Նար Դոս - Կենսագրություն

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է իսպաներենի մարմնի մասերի անվանումներ պարունակող դարձվածաբանական միավորների կառուցվածքային և իմաստաբանական առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը՝ հայերենի և ռուսերենի համապատասխան լեզվական նյութի հետ զուգադրությամբ։ Հետազոտության կենտրոնում այն կայուն բառակապակցություններն ու դարձվածային կառույցներն են, որոնց բաղադրիչներից մեկը մարդու մարմինը, նրա առանձին օրգանները կամ մարմնի մասերը նշանակող բառ է։ Նման միավորները յուրաքանչյուր լեզվի դարձվածաբանական համակարգի կարևոր շերտերից են, քանի որ մարդու մարմնի վերաբերյալ պատկերացումները հաճախ հիմք են դառնում վերացական հասկացությունների, հոգեվիճակների, բնավորության գծերի, վարքագծի, սոցիալական հարաբերությունների և տարբեր իրավիճակների փոխաբերական արտահայտման համար։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նման դարձվածքների կառուցվածքային մոդելների, բաղադրիչային կազմի, քերականական կազմակերպման, իմաստային ամբողջականության և փոխաբերական նշանակության ձևավորման մեխանիզմների վրա։ Ուսումնասիրվում է, թե մարմնի տարբեր մասերի անվանումները ինչպիսի իմաստաբանական դեր են կատարում կայուն արտահայտությունների կազմում և ինչպես են բառի սկզբնական բառարանային իմաստից ձևավորվում նոր, հաճախ ամբողջությամբ փոխաբերական նշանակություններ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գլխի, աչքի, ձեռքի, ոտքի, սրտի, բերանի, լեզվի, ականջի, քթի, դեմքի և մարդու մարմնի այլ մասերի անվանումներով կազմված դարձվածային միավորներին։ Դրանք կարող են արտահայտել մտավոր գործունեություն, զգացմունքներ, ուշադրություն, վախ, քաջություն, աշխատասիրություն, անտարբերություն, հաղորդակցություն, վերահսկողություն, փոխօգնություն կամ մարդկանց միջև հարաբերությունների այլ դրսևորումներ։ Այս իմաստային բազմազանությունը հնարավորություն է տալիս մարմնական բաղադրիչով դարձվածաբանությունը դիտարկել որպես լեզվական աշխարհապատկերի կարևոր մաս։ Հետազոտության կառուցվածքային ուղղությունը ներառում է դարձվածային միավորների քերականական կազմի ուսումնասիրությունը։ Դրանք կարող են ձևավորվել բայային, անվանական, ածականական, մակբայական և նախադասության կառուցվածքին մոտ տարբեր մոդելներով։ Վերլուծվում են հիմնական ու կախյալ բաղադրիչների հարաբերությունները, նախդիրների և հոդերի գործառույթները, բայական կառավարման առանձնահատկությունները, բառերի դասավորությունը և դարձվածքի կառուցվածքային կայունության աստիճանը։ Կարևոր է պարզել, թե որ բաղադրիչները կարող են փոփոխվել ըստ քերականական համատեքստի և որոնք են պահպանվում որպես դարձվածային միավորի անփոփոխ մաս։ Այս ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս սահմանազատել ազատ բառակապակցությունները կայուն դարձվածաբանական միավորներից և բացահայտել դրանց կառուցվածքային կազմակերպման օրինաչափությունները։ Իմաստաբանական վերլուծության ընթացքում առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում դարձվածքի ամբողջական իմաստի և նրա առանձին բաղադրիչների բառարանային նշանակությունների հարաբերակցությունը։ Որոշ դեպքերում ընդհանուր իմաստը հարաբերականորեն հեշտ է կապել մարմնի համապատասխան մասի գործառույթի հետ, մինչդեռ այլ դեպքերում կապը պատմական կամ մշակութային զարգացման հետևանքով դարձել է ավելի անուղղակի։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրվում են իմաստային վերաիմաստավորման, փոխաբերացման և փոխանվանական անցումների մեխանիզմները։ Մարդու ֆիզիկական փորձը հաճախ վերածվում է վերացական հասկացությունների լեզվական արտահայտման հիմքի, ինչի շնորհիվ մարմնական բառապաշարը ձեռք է բերում զգացմունքային, հոգեբանական և սոցիալական նշանակությունների լայն շրջանակ։ Զուգադրական ուսումնասիրության առանցքային խնդիրը երեք լեզուներում իմաստային համարժեքության աստիճանի որոշումն է։ Որոշ դեպքերում նույն հասկացությունը կարող է արտահայտվել նույն մարմնական բաղադրիչի միջոցով և ունենալ մոտ կառուցվածք, ինչը հնարավորություն է տալիս խոսել ամբողջական կամ գրեթե ամբողջական դարձվածաբանական համապատասխանության մասին։ Այլ դեպքերում նույն իմաստը փոխանցվում է մեկ այլ մարմնի մասի անվանմամբ կամ բոլորովին այլ պատկերային հիմքով։ Հնարավոր են նաև այնպիսի միավորներ, որոնք տվյալ լեզվում ունեն ազգային և մշակութային յուրահատկություն և չունեն անմիջական դարձվածային համարժեք մյուս լեզուներում։ Այդպիսի դեպքերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել լեզուների միջև ոչ միայն ընդհանրությունները, այլև դրանց ազգային լեզվամտածողության տարբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իսպաներենի և հայերենի համեմատությանը։ Տարբեր լեզվաընտանիքների պատկանելությունը պայմանավորում է դրանց քերականական համակարգերի զգալի տարբերությունները, սակայն դարձվածաբանության իմաստային մակարդակում կարող են հանդիպել բազմաթիվ ընդհանրություններ, որոնք կապված են մարդու մարմնի համընդհանուր ընկալման հետ։ Միևնույն ժամանակ յուրաքանչյուր լեզու այդ ընդհանուր ֆիզիկական փորձը կարող է յուրովի վերածել փոխաբերական պատկերի։ Այս հանգամանքը հնարավորություն է տալիս տարբերակել համամարդկային ճանաչողական հիմքեր ունեցող դարձվածքները մշակութային և լեզվական առանձնահատկություններով պայմանավորված միավորներից։ Ռուսերենի նյութի ներգրավումը ընդլայնում է համեմատության հնարավորությունները և թույլ է տալիս երեք լեզուներում բացահայտել համարժեքության տարբեր աստիճաններ։ Հատուկ նշանակություն ունի դարձվածքների ազգային-մշակութային բաղադրիչի ուսումնասիրությունը։ Կայուն արտահայտություններում պահպանվում են ժողովրդի պատմական փորձի, սովորույթների, արժեքային պատկերացումների և հաղորդակցական վարքի որոշ տարրեր։ Մարմնի նույն մասը տարբեր լեզուներում կարող է կապվել տարբեր խորհրդանշական նշանակությունների հետ։ Այդ տարբերությունները հատկապես տեսանելի են այն դեպքում, երբ բառացիորեն նման կառուցվածքներ ունեն տարբեր փոխաբերական իմաստներ կամ երբ նույն գաղափարը արտահայտելու համար երեք լեզուները ընտրում են տարբեր մարմնական պատկերներ։ Այսպիսի նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել լեզվի և մշակույթի փոխհարաբերությունը և բացահայտել լեզվական աշխարհապատկերի ազգային առանձնահատկությունները։ Կարևոր ուղղություն է դարձվածաբանական հոմանիշության և հականիշության ուսումնասիրությունը։ Միևնույն հասկացությունը կարող է արտահայտվել մի քանի կայուն միավորներով, որոնք տարբերվում են ոճական երանգով, արտահայտչականությամբ կամ կիրառության ոլորտով։ Դրանց համեմատությունը ցույց է տալիս լեզվի արտահայտչական հնարավորությունների բազմազանությունը և հնարավորություն տալիս ավելի ճշգրիտ որոշել յուրաքանչյուր միավորի գործառույթը խոսքում։ Նույն կերպ հակադիր իմաստներ արտահայտող դարձվածքների ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել, թե մարմնական պատկերները ինչպես են մասնակցում դրական և բացասական գնահատականների ձևավորմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բազմիմաստությանը։ Որոշ կայուն արտահայտություններ կարող են տարբեր համատեքստերում ձեռք բերել փոխկապակցված, բայց ոչ ամբողջությամբ նույնական նշանակություններ։ Համատեքստային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշել դրանց իմաստային տարբերակները և պարզել, թե ինչպիսի բառային կամ իրավիճակային պայմաններ են նպաստում տվյալ նշանակության իրացմանը։ Այս մոտեցումը կարևոր է նաև բառարանագրության համար, քանի որ դարձվածաբանական բառարաններում անհրաժեշտ է հնարավորինս ճշգրիտ ներկայացնել միավորի իմաստային կառուցվածքը և կիրառության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է դարձվածքների գործառական և ոճական դասակարգումը։ Մարմնական բաղադրիչ ունեցող կայուն միավորները կարող են պատկանել չեզոք, խոսակցական, գրական կամ արտահայտչական այլ շերտերի։ Որոշ դարձվածքներ լայնորեն օգտագործվում են առօրյա հաղորդակցության մեջ, իսկ մյուսները կարող են բնորոշ լինել գեղարվեստական գրականությանը, հրապարակախոսությանը կամ որոշակի սոցիալական միջավայրի խոսքին։ Դրանց ոճական արժեքի ճիշտ որոշումը հատկապես կարևոր է օտար լեզվի ուսուցման և թարգմանության համար, քանի որ միայն բառարանային նշանակության իմացությունը միշտ չէ, որ բավարար է դարձվածքը բնական և տեղին օգտագործելու համար։ Առանձին ուղղություն է թարգմանական համարժեքության խնդիրը։ Դարձվածքները հաճախ դժվարություններ են առաջացնում թարգմանության ժամանակ, քանի որ բառացի փոխադրումը կարող է չարտահայտել սկզբնական իմաստը կամ նպատակային լեզվում առաջացնել անբնական կառուցվածք։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է տարբերակել ամբողջական դարձվածային համարժեքները, մասնակի համապատասխանությունները և այն դեպքերը, երբ իմաստը պետք է փոխանցվի այլ դարձվածքով կամ նկարագրական եղանակով։ Իսպաներեն, հայերեն և ռուսերեն նյութի համադրումը հնարավորություն է տալիս ձևավորել համապատասխանությունների համակարգ, որը կարող է օգտակար լինել ինչպես տեսական թարգմանագիտության, այնպես էլ գործնական թարգմանության համար։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ճանաչողական լեզվաբանության մոտեցումը։ Մարդու մարմինը լեզվական հայեցակարգման հիմնական աղբյուրներից է, քանի որ մարդն արտաքին աշխարհը ընկալում և նկարագրում է սեփական ֆիզիկական փորձի միջոցով։ Տարածությունը, զգացմունքները, մտածողությունը, սոցիալական հարաբերությունները և գործողությունները հաճախ լեզվականորեն մեկնաբանվում են մարմնական փորձից բխող պատկերներով։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացատրել, թե ինչու տարբեր լեզուներում հանդիպում են իմաստային առումով նման մարմնական փոխաբերություններ և միաժամանակ ինչու դրանց կոնկրետ լեզվական արտահայտությունները կարող են տարբեր լինել։ Կարևորվում է նաև դարձվածաբանական միավորների ծագման և պատմական զարգացման ուսումնասիրությունը։ Ժամանակի ընթացքում ազատ բառակապակցությունը կարող է աստիճանաբար կայունանալ, ձեռք բերել փոխաբերական իմաստ և վերածվել լեզվական համակարգում վերարտադրվող պատրաստի միավորի։ Որոշ դարձվածքների սկզբնական պատկերային հիմքը ժամանակակից խոսողի համար կարող է դեռևս պարզ լինել, իսկ մյուսների դեպքում այն հնարավոր է բացահայտել միայն պատմական և ստուգաբանական ուսումնասիրության միջոցով։ Երեք լեզուների համապատասխան նյութի պատմական համադրումը կարող է օգնել տարբերակել ինքնուրույն ձևավորված նմանությունները հնարավոր լեզվական ու մշակութային փոխազդեցություններից։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են լինել նկարագրական, կառուցվածքային, բաղադրիչային, իմաստաբանական, զուգադրական և համատեքստային վերլուծության մեթոդները։ Դարձվածաբանական բառարաններից, գեղարվեստական գրականությունից, մամուլից և լեզվական այլ աղբյուրներից հավաքված նյութը կարող է դասակարգվել ըստ մարմնական բաղադրիչի, կառուցվածքային մոդելի, իմաստային խմբի և համարժեքության աստիճանի։ Քանակական տվյալների օգտագործումը հնարավորություն է տալիս նաև պարզել, թե մարմնի որ մասերի անվանումներն են առավել արդյունավետ դարձվածքների ձևավորման մեջ և ինչպիսի իմաստային ոլորտներում են դրանք առավել հաճախ գործածվում։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կապված է օտար լեզուների ուսուցման, թարգմանության և բառարանագրության հետ։ Դարձվածաբանական միավորների ճիշտ ընկալումը կարևոր է լեզվի խորքային իմացության համար, քանի որ խոսողը պետք է հասկանա ոչ միայն առանձին բառերի նշանակությունները, այլև դրանցից ձևավորված կայուն արտահայտությունների ամբողջական իմաստը։ Իսպաներեն սովորող հայախոս և ռուսախոս անձանց համար զուգադրական ներկայացումը կարող է օգնել նկատել լեզուների միջև առկա համապատասխանություններն ու տարբերությունները, կանխել բառացի թարգմանությունից առաջացող սխալները և զարգացնել բնական խոսքային հմտությունները։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է մարմնական բաղադրիչով դարձվածաբանության կառուցվածքային, իմաստաբանական, մշակութային և զուգադրական բազմակողմ ուսումնասիրություն՝ բացահայտելով իսպաներենի, հայերենի և ռուսերենի միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել իսպանագիտության, դարձվածաբանության, զուգադրական և ճանաչողական լեզվաբանության, թարգմանագիտության ու բառարանագրության ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների, թարգմանիչների, ուսանողների և իսպաներենի խորացված ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է արհեստական լուսավորության դերին ճարտարապետական միջավայրի կազմակերպման և քաղաքային տարածքների գեղագիտական ու գործառական ձևավորման գործընթացում՝ Երևանի կենտրոնի օրինակով։ Գրքում ուսումնասիրվում են լուսային նախագծման սկզբունքները, լուսավորության ազդեցությունը քաղաքային տարածքների ընկալման, տարածական կողմնորոշման և բնակիչների ու այցելուների վարքագծի վրա։ Հեղինակը վերլուծում է Երևանի կենտրոնական հատվածների լուսային լուծումները՝ դիտարկելով փողոցների, հրապարակների, հասարակական շենքերի և ճարտարապետական հուշարձանների գիշերային կերպարի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լուսավորության գեղարվեստական, հոգեբանական և ֆունկցիոնալ ազդեցություններին, ինչպես նաև անվտանգության, հարմարավետության և քաղաքային ինքնության ձևավորման հետ կապված հարցերին։ Ներկայացվում են ժամանակակից լուսատեխնիկական մոտեցումներ, էներգաարդյունավետ լուծումներ և քաղաքային լուսային միջավայրի զարգացման հնարավոր ուղղություններ։ Աշխատությունը համատեղում է տեսական ուսումնասիրությունը և գործնական վերլուծությունը՝ առաջարկելով պատկերացում այն մասին, թե ինչպես կարող է արհեստական լուսավորությունը նպաստել քաղաքային տարածքների որակի բարելավմանը և ճարտարապետական արժեքների առավել արդյունավետ ներկայացմանը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում ճարտարապետների, քաղաքաշինարարների, դիզայներների, լուսատեխնիկայի մասնագետների և քաղաքային միջավայրի զարգացման հարցերով զբաղվող հետազոտողների համար։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի պոեզիայի ուսումնասիրությանը՝ նրա ստեղծագործական ժառանգության հիմնական թեմաների, գաղափարների, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և բանաստեղծական մտածողության բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում բանաստեղծի քնարերգությունն է, որի միջոցով արտահայտվում են սիրո, կարոտի, հայրենիքի, մարդկային ճակատագրի, մենության, բնության և հոգևոր որոնումների թեմաները։ Ուսումնասիրվում է Իսահակյանի պոեզիայի ձևավորման ընթացքը, դրա կապը հայ ազգային գրական ավանդույթի, ժողովրդական բանահյուսության և համաշխարհային գրական-գեղագիտական ազդեցությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանաստեղծական հերոսի ներաշխարհին, նրա զգացմունքային ապրումներին, հիշողություններին և կյանքի իմաստի որոնումներին։ Աշխատությունը բացահայտում է նաև հայրենիքի թեմայի կարևորությունը, որը բանաստեղծի ստեղծագործության մեջ հաճախ միահյուսվում է ժողովրդի պատմական ճակատագրի, կորստի, օտարության և վերադարձի գաղափարների հետ։ Սիրային քնարերգության ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են սիրո, բաժանման, սպասման և կարոտի հոգեբանական նրբերանգները, ինչպես նաև կնոջ կերպարի գեղարվեստական ներկայացումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բնության պատկերներին, որոնք հաճախ ոչ միայն նկարագրական նշանակություն ունեն, այլև արտացոլում են քնարական հերոսի ներքին վիճակը և հոգեբանական ապրումները։ Հետազոտվում են բանաստեղծական լեզվի պարզությունն ու երաժշտականությունը, ժողովրդական խոսքի և պատկերավորման տարրերի կիրառությունը, կրկնությունները, խորհրդանիշները, մակդիրները, համեմատությունները և այլ գեղարվեստական միջոցները։ Իսահակյանի պոեզիան դիտարկվում է նաև ազգային ինքնության և համամարդկային արժեքների համադրության տեսանկյունից, քանի որ նրա ստեղծագործություններում հայկական պատմական ու մշակութային փորձառությունը հաճախ ստանում է համամարդկային հնչեղություն։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բանաստեղծի անհատական ոճի ձևավորման առանձնահատկությունները և նրա տեղը հայ նորագույն քնարերգության զարգացման պատմության մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, բանասերներին, ուսուցիչներին, ուսանողներին և հայ պոեզիայի սիրահարներին՝ որպես Ավետիք Իսահակյանի ստեղծագործական աշխարհի և գեղարվեստական մտածողության ուսումնասիրության նյութ։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արդյունաբերական համակարգի զարգացման օրինաչափությունների, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և արտահանման ներուժի ընդլայնման հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է արդյունաբերության դերի գնահատման վրա երկրի տնտեսական աճի, զբաղվածության, արտադրողականության բարձրացման և արտաքին տնտեսական հարաբերությունների զարգացման համատեքստում։ Քննության են առնվում արդյունաբերության տարբեր ճյուղերի վիճակը, արտադրական կարողությունների օգտագործման արդյունավետությունը, տեխնոլոգիական զարգացման մակարդակը, ներդրումային միջավայրը և ձեռնարկությունների մրցունակության վրա ազդող գործոնները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում արտադրանքի արտահանման կառուցվածքին և աշխարհագրությանը, արտաքին շուկաներում հայկական արտադրանքի դիրքավորմանը, ինչպես նաև միջազգային մրցունակությունը սահմանափակող տնտեսական և կազմակերպական խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են արտադրության արդիականացման, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման, արտադրանքի որակի բարձրացման, միջազգային չափանիշներին համապատասխանության և ավելացված արժեքի մեծացման հնարավորությունները։ Կարևորվում է արտահանման դիվերսիֆիկացումը՝ ինչպես ապրանքային տեսականու ընդլայնման, այնպես էլ նոր արտաքին շուկաների հասանելիության ապահովման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում փոքր և միջին արդյունաբերական ձեռնարկությունների զարգացմանը, ներդրումների ներգրավմանը, նորարարական գործունեության խթանմանը և արտադրական ենթակառուցվածքների կատարելագործմանը։ Արտահանման արդյունավետության գնահատման շրջանակում դիտարկվում են նաև տրանսպորտային և լոգիստիկ սահմանափակումները, արտադրական ծախսերը, ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությունը և արտաքին տնտեսական միջավայրի փոփոխությունների ազդեցությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական արդյունաբերական և արտահանման քաղաքականության գործիքներին, որոնք կարող են նպաստել ձեռնարկությունների արտադրողականության բարձրացմանը, ներդրումային ծրագրերի իրականացմանը և արտահանող կազմակերպությունների մրցակցային դիրքերի ամրապնդմանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել արդյունաբերության զարգացմանը խոչընդոտող կառուցվածքային խնդիրները և գնահատել այն ուղղությունները, որոնց իրականացումը կարող է նպաստել տնտեսության արտադրական հիմքի ամրապնդմանը։ Միաժամանակ ընդգծվում է արդյունաբերության և արտահանման փոխկապակցվածությունը, քանի որ մրցունակ արտադրական համակարգի ձևավորումը կարևոր նախադրյալ է արտաքին շուկաներում կայուն ներկայություն ապահովելու համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, արդյունաբերական քաղաքականության, միջազգային առևտրի, արտահանման կառավարման և տնտեսական զարգացման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, մասնագետների և ուսանողների համար։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով մասնագետներին, ուսանողներին, դասախոսներին և հետազոտողներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն նոր հրատարակությունների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են մեքենաշինությանը, էլեկտրոնիկային, էլեկտրատեխնիկային, շինարարությանը, էներգետիկային, ավտոմատացման համակարգերին, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին և տեխնիկական գիտությունների այլ ուղղություններին վերաբերող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են գիտատեխնիկական առաջընթացի ժամանակակից միտումները և ոլորտի զարգացման նորարարական ուղղությունները։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ծանոթանալ մասնագիտական և գիտական աշխատություններին, ինչպես նաև ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, հետազոտական և գործնական գործունեության համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական գործիք է, որը նպաստում է տեխնիկական գիտելիքների տարածմանը, մասնագիտական իրազեկվածության բարձրացմանը և գիտատեխնիկական տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։