Պառլամենտարիզմը ժամանակակից աշխարհում

Химия

Աշխատությունը նվիրված է իզատինի հիմքով նոր օրգանական միացությունների ստացման և դրանց կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում հետերոցիկլային օրգանական քիմիայի այն ուղղությունն է, որտեղ իզատինի մոլեկուլային համակարգը դիտարկվում է որպես տարբեր կառուցվածք ունեցող ածանցյալների ձևավորման հեռանկարային հիմք։ Ուշադրություն է հատկացվում մոլեկուլի ռեակցիոն կենտրոնների առանձնահատկություններին և դրանց մասնակցությամբ հնարավոր քիմիական փոխակերպումների ընդհանուր օրինաչափություններին։ Նոր ածանցյալների նախագծման ժամանակ կարևորվում է սկզբնական կառուցվածքի նպատակային փոփոխությունը, քանի որ տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծումը կարող է էականորեն փոխել ստացված միացությունների էլեկտրոնային կառուցվածքը, լուծելիությունը, կայունությունը և այլ ֆիզիկաքիմիական հատկություններ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել տարբեր կառուցվածքային շարքերի ձևավորում և դրանց միջև կառուցվածք–հատկություն կապերի համեմատական վերլուծություն։ Կարևոր ուղղություններից է ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատումը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրային հետազոտությունների միջոցով, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել նպատակային միացությունների առաջացումը, մաքրությունը և մոլեկուլային կառուցվածքի առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են նաև առանձին փոխակերպումների ընտրողականությունը, կողմնակի գործընթացների հնարավոր ազդեցությունը և նոր միացությունների ստացման ընդհանուր արդյունավետությունը՝ առանց սահմանափակվելու միայն վերջնական նյութերի նկարագրությամբ։ Իզատինի ածանցյալների նկատմամբ գիտական հետաքրքրությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ այս դասի հետերոցիկլային միացությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են կենսաօրգանական և դեղագործական քիմիայի շրջանակներում՝ տարբեր կենսաբանական հատկությունների հետ հնարավոր կառուցվածքային կապերը պարզելու նպատակով։ Այդ պատճառով նոր կառուցվածքների ստացումը կարող է դիտարկվել որպես հետագա ֆիզիկաքիմիական կամ կենսաբանական ուսումնասիրությունների համար անհրաժեշտ միացությունների շարքի ընդլայնման միջոց։ Միաժամանակ որևէ հնարավոր կենսաբանական ակտիվության գնահատումը պահանջում է առանձին փորձարարական հաստատում և չի կարող եզրակացվել միայն մոլեկուլային կառուցվածքից։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի զարգացման, նոր ածանցյալների կառուցվածքային բազմազանության ընդլայնման և օրգանական նյութերի հատկությունների նպատակային փոփոխման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացման համար։

Политология

Այս գիրքը նվիրված է 19-20-րդ դարերում Երուսաղեմում հայկական տպագրության պատմության, զարգացման փուլերի և մշակութային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում ներկայացվում է Սրբոց Հակոբյանց վանքի տպարանի գործունեությունը, որը կարևոր դեր է ունեցել հայկական գրահրատարակչության պահպանման և զարգացման գործում, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են այնտեղ տպագրված գրքերի, պարբերականների և այլ հրատարակությունների առանձնահատկությունները։ Գրքում վերլուծվում են Երուսաղեմի հայկական համայնքի դերը հայ գրքի տարածման, հոգևոր և գիտամշակութային կյանքի պահպանման գործում, ինչպես նաև տպագրական ավանդույթների կապը սփյուռքահայ մշակույթի հետ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել հայկական տպագրության միջազգային կենտրոններից մեկի պատմական նշանակության մասին և ուսումնասիրել գրքի միջոցով ազգային ինքնության պահպանման գործընթացները։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագետների, մատենագետների, պատմաբանների, գրականագետների, մշակույթի ուսումնասիրողների, ուսանողների և հայկական տպագրության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Культура

«Ժառանգության պահպանություն՝ հանուն կայուն ապագայի» միջազգային գիտաժողովի նյութերի ժողովածուն, որը նվիրված է հայ գրատպության 510-ամյակին, ներկայացնում է բազմաբնույթ գիտական ուսումնասիրությունների ընտրանի, որոնք անդրադառնում են հայ գրատպության ծագմանը, զարգացման փուլերին, մշակութային ազդեցությանը և ժամանակակից պահպանության խնդիրներին՝ ընդգծելով դրա դերը ազգային ինքնության ձևավորման և մշակութային շարունակականության ապահովման գործում։ Ժողովածուում ընդգրկված հոդվածները քննարկում են Մատթեոս Ծարեցիի կողմից 1512–1513 թթ. Վենետիկում հայերեն առաջին տպագիր գրքերի ստեղծման պատմական նշանակությունը, ինչպես նաև հայ գրատպության տարածումը Եվրոպայում, Մերձավոր Արևելքում և հետագայում՝ Հայաստանում, որտեղ այն դարձավ կրթական և մշակութային զարգացման կարևոր գործոն։ Գիտաժողովի նյութերում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրավոր ժառանգության պահպանության ժամանակակից մարտահրավերներին՝ ներառյալ ձեռագրերի և հին տպագիր գրքերի թվայնացումը, արխիվային նյութերի վերականգնումը, գրադարանային ֆոնդերի պահպանման տեխնոլոգիաները և մշակութային քաղաքականության դերը ժառանգության պաշտպանության գործում։ Հոդվածները նաև վերլուծում են հայ գրատպության ազդեցությունը ազգային լեզվի ստանդարտացման, գրականության զարգացման և կրթական համակարգի ձևավորման վրա, ինչպես նաև դրա կապը հայկական սփյուռքի մշակութային ինքնության պահպանման հետ։ Ժողովածուն ընդգրկում է միջազգային փորձի ուսումնասիրություններ, որոնք համեմատական վերլուծության միջոցով ցույց են տալիս, թե ինչպես են տարբեր երկրներ կազմակերպում իրենց գրավոր ժառանգության պահպանումը և ինչ տեխնոլոգիական լուծումներ են կիրառվում այդ նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, գիտաժողովի նյութերի ժողովածուն ներկայացնում է հայ գրատպության 510-ամյակի հոբելյանի գիտական ամփոփում և ընդգծում է մշակութային ժառանգության պահպանման կարևորությունը որպես կայուն զարգացման և ազգային ինքնության պահպանման հիմնարար բաղադրիչ։

Педагогика

Աշխատանքը նվիրված է կրտսեր դպրոցականների գեղարվեստական կրթության իրականացման մանկավարժական հիմնախնդիրներին և դրա արդյունավետ կազմակերպման մեթոդներին։ Ուսումնասիրության կենտրոնում տարրական դպրոցական տարիքի երեխաների գեղագիտական և ստեղծագործական զարգացման գործընթացն է, որը կարևոր դեր ունի նրանց անհատականության ձևավորման, աշխարհընկալման ընդլայնման և մշակութային արժեքների յուրացման գործում։ Աշխատանքում դիտարկվում է գեղարվեստական կրթությունը որպես ամբողջական մանկավարժական գործընթացի բաղադրիչ, որի միջոցով երեխան ոչ միայն ձեռք է բերում արվեստի վերաբերյալ գիտելիքներ և կարողություններ, այլև զարգացնում է երևակայությունը, հուզական ընկալումը, ստեղծագործական մտածողությունը, դիտողականությունը և ինքնարտահայտվելու ունակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցչի դերին՝ որպես երեխայի ստեղծագործական ներուժը բացահայտող և զարգացնող մանկավարժական գործընթացի կազմակերպչի։ Ուսումնասիրվում են դասավանդման այնպիսի ձևերն ու մեթոդները, որոնք նպաստում են երեխաների ակտիվ մասնակցությանը, ինքնուրույն ստեղծագործական գործունեությանը և արվեստի նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը։ Կարևորվում է նաև տարբեր արվեստների՝ կերպարվեստի, երաժշտության, գրականության, թատրոնի և այլ ստեղծագործական ուղղությունների փոխկապակցված կիրառումը, քանի որ դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս գեղարվեստական փորձառությունը դարձնել առավել ամբողջական և մատչելի։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև կրտսեր դպրոցականների տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկությունները, քանի որ գեղարվեստական կրթության բովանդակությունը և մեթոդները պետք է համապատասխանեն երեխաների զարգացման մակարդակին, հետաքրքրություններին և անհատական հնարավորություններին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ստեղծագործական միջավայրի ձևավորմանը, որտեղ երեխան կարող է ազատորեն արտահայտել իր մտքերը, զգացմունքներն ու գաղափարները՝ առանց սխալվելու վախի։ Հետազոտության արդյունքում բացահայտվում են գեղարվեստական կրթության կազմակերպման հիմնական մանկավարժական պայմանները, ներկայացվում են դրա արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները և մշակվում են մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել կրտսեր դպրոցականների ստեղծագործական, գեղագիտական, հուզական և սոցիալական զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տարրական դասարանների ուսուցիչների, մանկավարժների, արվեստի կրթության մասնագետների և մանկավարժական բուհերի ուսանողների համար՝ որպես գեղարվեստական կրթության կազմակերպման տեսական և գործնական հիմքերի ուսումնասիրության աղբյուր։

Политология

Գիրքը ներկայացնում է գրադարանների դերը ընտրական գործընթացներում և դրանց ներգրավվածության կազմակերպչական ու մեթոդական հիմքերը՝ որպես հասարակության տեղեկատվական ապահովման և քաղաքացիական իրազեկվածության բարձրացման կարևոր գործոն։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ընտրությունների ընթացքում գրադարանների կողմից իրականացվող տեղեկատվական ծառայությունների ձևերը, ընտրական օրենսդրության վերաբերյալ հանրային իրազեկման միջոցառումները, ընտրողների կրթման ծրագրերը և ոչ կողմնակալ տեղեկատվության տրամադրման սկզբունքները։ Հեղինակը ներկայացնում է մեթոդական հանձնարարականներ գրադարանային աշխատողների համար՝ ընդգծելով ընտրական գործընթացների վերաբերյալ նյութերի ընտրության, կազմակերպման և տարածման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հանրային միջոցառումների, քննարկումների և տեղեկատվական արշավների արդյունավետ կազմակերպման ուղիները։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև գրադարանների չեզոքության պահպանման, տեղեկատվական էթիկայի, համայնքային ներգրավվածության և ժողովրդավարական գործընթացներին աջակցելու խնդիրներին՝ դիտարկելով գրադարանները որպես քաղաքացիական հասարակության կարևոր ինստիտուտներ։ Աշխատությունը նախատեսված է գրադարանավարների, հանրային կառավարման մասնագետների, քաղաքագիտության ոլորտի հետազոտողների, ուսանողների և ընտրական գործընթացների կազմակերպմամբ ու տեղեկատվական աջակցությամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Культура

Ալեքսանդր Աֆանասի Սպենդիարյանը հայ դասական երաժշտության ամենանշանավոր կոմպոզիտորներից և դիրիժորներից մեկն էր, որի ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն ունեցան հայկական ազգային երաժշտարվեստի զարգացման վրա։ Նա ծնվել է Կախովկայի շրջանում և վաղ տարիքից հետաքրքրվել երաժշտությամբ։ Սպենդիարյանը կրթություն է ստացել ռուսական երաժշտական միջավայրում, սակայն իր ստեղծագործություններում մշտապես պահպանել է հայկական ազգային երաժշտության առանձնահատկությունները։ Նրա ստեղծագործությունները համատեղում էին եվրոպական դասական երաժշտության ձևերը և հայկական ժողովրդական մեղեդիների հարուստ հնչերանգները։ Սպենդիարյանը համարվում է հայկական սիմֆոնիկ երաժշտության հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Ալմաստ» օպերան, որը գրվել է Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործության հիման վրա և դարձել հայկական օպերային արվեստի կարևորագույն գործերից մեկը։ Այս օպերայում արտացոլվում են ազգային բնավորությունը, ժողովրդի հոգևոր աշխարհը և հայրենասիրական գաղափարները։ Բացի օպերային ստեղծագործություններից, Սպենդիարյանը գրել է սիմֆոնիկ պատկերներ, ռոմանսներ և այլ երաժշտական գործեր, որոնք առանձնանում են հուզականությամբ և ազգային երանգներով։ Նա մեծ դեր է ունեցել նաև հայկական երաժշտական կյանքի կազմակերպման գործում՝ աջակցելով երաժշտական կրթության և մշակութային հաստատությունների զարգացմանը։ Սպենդիարյանի գործունեությունը նպաստել է հայկական երաժշտության ճանաչմանը ոչ միայն Հայաստանում, այլև արտասահմանում։ Նրա անունով կոչվել են երաժշտական դպրոցներ, մշակութային հաստատություններ և Երևանի օպերայի ու բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնը երկար տարիներ կրել է նրա անունը։ Ալեքսանդր Սպենդիարյանը հայ մշակույթի պատմության մեջ մնացել է որպես ազգային երաժշտարվեստի մեծ վարպետ, որի ստեղծագործությունները մինչ օրս շարունակում են հնչել բեմերում և սիրվել տարբեր սերունդների կողմից։