Նուխի և Արեշ գավառների հայերի կոտորածներն ու ինքնապաշտպանությունը 1918-1920 թթ.

Культура

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի պարբերական ցանկ է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել Հայկական ՍՍՀ-ում մշակույթի և արվեստի բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակությունները։ Այն նախատեսված է եղել գիտնականների, մշակույթի և արվեստի մասնագետների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների, գրադարանային աշխատողների, ինչպես նաև համապատասխան թեմաներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Մատենագիտական նյութերը ներառում են մշակույթի, մշակութային շինարարության, մշակութալուսավորական աշխատանքի, թանգարանագիտության, պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ հրապարակումներ։ Ցանկերում արտացոլվել են հանրապետությունում հայերեն և ռուսերեն հրատարակված համապատասխան նյութերը, ինչպես նաև հանրապետությունից դուրս լույս տեսած՝ հայկական մշակույթին և արվեստին առնչվող որոշ հրապարակումներ։ Նյութերը համակարգվել են գրադարանային-մատենագիտական դասակարգման սկզբունքներով, իսկ առանձին թեմատիկ բաժինների ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասավորվել են որոշակի կարգով, ինչը հեշտացրել է անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումն ու օգտագործումը։ Հրատարակության կառուցվածքը հնարավորություն է տվել ընթերցողին արագ կողմնորոշվել տվյալ ժամանակաշրջանում շրջանառության մեջ մտած մասնագիտական գրականության մեջ, ընտրել անհրաժեշտ աշխատությունները և հետևել մշակույթի ու արվեստի տարբեր ոլորտներում կատարվող ուսումնասիրություններին։ Այն տեղեկություններ է տրամադրել գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ տպագիր նյութերի վերաբերյալ՝ կատարելով գիտական ու մասնագիտական տեղեկատվության տարածման կարևոր գործառույթ։ Նման մատենագիտական ցանկերը հատկապես արժեքավոր են նաև պատմամշակութային հետազոտությունների տեսանկյունից, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է վերականգնել որոշակի ժամանակաշրջանի հրատարակչական պատկերը, պարզել, թե մշակույթի և արվեստի որ ուղղություններն են առավել ակտիվ ուսումնասիրվել, և հետևել մասնագիտական գրականության զարգացման ընթացքին։ Հրատարակությունը միաժամանակ ներկայացնում է խորհրդային շրջանի հայկական գրադարանային և տեղեկատվական աշխատանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես էր իրականացվում նոր մասնագիտական գրականության հաշվառումը, դասակարգումը և ընթերցողներին դրա վերաբերյալ տեղեկությունների տրամադրումը։

Другие предметы

Հրատարակությունը ուսումնամեթոդական բնույթի նյութերի ժողովածու է, որը նախատեսված է հանրային սպասարկում իրականացնող գրադարանների աշխատողների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման և սեմինար պարապմունքների կազմակերպման համար։ Այն կարող է ընդգրկել գրադարանային աշխատանքի հիմնական ուղղություններին վերաբերող տեսական պարզաբանումներ, գործնական հանձնարարականներ, քննարկման թեմաներ, մեթոդական խորհուրդներ և մասնագիտական գրականության ցանկեր։ Նյութերի միջոցով ուշադրություն է դարձվում ընթերցողների սպասարկման կազմակերպմանը, գրքային հավաքածուների համալրմանն ու օգտագործմանը, գրականության դասակարգմանն ու մատենագիտական մշակմանը, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքին և ընթերցանության կազմակերպման տարբեր ձևերին։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ դիտումների, գրական երեկոների, ընթերցողական քննարկումների և այլ մշակութային-լուսավորական միջոցառումների նախապատրաստման վերաբերյալ մեթոդական առաջարկությունները։ Սեմինարային ձևաչափը հնարավորություն է տալիս նյութը կիրառել ոչ միայն ինքնուրույն ուսումնասիրության, այլև խմբային մասնագիտական քննարկումների, փորձի փոխանակման և գործնական խնդիրների վերլուծության ընթացքում։ Առանձին թեմաներ կարող են վերաբերել տարբեր տարիքային և մասնագիտական խմբերի ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրմանը, գրադարանային սպասարկման որակի բարձրացմանը և գրադարանավարի մասնագիտական հմտությունների զարգացմանը։ Ժողովածուն կարող է ներառել նաև վերահսկողական հարցեր և գործնական առաջադրանքներ, որոնց օգնությամբ հնարավոր է ամրապնդել սեմինարների ընթացքում ձեռք բերված գիտելիքները։ Պատմական տեսանկյունից նման նյութերը կարևոր սկզբնաղբյուր են գրադարանային կրթության և մասնագիտական վերապատրաստման համակարգի ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանավարներին ներկայացվող մասնագիտական պահանջները, աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները և ընթերցողների հետ հաղորդակցության ընդունված ձևերը։ Դրանք նաև հնարավորություն են տալիս հետևելու գրադարանների հասարակական և մշակութային գործառույթների վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համատեղում է ուսումնական ձեռնարկի և մեթոդական ուղեցույցի գործառույթները՝ նպաստելով գրադարանային աշխատանքի համակարգված կազմակերպմանը, մասնագիտական գիտելիքների կատարելագործմանը և աշխատողների փորձի փոխանակմանը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է մայրաքաղաքի սոցիալ-տնտեսական զարգացման հիմնական օրինաչափությունների, առկա խնդիրների և դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բնակչության թվաքանակի և կառուցվածքի փոփոխությունները, զբաղվածության ու գործազրկության առանձնահատկությունները, բնակչության եկամուտները, կենսամակարդակը և սոցիալական ենթակառուցվածքների զարգացման վիճակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքային տնտեսության կառուցվածքին, արդյունաբերության, առևտրի, ծառայությունների, շինարարության և ձեռնարկատիրական գործունեության զարգացման միտումներին ու դրանց ազդեցությանը քաղաքի տնտեսական ներուժի վրա։ Վերլուծվում են բնակարանային ապահովվածության, տրանսպորտային համակարգի, կոմունալ ծառայությունների, կրթության, առողջապահության և քաղաքային այլ ծառայությունների կազմակերպման հետ կապված խնդիրները։ Քննարկվում են քաղաքի տարբեր վարչական տարածքների զարգացման անհամաչափությունները, բնակչության և տնտեսական գործունեության տարածքային կենտրոնացումը, ինչպես նաև քաղաքային ենթակառուցվածքների նկատմամբ աճող պահանջարկը։ Անդրադարձ է կատարվում ներդրումային միջավայրի, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման և համայնքային ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման նշանակությանը։ Կարևորվում են նաև շրջակա միջավայրի պահպանության, քաղաքաշինական զարգացման, կանաչ տարածքների, տրանսպորտային ծանրաբեռնվածության և բնակչության համար բարենպաստ կենսապայմանների ապահովման հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու քաղաքային կառավարման և տնտեսական քաղաքականության դերը սոցիալական ու տնտեսական խնդիրների լուծման գործում և բացահայտելու զարգացման առաջնահերթ ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, քաղաքային և տարածքային զարգացման մասնագետների, քաղաքաշինարարների, հանրային կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Другие предметы

VNC ծրագիր-ը հեռակա աշխատասեղանի կառավարման համակարգ է, որը թույլ է տալիս օգտվողին ինտերնետի կամ տեղային ցանցի միջոցով կառավարել մեկ այլ համակարգիչ այնպես, կարծես նա նստած է դրա դիմաց։ VNC-ն հիմնված է «client-server» մոդելի վրա, որտեղ սերվերային մասը աշխատում է այն համակարգչում, որը պետք է վերահսկվի, իսկ հաճախորդ (client) ծրագիրը օգտագործվում է այն սարքում, որտեղից իրականացվում է կառավարումը։ Այս տեխնոլոգիան լայնորեն կիրառվում է տեխնիկական աջակցության, համակարգերի հեռակա ադմինիստրացիայի, ուսուցման և կորպորատիվ միջավայրերում աշխատանքի կազմակերպման համար։ VNC-ի հիմնական առավելություններից են պլատֆորմային անկախությունը (կարող է աշխատել Windows, Linux, macOS համակարգերում) և պարզ կառուցվածքը, սակայն այն հաճախ պահանջում է լրացուցիչ անվտանգության կարգավորումներ, քանի որ տվյալների փոխանցումը կարող է լինել խոցելի առանց գաղտնագրման։ Գոյություն ունեն տարբեր VNC իրականացումներ և ծրագրեր, օրինակ՝ RealVNC, TightVNC և UltraVNC, որոնք տարբերվում են արագությամբ, անվտանգության մակարդակով և լրացուցիչ հնարավորություններով։

Литература

Գիրքը նվիրված է հակաուտոպիայի և առասպելի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը ռուս գրականության զարգացման համատեքստում XX դարի երկրորդ կեսին։ Աշխատության մեջ հակաուտոպիան դիտարկվում է որպես հասարակական և քաղաքական իրականության քննադատական արտացոլման կարևոր գրական ձև, որը թույլ է տալիս հեղինակներին պատկերել ապագայի կամ այլընտրանքային հասարակությունների միջոցով ժամանակակից իրականության հակասություններն ու վտանգները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առասպելական մտածողության և առասպելաբանական կառուցվածքների ներթափանցմանը հակաուտոպիական ստեղծագործությունների պոետիկայի մեջ, ինչպես նաև դրանց միջոցով պատմական փորձի, հասարակական հիշողության և մարդկային վարքագծի խորքային իմաստների բացահայտմանը։ Հեղինակը վերլուծում է ռուս գրականության XX դարի երկրորդ կեսի զարգացման միտումները՝ դիտարկելով գրական գործընթացի վրա հասարակական և գաղափարական փոփոխությունների ազդեցությունը։ Ուսումնասիրվում են հակաուտոպիական տեքստերի ժանրային առանձնահատկությունները, կերպարների կառուցման սկզբունքները, ժամանակի և տարածության կազմակերպումը, խորհրդանիշների ու փոխաբերությունների կիրառությունը, ինչպես նաև առասպելական սյուժեների և մոտիվների վերաիմաստավորման եղանակները։ Գիրքը ցույց է տալիս, որ առասպելը կարող է հակաուտոպիայում հանդես գալ ոչ միայն որպես հին պատմությունների կամ պատկերների օգտագործման միջոց, այլև որպես իրականության կառուցվածքը մեկնաբանող և դրա թաքնված մեխանիզմները բացահայտող գեղարվեստական համակարգ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մարդու և իշխանության փոխհարաբերություններին, անհատի ազատության սահմանափակմանը, զանգվածային գիտակցության ձևավորմանը, սոցիալական վերահսկողությանը և հասարակության ապամարդկայնացման վտանգին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են XX դարի երկրորդ կեսի ռուս գրողները հակաուտոպիական և առասպելական ձևերի միջոցով արձագանքել իրենց ժամանակի պատմական ու հասարակական իրողություններին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռուս գրականության պատմությամբ և տեսությամբ զբաղվող մասնագետներին, գրականագետներին, մշակութաբաններին, փիլիսոփաներին, դասախոսներին, ուսանողներին և հակաուտոպիայի ու առասպելի գեղարվեստական փոխազդեցությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Литература

Այս աշխատությունը նվիրված է հայկական ապոկրիֆ գրականության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով այն ստեղծագործությունների, ավանդությունների և կրոնական պատումների աշխարհը, որոնք ձևավորվել են պաշտոնական աստվածաշնչյան և եկեղեցական կանոնից դուրս, սակայն դարեր շարունակ կարևոր դեր են ունեցել հայ ժողովրդի հոգևոր մշակույթի, բանահյուսության և գրական մտածողության զարգացման մեջ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայկական ապոկրիֆների ծագումը, տարածումը, բովանդակային առանձնահատկությունները և դրանց կապն են քրիստոնեական ավանդության, աստվածաշնչյան պատմությունների ու ժողովրդական պատկերացումների հետ։ Ապոկրիֆ գրականությունը հատկապես արժեքավոր է նրանով, որ հնարավորություն է տալիս տեսնելու, թե ինչպես են կրոնական թեմաները վերաիմաստավորվել տարբեր ժամանակաշրջաններում և ինչպես են պաշտոնական դավանաբանական պատկերացումներին զուգահեռ ձևավորվել այլընտրանքային պատումներ՝ կապված Հիսուս Քրիստոսի, Աստվածամոր, առաքյալների, սրբերի, աստվածաշնչյան կերպարների և տարբեր սրբազան իրադարձությունների հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն հարցին, թե ինչպիսի աղբյուրներից են ձևավորվել այդ պատումները, ինչպես են դրանք փոխանցվել ձեռագրերում և ինչ փոփոխությունների են ենթարկվել տարբեր ժամանակներում ու միջավայրերում։ Հայկական ապոկրիֆները հաճախ միավորում են գրավոր և բանավոր ավանդույթների տարրեր՝ պարունակելով ոչ միայն աստվածաբանական և բարոյախոսական գաղափարներ, այլև ժողովրդական պատկերացումներ, հրաշապատումներ, առասպելական մոտիվներ և պատմական հիշողության տարրեր։ Այդ պատճառով դրանց ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն գրականագիտության կամ աստվածաբանության, այլև հայ մշակույթի պատմության, բանահյուսության և միջնադարյան աշխարհայացքի ըմբռնման համար։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում ապոկրիֆ պատումների լեզուն և ոճը, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայ միջնադարյան գրականության տարբեր շերտերի զարգացումը, թարգմանական ավանդույթները և տեղական ստեղծագործական վերամշակումները։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև ձեռագրագիտական տեսանկյունից, քանի որ բազմաթիվ ապոկրիֆ տեքստեր պահպանվել են ձեռագիր ժողովածուներում և տարբեր ժամանակաշրջանների ընդօրինակություններում, որոնց համեմատությունը թույլ է տալիս բացահայտել տեքստերի տարածման ուղիներն ու փոփոխությունները։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է հայկական քրիստոնեական մշակույթի այն հարուստ և բազմաշերտ հատվածը, որը գտնվում է պաշտոնական կանոնի սահմաններից դուրս, սակայն էական ազդեցություն է ունեցել հասարակության կրոնական պատկերացումների, գրական ստեղծագործության և ժողովրդական հավատալիքների ձևավորման վրա։ Այն կարող է հետաքրքրել հայագիտությամբ, միջնադարյան գրականությամբ, կրոնական պատմությամբ, բանահյուսությամբ և հին ձեռագրական ժառանգությամբ զբաղվող ընթերցողներին։