Օրացույց

Другие предметы

Աշխատությունը Հայաստանի ազգային մատենագիտության կարևոր տեղեկատու հրատարակություններից է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է 2006–2010 թվականներին Հայաստանի Հանրապետությունում հրատարակված գրքային արտադրանքը։ Այն ընդգրկում է տվյալ ժամանակահատվածում լույս տեսած գրքերի և գրքույկների մատենագիտական նկարագրությունները՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել ժամանակաշրջանի գրահրատարակչական գործընթացների, թեմատիկ ուղղությունների և գիտամշակութային կյանքի մասին։ Հրատարակությունը Հայաստանի ազգային մատենագիտական հաշվառման համակարգի բաղկացուցիչ մասն է և նախատեսված է երկրի գրքային արտադրության վերաբերյալ տեղեկատվության հավաքագրման, համակարգման, պահպանման և հետագա օգտագործման համար։ Ներկայացված նյութերը ներառում են գիտության, կրթության, մշակույթի, պատմության, լեզվաբանության, գրականության, արվեստի, տնտեսագիտության, իրավագիտության, հասարակական և բնական գիտությունների, ինչպես նաև բազմաթիվ այլ ոլորտների վերաբերյալ հրատարակություններ։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս նույնականացնել հրատարակությունների հեղինակներին, վերնագրերը, հրատարակման վայրն ու տարեթիվը, հրատարակչական տվյալները, էջաքանակը և այլ կարևոր մատենագիտական բնութագրեր։ Հատորի ընդգրկունությունը հնարավորություն է տալիս այն օգտագործել ոչ միայն առանձին գրքերի որոնման, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի հրատարակչական գործունեության ընդհանուր ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը արժեքավոր է հատկապես նրանով, որ համակարգված կերպով արտացոլում է ժամանակաշրջանի գրքային արտադրության թեմատիկ բազմազանությունը և թույլ է տալիս հետևել տարբեր գիտական, կրթական, մշակութային ու հասարակական ոլորտներում հրատարակչական ակտիվության ուղղություններին։ Նյութի դասակարգված կառուցվածքը հեշտացնում է անհրաժեշտ հրատարակությունների որոնումը և հնարավորություն է տալիս հետազոտողներին արագ կողմնորոշվել համապատասխան ժամանակաշրջանի գրականության մեջ։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է նաև գրադարանային ֆոնդերի համալրման, մատենագիտական տեղեկատուների կազմման, գիտական գրականության որոնման և տարբեր թեմաներով գրականության հավաքածուների ձևավորման համար։ Այն կարող է օգտագործվել որոշակի հեղինակի, հրատարակչության, գիտական ուղղության կամ թեմայի վերաբերյալ հրատարակությունների բացահայտման նպատակով, ինչպես նաև որոշակի ժամանակահատվածում հրատարակչական գործընթացների դինամիկան ուսումնասիրելու համար։ Աշխատության կարևորությունը պայմանավորված է նաև ազգային գրքային ժառանգության հաշվառման և պահպանման անհրաժեշտությամբ, քանի որ ազգային մատենագիտությունը գրանցում և համակարգում է երկրի գրքային արտադրության վերաբերյալ տեղեկատվությունը՝ ապահովելով դրա հասանելիությունը հետագա սերունդների և հետազոտողների համար։ Այս առումով հրատարակությունը ունի ոչ միայն գրադարանային և տեղեկատվական, այլև պատմամշակութային նշանակություն։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել 2006–2010 թվականների Հայաստանի գիտական, կրթական և մշակութային կյանքի արտացոլումը գրքային արտադրության մեջ և պատկերացում կազմել այդ ժամանակաշրջանի հասարակական ու մտավոր հետաքրքրությունների մասին։ Հատորը կարող է օգտակար լինել գիտնականներին, դասախոսներին, ուսանողներին, մատենագետներին, գրադարանավարներին, հրատարակիչներին, պատմաբաններին, գրականագետներին և բոլոր այն հետազոտողներին, որոնց աշխատանքը պահանջում է տվյալ ժամանակահատվածում Հայաստանի Հանրապետությունում հրատարակված գրականության վերաբերյալ համակարգված մատենագիտական տեղեկատվություն։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը ներկայացնում է 2006–2010 թվականների Հայաստանի գրքային արտադրության համապարփակ մատենագիտական պատկերը՝ միավորելով տարբեր բնագավառների բազմաթիվ հրատարակությունների մասին տվյալներ և ապահովելով ազգային գրական ժառանգության հաշվառման, որոնման, ուսումնասիրման և պահպանման կարևոր տեղեկատվական հիմք։

Другие предметы

Աշխատության վերնագիրը մատնանշում է գիտության և Ֆրանկլին անունով հայտնի անձի կամ գիտական գործունեության միջև կապը։ Եթե խոսքը Բենջամին Ֆրանկլինի մասին է, ապա այն առնչվում է ամերիկացի գիտնական, գյուտարար, հասարակական գործիչ և մտածող Բենջամին Ֆրանկլինի գործունեությանը, որի անունը հայտնի է հատկապես էլեկտրականության ուսումնասիրությունների, փորձարարական գիտության զարգացման և գործնական գյուտերի պատմության մեջ։ Ֆրանկլինի գիտական հետաքրքրությունները և փորձարարական մոտեցումը կարևոր դեր են ունեցել բնական երևույթների ուսումնասիրության ու գիտելիքի տարածման գործում։ Նրա գործունեությունը նաև ցույց է տալիս գիտության և հասարակական առաջընթացի փոխկապակցվածությունը՝ ընդգծելով դիտարկման, փորձի, բանական մտածողության և նորարարության նշանակությունը։ Հրատարակության վերնագրից հնարավոր չէ հաստատապես որոշել՝ գիրքը կենսագրական պատում է, գիտահանրամատչելի շարադրանք, թե գիտական թեմաներով այլ բնույթի աշխատություն։ Այդուհանդերձ, այն կարելի է դիտարկել որպես գիտության և Ֆրանկլինի անվան հետ կապված ճանաչողական գրականության նմուշ։ Նյութը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայերեն գիտահանրամատչելի գրականության և գիտական գաղափարների տարածման պատմության ուսումնասիրության համար։

Другие предметы

Հրատարակությունը համադրում է 1847 թվականի օրացուցային տվյալներն ու եղանակային գուշակությունները՝ ընթերցողին ներկայացնելով տարվա ժամանակային կառուցվածքը և բնության փոփոխությունների վերաբերյալ տարածված պատկերացումները։ Օրացույցային բաժինը հնարավորություն էր տալիս հետևելու ամիսների, օրերի և ամսաթվերի հաջորդականությանը, կողմնորոշվելու տարվա ընթացքում և կազմակերպելու առօրյա գործերը։ Քրիստոսի ծննդյան և հայոց թվականությունների զուգահեռ նշումը կարևոր էր տարբեր թվագրական համակարգերի համադրման և հայկական ժամանակագրական ավանդույթի պահպանման տեսանկյունից։ Եղանակային գուշակություններն արտացոլում են բնության երևույթները դիտարկելու, դրանց կրկնվող օրինաչափությունները նկատելու և հետագա փոփոխությունները կանխատեսելու ժողովրդական փորձը։ Դրանք կարող էին վերաբերել տարվա եղանակներին, տեղումների, ցրտի ու տաքության փոփոխություններին, ինչպես նաև այդ երևույթների հնարավոր ազդեցությանը գյուղատնտեսական աշխատանքների և առօրյա կյանքի վրա։ Այս տեղեկությունները պետք է դիտարկել որպես իրենց ժամանակի ավանդական գիտելիքի ու բնության ընկալման արտահայտություն, այլ ոչ թե ժամանակակից գիտական օդերևութաբանություն։ Օրացույցի և գուշակությունների համատեղ ներկայացումը ցույց է տալիս նման հրատարակությունների գործնական նշանակությունը՝ ժամանակը հաշվելուց բացի ընթերցողին տրամադրելով տարվա ընթացքի վերաբերյալ պատկերացումներ։ Այն հետաքրքիր նյութ է հայ տոմարագիտության, ժողովրդական հավատալիքների, բնության ընկալման և 19-րդ դարի հայկական տպագիր մշակույթի ուսումնասիրության համար։

Другие предметы

Այն նախատեսված է բուսաբանների, գյուղատնտեսների, այգեգործների, ուսանողների և թարգմանական կամ գիտական աշխատանք կատարող մասնագետների համար, ովքեր աշխատում են պտղաբուծության և բուսատեսակների դասակարգման ոլորտում։ Նյութում ընդգրկված են տարբեր պտղատու և հատապտղային մշակաբույսերի համակարգված ցանկեր՝ դրանց գիտական (լատիներեն) անվանումներով և համապատասխան համարժեքներով տարբեր լեզուներով, ինչը հնարավորություն է տալիս ապահովել ճշգրիտ հաղորդակցություն միջազգային գիտական միջավայրում։ Բացի անվանաբանական մասից, ուղեցույցում հաճախ ներկայացվում են նաև բույսերի կարճ բնութագրեր՝ դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունների, տարածման և մշակության մասին հիմնական տեղեկություններով։ Հատուկ արժեք ունի աշխատության դասակարգային կառուցվածքը, որը օգնում է հեշտությամբ կողմնորոշվել տարբեր տեսակների միջև և օգտագործել այն ինչպես ուսումնական, այնպես էլ կիրառական նպատակներով։ Նյութը կարևոր դեր ունի նաև գիտական տերմինաբանության ստանդարտացման և բազմալեզու բուսաբանական տվյալների համադրման գործում։ Ընդհանուր առմամբ, այս ուղեցույցը ծառայում է որպես գործիք պտղահատապտղային բույսերի ճշգրիտ նույնականացման և միջազգային գիտական հաղորդակցության համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է մանկական ուղեղային կաթված ունեցող երեխաներին էրգոթերապևտիկ օգնության ցուցաբերման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով նրանց շարժողական, զգայական, ճանաչողական և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ներկայացնել վերականգնողական այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել երեխայի ինքնուրույնության, առօրյա գործունեությանը մասնակցության, շարժողական հմտությունների և կյանքի որակի բարելավմանը։ Էրգոթերապևտիկ միջամտությունը կենտրոնանում է ոչ միայն շարժողական սահմանափակումների նվազեցման, այլև երեխայի իրական կյանքում անհրաժեշտ գործողությունների յուրացման և սոցիալական միջավայրում նրա լիարժեք մասնակցության վրա։ Այդ պատճառով թերապևտիկ նպատակները պետք է ձևավորվեն երեխայի անհատական կարիքների, կարողությունների, տարիքի և ընտանիքի առաջնահերթությունների հիման վրա։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են երեխայի ֆունկցիոնալ հնարավորությունների գնահատման մեթոդները։ Գնահատման ընթացքում ուշադրություն է դարձվում ինքնասպասարկման, սնվելու, հագնվելու, անձնական հիգիենայի, խաղի, ուսումնական գործունեության, ձեռքի ֆունկցիայի և այլ առօրյա գործողությունների կատարմանը։ Կարևոր է գնահատել ոչ միայն երեխայի շարժումների որակը, այլև այն, թե տվյալ խանգարումն ինչպես է ազդում նրա անկախության և սոցիալական մասնակցության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նպատակաուղղված և առաջադրանքահեն վարժությունների կիրառումը։ Այս մեթոդների դեպքում երեխան կատարում է իր առօրյա կյանքում անհրաժեշտ կոնկրետ գործողություններ՝ աստիճանաբար զարգացնելով դրանց իրականացման համար անհրաժեշտ շարժողական և ճանաչողական հմտությունները։ Կարող են կիրառվել հագնվելու, կոճակները փակելու, սնվելու պարագաներից օգտվելու, գրելու, խաղալիքներ օգտագործելու, առարկաները բռնելու և տեղափոխելու առաջադրանքներ։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս թերապևտիկ աշխատանքը անմիջականորեն կապել երեխայի առօրյա կյանքի հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի վերին վերջույթների և ձեռքերի ֆունկցիայի զարգացումը։ Կախված երեխայի շարժողական առանձնահատկություններից՝ կարող են կիրառվել երկձեռքային վարժություններ, նպատակային ձեռքի գործողություններ և սահմանափակման պայմաններով շարժողական թերապիայի տարրեր։ Այս մեթոդների նպատակն է բարձրացնել ձեռքի ակտիվությունը, բարելավել շարժումների կոորդինացիան, բռնելու և բաց թողնելու կարողությունը, ինչպես նաև զարգացնել երկու ձեռքերի համատեղ օգտագործումը։ Ինքնասպասարկման հմտությունների ձևավորումը էրգոթերապիայի առանցքային ուղղություններից է։ Երեխային աստիճանաբար սովորեցվում է հնարավորինս ինքնուրույն կատարել առօրյա գործողությունները՝ անհրաժեշտության դեպքում կիրառելով հարմարեցված պարագաներ կամ օժանդակ սարքեր։ Դրանք կարող են հեշտացնել սնվելը, հագնվելը, գրելը, լոգանք ընդունելը և այլ գործողություններ։ Այսպիսի միջամտությունը նպաստում է ոչ միայն ֆունկցիոնալ կարողությունների զարգացմանը, այլև երեխայի ինքնավստահության և ինքնուրույնության բարձրացմանը։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև զգայական ինտեգրման և զգայական խթանման կիրառումը։ Որոշ երեխաների մոտ շարժողական դժվարություններին կարող են զուգակցվել զգայական տեղեկատվության մշակման առանձնահատկություններ, ինչի պատճառով անհրաժեշտ է համապատասխանեցնել միջավայրը և առաջադրանքները երեխայի զգայական կարիքներին։ Կառավարվող զգայական գործունեությունը կարող է նպաստել ուշադրության, մարմնի դիրքի ընկալման, շարժումների կազմակերպման և առաջադրանքին մասնակցության բարելավմանը։ Կարևոր մեթոդ է ճանաչողական ռազմավարությունների կիրառումը։ Երեխային կարելի է սովորեցնել ինքնուրույն վերլուծել առաջադրանքը, որոշել գործողությունների հաջորդականությունը, գտնել դժվարության պատճառը և ընտրել դրա հաղթահարման համապատասխան եղանակը։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է զարգացնել ոչ միայն շարժողական հմտությունները, այլև պլանավորման, խնդիրների լուծման և ինքնուրույն որոշումներ կայացնելու կարողությունները։ Էրգոթերապևտիկ աշխատանքի արդյունավետ միջոց է խաղը։ Խաղային գործունեությունը երեխայի համար բնական և մոտիվացնող միջավայր է, ուստի տարբեր թերապևտիկ առաջադրանքներ կարող են ներկայացվել խաղի ձևով։ Խաղի միջոցով հնարավոր է զարգացնել մանր և խոշոր շարժողական հմտությունները, տեսաշարժողական կոորդինացիան, ուշադրությունը, առարկաների հետ նպատակային գործողությունները և սոցիալական փոխազդեցությունը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչներից է շրջակա միջավայրի հարմարեցումը։ Եթե երեխայի ֆունկցիոնալ հնարավորությունները սահմանափակ են, համապատասխան փոփոխությունները տանը, դպրոցում կամ այլ միջավայրում կարող են զգալիորեն բարձրացնել նրա անկախության մակարդակը։ Կարող են հարմարեցվել կահույքը, ուսումնական տարածքը, օգտագործվող առարկաները և ամենօրյա գործողությունների կազմակերպման եղանակները։ Այսպիսի միջավայրային փոփոխությունները թույլ են տալիս երեխային առավել արդյունավետ կիրառել իր ունեցած կարողությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի նաև օժանդակ տեխնոլոգիաների և սարքերի կիրառումը։ Հատուկ հարմարեցված պարագաները կարող են աջակցել երեխայի ձեռքի ֆունկցիային, հաղորդակցությանը, տեղաշարժին, գրելու կամ սնվելու գործընթացին։ Դրանց ընտրությունը պետք է իրականացվի անհատական մոտեցմամբ՝ հաշվի առնելով երեխայի ֆունկցիոնալ կարողությունները և այն գործողությունները, որոնց կատարման ընթացքում նա առավել մեծ դժվարություններ ունի։ Էրգոթերապիայի կարևոր սկզբունքներից է ընտանիքի ներգրավվածությունը։ Ծնողներին անհրաժեշտ է տեղեկացնել երեխայի հնարավորությունների և դժվարությունների մասին և սովորեցնել այնպիսի եղանակներ, որոնց միջոցով նրանք կարող են աջակցել երեխայի ինքնուրույնությանը առօրյա կյանքում։ Ընտանիքի մասնակցությունը հնարավորություն է տալիս թերապիայի ընթացքում ձեռք բերված հմտությունները կիրառել բնական միջավայրում և ապահովել դրանց շարունակական զարգացումը։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև բազմամասնագիտական համագործակցությանը։ Էրգոթերապևտը կարող է համագործակցել նյարդաբանի, ֆիզիոթերապևտի, լոգոպեդի, հոգեբանի, հատուկ մանկավարժի, ուսուցչի և ընտանիքի հետ։ Տարբեր մասնագետների համատեղ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ձևավորել երեխայի կարիքներին համապատասխան ամբողջական վերականգնողական ծրագիր և խուսափել տարբեր միջամտությունների միջև անհամապատասխանությունից։ Միջամտության արդյունավետությունը գնահատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն շարժողական ցուցանիշների փոփոխությունը, այլև երեխայի առօրյա գործունեության և սոցիալական մասնակցության իրական բարելավումը։ Կարևոր է հետևել՝ արդյոք երեխան ավելի ինքնուրույն է կատարում առօրյա գործողությունները, ավելի ակտիվ է մասնակցում խաղին և ուսումնական գործընթացին, ինչպես նաև որքանով է նվազել մեծահասակների օգնության անհրաժեշտությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը էրգոթերապևտիկ օգնությունը ներկայացնում է որպես մանկական ուղեղային կաթված ունեցող երեխաների ֆունկցիոնալ անկախության և սոցիալական մասնակցության զարգացման համալիր գործընթաց։ Այն ներառում է նպատակային և առաջադրանքահեն վարժություններ, ձեռքի և վերին վերջույթների ֆունկցիայի զարգացում, ինքնասպասարկման հմտությունների ձևավորում, զգայական և ճանաչողական մոտեցումներ, խաղային գործունեություն, շրջակա միջավայրի հարմարեցում, օժանդակ միջոցների կիրառում և ընտանիքի ակտիվ ներգրավում։ Այս մեթոդների անհատականացված և համակարգված կիրառումը կարող է նպաստել երեխայի առօրյա կարողությունների, ինքնուրույնության, մասնակցության և կյանքի որակի բարձրացմանը։

Экономика

Տնտեսագիտական և ֆինանսատնտեսական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Արաբական Միացյալ Էմիրություններում անշարժ գույքի շուկայի ձևավորման, զարգացման և գործունեության հիմնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում երկրի անշարժ գույքի շուկայի կառուցվածքը, դրա զարգացման տնտեսական նախադրյալները, ներդրումային միջավայրի առանձնահատկությունները և անշարժ գույքի ոլորտի նշանակությունը ազգային տնտեսության զարգացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակելի, առևտրային և ներդրումային նշանակության անշարժ գույքի շուկաների զարգացման միտումներին, առաջարկի ու պահանջարկի փոխհարաբերություններին, գնագոյացման մեխանիզմներին և շուկայական ակտիվության վրա ազդող գործոններին։ Վերլուծվում են օտարերկրյա ներդրումների, բնակչության աճի, միգրացիոն գործընթացների, քաղաքաշինական ծրագրերի և զբոսաշրջության զարգացման ազդեցությունները անշարժ գույքի շուկայի վրա։ Քննարկվում են նաև անշարժ գույքի սեփականության իրավական կարգավորման, շուկայական գործարքների թափանցիկության, ֆինանսավորման հասանելիության, հիփոթեքային վարկավորման և ներդրումային ռիսկերի գնահատման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Դուբայի, Աբու Դաբիի և մյուս էմիրությունների անշարժ գույքի շուկաների առանձնահատկությունները, դրանց զարգացման հնարավոր տարբերությունները և պետական տնտեսական քաղաքականության կարգավորիչ ազդեցությունը։ Անդրադարձ է կատարվում շուկայի կայունության, գների տատանումների, կառուցապատման ծավալների, ենթակառուցվածքների զարգացման և երկարաժամկետ ներդրումային արդյունավետության ապահովման խնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անշարժ գույքի տնտեսագիտության, ֆինանսների, ներդրումային կառավարման, քաղաքային տնտեսության և Մերձավոր Արևելքի երկրների տնտեսական զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։