Նորամուծությունների կառավարչական հաշվառման հիմնախնդիրները ՀՀ արտադրական կազմակերպություններում

Культура

Գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայ կրկեսային արվեստի ձևաբանական քննությանը և կրկեսի տեսության հիմնարար հարցերի վերլուծությանը։ Աշխատանքի առանցքում կրկեսային արվեստի կառուցվածքային, գեղարվեստական և արտահայտչական առանձնահատկությունների բացահայտումն է, ինչպես նաև հայկական կրկեսի ձևավորման, զարգացման և ազգային արվեստի համակարգում ունեցած դերի ուսումնասիրությունը։ Կրկեսը բեմական արվեստի յուրահատուկ տեսակ է, որտեղ միավորվում են մարմնի պլաստիկան, ակրոբատիկան, ձեռնածությունը, հավասարակշռության արվեստը, ծաղրածուական կատարումը, երաժշտությունը, տեսողական ձևավորումը և դրամատուրգիական կազմակերպումը։ Այդ բաղադրիչների փոխկապակցվածությունն է ձևավորում կրկեսային ներկայացման ամբողջական գեղարվեստական կերպարը։ Ձևաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձին ուսումնասիրել ներկայացման կառուցվածքային տարրերը, համարների տեսակները, կատարողական տեխնիկան, բեմական տարածությունը, ռիթմը, շարժման լեզուն, դերակատարի կերպարը և հանդիսատեսի հետ հաղորդակցության ձևերը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կրկեսի տեսական հասկացությունների համակարգումը։ Կարող են քննարկվել կրկեսային համարի կառուցվածքը, ժանրային առանձնահատկությունները, կատարողական հնարքները, ռիսկի և վարպետության հարաբերակցությունը, ֆիզիկական գործողության վերածումը գեղարվեստական արտահայտության, ինչպես նաև զվարճանքի և արվեստի փոխհարաբերությունը։ Կրկեսային արվեստի առանձնահատկությունն այն է, որ կատարողի ֆիզիկական կարողությունը ինքնին վերածվում է գեղարվեստական նյութի, իսկ տեխնիկական բարդությունը հաճախ միահյուսվում է կերպարային և դրամատուրգիական լուծումների հետ։ Հայկական կրկեսի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս դիտարկել, թե ինչպես են համընդհանուր կրկեսային ավանդույթները համադրվել ազգային մշակութային առանձնահատկությունների հետ։ Կարևոր կարող են լինել հայկական բեմական մշակույթի, երաժշտական ավանդույթների, հումորի, կերպարային մտածողության և կատարողական դպրոցի ազդեցությունները կրկեսային արվեստի ձևավորման վրա։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ այն պատմական և մշակութային պայմաններին, որոնց ներքո ձևավորվել և զարգացել է հայկական կրկեսը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև կրկեսային արտիստի մասնագիտությունը և կատարողական դպրոցի ձևավորման գործընթացը։ Կրկեսային արվեստը պահանջում է երկարատև մասնագիտական պատրաստվածություն, ֆիզիկական բարձր պատրաստվածություն, շարժումների ճշգրտություն, տարածական կողմնորոշում և բեմական արտահայտչականություն։ Այդ պատճառով կատարողի վարպետությունը ձևավորվում է տեխնիկական ուսուցման և գեղարվեստական մտածողության համադրման արդյունքում։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև հանդիսատեսի գործոնը։ Կրկեսային ներկայացման ազդեցությունը մեծապես պայմանավորված է անմիջական հաղորդակցությամբ, զարմանքի, հումորի, վտանգի և հուզական լարվածության ստեղծմամբ։ Հանդիսատեսի արձագանքը հաճախ դառնում է ներկայացման գեղարվեստական ռիթմի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կրկեսի և թատրոնի, պարի, երաժշտության ու այլ բեմական արվեստների փոխհարաբերություններին՝ ցույց տալով դրանց միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Ժամանակակից կրկեսային արվեստի զարգացման համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել ավանդական համարների վերաիմաստավորումը, նոր բեմական տեխնոլոգիաների կիրառումը, դրամատուրգիական ամբողջական ներկայացումների ձևավորումը և կրկեսային արտահայտչամիջոցների ընդլայնումը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի կրկեսը դիտարկել ոչ միայն որպես զվարճանքի ձև, այլև որպես ինքնուրույն գեղարվեստական համակարգ՝ իր ժանրերով, արտահայտչամիջոցներով, կատարողական լեզվով և տեսական օրինաչափություններով։ Հայ կրկեսային արվեստի ձևաբանական քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ազգային կրկեսի գեղարվեստական առանձնահատկությունների, զարգացման ընթացքի և հայկական մշակույթի ընդհանուր համակարգում նրա ունեցած նշանակության մասին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է պետական սեփականության վրա հիմնված ձեռնարկությունների ապապետականացման գործընթացի կառավարման տնտեսական, կազմակերպական և ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շուկայական հարաբերությունների անցման պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում պետական սեփականության կառուցվածքի փոփոխության, մասնավոր հատվածի ձևավորման, ձեռնարկությունների կառավարման նոր մեխանիզմների ներդրման և սեփականության իրավունքի վերափոխման գործընթացների փոխկապակցվածությունն է։ Ապապետականացումը դիտարկվում է որպես ավելի լայն տնտեսական վերափոխումների բաղադրիչ, որը կարող է ներառել ոչ միայն սեփականության փոխանցում մասնավոր սուբյեկտներին, այլև պետական մասնակցության ձևերի փոփոխություն, կառավարման ապակենտրոնացում, մրցակցային միջավայրի զարգացում և ձեռնարկությունների տնտեսական ինքնուրույնության ընդլայնում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անցումային տնտեսության պայմաններում համապատասխան քաղաքականության նպատակների, սկզբունքների և իրականացման մեխանիզմների ձևավորմանը։ Քննվում են պետական ձեռնարկությունների գնահատման, վերակազմակերպման և կառավարման արդյունավետության խնդիրները, ինչպես նաև այն չափանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել սեփականության կառուցվածքի փոփոխության տնտեսական հետևանքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական կառավարման մարմինների դերը՝ իրավական և կազմակերպական միջավայրի ձևավորման, գործընթացների համակարգման, պետական գույքի կառավարման և իրականացվող ծրագրերի վերահսկման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ապապետականացման սոցիալական հետևանքներին՝ զբաղվածության, աշխատաշուկայի, ձեռնարկությունների սոցիալական պարտավորությունների և բնակչության տարբեր խմբերի տնտեսական հնարավորությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրվում է մրցակցային միջավայրի ձևավորման նշանակությունը, քանի որ սեփականության ձևի փոփոխությունն ինքնին չի երաշխավորում արտադրողականության կամ կառավարման արդյունավետության բարձրացում, եթե համապատասխան շուկաներում բացակայում են մրցակցային պայմանները և արդյունավետ ինստիտուցիոնալ կարգավորումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել ապապետականացման և սեփականաշնորհման տարբեր ձևերն ու դրանց կիրառման առանձնահատկությունները՝ ուշադրություն դարձնելով սեփականության իրավունքի հստակեցմանը, ներդրումային միջավայրին և կորպորատիվ կառավարման մեխանիզմների ձևավորմանը։ Հայաստանի տնտեսական վերափոխումների փորձը դիտարկվում է հետխորհրդային համակարգից շուկայական տնտեսության անցման ընդհանուր գործընթացների համատեքստում՝ առանձնացնելով ազգային տնտեսության կառուցվածքային և կառավարչական առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս գնահատել պետական ձեռնարկությունների վերափոխումը ոչ միայն որպես սեփականության ձևի փոփոխություն, այլև որպես տնտեսական կառավարման համակարգի ինստիտուցիոնալ վերակառուցման գործընթաց՝ կապված պետության, մասնավոր հատվածի և շուկայի միջև գործառույթների ու պատասխանատվության նոր հարաբերակցության ձևավորման հետ։

История

Հրաբխային ծագում ունեցող բարձրադիր լեռնազանգված է, որը գտնվում է Հայկական բարձրավանդակի արևելյան մասում՝ ներկայիս Թուրքիայի տարածքում՝ Հայաստանի սահմանին մոտ։ Այն կազմված է երկու հիմնական գագաթներից՝ Մեծ Արարատից և Փոքր Արարատից, և համարվում է տարածաշրջանի ամենաբարձր լեռնագագաթը։ Արարատը առանձնանում է իր հսկայական համաչափ կոնաձև ձևով և մշտական ձնածածկույթով, որը նրան տալիս է տեսանելիություն շատ հեռվից՝ դարձնելով այն բնական խորհրդանիշ թե՛ աշխարհագրական, թե՛ մշակութային առումով։ Լեռը կարևոր տեղ է զբաղեցնում ինչպես տարածաշրջանի երկրաբանական պատմության մեջ՝ որպես հին հրաբխային համակարգի արդյունք, այնպես էլ պատմամշակութային ավանդույթներում, որտեղ այն հաճախ կապված է տարբեր լեգենդների և կրոնական մեկնաբանությունների հետ։ Ժամանակակից աշխարհագրական և ալպինիստական ուսումնասիրություններում Արարատը դիտարկվում է որպես բարդ ռելիեֆային և կլիմայական պայմաններով բնութագրվող տարածք, որտեղ զարգացած են բարձրալեռնային էկոհամակարգեր։ Լեռը նաև հաճախ հանդես է գալիս որպես ազգային և մշակութային ինքնության խորհրդանիշ տարբեր ժողովուրդների համար, ինչը նրան տալիս է առանձնահատուկ նշանակություն ոչ միայն ֆիզիկական աշխարհագրության, այլ նաև հումանիտար գիտությունների շրջանակում։

Математика

Այս մաթեմատիկական ուսումնասիրությունը նվիրված է անկախ հանգույցների բազմությունների տեսությանը և դրանց հատկությունների վերլուծությանը գրաֆների և դիսկրետ կառուցվածքների համատեքստում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են անկախ բազմությունների հիմնական սահմանումները, կառուցման ալգորիթմները և դրանց կապը գրաֆների տեսության հիմնարար խնդիրների հետ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է անկախ հանգույցների առավելագույն և առավելագույն չափերի բազմությունները, դրանց հաշվարկման բարդությունը, ինչպես նաև օպտիմալացման խնդիրներում դրանց կիրառությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կոմբինատոր մեթոդներին, ալգորիթմական մոտեցումներին և հաշվարկային բարդության գնահատմանը՝ ընդգծելով NP-դժվար խնդիրների դասին պատկանող որոշ հարցերի լուծման մոտեցումները։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մաթեմատիկա և կիրառական ալգորիթմիկա՝ առաջարկելով գործիքներ բարդ դիսկրետ համակարգերի վերլուծության համար։ Այն օգտակար է մաթեմատիկոսների, ինֆորմատիկների, ալգորիթմների տեսաբանների և կիրառական կոմբինատորիկայի ոլորտի հետազոտողների համար։

Другие предметы

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Արցախի միջին լեռնային գոտու պայմաններում խաղողի «Կանգուն» և «Հաղթանակ» սորտերի վազերի աճի ու բերքատվության վրա ոռոգման ռեժիմների և աչքերով (կտրվածքի/էտի ծանրաբեռնվածության) ազդեցության համատեղ գնահատմանը՝ ընդգծելով ագրոտեխնիկական գործոնների դերը խաղողագործության արդյունավետության բարձրացման մեջ։ Աշխատությունում վերլուծվում է, թե ինչպես են ոռոգման տարբեր ինտենսիվությունները ազդում վեգետատիվ աճի, շիվերի զարգացման, տերևային մակերեսի ձևավորման և բերքի որակական ու քանակական ցուցանիշների վրա՝ հաշվի առնելով նաև հողի խոնավության պահպանումը և կլիմայական առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էտի ծանրաբեռնվածության՝ աչքերի քանակի կարգավորման ազդեցությանը, որը անմիջականորեն կապված է վազի բեռնվածության, սննդանյութերի բաշխման և բերքատվության կայունության հետ։ Քննարկվում է նաև «Կանգուն» և «Հաղթանակ» սորտերի կենսաբանական առանձնահատկությունների տարբեր արձագանքը նույն ագրոտեխնիկական պայմաններում՝ ընդգծելով սորտային ընտրության կարևորությունը լեռնային գոտիներում խաղողագործության զարգացման համար։ Աշխատությունում եզրակացվում է, որ ոռոգման և էտի օպտիմալ համադրությունը թույլ է տալիս ապահովել վազերի հավասարակշռված աճ, բարձրացնել բերքատվությունը և բարելավել խաղողի տեխնոլոգիական որակը՝ հատկապես ռիսկային գյուղատնտեսական պայմաններում։

Право

Իրավական օրենք աշխատությունը նվիրված է իրավական համակարգի հիմքային տարրերից մեկի՝ օրենքի էության, կառուցվածքի և գործառույթի գիտական վերլուծությանը՝ ներկայացնելով, թե ինչպես է օրենքը ձևավորվում, կիրառվում և ազդում հասարակական հարաբերությունների կարգավորման վրա։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են իրավական նորմերի տեսակները, դրանց փոխկապակցվածությունը, օրենքի ուժի և պարտադիրության սկզբունքները, ինչպես նաև օրենսդրության ստեղծման գործընթացները և իրավական ակտերի համակարգը։ Հեղինակը անդրադառնում է իրավական պետության գաղափարին, օրենքի գերակայության սկզբունքին և իրավունքի դերին հասարակության սոցիալական կարգի պահպանման գործում՝ ընդգծելով, որ օրենքը հանդիսանում է հասարակական հարաբերությունների կարգավորման հիմնական գործիք։ Աշխատությունում վերլուծվում են նաև իրավական պատասխանատվության, իրավական գիտակցության և իրավական մշակույթի ձևավորման խնդիրները՝ ներկայացնելով դրանց ազդեցությունը իրավական համակարգի արդյունավետության վրա։ Գիրքը համադրում է տեսական իրավաբանական մոտեցումներ, օրենսդրական օրինակներ և վերլուծական մեկնաբանություններ՝ ընթերցողին տրամադրելով ամբողջական պատկերացում իրավական օրենքի էության և նշանակության մասին։ Այն նախատեսված է թե իրավաբանության ուսանողների, թե մասնագետների և իրավունքի հարցերով հետաքրքրված ընթերցողների համար։