Օտարերկրյա ներդրողների ներգրավման քաղաքականությունը քաղաքաշինության ոլորտում

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հիփոթեքային համակարգի ձևավորման, զարգացման և դրա գործունեության ընթացքում առաջացող տնտեսական, ֆինանսական ու կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հիփոթեքային վարկավորման՝ որպես բնակարանային պայմանների բարելավման, անշարժ գույքի շուկայի ակտիվացման և ֆինանսական համակարգի զարգացման կարևոր գործիքի առանձնահատկություններն են։ Քննության են առնվում հիփոթեքային հարաբերությունների ձևավորման նախադրյալները, վարկատու կազմակերպությունների և վարկառուների փոխհարաբերությունները, անշարժ գույքի գրավադրման նշանակությունը և երկարաժամկետ ֆինանսավորման կազմակերպման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնակչության եկամուտների, բնակարանների արժեքի, վարկերի տոկոսադրույքների, մարման ժամկետների և սկզբնական վճարի չափի փոխկապակցվածությանը, քանի որ այս գործոններն էական ազդեցություն ունեն բնակարանային վարկերի հասանելիության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև հիփոթեքային վարկերի ֆինանսավորման աղբյուրները, բանկային համակարգի մասնակցությունը, վերաֆինանսավորման հնարավորությունները և երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման մեխանիզմները։ Կարևոր ուղղություն է հիփոթեքային շուկային բնորոշ ռիսկերի գնահատումը, ներառյալ վարկային, տոկոսադրույքային, իրացվելիության և անշարժ գույքի արժեքի փոփոխության հետ կապված ռիսկերը։ Հիփոթեքային համակարգի զարգացումը դիտարկվում է նաև անշարժ գույքի շուկայի հետ փոխադարձ կապի մեջ, քանի որ բնակարանային պահանջարկի, շինարարության ծավալների և գների փոփոխությունները կարող են ազդել վարկավորման պայմանների ու ֆինանսական կազմակերպությունների վարքագծի վրա։ Ուսումնասիրության առանձին բաղադրիչ կարող է լինել պետական աջակցության և բնակարանային ֆինանսավորման ծրագրերի դերի գնահատումը՝ բնակչության տարբեր խմբերի համար հիփոթեքի հասանելիության տեսանկյունից։ Միաժամանակ կարևորվում են վարկառուների իրավունքների պաշտպանությունը, պայմանագրային հարաբերությունների թափանցիկությունը, անշարժ գույքի գնահատման արժանահավատությունը և գրավի հետ կապված իրավական հարաբերությունների արդյունավետ կազմակերպումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բանկային գործի, անշարժ գույքի տնտեսագիտության, ֆինանսական շուկաների և բնակարանային ֆինանսավորման մոտեցումները՝ բացահայտելով Հայաստանում հիփոթեքային համակարգի զարգացման հիմնական առանձնահատկությունները, առկա սահմանափակումները և դրա գործունեության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է սննդի արտադրության ոլորտում ձեռնարկատիրական գործունեության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության նյութերի և տվյալների հիման վրա։ Ուսումնասիրության կենտրոնում սննդի արտադրության կազմակերպությունների տնտեսական գործունեության արդյունավետության գնահատումն է, դրա վրա ազդող գործոնների բացահայտումը և առկա խնդիրների հաղթահարման հնարավոր ուղղությունների մշակումը։ Աշխատությունում կարող են վերլուծվել ձեռնարկությունների արտադրական և ֆինանսական արդյունքները, արտադրական հզորությունների օգտագործման մակարդակը, ինքնարժեքի ձևավորումը, շահութաբերությունը, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը և արտադրանքի իրացման գործընթացը։ ՀՀ սննդի արտադրության ոլորտի վերաբերյալ մասնագիտական ուսումնասիրություններում արդյունավետության գնահատման համար առանձնացվում են համապատասխան ցուցանիշների համակարգը, ձեռնարկատիրական միջավայրի գնահատումը և շուկայի կենտրոնացվածության ուսումնասիրությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հումքի, նյութերի, էներգետիկ ռեսուրսների և աշխատանքային ներուժի ռացիոնալ օգտագործմանը, քանի որ սննդի արդյունաբերության արդյունավետությունը մեծապես կախված է գյուղատնտեսական հումքի որակից, մատակարարման կայունությունից և դրա ժամանակին ու ամբողջական վերամշակումից։ ՀՀ պայմաններում կարևոր խնդիրներից են նաև արտադրական տեխնոլոգիաների արդիականացումը, հիմնական միջոցների նորացումը, ներդրումների ներգրավումը և արտադրական հզորությունների առավել լիարժեք օգտագործումը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է արտադրության ծախսերի նվազեցումը՝ միաժամանակ պահպանելով կամ բարձրացնելով արտադրանքի որակը։ Սննդի արտադրության ոլորտում մրցունակության կարևոր պայման է նաև արտադրանքի տեսականու ընդլայնումը, նոր և ավելի բարձր ավելացված արժեք ունեցող ապրանքների ստեղծումը, ժամանակակից փաթեթավորման և պահպանման տեխնոլոգիաների կիրառումը։ Մեծ նշանակություն ունի հումքի համալիր օգտագործումը և արտադրական թափոնների վերամշակումը, որը հնարավորություն է տալիս նույն քանակությամբ հումքից ստանալ լրացուցիչ արտադրանք, նվազեցնել տեսակարար ծախսերը և միաժամանակ սահմանափակել շրջակա միջավայրի վրա արտադրության ազդեցությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ձեռնարկությունների շուկայական դիրքի ամրապնդմանը, մարքեթինգային քաղաքականության կատարելագործմանը, սպառողների պահանջարկի ուսումնասիրությանը և իրացման արդյունավետ համակարգերի ձևավորմանը։ Սննդի արտադրության արդյունավետության բարձրացման համար կարևոր է նաև արտադրական ամբողջ շղթայի՝ գյուղատնտեսական հումքի արտադրությունից մինչև վերամշակում, պահեստավորում, տեղափոխում և վերջնական սպառում, փոխկապակցված և համակարգված կազմակերպումը։ ՀՀ ագրոպարենային համակարգի վերաբերյալ հետազոտություններում հատկապես ընդգծվում են վերամշակող ձեռնարկությունների տեխնոլոգիական վերազինման, արտադրանքի մրցունակության բարձրացման, մարքեթինգային աջակցության և հումք արտադրողների հետ պայմանագրային հարաբերությունների զարգացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են մշակվել նաև ձեռնարկատիրական գործունեության արդյունավետության բարձրացման գործնական առաջարկություններ՝ կապված արտադրության ինտենսիվացման, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման, ֆինանսական կառավարման բարելավման, ներդրումային ակտիվության խթանման, աշխատուժի մասնագիտական կարողությունների զարգացման և կառավարման ժամանակակից մեթոդների կիրառման հետ։ Կարևորվում է նաև արտադրանքի որակի բարձրացումը, քանի որ որակի բարելավումը կարող է նպաստել ոչ միայն սպառողների պահանջարկի բավարարմանը, այլև ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը, մրցունակության բարձրացմանը և նոր շուկաներ մուտք գործելուն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ձեռնարկությունների ղեկավարներին, սննդի արդյունաբերության մասնագետներին, մարքեթինգի և ֆինանսների ոլորտի մասնագետներին, տնտեսական քաղաքականություն մշակողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս սննդի արտադրության ոլորտում ձեռնարկատիրական արդյունավետությունը դիտարկել որպես փոխկապակցված արտադրական, ֆինանսական, տեխնոլոգիական, շուկայական և կառավարչական գործոնների ամբողջություն և բացահայտել այն հիմնական ուղղությունները, որոնց կատարելագործումը կարող է նպաստել ՀՀ սննդի արտադրության ձեռնարկությունների կայուն զարգացմանն ու մրցունակության բարձրացմանը։

Медицина

Բժշկագիտական և ակնաբուժական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է օկուլոբեխչետի՝ Բեհչետի հիվանդության աչքային դրսևորումների կլինիկական բնութագրի, ընթացքի առանձնահատկությունների և ախտորոշման ու բուժման նոր մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Բեհչետի հիվանդության ընդհանուր կլինիկական բնութագրերը, բորբոքային գործընթացների զարգացման մեխանիզմները և տեսողական օրգանի ախտահարման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աչքի բորբոքային փոփոխություններին, ուվեիտի տարբեր դրսևորումներին, ցանցաթաղանթի անոթային ախտահարումներին և դրանց հնարավոր ազդեցությանը տեսողական ֆունկցիաների վրա։ Վերլուծվում են հիվանդության կլինիկական ընթացքի տարբերակները, ախտանշանների արտահայտվածությունը, կրկնվող բորբոքային դրվագների առանձնահատկությունները և տեսողության խանգարումների առաջացման ռիսկի գործոնները։ Քննարկվում են ակնաբուժական հետազոտության, տեսողական ֆունկցիաների գնահատման, աչքի հատակի ուսումնասիրության և ժամանակակից պատկերային ախտորոշման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են դեղորայքային բուժման, իմունաբորբոքային գործընթացների վերահսկման, հիվանդության ակտիվության գնահատման և բուժման արդյունավետության մշտադիտարկման նոր մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում վաղ ախտորոշման, ակնաբույժների և այլ մասնագիտությունների բժիշկների համագործակցության, հիվանդների երկարաժամկետ հսկողության և տեսողական բարդությունների կանխարգելման նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ակնաբուժության, ռևմատոլոգիայի, կլինիկական իմունոլոգիայի, բորբոքային աչքային հիվանդությունների ախտորոշման և Բեհչետի հիվանդության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Право

Գրքում ուսումնասիրվում են կրոնական կազմակերպությունների սահմանադրաիրավական կարգավիճակի հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում, ներկայացվում են դրանց գործունեությունը կարգավորող իրավական և ենթաօրենսդրական ակտերը, քննարկվում է կրոնի և պետության հարաբերակցության սկզբունքը, ազատությունների և իրավունքների երաշխավորման խնդիրները, վերլուծվում են կրոնական կազմակերպությունների հիմնելու, գրանցելու, կազմակերպչական կառույցներ ունենալու և գործունեություն ծավալելու իրավական հիմքերը, ուսումնասիրվում են իրավախախտումների և հակասությունների կանխարգելման մեխանիզմները, քննարկվում են պետական վերահսկողության սահմանները և դրա համատեղելիությունը մարդու հիմնարար իրավունքների հետ, ներկայացվում են տեսական մոտեցումներ և պրակտիկ դատական ու վարչական գործերի վերլուծություն՝ նպատակ ունենալով ձևավորել հավասարակշռված և արդար կարգավորող համակարգ, գիրքը միավորում է իրավական վերլուծությունը, միջազգային փորձը և հայաստանյան իրականությունը՝ ծառայելով իրավաբանների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, կրոնական կազմակերպությունների ղեկավարների և հետազոտողների համար, ովքեր հետաքրքրված են կրոնական ազատությունների և պետության իրավական միջավայրի ուսումնասիրությամբ։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Գուրգեն Մահարու «Այրվող այգեստաններ» վեպի քննադատական ընկալմանն ու գրականագիտական գնահատականներին՝ ներկայացնելով ստեղծագործության շուրջ ձևավորված տարբեր տեսակետների և մեկնաբանությունների համադրական ուսումնասիրություն։ Ուսումնասիրության կենտրոնում վեպի գեղարվեստական արժեքի, գաղափարական բովանդակության, պատմական իրադարձությունների ներկայացման և հեղինակային դիրքորոշման վերաբերյալ քննադատական մոտեցումներն են։ Հեղինակը դիտարկում է, թե տարբեր ժամանակաշրջանների գրական քննադատությունն ինչպես է գնահատել ստեղծագործության թեմատիկ և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, կերպարների համակարգը, պատմական իրականության ու գեղարվեստական երևակայության հարաբերակցությունը և հեղինակի կիրառած պատկերային ու լեզվական միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վեպի նկատմամբ հակասական վերաբերմունքի պատճառներին՝ կապված ազգային պատմության և հիշողության, ողբերգական իրադարձությունների պատկերման, կերպարների մեկնաբանության և ստեղծագործության գաղափարական շեշտադրումների հետ։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ վեպի քննադատական գնահատականները պայմանավորված են ոչ միայն նրա գրական արժանիքներով, այլև այն պատմամշակութային և հասարակական միջավայրով, որտեղ տարբեր ընթերցողներ ու քննադատներ անդրադարձել են ստեղծագործությանը։ Գրականագիտական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են Մահարու արձակի լեզվաոճական առանձնահատկությունները, պատմողական սկզբունքները, հումորի և ողբերգականի համադրությունը, ինչպես նաև պատմական անցյալի գեղարվեստական վերակերտման եղանակները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վեպը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին գեղարվեստական ստեղծագործություն, այլև որպես հայ գրականության մեջ պատմական հիշողության, ինքնության և անցյալի վերաիմաստավորման կարևոր օրինակ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, քննադատներին, հայ գրականության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և Գուրգեն Մահարու ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

История

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի պատմական դիրքի և քաղաքական-մշակութային զարգացման վերլուծությանը Բյուզանդական կայսրության և Արևելքի քաղաքակրթական համակարգերի միջև ընկած ժամանակահատվածում՝ ընդգծելով Հայաստանի դերը որպես սահմանային և միջնորդական տարածք տարբեր քաղաքակրթությունների փոխազդեցության գործընթացներում։ Աշխատությունում դիտարկվում են այն քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական գործոնները, որոնք պայմանավորել են Հայաստանի հարաբերությունները Բյուզանդիայի, Պարսկական աշխարհի և հետագայում իսլամական խալիֆայությունների հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես է երկիրը մշտապես գտնվել մեծ կայսրությունների ազդեցության խաչմերուկում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մշակութային փոխանակումների գործընթացներին, եկեղեցական ինստիտուտների դերին, ինչպես նաև հայկական ինքնության պահպանման մեխանիզմներին արտաքին քաղաքական ճնշումների պայմաններում։ Վերլուծվում են նաև վարչական համակարգերի, իրավական ավանդույթների և սոցիալական կառուցվածքների փոխազդեցությունները, որոնք ձևավորել են հայկական միջնադարյան հասարակության առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ Հայաստանը ոչ միայն ենթարկվել է արտաքին ազդեցությունների, այլ նաև ակտիվորեն մասնակցել է տարածաշրջանային քաղաքական և մշակութային գործընթացներին՝ հանդես գալով որպես կամուրջ Արևմուտքի և Արևելքի միջև։