Обучение политически направленной лексике в профессиональном курсе английского языка

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է շագանակագեղձի հիվանդությունների հայտնաբերման և գնահատման գործընթացում ուլտրաձայնային հետազոտության կլինիկական ու ախտորոշիչ նշանակության ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են ուլտրաձայնային պատկերավորման հնարավորությունները՝ օրգանի չափերի, ձևի, կառուցվածքի, հյուսվածքային համասեռության և հարակից անատոմիական կառուցվածքների վիճակի գնահատման տեսանկյունից։ Քննվում են շագանակագեղձի տարբեր ախտաբանական փոփոխությունների դեպքում դիտվող պատկերային առանձնահատկությունները՝ ընդգրկելով բարորակ գերաճային փոփոխությունները, բորբոքային գործընթացները, կիստոզ գոյացությունները և ուռուցքային բնույթի փոփոխությունների հնարավոր պատկերային նշանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր ուլտրաձայնային մոտեցումների ախտորոշիչ տեղեկատվականությանը և դրանց միջոցով ստացվող տվյալների համադրմանը հիվանդի կլինիկական պատկերի, լաբորատոր ցուցանիշների և անհրաժեշտության դեպքում այլ պատկերային հետազոտությունների արդյունքների հետ։ Ուսումնասիրվում է նաև արյունամատակարարման գնահատման նշանակությունը, որը կարող է լրացուցիչ տեղեկություն տրամադրել հյուսվածքային փոփոխությունների բնույթի վերաբերյալ։ Կարևորվում են մեթոդի զգայունության և առանձնահատկության սահմանափակումները, քանի որ միայն ուլտրաձայնային պատկերը միշտ չէ, որ հնարավորություն է տալիս վերջնականորեն տարբերակել նմանատիպ կառուցվածքային փոփոխություններ ունեցող հիվանդությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հետազոտության արդյունքների ճիշտ մեկնաբանմանը, չափումների վերարտադրելիությանը և ախտորոշման ընթացքում հնարավոր սխալների նվազեցմանը։ Ուլտրաձայնային հետազոտությունը դիտարկվում է նաև հիվանդության ընթացքի դինամիկ վերահսկման և բուժումից հետո կառուցվածքային փոփոխությունների գնահատման համատեքստում։ Աշխատանքը կարևորում է համալիր ախտորոշման սկզբունքը, որի դեպքում պատկերային տվյալները գնահատվում են բժշկական պատմության, կլինիկական զննման և համապատասխան լրացուցիչ հետազոտությունների հետ միասին։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը ներկայացնում է ուլտրաձայնային պատկերավորումը որպես շագանակագեղձի վիճակի գնահատման կարևոր ախտորոշիչ գործիք՝ միաժամանակ ընդգծելով դրա հնարավորությունների, սահմանափակումների և տարբեր հիվանդությունների տարբերակիչ ախտորոշման մեջ ունեցած դերի գիտական գնահատման անհրաժեշտությունը։

Литература

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Ջիվանու բանաստեղծական ժառանգության համակողմանի քննությանը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործության թեմատիկ, գաղափարական, գեղարվեստական և լեզվաոճական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հայ աշուղական և ժողովրդական բանաստեղծության զարգացման մեջ նրա ունեցած նշանակալի դերը։ Ջիվանին՝ Սերովբե Լևոնյան, 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հայ աշուղական արվեստի ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է, որի ստեղծագործությունը միավորում է ժողովրդական բանաստեղծության կենսունակ ավանդույթները, հասարակական մտածողությունը, փիլիսոփայական խորհրդածությունները և ազգային ինքնագիտակցության արտահայտությունները։ Նրա բանաստեղծական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ոչ միայն հեղինակի անհատական ստեղծագործական աշխարհի, այլև իր ժամանակաշրջանի հայ հասարակության հոգևոր, սոցիալական և մշակութային խնդիրների մասին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը Ջիվանու ստեղծագործության թեմատիկ բազմազանության ուսումնասիրությունն է։ Նրա երգերում և բանաստեղծություններում առանձնահատուկ տեղ ունեն հայրենիքի, ժողովրդի, աշխատանքի, արդարության, մարդկային արժանապատվության, բարոյականության, ընկերության և սիրո թեմաները։ Բանաստեղծը հաճախ անդրադառնում է հասարակական անհավասարությանը, աղքատությանը, անարդարությանը և մարդկային արատներին՝ դրանք ներկայացնելով քննադատական ու երբեմն երգիծական տեսանկյունից։ Այդ պատճառով նրա ստեղծագործությունը միայն քնարական ինքնարտահայտություն չէ, այլև հասարակական իրականության նկատմամբ ակտիվ վերաբերմունքի ձև։ Ջիվանու բանաստեղծական աշխարհի առանձնահատկություններից է ժողովրդական իմաստության լայն կիրառությունը։ Նրա ստեղծագործություններում հաճախ հանդիպում են առածանման ձևակերպումներ, խրատական մտքեր, բարոյական եզրահանգումներ և խոսակցական դարձվածքներ, որոնք բանաստեղծական խոսքը մոտեցնում են ժողովրդական բանահյուսությանը։ Այս հատկանիշը նրա ստեղծագործությունները դարձրել է լայնորեն ընկալելի և նպաստել դրանց տարածմանը ժողովրդական միջավայրում։ Միաժամանակ ժողովրդական լեզվի օգտագործումը չի նշանակում պարզունակություն․ Ջիվանին կարողանում է առօրյա խոսքի միջոցով ձևակերպել սոցիալական, բարոյական և փիլիսոփայական բարդ գաղափարներ։ Նրա ստեղծագործության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում երգիծանքը։ Ջիվանին քննադատում է կեղծավորությունը, ագահությունը, տգիտությունը, պաշտոնամոլությունը և սոցիալական անարդարությունը՝ հաճախ օգտագործելով հումոր, հակադրություն, սրամտություն և չափազանցություն։ Երգիծական մոտեցումը նրա ստեղծագործություններում ոչ միայն զվարճանքի միջոց է, այլև հասարակական քննադատության գործիք։ Բանաստեղծը ծիծաղի միջոցով բացահայտում է մարդկային և հասարակական բացասական երևույթները՝ ընթերցողին կամ ունկնդրին մղելով դրանց նկատմամբ քննադատական վերաբերմունքի։ Ջիվանու ժառանգության կարևոր բաղադրիչ է նաև փիլիսոփայական-խրատական քնարերգությունը։ Կյանքի իմաստի, մարդկային ճակատագրի, բարու և չարի, ժամանակի անցողիկության, գիտելիքի ու բարոյականության մասին նրա մտորումները հաճախ արտահայտվում են պարզ, հիշվող և աֆորիստիկ ձևակերպումներով։ Նրա ստեղծագործություններում մարդը ներկայացվում է որպես բարոյական ընտրության առջև կանգնած էակ, որի արժեքը որոշվում է ոչ թե միայն սոցիալական դիրքով կամ նյութական հարստությամբ, այլև ազնվությամբ, աշխատասիրությամբ, գիտելիքով և մարդկային վերաբերմունքով։ Հայրենասիրական թեման նույնպես կարևոր տեղ ունի Ջիվանու ստեղծագործական ժառանգության մեջ։ Հայրենիքի և ժողովրդի նկատմամբ սերը նրա մոտ հաճախ զուգորդվում է ազգային արժանապատվության, կրթության, ինքնաճանաչման և հասարակական համերաշխության գաղափարների հետ։ Նա ոչ միայն արտահայտում է հայրենասիրական զգացումներ, այլև ձգտում է մատնանշել այն ներքին խնդիրները, որոնք խոչընդոտում են ժողովրդի առաջընթացին։ Այդ պատճառով նրա հայրենասիրությունը հաճախ ունի նաև ինքնաքննադատական բնույթ։ Ջիվանու ստեղծագործական լեզուն և ոճը սերտորեն կապված են աշուղական ավանդույթի հետ։ Նրա բանաստեղծությունները բնորոշվում են երաժշտականությամբ, ռիթմական ճկունությամբ, պարզ և պատկերավոր բառապաշարով, երկխոսական ու պատմողական ձևերի կիրառմամբ։ Բանաստեղծական խոսքում համադրվում են գրական հայերենի և ժողովրդական խոսքի տարրերը, ինչի շնորհիվ ստեղծագործությունները ձեռք են բերում անմիջականություն և կենդանի հնչողություն։ Երաժշտական կատարողականության հետ կապված այս առանձնահատկությունը կարևոր է նաև Ջիվանու ստեղծագործությունների տարածման տեսանկյունից, քանի որ նրա բազմաթիվ գործեր ընկալվել են ոչ միայն որպես գրավոր գրականություն, այլև որպես երգային մշակույթի մաս։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է Ջիվանու ստեղծագործության կապը նախորդ և ժամանակակից աշուղական ավանդույթների հետ։ Նա ժառանգել է աշուղական արվեստի ձևերն ու արտահայտչամիջոցները, սակայն դրանք հարմարեցրել է իր ժամանակի հասարակական և գեղարվեստական պահանջներին։ Այդ պատճառով նրա ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել որպես ավանդական աշուղական մշակույթի և նոր ժամանակների հայ գրական մտածողության միջև կապող օղակ։ Ջիվանու ժառանգության նշանակությունը հատկապես մեծ է այն պատճառով, որ նրա ստեղծագործություններում արտացոլվել են 19-րդ դարի երկրորդ կեսի և 20-րդ դարի սկզբի հայ հասարակության բազմաթիվ խնդիրներ։ Նրա բանաստեղծություններում կարելի է տեսնել ժամանակաշրջանի սոցիալական հարաբերությունների, ժողովրդի կենցաղի, բարոյական պատկերացումների, հասարակական հակասությունների և ազգային ձգտումների գեղարվեստական արտացոլումը։ Այս առումով նրա ժառանգությունը միաժամանակ գրական, բանահյուսական և պատմամշակութային արժեք ունի։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր է Ջիվանու ստեղծագործական անհատականությունը, նրա գեղարվեստական մտածողությունը և հայ աշուղական մշակույթի զարգացման գործում ունեցած դերը բացահայտելու համար։ Այն կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, աշուղական արվեստով, բանահյուսությամբ և 19-րդ դարի հայ մշակույթով զբաղվող գրականագետներին, մշակութաբաններին, բանահավաքներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է ձեռնարկատիրության զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը արդյունաբերական ոլորտում՝ Armenia-ի օրինակով։ Գրքում վերլուծվում են արդյունաբերական ձեռնարկատիրության ձևավորման և զարգացման հիմնական պայմանները, դրանց վրա ազդող ինստիտուցիոնալ, ֆինանսական և տեխնոլոգիական գործոնները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է փոքր և միջին արդյունաբերական ձեռնարկությունների դերը տնտեսական աճի, զբաղվածության ստեղծման և արտահանման ներուժի ընդլայնման գործում՝ ընդգծելով ոլորտի կառուցվածքային խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային միջավայրին, վարկային հասանելիությանը, պետական աջակցության ծրագրերին և հարկային քաղաքականության ազդեցությանը ձեռնարկատիրական ակտիվության վրա։ Քննարկվում են նաև արդյունաբերության արդիականացման, տեխնոլոգիական վերազինման և նորարարությունների ներդրման հիմնախնդիրները՝ որպես մրցունակության բարձրացման հիմնական գործոններ։ Աշխատությունը ներկայացնում է առաջարկություններ ձեռնարկատիրության զարգացման խթանման համար՝ ուղղված ինստիտուցիոնալ բարեփոխումներին և տնտեսական քաղաքականության կատարելագործմանը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, գործարարների, պետական կառավարման մասնագետների և ձեռնարկատիրության ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Ղարաբաղի բարբառի արդի վիճակի, լեզվական առանձնահատկությունների և պահպանման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բարբառի հնչյունական, բառային, քերականական և շարահյուսական համակարգերն են, ինչպես նաև դրանցում ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցած փոփոխություններն ու ժամանակակից լեզվական միջավայրի ազդեցությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հայ բարբառագիտության տեսանկյունից, քանի որ Ղարաբաղի բարբառը հայերենի տարածքային տարբերակների համակարգում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում և իր լեզվական կառուցվածքում արտացոլում է տվյալ տարածաշրջանի պատմական, մշակութային ու հասարակական զարգացման առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել բարբառի ներկայիս գործածության շրջանակները, խոսողների լեզվական վարքագիծը, սերունդների միջև լեզվական փոխանցման գործընթացը և այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել բարբառի պահպանմանը կամ, հակառակը, սահմանափակել դրա կենսունակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարբառի և գրական հայերենի փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այլ լեզվական ազդեցություններին, որոնք կարող են անդրադառնալ բառապաշարի, արտասանության, քերականական ձևերի և խոսքի կառուցվածքի վրա։ Բարբառի արդի վիճակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս արձանագրելու այն լեզվական հատկանիշները, որոնք դեռևս պահպանվում են, և միաժամանակ բացահայտելու այն երևույթները, որոնք ենթարկվում են փոփոխության կամ աստիճանական կորստի։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է պահպանման հեռանկարների քննարկումը, քանի որ բարբառի կենսունակությունը կախված է ոչ միայն դրա լեզվական առանձնահատկություններից, այլև սոցիալական միջավայրից, խոսողների թվից, սերունդների միջև փոխանցումից, կրթական ու մշակութային նախաձեռնություններից և բարբառային նյութի փաստագրումից։ Այս առումով աշխատանքը կարող է կարևորել բանավոր խոսքի գրանցումը, բառարանների և բարբառագիտական շտեմարանների ստեղծումը, ժողովրդական բանահյուսության ու բանավոր պատմությունների հավաքագրումը և բարբառային նյութի գիտական ուսումնասիրության շարունակականությունը։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նաև մշակութային ժառանգության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ բարբառը միայն հաղորդակցական միջոց չէ, այլ տվյալ համայնքի պատմական հիշողության, մշակութային ինքնության և բանավոր ավանդույթի կարևոր կրող։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայերենագիտությամբ, բարբառագիտությամբ, լեզվաբանությամբ, բանահյուսությամբ և մշակութային ժառանգության պահպանմամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը համադրում է լեզվաբանական նկարագրությունը և սոցիալ-մշակութային դիտարկումը՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել Ղարաբաղի բարբառի ներկայիս լեզվական պատկերը, բացահայտել դրա փոփոխության հիմնական միտումները և քննարկել պահպանման ու հետագա ուսումնասիրության հնարավոր ուղիները։

История

Այս տեղեկատու բնույթի հրատարակությունը ներկայացնում է Լեռնային Ղարաբաղի վերաբերյալ ընդհանուր բնութագրական և վերլուծական տեղեկատվություն՝ անդրադառնալով տարածաշրջանի աշխարհագրական դիրքին, պատմական զարգացմանը, բնակչությանը, քաղաքական իրավիճակին և սոցիալ-տնտեսական առանձնահատկություններին։ Նյութը կարող է ընթերցողին ծանոթացնել տարածաշրջանի պատմական ձևավորմանը, տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխություններին և այն գործընթացներին, որոնք հանգեցրել են երկարատև հակամարտության ձևավորմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բնակչության կազմին, բնակավայրերին, վարչական կառուցվածքին և տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական պայմաններին։ Հրատարակությունը կարող է ներկայացնել նաև հակամարտության հիմնական փուլերը, ներգրավված կողմերի դիրքորոշումները, ռազմական և քաղաքական զարգացումները, ինչպես նաև միջազգային կառույցների ու տարբեր պետությունների արձագանքը։ Կարևորվում են տարածաշրջանի պատմամշակութային ժառանգության, կրոնական և մշակութային հուշարձանների, ինչպես նաև տեղական բնակչության կյանքի հետ կապված հարցերը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տարածաշրջանի վերաբերյալ ընդհանուր պատկերացում կազմելու, պատմական և քաղաքական գործընթացները համատեքստում դիտարկելու և հակամարտության բազմաշերտ բնույթը հասկանալու համար։ Տեղեկատվության համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն տարածաշրջանի պատմական անցյալը, այլև դրա քաղաքական նշանակությունը և տարածաշրջանային հարաբերությունների վրա ունեցած ազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը Լեռնային Ղարաբաղը ներկայացնում է որպես պատմական, աշխարհագրական և քաղաքական առանձնահատկություններով տարածաշրջան՝ ընդգրկելով դրա վերաբերյալ հիմնական տեղեկությունները և ձևավորելով ամբողջական պատկեր տարածաշրջանի զարգացման, բնակչության և հակամարտության հետ կապված գործընթացների մասին։

Медицина

Այս աշխատությունը վերաբերում է ԳԱՄԿ-ի (գամա-ամինոբութիրաթթու) և դրա ցիկլիկ ածանցյալների ուղեղապաշտպան (ցերեբրոպրոտեկտիվ) ազդեցության որոշ ասպեկտների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նեյրոֆարմակոլոգիայի, կենսաքիմիայի և նյարդաբանական պաթոֆիզիոլոգիայի փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել ԳԱՄԿ-երգիկ համակարգի դերը կենտրոնական նյարդային համակարգի պաշտպանության գործընթացներում՝ հատկապես իշեմիկ, հիպօքսիկ և տոքսիկ վնասվածքների պայմաններում։ Ուսումնասիրվում են ԳԱՄԿ-ի ազդեցությունը նեյրոնային գրգռվածության նվազեցման, սինապտիկ փոխանցման կարգավորման և էներգետիկ նյութափոխանակության կայունացման վրա, ինչպես նաև դրա ցիկլիկ ածանցյալների դեղաբանական հատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով այս միացությունները կարող են նվազեցնել օքսիդատիվ սթրեսը, կարգավորել իոնային հոմեոստազը և կանխել նեյրոնների ապոպտոզը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ԳԱՄԿ-ի և դրա ածանցյալների հնարավոր կիրառությունները նյարդաբանական հիվանդությունների՝ ինսուլտի, էպիլեպսիայի և նեյրոդեգեներատիվ խանգարումների բուժման և կանխարգելման ոլորտում։ Միաժամանակ վերլուծվում են փորձարարական տվյալները՝ in vitro և in vivo մոդելների հիման վրա, ինչպես նաև դրանց կլինիկական կիրառելիության հեռանկարները։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է նեյրոֆարմակոլոգիայի և փորձարարական նյարդաբանության ոլորտում՝ նպաստելով ուղեղապաշտպան դեղամիջոցների զարգացման գիտական հիմքերի ընդլայնմանը։