Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ինֆորմացիա: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու

Литература

Այս հրատարակությունը հայ ազգային երգարվեստին առնչվող երգարանային ժողովածու է, որի վերնագիրը շեշտադրում է երգերի ազգային բնույթը և դրանց կապը հայ ժողովրդի մշակութային ինքնության հետ։ Երգարանները կարևոր դեր են ունեցել հայ երաժշտական ու գրական ժառանգության պահպանման, տարածման և սերունդներին փոխանցման գործում։ Դրանք հնարավորություն են տվել երգերը գրավոր ձևով հավաքելու, պահպանելու և հասանելի դարձնելու այն մարդկանց, որոնք հետաքրքրված են եղել երգեցողությամբ, բանաստեղծական խոսքով և ազգային մշակույթով։ «Ազգային երգարան» անվանումը կարող է մատնանշել այնպիսի ստեղծագործությունների ժողովածու, որոնց թեմաները, լեզուն կամ տարածման միջավայրը կապված են հայ ժողովրդի պատմական հիշողության, հայրենիքի գաղափարի, ազգային զգացումների և մշակութային ավանդույթների հետ։ Սակայն միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել, թե այս գրքում ընդգրկված են բացառապես հայրենասիրական երգեր, ժողովրդական ստեղծագործություններ, թե նաև այլ բնույթի երգեր։ Այդ հարցը պարզելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ժողովածուի բովանդակությունը։ Հայ ազգային երգարվեստը ձևավորվել է երկարատև պատմական զարգացման ընթացքում՝ միավորելով ժողովրդական երգեցողության ավանդույթները, բանաստեղծական ստեղծագործությունը, պատմական հիշողությունը և տարբեր հասարակական միջավայրերում տարածված երաժշտական ձևերը։ Երգերը հայ ժողովրդի կյանքում հաճախ ծառայել են ոչ միայն որպես գեղարվեստական արտահայտության միջոց, այլև որպես հիշողության պահպանման և զգացմունքների փոխանցման ձև։ Դրանց միջոցով արտահայտվել են հայրենիքի նկատմամբ սերը, պատմական իրադարձությունների հիշատակը, ազատության ձգտումը, ընտանեկան կապերը, անձնական ապրումները և հասարակական կյանքի տարբեր կողմերը։ Եթե ժողովածուն ներառում է ազգային կամ հայրենասիրական երգեր, դրանք կարող էին նպաստել ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդմանը և հայրենիքի մասին պատկերացումների տարածմանը։ Եթե դրանում ընդգրկված են ժողովրդական կամ քնարական երգեր, ապա դրանք կարող են արտացոլել նաև առօրյա կյանքի, մարդկային հարաբերությունների և ժողովրդական բանավոր ստեղծագործության առանձնահատկությունները։ Այնուամենայնիվ, այս թեմաները ներկայացնում են ազգային երգարանների հնարավոր բովանդակային շրջանակը և չեն հաստատում տվյալ գրքի երգերի կոնկրետ կազմը։ Տասնիններորդ դարում հայերեն երգարանների հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ուներ ազգային մշակույթի զարգացման համար։ Տպագիր ժողովածուները հնարավորություն էին տալիս երգերը պահպանելու գրավոր տեսքով և տարածելու տարբեր քաղաքներում բնակվող հայերի շրջանում։ Դրանք կարող էին օգտագործվել ընտանեկան միջավայրում, կրթական հաստատություններում, մշակութային հավաքույթների ժամանակ և համայնքային միջոցառումների ընթացքում։ Երգարանները նաև կապ էին ստեղծում բանավոր ավանդույթի և գրավոր մշակույթի միջև՝ հնարավորություն տալով երգերի բառերը պահպանելու, համեմատելու և հետագա սերունդներին փոխանցելու։ Երգերի գրավոր ամրագրումը կարևոր էր հատկապես այն ժամանակաշրջանում, երբ ազգային մշակույթի նկատմամբ հետաքրքրությունն աճում էր, իսկ հայերեն տպագրությունը զարգանում էր ինչպես պատմական հայրենիքում, այնպես էլ սփյուռքի տարբեր կենտրոններում։ «Նոր» բնորոշումը կարող է ցույց տալ, որ ժողովածուն ներկայացվել է որպես նոր կազմված կամ նախկինում տարածված երգարաններից տարբերվող հրատարակություն։ Սակայն առանց նախաբանի, բովանդակության կամ այլ մատենագիտական տեղեկությունների հնարավոր չէ որոշել, թե այդ բնորոշումն ինչի վրա է հիմնված՝ նոր երգերի ընդգրկման, նյութերի ընտրության, դասավորության, թե ավելի վաղ ժողովածուների համեմատության։ Նույն կերպ հնարավոր չէ միայն վերնագրից եզրակացնել, թե երգերն ունեն երաժշտական նոտագրություն, նշված են դրանց հեղինակները կամ մեղեդիների աղբյուրները։ Այդ առանձնահատկությունները պետք է ճշտել գրքի բնագրի ուսումնասիրությամբ։ Ռոստովը տասնիններորդ դարում եղել է հայերի բնակության և հասարակական կյանքի կարևոր կենտրոններից մեկը։ Տարածաշրջանի հայկական համայնքներն ունեցել են իրենց կրթական, եկեղեցական և մշակութային կյանքը, իսկ հայերեն գրքերի հրատարակությունն ու տարածումը նպաստել են համայնքային կապերի պահպանմանը։ Նման միջավայրում ազգային երգարանի հրատարակությունը կարող էր ծառայել հայերեն երգերի տարածմանը և ազգային մշակութային ավանդույթների պահպանմանը։ Այն կարող էր կարևոր լինել նաև այն ընթերցողների ու երգասերների համար, որոնք ցանկանում էին ծանոթանալ հայերեն երգերի ժողովածուներին և դրանք օգտագործել առօրյա կամ համայնքային կյանքում։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայ երաժշտական մշակույթի պատմությամբ, ազգային երգերի հավաքման և հրատարակման ավանդույթով, հայերեն երգարանների մատենագիտությամբ ու Ռոստովի հայկական համայնքի մշակութային կյանքով զբաղվող հետազոտողներին։ Այն կարող է նաև արժեք ներկայացնել որպես տասնիններորդ դարի հայերեն տպագիր ժառանգության նմուշ, որի ուսումնասիրությունը կարող է օգնել պարզելու երգարանների տարածման աշխարհագրությունը, ազգային երաժշտական մշակույթի ներկայացման եղանակները և հայերեն գրքի պատմության որոշ առանձնահատկություններ։ Ընդհանուր առմամբ, այս հրատարակությունը կարելի է բնութագրել որպես ազգային երգարվեստին նվիրված երգարան, որի վերնագիրը շեշտադրում է հայ մշակութային ինքնության և երգեցողության միջև կապը։ Միաժամանակ, երգերի թեմատիկ կազմը, հեղինակային պատկանելությունը, մեղեդիների առկայությունը և ժողովածուի կազմման սկզբունքները ճշգրտորեն նկարագրելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել հենց գրքի բովանդակությունը։

Другие предметы

Այս նյութը վերաբերում է Ադրբեջանի նախագահի կողմից հայ-ադրբեջանական հակամարտության համատեքստում ներկայացված հայտարարություններին, մասնավորապես՝ ռազմական կամ քաղաքական հաջողության վերաբերյալ նրա ձևակերպումներին։ Նյութի հիմնական թեման Ադրբեջանի և Հայաստանի միջև հակամարտության զարգացումն է, դրա քաղաքական և տարածաշրջանային նշանակությունը, ինչպես նաև պաշտոնական մակարդակով հակամարտության արդյունքների ներկայացման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել կողմերի պաշտոնական հայտարարությունները, ռազմական և քաղաքական իրադարձությունների հաջորդականությունը, դրանց ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների վրա և միջազգային հանրության արձագանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հանգամանքին, թե ինչպես են պետական պաշտոնյաները և լրատվամիջոցները մեկնաբանում հակամարտության արդյունքները, ինչպիսի քաղաքական ուղերձներ են փոխանցվում հանրությանը և ինչպես են այդ հայտարարությունները ձևավորում տարածաշրջանային իրադարձությունների ընկալումը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Հարավային Կովկասի քաղաքական իրավիճակը, հայ-ադրբեջանական հարաբերությունները, տարածաշրջանային անվտանգությունը և միջազգային քաղաքականության ազդեցությունը ուսումնասիրող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության գործունեության և Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության ապահովման գործում դրա հնարավոր դերակատարության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում կազմակերպությունը դիտարկվում է որպես տարածաշրջանային և միջազգային անվտանգության համակարգի բաղադրիչ՝ ուշադրություն դարձնելով դրա ձևավորման պատմությանը, նպատակներին, կառուցվածքին, անդամ պետությունների միջև ռազմաքաղաքական համագործակցության մեխանիզմներին և հավաքական անվտանգության սկզբունքներին։ Ուսումնասիրվում են Հայաստանի մասնակցության առանձնահատկությունները կազմակերպության շրջանակում և այն հնարավորությունները, որոնք կարող են կապված լինել պաշտպանական համագործակցության, ռազմական պատրաստվածության, տեղեկատվության փոխանակման, համատեղ միջոցառումների և ճգնաժամային իրավիճակներում փոխգործակցության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ ազգային անվտանգության վրա տարածաշրջանային ռազմաքաղաքական իրավիճակի ազդեցությանը և այն հարցին, թե ինչ նշանակություն կարող են ունենալ բազմակողմ անվտանգության մեխանիզմները երկրի պաշտպանունակության և անվտանգության շահերի ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել կազմակերպության ռազմաքաղաքական կառույցները, հավաքական անվտանգության համակարգի գործնական հնարավորություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև անդամ պետությունների շահերի համադրման խնդիրները։ Կարևորվում է նաև Հայաստանի անվտանգության միջավայրի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանային հակամարտությունները, արտաքին քաղաքական զարգացումները և անվտանգության սպառնալիքների փոփոխվող բնույթը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոչ միայն կազմակերպության ֆորմալ նշանակությունը, այլև դրա իրական ազդեցության շրջանակը Հայաստանի անվտանգության քաղաքականության վրա։ Միաժամանակ քննարկվում են այն գործոնները, որոնք կարող են սահմանափակել հավաքական անվտանգության մեխանիզմների արդյունավետությունը՝ անդամ պետությունների տարբեր քաղաքական առաջնահերթությունները, շահերի հնարավոր հակասությունները և կազմակերպության ներսում որոշումների կայացման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել ՀՀ անվտանգության քաղաքականության, միջազգային կազմակերպությունների և տարածաշրջանային անվտանգության համակարգերի վերաբերյալ ավելի ամբողջական պատկերացման ձևավորմանը։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, անվտանգության ոլորտի հետազոտողների, պետական կառավարման մասնագետների, իրավաբանների, ուսանողների և տարածաշրջանային քաղաքականությամբ զբաղվող փորձագետների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կանխիկ դրամաշրջանառության կազմակերպման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում կանխիկ դրամի շրջանառության տնտեսական նշանակությունը, դրա կազմակերպման հիմնական սկզբունքները և դրամավարկային համակարգում ունեցած դերը։ Վերլուծվում են կանխիկ դրամի թողարկման, բաշխման, շրջանառության, հավաքագրման, պահպանման և սպասարկման հետ կապված գործընթացները, ինչպես նաև դրանց արդյունավետության վրա ազդող տնտեսական, կազմակերպական և տեխնիկական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսության կանխիկ դրամի պահանջարկի գնահատմանը, դրամական հոսքերի կանխատեսմանը և շրջանառության համար անհրաժեշտ դրամական միջոցների օպտիմալ ծավալի ապահովմանը։ Դիտարկվում են բանկային համակարգի, առևտրային կազմակերպությունների և այլ տնտեսավարող սուբյեկտների մասնակցությունը կանխիկ դրամաշրջանառության կազմակերպմանը, ինչպես նաև դրանց միջև դրամական հոսքերի կառավարման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են կանխիկ դրամի շրջանառության հետ կապված ծախսերի նվազեցման, սպասարկման գործընթացների կատարելագործման, հաշվառման և վերահսկողության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Կարևորվում է ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառումը դրամական միջոցների մշակման, փոխադրման, պահպանման և շրջանառության վերահսկման գործընթացներում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև կանխիկ և անկանխիկ վճարումների փոխհարաբերությանը, վճարային ենթակառուցվածքների զարգացմանը և դրանց ազդեցությանը կանխիկ դրամի պահանջարկի ու շրջանառության կառուցվածքի վրա։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու կանխիկ դրամաշրջանառության կազմակերպման հիմնական խնդիրները և բացահայտելու դրա կառավարման ու սպասարկման արդյունավետության բարձրացման տնտեսական և կազմակերպական ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել դրամավարկային քաղաքականության, բանկային գործի, ֆինանսական կառավարման և վճարային համակարգերի ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Философия

Այս աշխատությունը վերաբերում է 20-րդ դարի իրանական հասարակագիտական մտքում աշխարհականացման (սեկուլյարիզացիայի) հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով գաղափարական, քաղաքական և սոցիոմշակութային գործընթացները, որոնք ձևավորել են Իրանի հասարակական մտածողության զարգացման ուղին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել, թե ինչպես է աշխարհականացման գաղափարը ընկալվել և մեկնաբանվել իրանցի մտավորականների, փիլիսոփաների և հասարակագետների կողմից՝ տարբեր պատմական փուլերում, մասնավորապես՝ Պահլավիների շրջանի արդիականացման քաղաքականության և 20-րդ դարի երկրորդ կեսի գաղափարական հակասությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրվում է աշխարհականացման և կրոնի փոխհարաբերությունը, պետության և եկեղեցական կառույցների տարանջատման գաղափարը, ինչպես նաև այդ գործընթացների ազդեցությունը կրթության, իրավական համակարգի և հասարակական ինստիտուտների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արևմտյան սոցիոլոգիական և փիլիսոփայական տեսությունների ներթափանցմանը իրանական մտավոր միջավայր, ինչպես նաև դրանց տեղայնացման և քննադատական վերաիմաստավորման գործընթացներին։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ իրանական հասարակագիտական միտքը հաճախ ընկալել է աշխարհականացումը ոչ միայն որպես քաղաքական կամ ինստիտուցիոնալ փոփոխություն, այլ նաև որպես մշակութային ինքնության և արժեքային համակարգի վերափոխման խնդիր։ Միաժամանակ դիտարկվում են հակասական մոտեցումները՝ արդիականացման կողմնակիցների և ավանդապաշտ-կրոնական մտածողության ներկայացուցիչների միջև, որոնք ձևավորել են 20-րդ դարի իրանական գաղափարական դաշտի բազմաշերտ կառուցվածքը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի համեմատական սոցիոլոգիայի և Մերձավոր Արևելքի գաղափարական պատմության համար՝ բացահայտելով աշխարհականացման գործընթացի յուրահատուկ իրանական մեկնաբանությունները։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է երաժշտական արվեստի գոյության, տարածման և հասարակական գործառման կազմակերպական ձևերի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև ոլորտի արդիական հիմնախնդիրների և զարգացման հեռանկարների վերլուծությանը։ Դիտարկվում է երաժշտությունը ոչ միայն որպես գեղարվեստական ստեղծագործության ձև, այլև որպես մշակութային և սոցիալական համակարգի բաղադրիչ, որի զարգացումը կապված է կրթական, համերգային, ստեղծագործական և մշակութային հաստատությունների գործունեության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երաժշտական կյանքի կազմակերպման տարբեր ձևերին՝ համերգային գործունեությանը, երաժշտական կրթությանը, ստեղծագործական միավորումներին, փառատոններին, կատարողական կոլեկտիվներին և երաժշտության տարածման այլ միջոցներին։ Վերլուծվում են կոմպոզիտորի, կատարողի, ունկնդրի և մշակութային հաստատությունների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև երաժշտական ստեղծագործության ստեղծման, ներկայացման և հանրային ընկալման միջև ձևավորվող կապերը։ Քննարկվում են երաժշտական մշակույթի պահպանման և զարգացման, մասնագիտական կրթության կատարելագործման, երիտասարդ ստեղծագործողների ու կատարողների գործունեության խթանման և հասարակության երաժշտական պահանջմունքների ձևավորման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տեխնոլոգիական փոփոխությունների, զանգվածային հաղորդակցության միջոցների և ձայնագրության ու երաժշտության տարածման նոր ձևերի ազդեցությանը երաժշտական կյանքի կազմակերպման վրա։ Կարևորվում է ազգային երաժշտական ժառանգության պահպանման և ժամանակակից ստեղծագործական միտումների զարգացման միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել երաժշտական ոլորտի կազմակերպական համակարգում առկա խնդիրները և գնահատել դրա հետագա զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, մշակութաբանների, երաժիշտների, արվեստի կառավարման մասնագետների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, հետազոտողների և ուսանողների համար։