Նար-Դոս Մեղր և ճանճեր

Математика

Աշխատությունը նվիրված է ներկանյութերով հարստացված հեղուկ բյուրեղական ֆոտոնային կառուցվածքների հիման վրա ձևավորված լազերային միջավայրերի օպտիկական հատկությունների փորձարարական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հեղուկ բյուրեղների պարբերական կառուցվածքի, ֆոտոնային արգելված գոտիների և ակտիվ ներկանյութերի լուսարձակման առանձնահատկությունների փոխազդեցությունն է, որը հնարավորություն է տալիս կառավարել լույսի տարածումը, սպեկտրային ընտրողականությունը և լազերային ճառագայթման ձևավորումը։ Քննվում են նման միջավայրերի կլանման, լուսարձակման, անդրադարձման և հաղորդման սպեկտրային բնութագրերը, ինչպես նաև դրանց փոփոխությունները տարբեր ֆիզիկական պայմանների ազդեցությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ներկանյութի մոլեկուլների և հեղուկ բյուրեղական մատրիցի փոխազդեցությանը, քանի որ ակտիվ նյութի կոնցենտրացիան, մոլեկուլային կողմնորոշումը և ֆոտոնային կառուցվածքի պարամետրերը կարող են էականորեն պայմանավորել համակարգի օպտիկական արձագանքը։ Ուսումնասիրվում է ֆոտոնային արգելված գոտու և ներկանյութի լուսարձակման սպեկտրի փոխադարձ դիրքի նշանակությունը լազերային գեներացիայի առաջացման և դրա սպեկտրային բնութագրերի ձևավորման համար։ Փորձարարական հետազոտությունների շրջանակում կարող են գնահատվել գրգռման պայմաններից կախված ճառագայթման ինտենսիվությունը, սպեկտրային գծերի փոփոխությունները, գեներացիայի շեմային վարքը և լույսի բևեռացման առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում է նաև արտաքին ազդեցությունների՝ ջերմաստիճանի, էլեկտրական կամ այլ կառավարող գործոնների միջոցով հեղուկ բյուրեղական կառուցվածքի օպտիկական հատկությունների փոփոխման հնարավորությունը, ինչը կարևոր է վերակարգավորվող ֆոտոնային սարքերի ստեղծման տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է փորձարարական տվյալների և ֆոտոնային միջավայրերի տեսական պատկերացումների համադրումը՝ դիտվող սպեկտրային երևույթների ֆիզիկական մեխանիզմները բացահայտելու համար։ Նման համակարգերը հետաքրքրություն են ներկայացնում կոմպակտ և վերակարգավորվող լազերային աղբյուրների, օպտիկական սենսորների, ֆոտոնային տարրերի և ժամանակակից օպտոէլեկտրոնային սարքերի մշակման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հեղուկ բյուրեղների ֆիզիկայի, լազերային ֆիզիկայի, սպեկտրոսկոպիայի և ֆոտոնիկայի փորձարարական մոտեցումները՝ ակտիվ ֆոտոնային միջավայրերում լույսի կառավարման և լազերային գեներացիայի առանձնահատկությունների ուսումնասիրության նպատակով։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության թանգարանների ճարտարապետության արդի զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով ժամանակակից թանգարանային միջավայրի ձևավորման պահանջները և հասարակության փոփոխվող մշակութային կարիքները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են թանգարանային շենքերի ճարտարապետական և տարածական կազմակերպման առանձնահատկությունները, դրանց գործառութային կառուցվածքը, ցուցադրական տարածքների ձևավորման սկզբունքները, այցելուների հոսքերի կազմակերպումը և թանգարանների կապը քաղաքային միջավայրի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական շենքերում գործող թանգարանների վերականգնման ու վերակազմակերպման, նոր թանգարանային կառույցների նախագծման, ինչպես նաև հին և նոր ճարտարապետական լուծումների ներդաշնակ համադրման խնդիրներին։ Աշխատանքում կարևորվում են թանգարանային միջավայրի մատչելիությունը, ներառականությունը, բնական և արհեստական լուսավորության կազմակերպումը, ցուցանմուշների պահպանության պայմանները, տեխնոլոգիական հագեցվածությունը և այցելուների համար հարմարավետ միջավայրի ստեղծումը։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև ժամանակակից թանգարանի՝ որպես ոչ միայն մշակութային ժառանգության պահպանման, այլև կրթական, գիտական, հասարակական և զբոսաշրջային կենտրոնի դերի ընդլայնմանը։ Քննարկվում են Հայաստանի թանգարանների ճարտարապետական զարգացման վրա ազդող քաղաքաշինական, սոցիալական, տեխնոլոգիական և մշակութային գործոնները, ինչպես նաև միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները տեղական պայմաններում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել թանգարանային շենքերի ֆունկցիոնալ և գեղագիտական որակների բարելավմանը, պատմամշակութային ժառանգության պահպանման ու հանրային օգտագործման հավասարակշռմանը և ժամանակակից թանգարանային ենթակառուցվածքի զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, քաղաքաշինարարներին, թանգարանագետներին, մշակութային ժառանգության մասնագետներին, վերականգնողներին, նախագծողներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Право

Աշխատությունը նվիրված է զինված հակամարտությունների ընթացքում հակամարտող կողմերի կողմից կատարված ռազմական հանցագործությունների քննության միջազգային-իրավական և կազմակերպական հիմքերի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն իրավական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել ռազմական հանցագործությունների հանգամանքները, հավաքել և գնահատել ապացույցները, նույնականացնել ենթադրյալ մեղավորներին և ապահովել նրանց պատասխանատվության ենթարկումը ազգային կամ միջազգային իրավական ընթացակարգերի շրջանակում։ Աշխատանքում քննարկվում են զինված հակամարտությունների ժամանակ գործող միջազգային մարդասիրական իրավունքի հիմնական սկզբունքները, այդ թվում՝ քաղաքացիական բնակչության և ռազմական գործողություններին չմասնակցող անձանց պաշտպանության, ռազմական անհրաժեշտության, տարբերակման և համաչափության պահանջները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն արարքների իրավական բնութագրմանը, որոնք կարող են համարվել ռազմական հանցագործություններ, ինչպես նաև դրանց փաստական հանգամանքների հաստատման համար անհրաժեշտ ապացուցողական չափանիշներին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ռազմական հանցագործությունների քննության կազմակերպումը՝ քննչական մարմինների, դատախազության, դատական համակարգի, փորձագետների և այլ մասնագիտացված կառույցների փոխգործակցության տեսանկյունից։ Աշխատանքը անդրադառնում է ապացույցների հայտնաբերման, փաստաթղթավորման, պահպանման և ստուգման մեթոդներին՝ հաշվի առնելով զինված հակամարտության պայմաններում առաջացող հատուկ դժվարությունները։ Այդպիսի դժվարություններից են հանցագործության վայրերի անմատչելիությունը, շարունակվող ռազմական գործողությունները, վկաների անվտանգության ապահովումը, ապացույցների ոչնչացման կամ փոփոխման վտանգը և տարբեր իրավազորությունների միջև համագործակցության անհրաժեշտությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում միջազգային քրեական արդարադատության մեխանիզմներին, պետությունների միջև իրավական փոխօգնությանը, միջազգային և ազգային քննչական մարմինների համագործակցությանը, ինչպես նաև ռազմական հանցագործությունների համար անհատական քրեական պատասխանատվության սկզբունքին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպիսի իրավական և կազմակերպական պայմաններ են անհրաժեշտ ռազմական հանցագործությունների արդյունավետ, անաչառ և ապացույցների վրա հիմնված քննության համար։ Միաժամանակ կարևորվում է տուժողների և վկաների իրավունքների պաշտպանությունը, նրանց անվտանգության ապահովումը և քննության ընթացքում մարդու իրավունքների միջազգային չափանիշների պահպանումը։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունն այն է, որ ներկայացված մոտեցումները կարող են կիրառվել ռազմական հանցագործությունների փաստահավաք և քննչական գործընթացների կազմակերպման, քննիչների ու իրավապահ մարմինների մասնագիտական պատրաստության, ինչպես նաև միջազգային իրավական համագործակցության կատարելագործման համար։ Թեման կարող է հետաքրքրել միջազգային իրավունքի և քրեական իրավունքի մասնագետներին, քննիչներին, դատախազներին, փաստաբաններին, իրավապահ մարմինների աշխատակիցներին, ռազմական իրավաբաններին, հետազոտողներին և իրավագիտության ոլորտի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ռազմական հանցագործությունների քննությունը դիտարկում է որպես միջազգային իրավունքի, քրեական դատավարության և կազմակերպական գործիքների փոխկապակցված համակարգ, որի նպատակն է ապահովել ծանր խախտումների փաստերի արդյունավետ բացահայտումը և պատասխանատվության իրավական մեխանիզմների գործարկումը։

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է իսպաներեն և հայերեն լեզուների բառային զուգահեռների վերլուծությանը՝ ընդգծելով երկու լեզվական համակարգերում առկա համընկնումները, իմաստային նմանությունները և կառուցվածքային տարբերությունները։ Դիտարկվում են ինչպես ուղղակի համընկնող բառային միավորները, այնպես էլ այն դեպքերը, երբ տարբեր ծագում ունեցող բառերը ցուցաբերում են նման իմաստային դաշտեր կամ գործառույթներ՝ պայմանավորված ընդհանուր հնդեվրոպական լեզվական ժառանգությամբ, փոխառություններով կամ համեմատելի մշակութային փորձով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բառապաշարային այն շերտերին, որոնք առավել կայուն են համեմատական լեզվաբանության տեսանկյունից՝ հիմնական բառապաշար, ազգակցական տերմիններ, բնության և մարդու գործունեության հետ կապված բառեր, ինչպես նաև աբստրակտ հասկացությունների արտահայտման միջոցներ։ Աշխատանքում վերլուծվում են նաև փոխառությունների հնարավոր ուղղությունները՝ լատիներենից և հունարենից իսպաներենի միջոցով եվրոպական լեզուներ ներթափանցած բառերի և դրանց հայերեն համարժեքների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում է նաև իմաստային դաշտերի համեմատությունը, որտեղ որոշ դեպքերում նկատվում են կառուցվածքային տարբերություններ՝ կապված լեզուների տարբեր պատմամշակութային զարգացման հետ։ Ընդգծվում է, որ իսպաներեն-հայերեն բառային զուգահեռների ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն համեմատական լեզվաբանության, այլ նաև թարգմանագիտության և օտար լեզուների ուսուցման մեթոդաբանության համար՝ նպաստելով լեզվական ինտուիցիայի և միջմշակութային ըմբռնման խորացմանը։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է ավտոճանապարհային կամուրջների թռիչքային կառուցվածքների զանգվածի նվազեցման, կրող համակարգերի արդյունավետության բարձրացման և շինարարական գործընթացների կատարելագործման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հակադարձ կախովի համակարգերի կառուցվածքային հնարավորությունների կիրառմամբ։ Հետազոտության առանցքում կամրջային կառուցվածքի այնպիսի ինժեներական լուծումների մշակումն է, որոնք հնարավորություն են տալիս նյութերի առավել նպատակային օգտագործմամբ ապահովել անհրաժեշտ ամրություն, կոշտություն, կայունություն և շահագործման հուսալիություն։ Քննվում են թռիչքային կառուցվածքի հիմնական կրող տարրերի աշխատանքային առանձնահատկությունները, արտաքին բեռնվածքներից առաջացող ուժային գործոնների բաշխումը և հակադարձ կախովի համակարգի մասնակցությունը ընդհանուր կրող սխեմայի աշխատանքին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կառուցվածքի սեփական քաշի նվազեցման և նյութատարության սահմանափակման հնարավորություններին՝ պահպանելով ավտոճանապարհային կամուրջների համար անհրաժեշտ մեխանիկական և շահագործական հատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տարբեր կառուցվածքային սխեմաների համեմատական առանձնահատկությունները, կրող տարրերի երկրաչափական պարամետրերը, հենարանային պայմանները և դրանց ազդեցությունը լարվածադեֆորմացիոն վիճակի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հաշվարկային մոդելավորումը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել կառուցվածքի վարքագիծը մշտական և ժամանակավոր բեռնվածքների ազդեցության ներքո, ուսումնասիրել տեղաշարժերը, ճկվածքները և ներքին ուժերի բաշխումը։ Առանձին ուղղություն է կառուցման տեխնոլոգիայի մշակումը՝ հաշվի առնելով տարրերի պատրաստման, տեղափոխման, հավաքման և մոնտաժման հաջորդականության ազդեցությունը վերջնական կառուցվածքի աշխատանքի վրա։ Հակադարձ կախովի համակարգերի կիրառումը դիտարկվում է նաև շինարարության տարբեր փուլերում կրող տարրերի աշխատանքի կազմակերպման և տեխնոլոգիական գործընթացների արդյունավետության տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նյութերի ընտրության, հանգույցների կառուցվածքային լուծումների, տարրերի միացման և համակարգի տարածական կայունության խնդիրներին։ Կարևորվում են նաև տեխնիկական սպասարկման, երկարակեցության և տնտեսական արդյունավետության հարցերը, քանի որ թեթևացված լուծման առավելությունը պետք է գնահատվի ոչ միայն սկզբնական նյութածախսով, այլև կառուցման ու հետագա շահագործման ամբողջ ժամանակահատվածի պայմաններով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կամրջաշինության, շինարարական մեխանիկայի, կառուցվածքների հաշվարկի և շինարարական տեխնոլոգիաների մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել տեխնիկապես հիմնավորված և նյութախնայող կամրջային համակարգեր։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Արարատյան հարթավայրի ոռոգվող հողերի մելիորատիվ և էկոլոգիական վիճակի համալիր ուսումնասիրությանը, հողային ռեսուրսների որակի վրա ազդող բնական ու մարդածին գործոնների բացահայտմանը և դրանց բարելավման գիտականորեն հիմնավորված ուղղությունների գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ոռոգվող հողերի ֆիզիկական, քիմիական և ջրային հատկությունների փոփոխություններն են, որոնք պայմանավորված են երկարատև գյուղատնտեսական օգտագործմամբ, ոռոգման ռեժիմով, ստորերկրյա ջրերի մակարդակով, հողերի աղակալմամբ, գերխոնավացմամբ և դրենաժային համակարգերի վիճակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հողերի աղային կազմի և աղակալման աստիճանի տարածական տարբերություններին, քանի որ դրանք կարող են էականորեն ազդել հողի բերրիության, բույսերի աճի և գյուղատնտեսական հողօգտագործման արդյունավետության վրա։ Քննվում են նաև ստորերկրյա ջրերի խորության և հանքայնացման առանձնահատկությունները, ոռոգման ջրի որակը, ջրահեռացման պայմանները և դրանց փոխազդեցությունը հողային միջավայրի հետ։ Մելիորատիվ վիճակի գնահատումը դիտարկվում է էկոլոգիական խնդիրների հետ միասնական համակարգում՝ հնարավորություն տալով բացահայտել այն տարածքները, որտեղ հողերի դեգրադացման վտանգն առավել արտահայտված է։ Ուսումնասիրվում են հողի կառուցվածքի, խոնավության ռեժիմի, օրգանական նյութերի պարունակության և այլ ագրոէկոլոգիական ցուցանիշների փոփոխությունները՝ գյուղատնտեսական օգտագործման կայունությունը գնահատելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարածքային տարբերակված մոտեցումը, քանի որ հարթավայրի տարբեր հատվածներում բնական պայմանները, ջրային ռեժիմը և հողօգտագործման ինտենսիվությունը կարող են էապես տարբերվել։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել դաշտային դիտարկումները, լաբորատոր տվյալները, հողային և մելիորատիվ քարտեզները, ջրաբանական տեղեկատվությունը և տարածական վերլուծության մեթոդները։ Հողերի վիճակի բարելավման ուղղությունները դիտարկվում են ջրային ռեժիմի արդյունավետ կառավարման, դրենաժային պայմանների բարելավման, երկրորդային աղակալման կանխարգելման, հողի բերրիության պահպանման և հողօգտագործման առավել կայուն կազմակերպման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է հողագիտության, մելիորացիայի, ագրոէկոլոգիայի և ջրային ռեսուրսների կառավարման մոտեցումները՝ Արարատյան հարթավայրի ոռոգվող հողերի պահպանության և արդյունավետ օգտագործման գիտական հիմքերը զարգացնելու նպատակով։