Начало критического изучения "Истории Армении" Моисея Хоренского

Политология

Աշխատությունը վերլուծական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է Լեռնային Ղարաբաղի քաղաքական և իրավական կարգավիճակի փոփոխության, տարածաշրջանում տեղի ունեցած ռազմական ու քաղաքական զարգացումների և դրա հետևանքով հայկական կառավարման համակարգի վերացման գործընթացի վրա։ Հեղինակը փորձում է բացատրել, թե ինչպիսի փոխկապակցված իրադարձություններ և որոշումներ են հանգեցրել տարածաշրջանի նախկին քաղաքական իրականության արմատական փոփոխությանը՝ անդրադառնալով երկարատև հակամարտության պատմական նախադրյալներին, կողմերի քաղաքական դիրքորոշումներին, ռազմական հավասարակշռության փոփոխությանը և միջազգային դերակատարների քաղաքականությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է այն հարցի քննարկումը, թե ինչպես են տարիների ընթացքում փոխվել տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցությունը և հակամարտության կարգավորման հնարավորությունները։ Ներկայացվում է այն գործընթացը, որի ընթացքում ռազմական գործողությունները, դիվանագիտական բանակցությունները, տնտեսական և հաղորդակցային սահմանափակումները և միջազգային արձագանքների առանձնահատկությունները աստիճանաբար ազդել են տեղի բնակչության անվտանգության և քաղաքական ապագայի վրա։ Աշխատանքը ուշադրություն է դարձնում հատկապես 2020 թվականի պատերազմից հետո ձևավորված նոր իրավիճակին, երբ փոխվեց տարածաշրջանի ռազմական և քաղաքական հավասարակշռությունը, ինչպես նաև 2023 թվականի ռազմական գործողություններին և դրանց հաջորդած զանգվածային տեղահանությանը։ Հեղինակը փորձում է այդ զարգացումները դիտարկել ոչ թե որպես մեկուսացված իրադարձություններ, այլ որպես ավելի երկարատև գործընթացի արդյունք, որի ընթացքում տարբեր քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական գործոններ փոխադարձաբար ազդել են միմյանց վրա։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում Հայաստանի, Ադրբեջանի և Լեռնային Ղարաբաղի դերակատարությանը, ինչպես նաև Ռուսաստանի, Թուրքիայի և այլ միջազգային ու տարածաշրջանային ուժերի ներգրավվածությանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում միջազգային հանրության արձագանքին, հակամարտության կարգավորման նախկին ձևաչափերին և այն հանգամանքներին, որոնք սահմանափակել են դրանց արդյունավետությունը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել նաև միջազգային իրավունքի տեսանկյունից, քանի որ քննարկվող գործընթացները կապված են ինքնորոշման, տարածքային ամբողջականության, բնակչության անվտանգության, հումանիտար իրավունքի և միջազգային երաշխիքների վերաբերյալ հակասական մոտեցումների հետ։ Հեղինակը նաև անդրադառնում է տեղեկատվական և քաղաքական դիսկուրսին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տարբեր կողմեր ներկայացրել տեղի ունեցող իրադարձությունները և ինչ ազդեցություն կարող էին ունենալ այդ պատկերացումները միջազգային քաղաքական որոշումների վրա։ Կարևոր բաղադրիչ է նաև բնակչության առօրյա կյանքի և անվտանգության հարցը, քանի որ քաղաքական ու ռազմական փոփոխությունները անմիջական ազդեցություն են ունեցել քաղաքացիական բնակչության տեղաշարժի, սոցիալական պայմանների, տնտեսական գործունեության և մշակութային ժառանգության պահպանության խնդիրների վրա։ Աշխատության ընդհանուր մոտեցումը փորձում է բացահայտել ոչ միայն այն, թե ինչ է տեղի ունեցել, այլև՝ ինչու և ինչ պայմաններում է ձևավորվել այդպիսի ելք։ Այդ նպատակով համադրվում են պատմական զարգացումները, քաղաքական որոշումները, ռազմական իրադրության փոփոխությունները և միջազգային հարաբերությունների դինամիկան։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է հատկապես այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Հարավային Կովկասի անվտանգության միջավայրի, հայ-ադրբեջանական հակամարտության, տարածաշրջանային ուժերի փոխհարաբերությունների և վերջին տարիների քաղաքական վերափոխումների մասին։ Միաժամանակ այն ներկայացնում է հակամարտության զարգացման մի կարևոր փուլ՝ փորձելով բացատրել նախկին քաղաքական համակարգի փլուզման պատճառներն ու հետևանքները և ցույց տալ, թե ինչպես են ռազմական ուժի, դիվանագիտական գործընթացների, միջազգային քաղաքականության և ժողովրդագրական փոփոխությունների փոխազդեցությունները ձևավորել տարածաշրջանի նոր իրողությունը։

История

Գիրքը ուսումնասիրում է երկու պետությունների փոխհարաբերությունները՝ կենտրոնանալով պատերազմների, դաշինքների և տարածաշրջանային ուժերի հավասարակշռության վրա։ Հիմնական բովանդակությունը․ Քաղաքական հակամարտություններ Կիլիկիայի հայկական թագավորության և Եգիպտոսի սուլթանության միջև պարբերական ռազմական բախումներ։ Ռազմական արշավներ Մամլուքների արշավանքները Կիլիկիա և հայկական դիմադրությունը։ Դիվանագիտական հարաբերություններ Խաղաղության պայմանագրեր, հաշտության փորձեր և հարկային պարտավորություններ։ Տնտեսական և ռազմավարական գործոններ Առևտրային ուղիների վերահսկում և տարածաշրջանային ազդեցություն։ Կիլիկիայի թագավորության անկման գործընթաց Մամլուքյան ճնշումների ուժեղացումը և հայկական պետության թուլացումը։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ավագ նախադպրոցական տարիքի երեխաների մտավոր զարգացման առանձնահատկությունների և այդ գործընթացում հաղորդակցման դերի համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հոգեբանական և մանկավարժական գործոնների վրա, որոնք նպաստում են երեխայի մտածողության, խոսքի, հիշողության, ուշադրության, երևակայության, ընկալման և ճանաչողական ակտիվության զարգացմանը նախադպրոցական կրթության կարևորագույն փուլերից մեկում։ Այս տարիքը դիտարկվում է որպես ինտենսիվ զարգացման ժամանակաշրջան, երբ երեխան աստիճանաբար ընդլայնում է շրջապատող աշխարհի վերաբերյալ իր պատկերացումները, սովորում է համեմատել և դասակարգել առարկաներն ու երևույթները, բացահայտել դրանց միջև կապերը, ձևակերպել հարցեր, հիմնավորել սեփական կարծիքը և լուծել տարաբնույթ ճանաչողական խնդիրներ։ Հաղորդակցությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես մարդկանց միջև տեղեկատվության փոխանցման միջոց, այլև որպես երեխայի ճանաչողական զարգացման կարևոր սոցիալական մեխանիզմ։ Մեծահասակների և հասակակիցների հետ փոխգործակցության ընթացքում երեխան յուրացնում է նոր հասկացություններ, բառեր, վարքականոններ և խնդիրների լուծման եղանակներ, սովորում է արտահայտել սեփական մտքերը և հասկանալ ուրիշների տեսակետները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում երեխայի և մեծահասակի հաղորդակցությանը։ Ծնողների, դաստիարակների և այլ մեծահասակների հետ երկխոսությունը կարող է նպաստել հետաքրքրասիրության, հարցեր առաջադրելու ունակության և պատճառահետևանքային կապերի ընկալման զարգացմանը։ Մեծահասակի կողմից տրվող բացատրությունները, հարցերը և առաջադրանքները երեխային հնարավորություն են տալիս ընդլայնել սեփական փորձի սահմանները և աստիճանաբար յուրացնել մտածողության ավելի կազմակերպված ձևեր։ Կարևորվում է այնպիսի հաղորդակցական միջավայրի ձևավորումը, որտեղ երեխան ոչ միայն ստանում է պատրաստի պատասխաններ, այլև խրախուսվում է ինքնուրույն մտածել, ենթադրություններ առաջադրել, համեմատել տարբեր հնարավորություններ և արտահայտել սեփական եզրակացությունները։ Քննության է առնվում խոսքի զարգացման և մտավոր գործունեության փոխկապակցվածությունը։ Բառապաշարի հարստացումը, քերականորեն ավելի բարդ նախադասությունների կառուցումը և կապակցված խոսքի զարգացումը հնարավորություն են տալիս երեխային ավելի ճշգրիտ ձևակերպել իր մտքերը և կազմակերպել սեփական գործողությունները։ Խոսքը աստիճանաբար դառնում է ոչ միայն հաղորդակցման, այլև մտածողության ու վարքի կարգավորման միջոց։ Երեխան սովորում է բառերով նկարագրել խնդիրը, ներկայացնել գործողությունների հաջորդականությունը, բացատրել սեփական ընտրությունը և գնահատել ստացված արդյունքը։ Առանձին ուղղությամբ ուսումնասիրվում է հասակակիցների հետ հաղորդակցության ազդեցությունը։ Համատեղ խաղերի, առաջադրանքների և առօրյա շփումների ընթացքում երեխաները ստիպված են համաձայնեցնել իրենց գործողությունները, հաշվի առնել ուրիշների կարծիքը, բացատրել սեփական մտադրությունները և լուծել առաջացող տարաձայնությունները։ Այս գործընթացները կարող են նպաստել մտածողության ճկունությանը, սեփական և ուրիշի տեսակետների տարբերակմանը, համագործակցային հմտությունների և սոցիալական ճանաչողության զարգացմանը։ Հասակակիցների հետ շփումը ստեղծում է իրավիճակներ, որոնցում երեխան ոչ միայն կրկնում է մեծահասակներից ստացած գիտելիքները, այլև ակտիվորեն օգտագործում և վերափոխում է դրանք։ Կարևոր տեղ է հատկացվում խաղային գործունեությանը, քանի որ նախադպրոցական տարիքում խաղը սերտորեն կապված է ճանաչողական և սոցիալական զարգացման հետ։ Դերային, կառուցողական և կանոններով խաղերի ընթացքում երեխան սովորում է գործել երևակայական իրավիճակում, պահպանել որոշակի կանոններ, պլանավորել գործողությունները և համագործակցել մյուս մասնակիցների հետ։ Հաղորդակցությունը խաղային գործընթացում օգնում է զարգացնել խոսքային ակտիվությունը, երևակայությունը, խնդիրների լուծման կարողությունը և իրավիճակը տարբեր տեսանկյուններից դիտարկելու ունակությունը։ Քննության են առնվում նաև երեխայի ճանաչողական հետաքրքրությունների ձևավորման պայմանները։ Մեծահասակների արձագանքը երեխայի հարցերին, քննարկումների կազմակերպումը, համատեղ դիտարկումները, պատմությունների ընթերցումն ու քննարկումը, փորձարարական և ստեղծագործական առաջադրանքները կարող են նպաստել նոր գիտելիքներ ձեռք բերելու ներքին պահանջմունքի զարգացմանը։ Հատկապես կարևոր է հաղորդակցության երկխոսային բնույթը, երբ երեխան հանդես է գալիս որպես ակտիվ մասնակից և հնարավորություն է ստանում հարցնելու, պատասխանելու, վիճարկելու, բացատրելու ու սեփական փորձը կապելու նոր տեղեկատվության հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մտավոր զարգացման անհատական տարբերություններին։ Երեխաները կարող են տարբերվել խոսքի զարգացման մակարդակով, ուշադրության կայունությամբ, մտածողության արագությամբ, հետաքրքրություններով և հաղորդակցական ակտիվությամբ։ Այդ պատճառով արդյունավետ մանկավարժական փոխգործակցությունը պահանջում է հաշվի առնել յուրաքանչյուր երեխայի զարգացման առանձնահատկությունները և ընտրել համապատասխան հաղորդակցական ձևեր։ Ուսումնասիրվում է նաև հուզականորեն բարենպաստ հաղորդակցման միջավայրի նշանակությունը։ Երբ երեխան իրեն ազատ է զգում հարցեր տալու, սխալվելու և սեփական կարծիքն արտահայտելու հարցում, մեծանում է նրա մասնակցությունը ճանաչողական գործունեությանը։ Հաղորդակցության որակը կարող է ազդել ինքնավստահության, նախաձեռնողականության և ուսուցման նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորման վրա։ Քննության են առնվում ընտանիքի և նախադպրոցական կրթական հաստատության փոխլրացնող դերերը։ Ընտանեկան հաղորդակցությունը երեխային տալիս է առօրյա փորձի, արժեքների և լեզվական զարգացման կարևոր հիմք, իսկ մանկապարտեզը ստեղծում է ավելի լայն սոցիալական միջավայր՝ տարբեր երեխաների ու մեծահասակների հետ համագործակցելու համար։ Այս երկու միջավայրերի միջև հետևողական կապը կարող է նպաստել երեխայի ճանաչողական և հաղորդակցական զարգացման առավել ներդաշնակ ընթացքին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել երեխաների վարքի դիտարկման, զրույցների, հոգեբանական առաջադրանքների, փորձարարական իրավիճակների և մանկավարժական աշխատանքի արդյունքների համեմատական գնահատման մեթոդներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել մտավոր զարգացման տարբեր ցուցանիշները և պարզել, թե հաղորդակցության բնույթն ու ինտենսիվությունն ինչպես են կապված ճանաչողական առաջընթացի հետ։ Առանձին նշանակություն է տրվում դպրոցական ուսուցմանը պատրաստվածության խնդրին։ Ավագ նախադպրոցական տարիքում զարգացած խոսքը, ուշադրությունը, տրամաբանական գործողությունները, հրահանգները հասկանալու կարողությունը, հարցեր տալու և համագործակցելու հմտությունները կարևոր հիմք են հետագա ուսումնական գործունեության համար։ Հաղորդակցական փորձը երեխային օգնում է սովորել լսել ուրիշներին, հասկանալ առաջադրանքը, ներկայացնել սեփական պատասխանը և մասնակցել համատեղ ճանաչողական աշխատանքին։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է մտավոր զարգացման և սոցիալական փոխգործակցության միջև կապերի բացահայտմամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ նախադպրոցական կրթության մեջ երեխաների ճանաչողական ակտիվությունը խթանող հաղորդակցական պայմանների կատարելագործման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մանկական և զարգացման հոգեբանության մասնագետների, նախադպրոցական մանկավարժների, դաստիարակների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է 1920–1930-ական թվականներին սփյուռքահայ հասարակական-քաղաքական մտքում Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատման վերաբերյալ ձևավորված գնահատականների, մեկնաբանությունների և գաղափարական դիրքորոշումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր քաղաքական հոսանքների, կուսակցական շրջանակների, հասարակական գործիչների, մտավորականների և սփյուռքահայ մամուլի կողմից արտահայտված մոտեցումների համադրումն է՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տվյալ պատմական իրադարձության ընկալման բազմազանությունը հայկական սփյուռքում։ Քննվում է, թե ինչպես էին քաղաքական և գաղափարական տարբեր դիրքերից մեկնաբանվում Հայաստանի Հանրապետության գոյության ավարտը, իշխանափոխության գործընթացը, նոր պետական համակարգի ձևավորումը և Խորհրդային Հայաստանի հետ հետագա հարաբերությունների խնդիրը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ սփյուռքահայ հասարակական-քաղաքական շրջանակների գնահատականները միատարր չէին և պայմանավորված էին ինչպես գաղափարական ու կուսակցական տարբերություններով, այնպես էլ համայնքների քաղաքական միջավայրով, պատմական փորձով և Հայաստանի ապագայի վերաբերյալ պատկերացումներով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սփյուռքահայ մամուլի, հրապարակախոսության, հուշագրությունների, քաղաքական փաստաթղթերի և հասարակական գործիչների աշխատությունների ուսումնասիրությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել ժամանակաշրջանի բանավեճերի հիմնական թեմաներն ու փաստարկները։ Վերլուծվում են նաև խորհրդային պետականության, ազգային ինքնիշխանության, Հայաստանի անվտանգության, հայրենիք–սփյուռք հարաբերությունների և ազգային քաղաքական հեռանկարների վերաբերյալ ձևավորված պատկերացումները։ Կարևորվում է տարբեր քաղաքական ուժերի գնահատականների համեմատությունը՝ ցույց տալու համար, թե նույն իրադարձություններն ինչպես էին ստանում տարբեր մեկնաբանություններ՝ կախված հեղինակների քաղաքական հայացքներից և գաղափարական նախադրյալներից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ժամանակի ընթացքում դիրքորոշումների հնարավոր փոփոխություններին՝ պայմանավորված Խորհրդային Հայաստանում տեղի ունեցող քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական գործընթացների վերաբերյալ սփյուռքում տարածվող տեղեկություններով։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն Հայաստանի խորհրդայնացման վերաբերյալ պատմական գնահատականները, այլև միջպատերազմյան շրջանի սփյուռքահայ քաղաքական մշակույթը, գաղափարական հակասությունները և հայրենիքի քաղաքական զարգացման վերաբերյալ ձևավորված տարբեր պատկերացումները՝ դրանք դիտարկելով իրենց պատմական և հասարակական համատեքստում։

Лингвистика

Գիրքը ներկայացնում է՝ արևելահայերենի քերականագիտության ձևավորման պատմական փուլերը, տարբեր լեզվաբանների և քերականագետների ներդրումը հայերենի ուսումնասիրության մեջ, քերականական տեսությունների զարգացման հիմնական ուղղությունները, արևելահայերենի քերականական համակարգի ուսումնասիրության մեթոդների փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում, լեզվաբանական մտքի ձևավորումն ու զարգացումը հայագիտական միջավայրում։ Այն օգտակար է՝ լեզվաբանության և հայագիտության ուսանողների համար, գիտական աշխատողների և հետազոտողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են հայերեն քերականության պատմական զարգացման ուսումնասիրությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևոր աղբյուր է արևելահայերենի քերականագիտության պատմության և գիտական մտքի էվոլյուցիայի ուսումնասիրության համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է ստամոքսի և տասներկումատնյա աղու պերֆորացված խոցերի առաջնային վիրահատական բուժումից հետո կրկնակի օպերատիվ միջամտությունների անհրաժեշտության, պատճառների, կլինիկական դրսևորումների և բուժական մարտավարության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն բարդություններն են, որոնք կարող են առաջանալ խոցային պերֆորացիայի վիրահատական փակման և հետվիրահատական շրջանի ընթացքում և որոնց դեպքում անհրաժեշտ է կրկին դիմել վիրաբուժական միջամտության։ Աշխատության շրջանակում կարող են վերլուծվել կրկնակի վիրահատությունների հիմնական պատճառները, այդ թվում՝ կարերի անբավարարությունը, պերֆորացիայի կրկնակի բացվելը, որովայնի խոռոչում շարունակվող կամ զարգացող վարակային գործընթացները, պերիտոնիտը, աբսցեսների առաջացումը, ինչպես նաև այլ տեղային և ընդհանուր հետվիրահատական բարդություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդների վիճակի վաղ գնահատմանը, քանի որ կրկնակի միջամտության ժամանակին որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ բարդությունների հետագա զարգացման և բուժման արդյունքների համար։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել հիվանդների նախավիրահատական և հետվիրահատական կլինիկական տվյալները, պերֆորացիայի տեղակայումը և չափերը, պերիտոնիտի տարածվածությունը, առաջնային վիրահատության մեթոդը, հիվանդության տևողությունը և ուղեկցող հիվանդությունները։ Կարևոր ուղղություն է նաև հետվիրահատական շրջանում հիվանդի վիճակի դինամիկ հսկողությունը՝ որովայնային ցավի, ջերմության, հեմոդինամիկ փոփոխությունների, լաբորատոր ցուցանիշների և այլ կլինիկական նշանների գնահատմամբ։ Անհրաժեշտության դեպքում կարող են ուսումնասիրվել նաև պատկերային ախտորոշման մեթոդների հնարավորությունները՝ որովայնի խոռոչում բարդությունների հայտնաբերման և կրկնակի վիրահատության ցուցումների հստակեցման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ տարբեր կրկնակի վիրահատական մոտեցումների ընտրությանը՝ կախված առաջացած բարդության բնույթից, հիվանդի ընդհանուր վիճակից և որովայնի խոռոչում առկա փոփոխությունների տարածվածությունից։ Միաժամանակ քննարկվում են հետվիրահատական ինտենսիվ թերապիայի, հակամանրէային բուժման, սնուցման, ջրա-էլեկտրոլիտային հավասարակշռության վերականգնման և այլ համալիր միջոցառումների նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է նաև կրկնակի վիրահատությունների ռիսկի գործոնների բացահայտումը, ինչը կարող է նպաստել առաջնային բուժման արդյունքների բարելավմանը և ծանր բարդությունների կանխարգելմանը։ Տվյալների վերլուծությունը կարող է հնարավորություն տալ գնահատելու կրկնակի միջամտությունների հաճախականությունը, դրանց արդյունքները, հետվիրահատական մահացության և բարդությունների ցուցանիշները, ինչպես նաև տարբեր բուժական մարտավարությունների արդյունավետությունը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ընդհանուր և որովայնային վիրաբույժներին, շտապ բժշկության մասնագետներին, անեսթեզիոլոգ-ռեանիմատոլոգներին, գաստրոէնտերոլոգներին և բժշկական բուհերի ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի համակարգված կերպով ներկայացնել պերֆորացված ստամոքսի և տասներկումատնյա աղու խոցերի առաջնային կարումից հետո կրկնակի վիրահատական միջամտությունների պատճառները, ախտորոշման և բուժման առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով բարդությունների վաղ հայտնաբերման, ճիշտ վիրաբուժական մարտավարության և համալիր հետվիրահատական հսկողության նշանակությունը բուժման բարենպաստ արդյունքների ապահովման գործում։