Նոր գրքեր : Գյուղատնտեսություն : Ինֆորմացիոն ցանկ (1980, Օգոստոս, թիվ 8)

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է ավագ տարիքային խմբի և բարձր վիրահատական ռիսկ ունեցող հիվանդների շրջանում սուր քարային խոլեցիստիտի բուժման նպատակով քիչ ինվազիվ վիրաբուժական միջամտությունների կիրառման արդյունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել այս հիվանդների առանձնահատկություններին համապատասխան բուժական մարտավարությունները և պարզել, թե ինչպիսի արդյունքներ կարող են ապահովել քիչ ինվազիվ մոտեցումները՝ համեմատաբար բարձր ռիսկային պայմաններում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են սուր քարային խոլեցիստիտի կլինիկական դրսևորումները, հիվանդների ընդհանուր վիճակի և ուղեկցող հիվանդությունների ազդեցությունը վիրահատական ռիսկի վրա, ինչպես նաև բուժման մեթոդների ընտրության հիմնական չափանիշները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քիչ ինվազիվ միջամտությունների տեխնիկական և կլինիկական առանձնահատկություններին, դրանց արդյունավետությանը, անվտանգությանը, հնարավոր բարդություններին և հետվիրահատական վերականգնման ընթացքին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրել տարբեր բուժական մոտեցումների արդյունքները և գնահատել այն պայմանները, որոնց դեպքում քիչ ինվազիվ տեխնիկաները կարող են առավել նպատակահարմար լինել բարձր ռիսկային հիվանդների համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հետվիրահատական բարդությունների հաճախականությանը, հիվանդների հոսպիտալացման տևողությանը, վերականգնման արագությանը և բուժման ընդհանուր արդյունքներին, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական գնահատել կիրառվող մեթոդների գործնական արժեքը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել սուր քարային խոլեցիստիտի դեպքում բուժական մարտավարության ընտրության կատարելագործմանը և բարձր վիրահատական ռիսկ ունեցող հիվանդների համար առավել անվտանգ ու արդյունավետ մոտեցումների մշակմանը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել կլինիկական պրակտիկայում որոշումների ընդունման, վիրաբուժական ռիսկերի գնահատման և բուժման անհատականացված ռազմավարությունների մշակման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ընդհանուր և լապարոսկոպիկ վիրաբույժներին, գաստրոէնտերոլոգներին, անեսթեզիոլոգներին, կլինիկական հետազոտողներին, բժշկական բուհերի դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Литература

Գրքում ներկայացվում է արևմտահայ նորավեպի զարգացումը 1880–1910-ական թվականներին՝ ուշադրություն դարձնելով ժանրի պատմությանը և տեսությանը, վերլուծվում են պատմական, սոցիալական և մշակութային պայմանները, որոնք ազդել են նորավեպի առաջացման և տարածման վրա, ներկայացվում են հիմնական հեղինակները, նրանց ստեղծագործական սկզբունքները և թեմատիկ ուղղվածությունը, ուսումնասիրվում է ժանրի կառուցվածքը, կերպարային զարգացումը, սյուժետային և ժամանակագրական լուծումները, ինչպես նաև սիմվոլիզմի, ռեալիզմի և ժամանակակից գրական հոսանքների ազդեցությունը արևմտահայ գրականության վրա, քննարկվում է լեզվական և ոճաբանական առանձնահատկությունները, վերլուծվում է ընթերցողի ընկալման դերը և հասարակական արձագանքը այդ ստեղծագործություններին, գիրքը համադրական կերպով դիտարկում է արևմտահայ և արևելահայ նորավեպի տարբերություններն ու կապերը, մատուցում է տեսական եզրակացություններ ժանրի զարգացման, առանձնահատկությունների և զարգացման հեռանկարների վերաբերյալ, և նախատեսված է գրականագետների, ուսուցիչների, ուսանողների և հայ գրականության պատմությամբ հետաքրքրված ընթերցողների համար։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է քիմիական արդյունաբերության երկրորդային հումքի վերամշակման միջոցով որոշ օրգանական ռեագենտների ստացման սինթեզների ուսումնասիրությանը՝ ֆոտոքիմիական և թերմոքիմիական գործընթացների համակցված կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմքում ընկած է արտադրական երկրորդային հումքի և մնացորդային նյութերի արդյունավետ օգտագործման խնդիրը՝ նպատակ ունենալով դրանք վերածել կիրառական նշանակություն ունեցող օրգանական միացությունների։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են սկզբնական հումքի քիմիական բաղադրությունը, դրա նախապատրաստման և վերամշակման հնարավոր եղանակները, ինչպես նաև այն քիմիական փոխակերպումները, որոնց միջոցով հնարավոր է ստանալ անհրաժեշտ ռեագենտներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆոտոքիմիական և թերմոքիմիական ազդեցությունների փոխկապակցվածությանը, դրանց հաջորդական կամ համակցված կիրառման պայմաններին և այդ պայմանների ազդեցությանը սինթեզի ընթացքի, արտադրանքի ելքի ու մաքրության վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում վերլուծվում են ռեակցիաների մեխանիզմները, ջերմաստիճանային և լուսային պայմանների դերը, գործընթացների տևողությունը, հումքի և ռեագենտների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև ստացվող միացությունների նույնականացման ու բնութագրման հարցերը։ Համակցված տեխնոլոգիական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել այն դեպքերը, երբ ֆոտոքիմիական ակտիվացումը կարող է լրացնել կամ ուժեղացնել ջերմային փոխակերպումները՝ նպաստելով ավելի արդյունավետ սինթեզային սխեմաների ձևավորմանը։ Աշխատության կարևոր կողմերից է նաև երկրորդային հումքի օգտագործման բնապահպանական և տնտեսական նշանակության դիտարկումը, քանի որ թափոնների և արտադրական մնացորդների վերածումը արժեքավոր քիմիական նյութերի կարող է նվազեցնել հումքային ռեսուրսների սպառումը և նպաստել քիմիական արտադրության թափոնների ծավալի կրճատմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ նոր կամ կատարելագործված սինթեզային գործընթացների մշակման և դրանց տեխնոլոգիական արդյունավետության գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել օրգանական քիմիայի, ֆոտոքիմիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի և արդյունաբերական թափոնների վերամշակման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ներդրումային միջավայրի վրա ազդող էնդոգեն և էկզոգեն գործոնների բացահայտմանը, համակարգմանը և գնահատմանը՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե ինչ պայմաններ են նպաստում կամ խոչընդոտում ներդրումների ներգրավմանը։ Հետազոտության հիմքում ներդրումային միջավայրը որպես փոխկապակցված տնտեսական, քաղաքական, իրավական, սոցիալական և միջազգային գործոնների ամբողջություն դիտարկելու մոտեցումն է։ Ուսումնասիրությունը կարող է տարբերակել ներքին՝ էնդոգեն գործոնները, որոնց վրա երկրի տնտեսական քաղաքականությունն ու պետական կառավարման համակարգը կարող են անմիջականորեն ազդել, և արտաքին՝ էկզոգեն գործոնները, որոնք հիմնականում ձևավորվում են միջազգային ու տարածաշրջանային միջավայրի ազդեցությամբ։ ՀՀ ներդրումային քաղաքականության պաշտոնական մոտեցումը շեշտադրում է ներդրումային հարաբերությունների ազատականացումը, օտարերկրյա ներդրողների նկատմամբ ոչ խտրական վերաբերմունքը և ներդրումների պաշտպանության ապահովումը։ Էնդոգեն գործոնների շարքում կարող են ուսումնասիրվել երկրի տնտեսական աճի տեմպերը, մակրոտնտեսական կայունությունը, հարկային և մաքսային քաղաքականությունը, ֆինանսական համակարգի զարգացվածությունը, օրենսդրական և կարգավորող միջավայրը, ենթակառուցվածքների վիճակը, աշխատուժի որակն ու արժեքը, ներքին շուկայի ծավալը, մրցակցության մակարդակը և պետական աջակցության մեխանիզմները։ ՀՀ ներդրումային միջավայրի վերաբերյալ ուսումնասիրություններում որպես ներքին գործոններ առանձնացվում են նաև քաղաքական կայունությունը, իրավաօրենսդրական կարգավորումները, ենթակառուցվածքները, մարդկային ռեսուրսները և պետական աջակցության գործիքները։ Էնդոգեն գործոնների կարևոր բաղադրիչ է նաև ներդրողների համար իրավական և ինստիտուցիոնալ պաշտպանվածությունը։ Կանխատեսելի կանոնները, սեփականության իրավունքի պաշտպանությունը, վարչարարության արդյունավետությունը, տեղեկատվության հասանելիությունը և պետական մարմինների ու մասնավոր հատվածի արդյունավետ համագործակցությունը կարող են էականորեն ազդել ներդրումային որոշումների վրա։ ՀՀ ներդրումային քաղաքականության նպատակների շարքում ներառվում են կարգավորող միջավայրի թափանցիկության բարձրացումը, ներդրումների ծավալների մեծացումը, շուկայական ենթակառուցվածքների զարգացումը և մարդկային կապիտալի զարգացումը։ Էկզոգեն գործոնների ուսումնասիրությունը, իր հերթին, ենթադրում է միջազգային տնտեսական և ֆինանսական պայմանների, տարածաշրջանային աշխարհաքաղաքական իրավիճակի, համաշխարհային շուկաների տատանումների, էներգակիրների և հումքի գների, միջազգային տոկոսադրույքների, արտաքին պահանջարկի, առևտրային հարաբերությունների և միջազգային ներդրումային հոսքերի ազդեցության գնահատում։ Հայաստանի դեպքում այդ գործոնների նշանակությունը հատկապես մեծ է, քանի որ փոքր և բաց տնտեսության պայմաններում արտաքին շուկաների փոփոխությունները կարող են արագ անդրադառնալ ներդրողների սպասումների և ներդրումային հոսքերի վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը տարբեր գործոնների ազդեցության քանակական գնահատումն է։ Այդ նպատակով կարող են օգտագործվել վիճակագրական և տնտեսաչափական մեթոդներ, ռեգրեսիոն վերլուծություն, ժամանակային շարքերի ուսումնասիրություն, համեմատական վերլուծություն և ներդրումային հոսքերի կանխատեսման մոդելներ։ Նման հետազոտական մոտեցում կիրառված է նաև ՀՀ ներդրումային միջավայրին նվիրված ակադեմիական ուսումնասիրություններում, որտեղ համակարգվել են էնդոգեն և էկզոգեն գործոնները, գնահատվել են ռեգրեսիոն մոդելներ և իրականացվել օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների ծավալների կանխատեսումներ։ Կարևոր է նաև ոչ միայն առանձին գործոնների ազդեցության գնահատումը, այլև դրանց փոխազդեցության ուսումնասիրությունը։ Օրինակ՝ բարձր որակավորում ունեցող աշխատուժի առկայությունը կարող է ավելի մեծ ներդրումային առավելություն ստեղծել այն դեպքում, երբ դրան զուգահեռ առկա են ժամանակակից ենթակառուցվածքներ, կայուն կարգավորող միջավայր և միջազգային շուկաներ մուտք գործելու հնարավորություններ։ Հայաստանի ներդրումային քաղաքականության վերաբերյալ պաշտոնական նյութերում մարդկային կապիտալը, մասնավոր հատվածին աջակցող քաղաքական միջավայրը և շուկաների հասանելիությունը ներկայացվում են որպես երկրի կարևոր ներդրումային առավելություններ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ներդրումային միջավայրի գնահատման համաթվերին և միջազգային վարկանիշներին՝ դրանց միջոցով ՀՀ դիրքը այլ երկրների համեմատ դիտարկելու նպատակով։ Այդպիսի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել Հայաստանի մրցակցային առավելություններն ու թերությունները և հասկանալ, թե որ ուղղություններում են անհրաժեշտ պետական քաղաքականության փոփոխություններ։ Միաժամանակ կարևոր է միջազգային վարկանիշները չդիտարկել մեկուսացված․ դրանք առավել օգտակար են, երբ համադրվում են իրական ներդրումային հոսքերի, բիզնեսի վարքագծի և երկրի մակրոտնտեսական ցուցանիշների հետ։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կարող է դրսևորվել ներդրումային միջավայրի բարելավման առաջնահերթությունների որոշման մեջ։ Այդպիսի ուղղություններ կարող են լինել ներդրողների իրավական պաշտպանության ուժեղացումը, վարչարարության պարզեցումը, ֆինանսական հասանելիության ընդլայնումը, մարդկային կապիտալի զարգացումը, ենթակառուցվածքների արդիականացումը, մրցակցության խթանումը և արտաքին շուկաների նկատմամբ Հայաստանի տնտեսության դիմակայունության բարձրացումը։ Ներկայում ևս ՀՀ ներդրումային և գործարար միջավայրի արդիականացումը դիտարկվում է որպես տնտեսական քաղաքականության կարևոր ուղղություն․ 2026 թվականին Համաշխարհային բանկի կողմից հաստատված 200 մլն դոլարի զարգացման քաղաքականության գործառնությունը, մասնավորապես, ներառում է ներդրումների իրավական շրջանակի արդիականացում, մրցակցության խթանում և գործարար միջավայրի բարելավում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ներդրումային և ֆինանսական ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, բիզնեսի ներկայացուցիչներին, տնտեսական քաղաքականություն մշակողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ՀՀ ներդրումային միջավայրը դիտարկել որպես ներքին և արտաքին բազմաթիվ գործոնների փոխազդեցության արդյունք և քանակական գնահատման միջոցով բացահայտել այն պայմանները, որոնց բարելավումը կարող է նպաստել ներդրումային գրավչության բարձրացմանը, օտարերկրյա և ներքին ներդրումների ավելացմանը և երկարաժամկետ տնտեսական զարգացմանը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է բազմավալենտ էմբրիոնային պատվաստանյութի հնարավոր հակաուռուցքային ազդեցության ուսումնասիրությանը և դրա հիմքում ընկած իմունաբանական մեխանիզմների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է այն գաղափարը, որ որոշ պատվաստանյութային մոտեցումներ կարող են ոչ միայն կանխարգելիչ նշանակություն ունենալ, այլև ակտիվացնել օրգանիզմի իմունային համակարգը՝ նպաստելով ուռուցքային բջիջների ճանաչմանը և դրանց դեմ պաշտպանական արձագանքի ձևավորմանը։ Ուշադրության կենտրոնում կարող են գտնվել պատվաստանյութի ազդեցությունը ուռուցքային գործընթացի զարգացման վրա, իմունային պատասխանի փոփոխությունները, հակաուռուցքային ակտիվության հնարավոր մեխանիզմները և բուժական կիրառման հեռանկարները։ Բազմավալենտ մոտեցումը ենթադրում է միաժամանակ տարբեր թիրախների կամ հակածինային բաղադրիչների նկատմամբ իմունային պատասխանի խթանում, ինչը տեսականորեն կարող է ընդլայնել հակաուռուցքային ազդեցության շրջանակը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ ուսումնասիրում է օրգանիզմի սեփական պաշտպանական համակարգի ներգրավումը ուռուցքային բջիջների դեմ պայքարում՝ կապելով պատվաստանյութային տեխնոլոգիաները իմունաբանական և ուռուցքաբանական հետազոտությունների հետ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են դիտարկվել որպես գիտական հիմք հակաուռուցքային իմունոթերապիայի նոր մոտեցումների գնահատման համար, սակայն նման ուսումնասիրությունների արդյունքները պետք է մեկնաբանվեն տվյալ հետազոտության մեթոդաբանության, փորձարարական պայմանների և կլինիկական ապացույցների մակարդակի համատեքստում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ուռուցքաբանության, իմունաբանության, կենսաբժշկության և պատվաստանյութերի մշակման ոլորտների մասնագետներին ու հետազոտողներին։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Ղազախստանի միջև 1991–2016 թվականներին ձևավորված միջպետական հարաբերությունների զարգացման, համագործակցության հիմնական ուղղությունների, ձեռքբերումների և հետագա հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է Խորհրդային Միության փլուզումից և երկու պետությունների անկախացումից հետո երկկողմ հարաբերությունների ինստիտուցիոնալացման գործընթացի վրա՝ ընդգրկելով քաղաքական, դիվանագիտական, առևտրատնտեսական, անվտանգային, մշակութային և հումանիտար ոլորտները։ Երկու երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունները պաշտոնապես հաստատվել են 1992 թվականի օգոստոսի 27-ին, որից հետո աստիճանաբար ձևավորվել է երկկողմ համագործակցության պայմանագրաիրավական և դիվանագիտական հիմքը։ Քննության են առնվում անկախության առաջին տարիներին միջպետական կապերի հաստատման առանձնահատկությունները, երբ երկու երկրներն էլ իրականացնում էին պետական կառավարման, տնտեսական համակարգերի և արտաքին քաղաքականության վերափոխումներ։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ հարաբերությունների զարգացման համար ստեղծվել է պայմանագրաիրավական հիմք. 1993 թվականին ստորագրվել է հարաբերությունների հիմքերի մասին պայմանագիրը, իսկ 1999 թվականին՝ բարեկամության և համագործակցության մասին պայմանագիրը։ Հետագա տարիներին իրավական դաշտը համալրվել է առևտրատնտեսական, ներդրումային, տրանսպորտային, կրթական, գիտական և այլ ոլորտներին վերաբերող համաձայնագրերով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքական և դիվանագիտական երկխոսության զարգացմանը։ Քննության են առնվում պետական ղեկավարների, կառավարությունների և արտաքին գործերի գերատեսչությունների միջև շփումները, պաշտոնական և աշխատանքային այցերը, քաղաքական խորհրդակցությունները և տարբեր մակարդակներում անցկացված հանդիպումները։ Դրանք դիտարկվում են որպես երկկողմ հարաբերությունների շարունակականությունն ապահովող կարևոր մեխանիզմներ։ Ուսումնասիրվում է նաև դիվանագիտական ներկայացուցչությունների նշանակությունը։ Հայաստանի դեսպանությունը Ղազախստանում սկսել է գործել անկախության սկզբնական շրջանում, իսկ Ղազախստանի դեսպանությունը Հայաստանում բացվել է 2007 թվականին, ինչը նպաստել է մշտական քաղաքական հաղորդակցության և գործնական համագործակցության ամրապնդմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բազմակողմ ձևաչափերում երկու երկրների փոխգործակցության ուսումնասիրությունը։ Հայաստանը և Ղազախստանը հետխորհրդային տարածքում մասնակցել են մի շարք ընդհանուր կազմակերպությունների և ինտեգրացիոն գործընթացների, ինչի արդյունքում երկկողմ հարաբերությունները զարգացել են նաև բազմակողմ քաղաքական և տնտեսական միջավայրում։ Քննության են առնվում այդ կառույցների շրջանակներում ընդհանուր հետաքրքրություն ներկայացնող հարցերի շուրջ շփումները, ինչպես նաև բազմակողմ համագործակցության ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ Առանձին տեղ է հատկացվում տնտեսական կապերին։ Ուսումնասիրվում են ապրանքաշրջանառության կառուցվածքը, արտահանման և ներմուծման հնարավորությունները, գործարար կապերի ձևավորումը, ներդրումային համագործակցությունը և տնտեսական փոխգործակցության զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները։ Հայաստանի և Ղազախստանի միջև անմիջական ցամաքային սահմանի բացակայությունը դիտարկվում է որպես տրանսպորտային և լոգիստիկ համագործակցության վրա ազդող կարևոր հանգամանք, ինչի պատճառով առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում տարանցիկ ուղիները և երրորդ երկրների տարածքով իրականացվող փոխադրումները։ Տնտեսական համագործակցության հեռանկարները դիտարկվում են շուկաների փոխադարձ ճանաչելիության բարձրացման, գործարար շրջանակների միջև կապերի ակտիվացման և ապրանքների ու ծառայությունների փոխանակման հնարավորությունների ընդլայնման համատեքստում։ Քննության է առնվում ներդրումային համագործակցության իրավական ապահովումը։ Երկու պետությունների միջև ներդրումների խրախուսման և փոխադարձ պաշտպանության վերաբերյալ համաձայնագիրը ստորագրվել է 2006 թվականին, իսկ միջազգային ավտոմոբիլային հաղորդակցության վերաբերյալ համաձայնագիրը ևս ձևավորել է տրանսպորտային կապերի զարգացման իրավական հիմքերից մեկը։ Ուսումնասիրվում է նաև գյուղատնտեսության ոլորտում համագործակցությունը՝ հաշվի առնելով երկու երկրների տնտեսական կառուցվածքում այդ բնագավառի նշանակությունը։ Պայմանագրային հիմքի շրջանակում առկա է նաև գյուղատնտեսական համագործակցությանը վերաբերող համաձայնագիր, ինչը հնարավորություն է տվել ոլորտային կապերը ներառել երկկողմ հարաբերությունների ընդհանուր համակարգում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կրթության և գիտության ոլորտներին։ Ուսումնասիրվում են կրթական հաստատությունների միջև հնարավոր կապերը, գիտական համագործակցությունը, մասնագետների և փորձի փոխանակման հեռանկարները։ 2010 թվականին ստորագրված կրթության և գիտության ոլորտում համագործակցության համաձայնագիրը ներկայացնում է այդ ուղղության պայմանագրային հիմքերից մեկը։ Մշակութային և հումանիտար հարաբերությունները դիտարկվում են որպես ժողովուրդների միջև կապերի ամրապնդման կարևոր բաղադրիչ։ Քննության են առնվում մշակութային միջոցառումների, հասարակական շփումների, պատմամշակութային փոխճանաչման և համայնքային կապերի նշանակությունը։ Նման համագործակցությունը կարող է նպաստել ոչ միայն մշակութային փոխանակմանը, այլև քաղաքական ու տնտեսական հարաբերությունների համար բարենպաստ հասարակական միջավայրի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում է նաև անվտանգության ոլորտում փոխգործակցությունը՝ այն դիտարկելով երկկողմ և բազմակողմ համագործակցության շրջանակներում։ Պաշտպանական գերատեսչությունների միջև կապերը և ռազմատեխնիկական համագործակցության իրավական մեխանիզմները ներկայացվում են որպես հարաբերությունների առանձին ուղղություն։ 2012 թվականին ստորագրված ռազմատեխնիկական համագործակցության համաձայնագիրն ուժի մեջ է մտել 2016 թվականին։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում 2016 թվականին հարաբերությունների վիճակին, քանի որ այդ տարին հնարավորություն է տալիս ամփոփել անկախությունից հետո շուրջ քառորդ դարի ընթացքում ձևավորված համագործակցության արդյունքները։ Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարության տվյալներում արձանագրված են 2016 թվականին Ղազախստանի բարձրաստիճան պաշտոնյաների մի շարք աշխատանքային այցեր Հայաստան, այդ թվում՝ վարչապետի և արտաքին գործերի նախարարի մակարդակով, ինչը ցույց է տալիս տվյալ ժամանակաշրջանում քաղաքական շփումների շարունակականությունը։ Հետազոտության շրջանակում համագործակցության հեռանկարները կարող են դիտարկվել տնտեսական հարաբերությունների ակտիվացման, փոխադարձ ներդրումների խրախուսման, տրանսպորտային հաղորդակցությունների կատարելագործման, կրթագիտական և մշակութային կապերի ընդլայնման տեսանկյունից։ Առանձին նշանակություն է տրվում այն ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներին, որոնք հնարավորություն են տալիս համաձայնեցնելու երկու երկրների տնտեսական և արտաքին քաղաքական շահերը՝ պահպանելով երկկողմ հարաբերությունների ինքնուրույն օրակարգը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հետխորհրդային ժամանակաշրջանում երկու անկախ պետությունների հարաբերությունների ձևավորման և զարգացման ամբողջական ուսումնասիրությամբ։ 1991–2016 թվականների ժամանակահատվածի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հետևել հարաբերությունների անցմանը սկզբնական դիվանագիտական կապերի հաստատումից դեպի բազմաոլորտ պայմանագրային և ինստիտուցիոնալ համագործակցություն։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտության պատմության, հետխորհրդային տարածքի քաղաքական գործընթացների, տարածաշրջանային ինտեգրման և հայ-ղազախական հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, քաղաքագետների, պատմաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։