On multiple intersection points and GCn sets

Математика

Աշխատությունը նվիրված է ֆորմալ համակարգերում արտածումների բարդության ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն պայմանները, որոնց դեպքում տրամաբանական արտածումների կառուցումը, ստուգումը կամ օպտիմալացումը պահանջում է զգալի հաշվարկային և կառուցվածքային ռեսուրսներ։ Ֆորմալ համակարգը բաղկացած է հստակ սահմանված սիմվոլներից, արտահայտությունների կառուցման կանոններից, աքսիոմներից և արտածման կանոններից, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշակի սկզբնական դրույթներից ստանալ նոր դատողություններ։ Նման համակարգերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի մաթեմատիկական տրամաբանության և տեսական համակարգչային գիտության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե որքան արդյունավետ կարող են մեքենայացվել տրամաբանական ապացույցների կառուցման և ստուգման գործընթացները։ Հետազոտության հիմնական խնդիրը արտածման բարդության տարբեր ձևերի բացահայտումն ու դասակարգումն է։ Միևնույն տրամաբանական հետևությունը տարբեր ֆորմալ համակարգերում կարող է ստացվել էապես տարբեր երկարության կամ բարդության ապացույցով։ Այդ պատճառով ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է ոչ միայն որոշել՝ արդյոք տվյալ բանաձևը արտածելի է, այլև գնահատել դրա ապացույցի չափը, քայլերի քանակը, օգտագործվող միջանկյալ բանաձևերի թիվը և ապացույցի կառուցման համար անհրաժեշտ հաշվարկային ռեսուրսները։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել արտածման երկարության հասկացությունը։ Որոշ ֆորմալ համակարգերում գոյություն ունեն դատողություններ, որոնց ապացույցները կարող են լինել շատ երկար, նույնիսկ այն դեպքում, երբ համապատասխան մաթեմատիկական կամ տրամաբանական պնդումը ինքնին համեմատաբար պարզ է։ Այս երևույթը կարևոր է ապացույցների տեսության համար, քանի որ ցույց է տալիս ֆորմալ համակարգի արտահայտչական հնարավորությունների և ապացույցների արդյունավետության միջև եղած տարբերությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է տարբեր ֆորմալ համակարգերի համեմատությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել դասական և ոչ դասական տրամաբանական համակարգեր, աքսիոմատիկ տեսություններ, բնական արտածման համակարգեր, սեկվենտային հաշվարկներ և այլ ձևական ապացուցման համակարգեր։ Համեմատության նպատակն է պարզել, թե ինչպես է արտածման կանոնների ընտրությունը ազդում ապացույցների երկարության, կառուցման բարդության և ստուգման արդյունավետության վրա։ Այս համատեքստում կարևոր է նաև համակարգերի միջև սիմուլյացիաների ուսումնասիրությունը, երբ մի համակարգի ապացույցները փոխակերպվում են մեկ այլ համակարգում գործող ապացույցների։ Արտածումների բարդությունը սերտորեն կապված է հաշվարկային բարդության հետ։ Տրամաբանական խնդիրների մի մասը կարող է ունենալ որոշման արդյունավետ ալգորիթմներ, մինչդեռ մյուսների համար անհրաժեշտ հաշվարկային ռեսուրսները կարող են արագ աճել խնդրի չափի մեծացմանը զուգընթաց։ Այդ պատճառով հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել բարդության դասեր, ալգորիթմական սահմանափակումներ և արտածման խնդիրների լուծման ժամանակային ու տարածական բարդությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի արտածման կառուցման և արտածման ստուգման տարբերակումը։ Որոշ դեպքերում արդեն գոյություն ունեցող ապացույցի ճիշտությունը կարելի է ստուգել համեմատաբար արագ, մինչդեռ այդ ապացույցի ինքնուրույն կառուցումը կարող է պահանջել շատ ավելի մեծ հաշվարկային ռեսուրսներ։ Այս տարբերությունը կարևոր է ավտոմատացված ապացուցման համակարգերի նախագծման և արդյունավետության գնահատման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ապացույցների նորմալացումը և ապացույցների կառուցվածքի պարզեցումը։ Որոշ ֆորմալ համակարգերում հնարավոր է բարդ արտածումները վերափոխել ավելի կանոնավոր ձևի՝ պահպանելով դրանց տրամաբանական վավերականությունը։ Նորմալ ձևերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ ապացույցների ներքին կառուցվածքը, հեռացնել ավելորդ քայլերը և որոշ դեպքերում բարելավել ապացույցների ավտոմատ կառուցման գործընթացը։ Կարևոր ուղղություն է նաև արտածումների ավտոմատացումը։ Համակարգչային ծրագրերը կարող են որոնել տրամաբանական հետևությունների ապացույցներ՝ օգտագործելով նախապես սահմանված կանոններ և ռազմավարություններ։ Սակայն հնարավոր արտածումների տարածքի արագ աճը հաճախ առաջացնում է որոնման բարդության խնդիր։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է մշակել արդյունավետ որոնման ռազմավարություններ, էվրիստիկ մեթոդներ և ապացույցների տարածքի սահմանափակման եղանակներ։ Աշխատության մեջ կարող են քննարկվել նաև ավտոմատ թեորեմների ապացուցման համակարգերի, տրամաբանական ծրագրավորման և ֆորմալ վերիֆիկացիայի հետ կապված խնդիրները։ Ֆորմալ վերիֆիկացիայի դեպքում կարևոր է ստուգել ծրագրերի, ալգորիթմների կամ համակարգերի համապատասխանությունը նախապես սահմանված հատկություններին։ Այստեղ տրամաբանական արտածումները դառնում են համակարգի ճիշտության հիմնավորման միջոց, իսկ դրանց բարդությունը կարող է ուղղակիորեն ազդել վերիֆիկացիայի գործընթացի արդյունավետության վրա։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ արտածումների բարդության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս սահմանել ֆորմալ համակարգերի հնարավորությունների և սահմանափակումների ավելի հստակ պատկեր։ Այն կարող է բացահայտել այնպիսի դեպքեր, երբ որոշ համակարգերում պնդումների ապացույցները չափազանց երկար են, մինչդեռ ավելի հզոր կամ այլ կերպ կառուցված համակարգում նույն պնդումները հնարավոր է ապացուցել զգալիորեն կարճ եղանակով։ Այսպիսի համեմատությունները կարևոր են ապացույցների համակարգերի արդյունավետության գնահատման և նոր ֆորմալ մեխանիզմների մշակման համար։ Գործնական տեսանկյունից ստացված արդյունքները կարող են օգտակար լինել ավտոմատացված ապացուցման, ծրագրային ապահովման ֆորմալ ստուգման, տրամաբանական վերլուծության, արհեստական բանականության որոշ ուղղությունների և վստահելի ծրագրային համակարգերի մշակման համար։ Արտածումների բարդության նվազեցումը կարող է նպաստել ավելի արագ և արդյունավետ ապացույցների որոնմանն ու ստուգմանը, ինչպես նաև մեծացնել ֆորմալ մեթոդների կիրառելիությունը բարդ համակարգերում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ուսումնասիրում է ֆորմալ համակարգերում արտածումների կառուցման, չափման, ստուգման և օպտիմալացման հետ կապված բարդությունները։ Տարբեր տրամաբանական համակարգերի, ապացույցների կառուցվածքների և հաշվարկային մեթոդների համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել արտածումների բարդության հիմնական օրինաչափությունները և սահմանափակումները՝ միաժամանակ ձևավորելով տեսական հիմք ավելի արդյունավետ ապացուցման և ֆորմալ վերիֆիկացիայի մեթոդների մշակման համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է ավտոմոբիլային ներքին այրման շարժիչների էկոլոգիական անվտանգության գնահատման, շրջակա միջավայրի վրա դրանց ազդեցության ուսումնասիրության և վնասակար արտանետումների նվազեցմանն ուղղված տեխնիկական ու կազմակերպական միջոցառումների մշակման հիմնախնդիրներին։ Քննարկվում են ներքին այրման շարժիչների աշխատանքի հիմնական սկզբունքները, վառելիքի այրման գործընթացների առանձնահատկությունները, արտանետվող գազերի բաղադրությունը և դրանց ազդեցությունը մթնոլորտային օդի որակի ու շրջակա միջավայրի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ածխածնի մոնօքսիդի, ազոտի օքսիդների, չայրված ածխաջրածինների, պինդ մասնիկների և այլ աղտոտիչների առաջացման մեխանիզմներին, ինչպես նաև դրանց քանակի կախվածությանը շարժիչի աշխատանքային ռեժիմներից, տեխնիկական վիճակից և օգտագործվող վառելիքի հատկություններից։ Ուսումնասիրվում են շարժիչների էկոլոգիական ցուցանիշների որոշման մեթոդները, արտանետումների չափման և վերահսկման տեխնիկական միջոցները, ինչպես նաև ստացված արդյունքների գնահատման չափանիշները։ Անդրադարձ է կատարվում վառելիքի մատակարարման, օդավառելիքային խառնուրդի ձևավորման, այրման գործընթացի կառավարման և արտանետվող գազերի մաքրման համակարգերի կատարելագործման հնարավորություններին։ Կարևորվում են կատալիտիկ չեզոքացուցիչների, արտանետվող գազերի վերաշրջանառության համակարգերի, էլեկտրոնային կառավարման տեխնոլոգիաների և շարժիչների տեխնիկական սպասարկման արդյունավետ մեթոդների կիրառումը։ Դիտարկվում են նաև տարբեր տեսակի վառելիքների օգտագործման, շարժիչների կառուցվածքային պարամետրերի օպտիմալացման, վառելիքի ծախսի նվազեցման և էներգաարդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել փորձարարական չափումների, մաթեմատիկական մոդելավորման, համեմատական վերլուծության և տեխնիկատնտեսական գնահատման մեթոդներ՝ առաջարկվող բնապահպանական միջոցառումների արդյունավետությունը հիմնավորելու նպատակով։ Առանձնացվում են շարժիչների շահագործման պայմանների, տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական վիճակի և արտանետումների սահմանափակման պահանջների փոխկապակցվածության խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ավտոմոբիլային տրանսպորտի բնապահպանական անվտանգության բարձրացման, օդի աղտոտվածության նվազեցման, շարժիչների տեխնիկական կատարելագործման և տրանսպորտային համակարգերի կայուն զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ավտոմոբիլային ճարտարագետների, շարժիչաշինության մասնագետների, բնապահպանների, տրանսպորտային տեխնոլոգիաների հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

География

Աշխատությունը նվիրված է Անդրկովկասյան (Տրանսկովկասյան) տարածաշրջանի երկրադինամիկ և սեյսմիկ ակտիվության արտացոլման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը երկրաքիմիական դաշտերում՝ ընդգծելով տեկտոնական գործընթացների և երկրաքիմիական ցուցիչների փոխկապակցվածությունը։ Վերլուծվում են սեյսմիկ ակտիվության ազդեցությունը հողային, ջրային և գազային երկրաքիմիական անոմալիաների ձևավորման վրա, ինչպես նաև խզվածքային գոտիներում տեղի ունեցող միգրացիոն գործընթացները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում երկրաքիմիական մոնիթորինգի տվյալների կիրառությանը սեյսմիկ վտանգի գնահատման և նախազգուշացման համակարգերի կատարելագործման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է տարածաշրջանի խորքային կառուցվածքի, տեկտոնական լարվածությունների և ֆլյուիդային հոսքերի դերը երկրաքիմիական դաշտերի ձևավորման մեջ։ Աշխատությունը ներկայացնում է համակցված երկրաբանական, երկրաքիմիական և սեյսմոլոգիական վերլուծություն՝ նպատակ ունենալով բացահայտել սեյսմիկ գործընթացների կանխատեսման համար կարևոր ցուցիչները Անդրկովկասի բարդ երկրադինամիկ միջավայրում։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է առողջապահական կազմակերպություններում մարդկային ռեսուրսների կառավարման համակարգի արդյունավետության գնահատմանը և դրա կատարելագործման կազմակերպական ու կառավարչական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության ոլորտային առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում աշխատուժի պլանավորման, մասնագետների ընտրության և տեղաբաշխման, աշխատանքի գնահատման, մասնագիտական զարգացման, մոտիվացիայի և կազմակերպության ներսում աշխատակիցների պահպանման մեխանիզմներն են։ Առողջապահության ոլորտում մարդկային ռեսուրսները դիտարկվում են որպես կազմակերպության գործունեության կարևորագույն բաղադրիչներից մեկը, քանի որ ծառայությունների կազմակերպումը և կառավարման արդյունավետությունը զգալիորեն պայմանավորված են մասնագիտական կարողությունների, աշխատանքային գործընթացների համակարգման և անձնակազմի նպատակային կառավարման մակարդակով։ Քննության են առնվում մարդկային ռեսուրսների պահանջարկի գնահատման, հաստիքային կառուցվածքի ձևավորման, պարտականությունների բաշխման, աշխատանքի ծանրաբեռնվածության և կազմակերպական կառուցվածքի փոխկապակցվածության հարցերը։ Կարևորվում է նաև աշխատակիցների գործունեության գնահատման չափանիշների ձևավորումը և գնահատման արդյունքների կիրառումը կառավարչական որոշումների ընդունման, վերապատրաստման կարիքների բացահայտման և մասնագիտական առաջընթացի խթանման համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նյութական և ոչ նյութական մոտիվացիայի գործիքներին, աշխատանքային միջավայրին, կազմակերպական մշակույթին, ղեկավարության և աշխատակիցների միջև հաղորդակցությանը, ինչպես նաև թիմային աշխատանքի զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել առողջապահական կազմակերպությունների մարդկային ռեսուրսների կառավարման գործող համակարգերի համեմատական գնահատում՝ բացահայտելով կազմակերպական սահմանափակումները, կառավարման թերությունները և արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Մարդկային ռեսուրսների կառավարման թվայնացումը ևս դիտարկվում է որպես զարգացման ուղղություն՝ անձնակազմի վերաբերյալ տվյալների համակարգման, աշխատանքի գնահատման և կառավարչական տեղեկատվության հասանելիության բարելավման տեսանկյունից։ Կարևորվում է նաև աշխատակիցների շարունակական մասնագիտական զարգացման և կազմակերպության ռազմավարական նպատակների միջև կապի ապահովումը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը մարդկային ռեսուրսների կառավարումը դիտարկում է որպես առողջապահական կազմակերպությունների ռազմավարական կառավարման բաղադրիչ՝ նպատակ ունենալով ձևավորել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել անձնակազմի ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործմանը, կազմակերպական գործընթացների կատարելագործմանը և առողջապահական կառույցների կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գունավոր մետալուրգիայի ոլորտում պետական կարգավորման մեխանիզմների, տնտեսական քաղաքականության և ոլորտի արդյունավետ զարգացման հետ կապված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են գունավոր մետաղների արդյունահանման, հանքային հումքի վերամշակման և մետալուրգիական արտադրության տնտեսական առանձնահատկությունները, ոլորտի նշանակությունը երկրի արդյունաբերական համակարգում, ինչպես նաև պետական կառավարման և շուկայական հարաբերությունների փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հանքային ռեսուրսների արդյունավետ և նպատակային օգտագործմանը, դրանց տնտեսական գնահատմանը, արտադրական կարողությունների զարգացմանը և հումքային բազայի երկարաժամկետ կառավարմանը։ Վերլուծվում են պետական կարգավորման տնտեսական, իրավական և կազմակերպական գործիքները, հարկային ու ներդրումային քաղաքականության ազդեցությունը, ընդերքօգտագործման պայմանները, լիցենզավորման համակարգը և ոլորտում պետական վերահսկողության նշանակությունը։ Կարևորվում են նաև մրցակցային միջավայրի ձևավորման, մասնավոր ներդրումների ներգրավման, արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացման և տեղական արտադրանքի մրցունակության բարձրացման խնդիրները։ Քննարկվում է այնպիսի տնտեսական քաղաքականության անհրաժեշտությունը, որը կարող է նպաստել ոչ միայն հանքային հումքի արդյունահանմանը, այլև դրա առավել խոր վերամշակմանը և ավելի բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի ստեղծմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ոլորտի տնտեսական գործունեության և բնապահպանական պահանջների հավասարակշռման խնդիրը, քանի որ հանքարդյունաբերական և մետալուրգիական գործընթացները կապված են բնական ռեսուրսների օգտագործման, արդյունաբերական թափոնների առաջացման և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության հետ։ Այդ համատեքստում դիտարկվում են պետական վերահսկողության, բնապահպանական չափորոշիչների, արտադրական թափոնների կառավարման և ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաների ներդրման նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ոլորտի սոցիալ-տնտեսական ազդեցությանը՝ զբաղվածության, տարածաշրջանային զարգացման, պետական եկամուտների և հարակից արտադրությունների ձևավորման տեսանկյունից։ Հետազոտության ընթացքում կարող են գնահատվել գործող կարգավորման համակարգի արդյունավետությունը, բացահայտվել դրա հիմնական սահմանափակումները և ուսումնասիրվել կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Համակարգված պետական քաղաքականությունը դիտարկվում է որպես ոլորտի տնտեսական արդյունավետության, ներդրումային գրավչության, տեխնոլոգիական զարգացման և բնական ռեսուրսների պատասխանատու օգտագործման համադրման կարևոր պայման։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել տնտեսագիտության, արդյունաբերական քաղաքականության, պետական կառավարման, հանքարդյունաբերության և մետալուրգիական ոլորտների զարգացման խնդիրներով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում տնտեսական մրցակցության կարգավորման հիմնախնդիրների տեսական և մեթոդաբանական վերլուծությանը՝ ընդգծելով ֆինանսական շուկայի կայունության և արդյունավետության ապահովման կարևորությունը։ Վերլուծվում են բանկային ոլորտում մրցակցության ձևավորման առանձնահատկությունները, շուկայի կենտրոնացվածության մակարդակը, ինչպես նաև պետական կարգավորման և վերահսկողության մեխանիզմների ազդեցությունը մրցակցային միջավայրի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հակամենաշնորհային քաղաքականության գործիքներին, բանկերի վարքագծային մոդելներին և ֆինանսական միջնորդության արդյունավետության բարձրացման խնդիրներին։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է միջազգային փորձի տեսական մոտեցումները և դրանց կիրառելիությունը ՀՀ բանկային համակարգի պայմաններում՝ ընդգծելով կարգավորման և ազատ շուկայի միջև հավասարակշռության անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը ներկայացնում է մեթոդաբանական մոտեցումներ և վերլուծական գործիքներ, որոնք կարող են նպաստել բանկային մրցակցության կարգավորման համակարգի կատարելագործմանը և ֆինանսական կայունության ամրապնդմանը Հայաստանի Հանրապետությունում։