Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ինֆորմացիա (1984, Մարտ, թիվ 10)

История

Աշխատությունը նվիրված է հայկական միջնադարյան ժողովրդական մշակույթի համակարգում պաշտամունքային և հիշատակային հուշարձանների դերի, պատմական զարգացման և խորհրդանշական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են միջնադարյան Հայաստանի կրոնական պատկերացումները, ժողովրդական հավատալիքները, ծիսական ավանդույթները և դրանց արտացոլումը նյութական մշակույթի տարբեր հուշարձաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խաչքարերի, տապանաքարերի, հուշակոթողների, սրբավայրերի և պաշտամունքային նշանակություն ունեցող այլ կառույցների ձևաբանական, գեղարվեստական ու իմաստաբանական առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են դրանց ստեղծման պատմամշակութային նախադրյալները, տարածքային տարածվածությունը, կառուցվածքային լուծումները, զարդաքանդակային հորինվածքները և խորհրդանշական պատկերների մեկնաբանությունները։ Անդրադարձ է կատարվում քրիստոնեական աշխարհայացքի և նախաքրիստոնեական հավատալիքների փոխազդեցությանը, ժողովրդական ծիսակարգերի շարունակականությանը, ինչպես նաև հիշատակի, նախնիների պաշտամունքի և սրբազան տարածության ընկալման առանձնահատկություններին։ Կարևորվում են հուշարձանների սոցիալական և համայնքային գործառույթները, դրանց կապը թաղման սովորույթների, ուխտագնացությունների, հիշատակի արարողությունների և ժողովրդական տոնածիսական մշակույթի հետ։ Դիտարկվում են պատմական, հնագիտական, ազգագրական և արվեստաբանական հետազոտության մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ հուշարձանների ծագման, նշանակության և մշակութային փոխակերպումների բացահայտման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հնագետների, ազգագրագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, կրոնագետների, հայագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Религия

Աշխատությունը նվիրված է քրիստոնեական հավատքի հոգևոր արժեքներին, Աստծո շնորհների ու բարեգործությունների գաղափարին և աստվածային փառքի ըմբռնմանը։ Այն ներկայացնում է մարդու հոգևոր կյանքի և Աստծո հետ կապի նշանակությունը՝ ուշադրություն դարձնելով աստվածային շնորհի, բարության, առաքինության և հոգևոր կատարելագործման թեմաներին։ Գրքի գաղափարական առանցքում աստվածային շնորհների միջոցով հոգևոր լուսավորության հասնելու, բարին ճանաչելու և քրիստոնեական հավատքի սկզբունքներին համապատասխան ապրելու ձգտումն է։ Աշխատությունը կարևորում է աղոթքը, հավատարմությունը, բարեպաշտությունը և առաքինի վարքը՝ որպես մարդու հոգևոր կյանքի ու փրկության ճանապարհի կարևոր բաղադրիչներ։ Այն արժեքավոր է հայ եկեղեցական գրականության, քրիստոնեական աստվածաբանական մտքի և 19-րդ դարի հայ հոգևոր մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Литература

«Թաթառ Անձրևածին» վերնագրով հրատարակությունը հայ գրավոր ժառանգության նմուշներից է։ Վերնագրի «անձրևածին» բաղադրիչը լեզվական առումով կապվում է անձրևի և ծննդյան կամ առաջացման գաղափարների հետ, սակայն միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել ստեղծագործության սյուժեն, ժանրը կամ գաղափարական ուղղվածությունը։ Անձրևը հայ բանավոր և գրավոր մշակույթում հաճախ հանդես է գալիս որպես բնության կենսատու ուժի, պտղաբերության, նորացման և կյանքի շարունակականության խորհրդանիշ։ Այն կարող է նաև կապվել գյուղատնտեսական կյանքի, եղանակային երևույթների և բնության նկատմամբ մարդու վերաբերմունքի հետ։ «Թաթառ» բառի իմաստն ու դրա կապը վերնագրի մյուս բաղադրիչի հետ պահանջում են բովանդակային լրացուցիչ հաստատում, ուստի այն մեկնաբանելիս անհրաժեշտ է խուսափել չհիմնավորված ենթադրություններից։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ գրքի պատմության և հայկական տպագրության աշխարհագրության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Կալկաթայի հայկական համայնքը կարևոր դեր է ունեցել հայ կրթական, մշակութային և տպագրական կյանքի զարգացման գործում, իսկ այնտեղ լույս տեսած գրքերը վկայում են հայկական գրավոր ժառանգության տարածման աշխարհագրական լայնության մասին։ Այս փոքրածավալ հրատարակությունը կարող է ներառվել պատմական մատենագիտական հավաքածուներում և ծառայել որպես նյութ՝ ուսումնասիրելու հայերեն գրքերի թեմատիկ բազմազանությունը, տպագրական գործունեությունը և հայ համայնքների մշակութային կապերը։ Այն կարող է հետաքրքրել հայ գրականության ու բանահյուսության, պատմական բառապաշարի և հնդկահայ տպագրության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Химия

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է երկաթի պորֆիրինային նիտրիտային համալիրների սինթեզին, կառուցվածքային առանձնահատկություններին և դրանց սպեկտրային հատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է նիտրիտ իոնի և երկաթի պորֆիրինային համակարգերի փոխազդեցության մեխանիզմները՝ բացահայտելով, թե ինչպես են տարբեր լիգանդները և արտաքին պայմանները ազդում համալիրների էլեկտրոնային կառուցվածքի, կայունության և ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի վրա։ Աշխատության մեջ լայնորեն կիրառվում են ժամանակակից սպեկտրոսկոպիական մեթոդներ, որոնց օգնությամբ ուսումնասիրվում են ստացված միացությունների կլանման, կառուցվածքային և էլեկտրոնային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կատարվում է արդյունքների համեմատական վերլուծություն։ Նյութը կարևոր նշանակություն ունի կոորդինացիոն և կենսաանօրգանական քիմիայի ոլորտներում, քանի որ նման համալիրները կարող են ծառայել որպես հեմային սպիտակուցների և կենսաբանական համակարգերում ազոտի օքսիդների մասնակցությամբ ընթացող գործընթացների մոդելներ՝ նպաստելով դրանց կառուցվածքի, հատկությունների և ռեակցիոնունակության առավել խորքային ըմբռնմանը։

Литература

«Թափառական հրեա» անվանումը կապված է եվրոպական գրականության մեջ տարածված ավանդության հետ, որի կենտրոնական կերպարը դատապարտված է անվերջ թափառելու և չի կարողանում հանգրվան գտնել։ Այս խորհրդանշական պատկերը տարբեր ժամանակներում օգտագործվել է մարդկային ճակատագրի, տառապանքի, պատժի, ապաշխարության, հավատի և փրկության գաղափարներն արտահայտելու համար։ Թափառականության մոտիվը գեղարվեստական պատումում հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու նաև օտարության, մենության, հասարակական անարդարության և մարդու՝ սեփական անցյալի հետ ունեցած հարաբերությունների հարցերին։ Եվրոպական գրականության մեջ այս ավանդությունը ստացել է տարբեր մեկնաբանություններ՝ կրոնական առասպելից վերածվելով հասարակական ու բարոյական խնդիրներ ներկայացնելու գրական միջոցի։ Հատորի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ուշադրություն դարձնելու կերպարների զարգացմանը, պատմողական կառուցվածքին, իրադարձությունների հաջորդականությանը և անհատական ճակատագրերի ու հասարակական միջավայրի փոխազդեցությանը։ Այս թեմայով ստեղծագործություններում անձնական պատմությունները կարող են միահյուսվել պատմական իրադարձությունների, հասարակական հարաբերությունների և բարոյական ընտրությունների հետ՝ ընդգծելով մարդու գործողությունների հետևանքներն ու պատասխանատվության խնդիրը։ Հատորի գրական նշանակությունը կարելի է դիտարկել նաև թարգմանական գրականության զարգացման համատեքստում՝ ուսումնասիրելով եվրոպական գրական թեմաների տարածումը հայ ընթերցողական միջավայրում և դրանց դերը գեղարվեստական ճաշակի ձևավորման գործում։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում համաշխարհային գրականության, կրոնական ավանդությունների գրական վերամշակման, սոցիալական արձակի և հայ գրահրատարակչական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է իմունային համակարգի որոշ բաղադրիչների և կոմպլեմենտի դասական ակտիվացման ուղու առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը շիզոֆրենիայի համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում շրջանառվող իմունային համալիրների և կոմպլեմենտային համակարգի փոխհարաբերությունն է՝ որպես օրգանիզմի իմունաբանական վիճակը բնութագրող գործընթաց։ Իմունային համալիրները ձևավորվում են հակածինների և դրանց համապատասխան հակամարմինների փոխազդեցության արդյունքում և որոշ պայմաններում կարող են մասնակցել կոմպլեմենտային համակարգի ակտիվացմանը։ Կոմպլեմենտը բնածին իմունային պաշտպանության կարևոր բաղադրիչ է և ներառում է փոխկապակցված սպիտակուցների համակարգ, որի դասական ուղին սերտորեն կապված է հակամարմինների մասնակցությամբ ընթացող իմունային արձագանքների հետ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է, թե այս ցուցանիշների փոփոխությունները որքանով կարող են կապված լինել հիվանդության ժամանակ դիտվող իմունաբանական առանձնահատկությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իմունային համալիրների մակարդակի և կոմպլեմենտային բաղադրիչների ակտիվության հնարավոր փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև դրանց հարաբերությանը կլինիկական և կենսաբանական այլ ցուցանիշների հետ։ Նման ուսումնասիրությունները տեղավորվում են հոգենյարդաիմունաբանության ավելի լայն ուղղության մեջ, որը հետազոտում է նյարդային և իմունային համակարգերի փոխազդեցությունները հոգեկան խանգարումների ժամանակ։ Կարևոր է տարբերակել հայտնաբերվող իմունաբանական փոփոխությունների և հիվանդության պատճառների միջև հարաբերությունը, քանի որ որևէ կենսաբանական ցուցանիշի վիճակագրական կապը ինքնին չի ապացուցում պատճառահետևանքային մեխանիզմ։ Այդ պատճառով արդյունքների մեկնաբանման ժամանակ նշանակություն ունեն ուսումնասիրվող խմբերի առանձնահատկությունները, հիվանդության ընթացքը, ուղեկցող գործոնները և կիրառվող հետազոտական մեթոդները։ Իմունային համակարգի վերաբերյալ տվյալների համադրումը կարող է նպաստել հիվանդության կենսաբանական բազմազանության ավելի լավ ընկալմանը և հետագա հետազոտությունների համար հնարավոր կենսամարկերների առանձնացմանը, սակայն դրանք չեն դիտարկվում որպես ինքնուրույն ախտորոշիչ չափանիշ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իմունաբանության, նյարդակենսաբանության և հոգենյարդաիմունաբանության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով իմունային համալիրների և կոմպլեմենտային համակարգի հնարավոր մասնակցությունը շիզոֆրենիայի հետ կապված կենսաբանական փոփոխություններին։