Նորաբանություններ

Литература

«Կրացիէլլա» վերնագրով հրատարակությունը XIX դարի հայ տպագիր գրականության նմուշներից է։ Վերնագրի և մատենագիտական տվյալների հիման վրա այն կարելի է դասել գեղարվեստական գրականության շարքին, սակայն առանց լրացուցիչ տեղեկությունների հնարավոր չէ վստահորեն որոշել ստեղծագործության սկզբնաղբյուրը, հեղինակը կամ սյուժետային առանձնահատկությունները։ Հրատարակությունն արտացոլում է Զմյուռնիայի հայ համայնքի գրական և տպագրական կյանքի զարգացումը, երբ հայերեն գրքերը կարևոր դեր էին կատարում ընթերցանության մշակույթի տարածման և գեղարվեստական ստեղծագործությունների շրջանառության գործում։ Այդ ժամանակաշրջանի հրատարակությունները նպաստում էին հայ ընթերցողների՝ տարբեր գրական ժանրերի և ստեղծագործական ձևերի հետ ծանոթացմանը, ինչպես նաև հայերեն գրավոր խոսքի ու գրական ճաշակի զարգացմանը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում XIX դարի արևմտահայ տպագիր ժառանգության, Զմյուռնիայի մշակութային միջավայրի և հայ գրքի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետներին, մատենագետներին և պատմական հայերեն հրատարակություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է քվազիգծային դեգեներացվող մասնակի ածանցյալներով դիֆերենցիալ հավասարումների համար եզրային խնդիրների տեսական ուսումնասիրությանը և դրանց լուծումների հիմնական հատկությունների բացահայտմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հավասարումների վրա, որոնց գործակիցները կամ գլխավոր մասը որոշակի կետերում կամ տիրույթի որոշ հատվածներում կարող են կորցնել սովորական էլիպտականության, պարաբոլականության կամ այլ ստանդարտ պայմաններ՝ առաջացնելով լուծելիության և լուծումների վարքի հետ կապված լրացուցիչ մաթեմատիկական դժվարություններ։ Քննության են առնվում տարբեր տեսակի եզրային պայմաններ, դրանց համապատասխանությունը հավասարման կառուցվածքին և այն պայմանները, որոնց դեպքում հնարավոր է հաստատել խնդրի լուծման գոյությունը, միակությունը և կայունությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թույլ և ընդհանրացված լուծումների գաղափարներին, քանի որ դեգեներացման առկայության դեպքում դասական իմաստով բավարար հարթություն ունեցող լուծումների գոյությունը միշտ չէ, որ հնարավոր է ապահովել։ Ուսումնասիրվում են ֆունկցիոնալ տարածությունների, ինտեգրալային գնահատականների, ապրիորի գնահատումների և կոմպակտության մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ լուծումների գոյության վերաբերյալ թեորեմների հիմնավորման համար։ Կարևորվում է հավասարման ոչ գծային անդամների ազդեցությունը լուծման հատկությունների վրա, ինչպես նաև գործակիցների վարքը դեգեներացման տիրույթում։ Դիտարկվում են լուծումների կանոնավորության, սահմանափակության և եզրային պայմանների պահպանման հարցերը, ինչպես նաև այն դեպքերը, երբ անհրաժեշտ է կիրառել կշռային ֆունկցիոնալ տարածություններ կամ հատուկ գնահատման մեթոդներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև առավելագույնի սկզբունքի տարբեր ձևեր, համեմատության մեթոդներ, մոտարկման եղանակներ և թույլ լուծումներից ավելի կանոնավոր լուծումների ստացման պայմաններ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի դեգեներացման բնույթի դասակարգումը, քանի որ դրա աստիճանն ու տեղայնացումը կարող են էապես ազդել եզրային խնդրի ճիշտ դրվածության և լուծման որակական հատկությունների վրա։ Տեսական արդյունքները հնարավորություն են տալիս խորացնել ոչ գծային մասնակի ածանցյալներով հավասարումների վերաբերյալ պատկերացումները և մշակել այնպիսի մաթեմատիկական գործիքներ, որոնք կիրառելի են ոչ ստանդարտ կամ սինգուլյար բնույթ ունեցող խնդիրների դեպքում։ Նման հավասարումները կարևոր նշանակություն ունեն նաև կիրառական մաթեմատիկայում, քանի որ կարող են առաջանալ շարունակական միջավայրերի մեխանիկայի, ջերմային և դիֆուզիոն գործընթացների, ֆիզիկական միջավայրերի մոդելավորման և այլ խնդիրների մաթեմատիկական նկարագրության ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մասնակի ածանցյալներով դիֆերենցիալ հավասարումների, ֆունկցիոնալ անալիզի, ոչ գծային անալիզի և մաթեմատիկական ֆիզիկայի ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Педагогика

Սա 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի կրթական փաստաթղթային աշխատություն է, որը ներկայացնում է Լազարևի արևելյան լեզուների ինստիտուտի հատուկ դասարաններում իրականացվող ուսուցման ընդհանուր տեսությունը և կազմակերպման առանձնահատկությունները որոշակի ուսումնական տարվա շրջանակում։ Աշխատության մեջ արտացոլվում է ինստիտուտի ուսումնական գործընթացի կառուցվածքը՝ ընդգրկելով արևելյան լեզուների դասավանդման մեթոդները, ուսումնական պլանների բովանդակությունը, դասավանդվող առարկաների համակարգը և ուսանողների պատրաստման մակարդակի գնահատման մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական և հումանիտար կրթության համադրությանը, որտեղ լեզվի ուսուցումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես քերականական և բառապաշարային գիտելիքների փոխանցում, այլ նաև որպես մշակութային և պատմական գիտելիքների յուրացման միջոց։ Նյութում արտացոլվում է նաև ուսուցման կազմակերպման ավանդական համակարգը՝ դասախոսություններ, գործնական պարապմունքներ և ինքնուրույն աշխատանք, որոնք միասին ապահովում են ուսանողների մասնագիտական պատրաստվածությունը։ Այսպիսի «օբզոր» բնույթի փաստաթղթերը կարևոր աղբյուր են կրթության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ հնարավորություն են տալիս վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի ուսումնական քաղաքականությունը, մեթոդական մոտեցումները և ակադեմիական միջավայրի ընդհանուր բնութագիրը։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ուսանողների ֆիզիկական դաստիարակության գործընթացի օպտիմալացման խնդիրներին՝ ընդգծելով կրթական համակարգում առողջ ապրելակերպի ձևավորման և շարժողական ակտիվության բարձրացման կարևորությունը։ Հեղինակը վերլուծում է ուսանողական տարիքի ֆիզիոլոգիական և հոգեբանական առանձնահատկությունները, որոնք ազդում են ֆիզիկական բեռնվածության կազմակերպման և ընտրության վրա։ Գրքում դիտարկվում են ֆիզիկական դաստիարակության դասընթացների բովանդակության արդիականացման ուղղությունները՝ անհատականացված մարզական ծրագրեր, առողջապահական մոտեցումներ և շարժողական ռեժիմի կարգավորում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման գործընթացի արդյունավետության բարձրացման մեթոդներին՝ պարբերական գնահատում, ինքնավերահսկում, տեխնոլոգիական միջոցների կիրառում և ուսանողների մոտիվացիայի խթանում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ֆիզիկական ակտիվության ազդեցությունը ուսանողների ընդհանուր առողջության, ուսումնական առաջադիմության և սթրեսակայունության վրա։ Աշխատությունը առաջարկում է գործնական մոտեցումներ ֆիզիկական դաստիարակության համակարգի կատարելագործման համար՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ուսանողների առողջական և ֆունկցիոնալ պատրաստվածության մակարդակը։ Այն օգտակար է ֆիզկուլտուրայի մասնագետների, մանկավարժների և բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների դասախոսների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ասեղնագործական մշակույթի պատմական և ազգագրական համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով այն որպես հայ ժողովրդի ավանդական մշակույթի, կենցաղի, գեղարվեստական մտածողության և ինքնության կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ասեղնագործության ծագումն ու պատմական զարգացումը, տարածքային առանձնահատկությունները, ձևավորման ավանդույթները և սերնդեսերունդ փոխանցվող արհեստագործական հմտությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ասեղնագործության տարբեր տեխնիկաներին, զարդանախշերին, գունային լուծումներին, գործվածքների և թելերի ընտրությանը, ինչպես նաև դրանց պատրաստման և կիրառման եղանակներին։ Ուսումնասիրվում են հայկական տարբեր բնակավայրերին և պատմաազգագրական շրջաններին բնորոշ ասեղնագործական առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել տեղական մշակութային ավանդույթների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ասեղնագործ զարդանախշերի խորհրդանշական և գեղագիտական նշանակությանը։ Բուսական, երկրաչափական, կենդանական և այլ պատկերները դիտարկվում են ոչ միայն որպես դեկորատիվ տարրեր, այլև որպես որոշակի պատկերացումների, հավատալիքների և աշխարհընկալման արտահայտություններ։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև ասեղնագործության կիրառական նշանակությանը՝ հագուստի, կենցաղային առարկաների, ծիսական պարագաների և այլ իրերի ձևավորման մեջ։ Միաժամանակ ընդգծվում է արհեստի սոցիալական և մշակութային դերը, մասնավորապես ընտանիքում և համայնքում գիտելիքների ու հմտությունների փոխանցման նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հայկական ավանդական ասեղնագործության բազմազանության, գեղարվեստական ինքնատիպության և պատմական շարունակականության մասին։ Այն արժեքավոր է նաև ազգային մշակութային ժառանգության պահպանության և վերարժևորման տեսանկյունից, քանի որ փաստագրում և համակարգում է ժողովրդական արվեստի կարևոր դրսևորումներ, որոնք կարող են հիմք ծառայել հետագա մշակութաբանական, ազգագրական և արվեստագիտական ուսումնասիրությունների համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ազգագրագետներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, ժողովրդական արվեստի ուսումնասիրողներին, թանգարանների և մշակութային ժառանգության ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև հայկական ավանդական արհեստներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Религия

Գիրքը նվիրված է սրբազան պատարագի խորհրդին և դրա ծիսական ու հոգևոր նշանակության ըմբռնմանը՝ հայ եկեղեցական ավանդույթի շրջանակում։ Սուրբ Պատարագը Հայ Առաքելական եկեղեցու գլխավոր պաշտամունքային արարողությունն է, որի ընթացքում կատարվում է Սուրբ Հաղորդության խորհուրդը, հնչում են աղոթքներ, ընթերցվում են աստվածաշնչյան հատվածներ և երգվում են եկեղեցական շարականներ։ Պատարագի յուրաքանչյուր բաղադրիչ ունի իր ծիսական նշանակությունը և կապված է քրիստոնեական հավատքի առանցքային գաղափարների՝ Քրիստոսի զոհաբերության, փրկության, հաղորդության և հավատացյալների հոգևոր միասնության հետ։ Խորհրդատետր բնույթի աշխատությունը կարող է ծառայել որպես պատարագի խորհրդանշական իմաստների, արարողության կառուցվածքի և եկեղեցական գործողությունների մեկնաբանման ուղեցույց՝ նպաստելով ծեսի ավելի խորքային ընկալմանը։ Նման գրականությունը կարևոր դեր է ունեցել հոգևորականների պատրաստության, եկեղեցական գիտելիքների փոխանցման և հավատացյալների կրոնական կրթության մեջ։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև հայ եկեղեցական գրքի և ծիսական գրականության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ներկայացնելով պատարագի մեկնության ու հոգևոր ուսուցման ավանդույթները։ Այն կարող է օգտակար լինել աստվածաբաններին, պատարագագետներին, եկեղեցական պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, հոգևորականներին և Հայ Առաքելական եկեղեցու ծեսերով հետաքրքրվող ընթերցողներին։