում են պատմությունը, առասպելը, փիլիսոփայական դիտարկումները և հայրենասիրական գաղափարները, ինչի շնորհիվ այն դարձել է հայ դասական գրականության անկյունաքարային ստեղծագործություններից մեկը։ «Հայոց Պատմությունը» կարևոր աղբյուր է ոչ միայն Հայաստանի, այլև ամբողջ Առաջավոր Ասիայի և տարածաշրջանի հին պատմության ուսումնասիրության համար։ Գիրքը լայնորեն ուսումնասիրվել է պատմաբանների, բանասերների և աստվածաբանների կողմից, թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուներով և մինչ օրս շարունակում է մնալ հայագիտական կարևորագույն աշխատություններից մեկը։

Другие предметы

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է բարձր լեռնային գոտու պայմաններում ոսպի (Lens culinaris) համաշխարհային հավաքածուից ընտրված ցրտադիմացկուն սորտանմուշների էկոլոգատնտեսական արդյունավետության գնահատմանը՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության օրինակով։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են տարբեր գենետիկական գծերի հարմարվողականության առանձնահատկությունները բարձրադիր կլիմայական պայմաններում, մասնավորապես՝ ցածր ջերմաստիճանների, կարճ վեգետացիոն շրջանի և սահմանափակ ջրային ռեսուրսների ազդեցության համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բերքատվության ցուցանիշների, կենսաբանական կայունության և տնտեսական արդյունավետության համադրական գնահատմանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել առավել հեռանկարային սորտերը բարձր լեռնային գյուղատնտեսության զարգացման համար։ Ներկայացվում են նաև ագրոէկոլոգիական գործոնների ազդեցությունը բույսերի աճի և զարգացման վրա, ինչպես նաև սելեկցիոն աշխատանքի կարևորությունը կայուն գյուղատնտեսական համակարգերի ձևավորման գործում։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է ագրոէկոլոգիայի և բույսերի սելեկցիայի ոլորտում՝ նպաստելով բարձր լեռնային տարածաշրջաններում գյուղատնտեսության արդյունավետության բարձրացմանը։

Литература

Վիրջինիա Վուլֆ-ի վեպերում ֆեմինիզմը դրսևորվում է որպես կանանց սոցիալական դիրքի, ներքին հոգեբանական աշխարհի և ինքնության կառուցման խնդիրների խորքային քննություն, որը միաժամանակ կապվում է մոդեռնիստական գրական տեխնիկաների հետ։ Նրա ստեղծագործություններում, ինչպիսիք են «Տիկին Դալլոուեյը» և «Դեպի փարոսը», կենտրոնական թեմա է կանանց կյանքի սահմանափակվածությունը հայրապետական հասարակության մեջ, որտեղ կրթության, ինքնաիրացման և հանրային մասնակցության հնարավորությունները հաճախ սահմանափակ են։ Վուլֆը հատուկ ուշադրություն է դարձնում նաև կանանց ներքին մենախոսությանը և գիտակցության հոսքի տեխնիկային՝ ցույց տալով, թե ինչպես են արտաքին սոցիալական ճնշումները ձևավորում նրանց ներաշխարհը։ Նրա ֆեմինիստական գաղափարները առավել հստակ արտահայտվում են «Սեփական սենյակ» էսսեում, որտեղ նա ընդգծում է տնտեսական անկախության և անձնական տարածքի անհրաժեշտությունը որպես ստեղծագործական ազատության նախապայման, ինչը նաև արտացոլվում է նրա վեպերի հերոսուհիների փորձառությունների մեջ։ Վուլֆի մոտ ֆեմինիզմը ոչ միայն սոցիալական քննադատություն է, այլ նաև գեղարվեստական ձևի միջոցով գիտակցության և ինքնության վերաիմաստավորում, որը խաթարում է ավանդական, տղամարդակենտրոն պատմողական կառուցվածքները և բացում նոր հնարավորություններ կանանց փորձառության ներկայացման համար։