Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ : Մատենագիտական ինֆորմացիա : Գրականության ընթացիկ տեղեկատու

Право

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում կիսանախագահական կառավարման ձևի սահմանադրական մոդելին և դրա գործնական իրականացման առանձնահատկություններին՝ այն դիտարկելով որպես իշխանության բաժանման և փոխզսպման համակարգի կարևոր դրսևորում։ Նյութում վերլուծվում են կիսանախագահական համակարգի հիմնական հատկանիշները՝ նախագահական և խորհրդարանական ինստիտուտների համատեղ գործառույթներ, գործադիր իշխանության երկակի կառուցվածք և կառավարության քաղաքական պատասխանատվության մեխանիզմներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ սահմանադրական զարգացումներին, մասնավորապես կառավարման մոդելի փոփոխություններին և դրանց ազդեցությանը իշխանությունների հավասարակշռության վրա։ Քննարկվում են նաև սահմանադրական մոդելի և քաղաքական իրականության միջև առկա տարբերությունները՝ ներառյալ գործադիր իշխանության կենտրոնացման միտումները, կուսակցական համակարգի ազդեցությունը և ինստիտուցիոնալ հակակշիռների արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ կիսանախագահական համակարգի արդյունավետությունը կախված է ոչ միայն սահմանադրական նորմերից, այլ նաև քաղաքական մշակույթից, ինստիտուցիոնալ կայունությունից և իշխանությունների միջև համագործակցության իրական մակարդակից՝ ապահովելով պետական կառավարման համակարգի հավասարակշռված գործունեություն Հայաստանի Հանրապետությունում։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բանակաշինության գործընթացի ուսումնասիրությանը 1992-2010 թվականներին՝ անկախ պետականության ձևավորման և ամրապնդման կարևորագույն փուլերից մեկում։ Հետազոտության կենտրոնում Հայաստանի ազգային զինված ուժերի ստեղծման, կազմակերպական կայացման, կառավարման համակարգի ձևավորման, կառուցվածքային զարգացման և պաշտպանական կարողությունների աստիճանական ամրապնդման գործընթացներն են։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բանակաշինությունը դիտարկել որպես նորանկախ պետականության կայացման առանցքային բաղադրիչ, քանի որ Հայաստանի Հանրապետության անվտանգության ապահովումը, սահմանների պաշտպանությունը և պետական ինստիտուտների ամրապնդումը սերտորեն կապված էին արդյունավետ և կազմակերպված զինված ուժերի ձևավորման հետ։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում 1990-ականների սկզբի բարդ ռազմաքաղաքական պայմաններին, որոնցում իրականացվեց զինված ուժերի կազմավորման և կառավարման առաջնային համակարգերի ստեղծումը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են հետագա տարիների վերակազմակերպումները, ռազմական կառավարման կատարելագործումը, զինվորական կրթության և կադրերի պատրաստման զարգացումը, զինված ուժերի նյութատեխնիկական ապահովումը, ռազմական օրենսդրության ձևավորումն ու պաշտպանության ոլորտի պետական կառավարման մեխանիզմների կատարելագործումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի զինված ուժերի զարգացման վրա տարածաշրջանային ռազմաքաղաքական իրավիճակի, անվտանգության սպառնալիքների, միջազգային հարաբերությունների և պաշտպանական համագործակցության ազդեցությանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ բանակաշինության գործընթացը ներկայացվում է ոչ միայն ռազմական, այլև քաղաքական, հասարակական և պետականաշինական համատեքստում․ զինված ուժերի կայացումը կապված էր պետական կառավարման համակարգի, օրենսդրական դաշտի, հասարակության և պետության հարաբերությունների ու ազգային անվտանգության վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման հետ։ 1992-2010 թվականների ժամանակահատվածի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու սկզբնական կազմավորման փուլից դեպի ավելի ինստիտուցիոնալացված և կազմակերպականորեն կայացած զինված ուժերի անցմանը։ Աշխատանքը արժեքավոր է նաև պատմագիտական տեսանկյունից, քանի որ այդ տարիների իրադարձությունները ձևավորել են Հայաստանի հետագա պաշտպանական համակարգի զարգացման կարևոր նախադրյալները։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ռազմական պատմությամբ, Հայաստանի նորագույն պատմությամբ, պետականաշինությամբ, քաղաքական գիտությամբ և ազգային անվտանգության խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է անկախ Հայաստանի զինված ուժերի ձևավորման և զարգացման գործընթացը՝ բացահայտելով բանակաշինության հիմնական փուլերը, դրա կազմակերպական ու քաղաքական առանձնահատկությունները և պետականության ամրապնդման գործում ունեցած նշանակությունը։

История

Ժողովածուն ներկայացնում է հայ ժողովրդական մշակույթի տարբեր բնագավառներին նվիրված գիտական ուսումնասիրություններ, որոնք ընդգրկվել են հանրապետական գիտական նստաշրջանի նյութերում։ Հատորում քննարկվում են հայկական ավանդական մշակույթի ձևավորման, պահպանման և զարգացման հարցերը՝ ուշադրություն դարձնելով ժողովրդի կենցաղին, սովորույթներին, ծեսերին, հավատալիքներին, բանավոր ստեղծագործությանը և հասարակական հարաբերություններին։ Ժողովրդական մշակույթը դիտարկվում է որպես պատմական հիշողության և ազգային ինքնության կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով սերունդների միջև փոխանցվել են կենսափորձը, արժեքները, գիտելիքներն ու մշակութային ավանդույթները։ Նման գիտական նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու տարբեր տարածաշրջաններում ձևավորված տեղական առանձնահատկությունները, ավանդական զբաղմունքները, ընտանեկան և համայնքային կյանքի կազմակերպումը, ժողովրդական արվեստն ու արհեստագործությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի ժողովրդական մշակույթի երևույթների պատմական և սոցիալական համատեքստում քննությունը, ինչպես նաև դրանց փոփոխությունների ու արդիական հասարակության մեջ պահպանման խնդիրների դիտարկումը։ Հատորի միջառարկայական բնույթը նպաստում է ազգագրական, պատմական և մշակութաբանական մոտեցումների համադրմանը։ Այն արժեքավոր նյութ է հայ ժողովրդական մշակույթով, ազգաբանությամբ, բանահյուսությամբ և ազգային ավանդույթների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների ու ընթերցողների համար։

Литература

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Սիլվա Կապուտիկյանի քնարական ստեղծագործության գաղափարական, թեմատիկ և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բանաստեղծուհու պոեզիայում արտահայտված անձնական ապրումները, հայրենիքի, սիրո, մարդու ներաշխարհի, ազգային ինքնության և հասարակական կյանքի հետ կապված թեմաները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քնարական հերոսի կերպարին, զգացմունքային աշխարհի արտահայտման ձևերին և անհատական ու հանրային ապրումների փոխհարաբերությանը։ Վերլուծվում են բանաստեղծական լեզուն, պատկերային համակարգը, խորհրդանշական արտահայտչամիջոցները, ռիթմական կառուցվածքը և ոճական առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև գրական ավանդույթի և հեղինակային ինքնատիպության փոխհարաբերությունները, ստեղծագործական զարգացման տարբեր փուլերում թեմատիկ ու գեղարվեստական մոտեցումների փոփոխությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու բանաստեղծուհու քնարերգության գեղարվեստական համակարգի և հայ պոեզիայի զարգացման համատեքստում դրա առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, գրականագիտության, պոեզիայի տեսության և հայ գրողների ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը ներկայացնում է 1974 թվականի ապրիլ, մայիս և հունիս ամիսների համար կարևոր և հիշարժան իրադարձությունների, տոնակատարությունների, պետական և մշակութային կարևոր ամսաթվերի ինֆորմացիոն օրացույցը։ Գրքում ընդգրկված են քաղաքական, սոցիալական, տնտեսական, գիտական, մշակութային և սպորտային իրադարձություններ, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության և աշխարհի կարևոր դրվագները՝ համեմատական նշումներ և օրագրային ձևով ներկայացված։ Յուրաքանչյուր ամսաթվի համար մատնանշվում է իրադարձության բնույթը, նշանակությունը և համատեքստը, ինչն ընթերցողին թույլ է տալիս արագ կողմնորոշվել և ստանալ համակարգված տեղեկատվություն։ Աշխատությունը օգտակար է ուսուցիչների, ուսանողների, հետազոտողների և հանրության լայն շրջանակների համար՝ պահելով ժամանակակից պատմության հիշողությունը և տրամադրելով հարմար միջոց հիշարժան իրադարձությունների տրակտավորման և վերլուծության համար։

Биология

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ֆոսֆոինոզիտիդային ազդանշանային ուղու կոոպերատիվ մեխանիզմներին և դրանց կապին լիպիդային մոդիֆիկացիաների հետ քրոնիկ լիմֆոլեյկոզի պայմաններում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել բջջային ազդանշանման խանգարումների դերը հիվանդության առաջընթացում։ Նյութում վերլուծվում են PI3K/AKT ուղու ակտիվացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև մեմբրանային ֆոսֆոինոզիտիդների դինամիկ փոփոխությունները, որոնք ազդում են լիմֆոցիտների կենսապրոցեսների՝ մասնավորապես աճի, տարբերակման և ապոպտոզի կարգավորման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լիպիդային մոդիֆիկացիաների և սպիտակուցային ազդանշանային համալիրների փոխազդեցությանը, որոնք ձևավորում են բջջային գոյատևման և հակաապոպտոտիկ մեխանիզմների կայունացում։ Քննարկվում են նաև այն կոոպերատիվ ցանցերը, որոնց միջոցով տարբեր ազդանշանային ուղիներ փոխլրացնում և ուժեղացնում են միմյանց ազդեցությունը՝ նպաստելով ուռուցքային բջիջների դիմադրողականության աճին բուժման նկատմամբ։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ այս մոլեկուլային գործընթացների խորքային ընկալումը կարող է նպաստել նպատակային թերապիաների մշակմանը, որոնք կուղղվեն ազդանշանային խանգարումների ճշգրիտ արգելակմանը և քրոնիկ լիմֆոլեյկոզի բուժման արդյունավետության բարձրացմանը։