Պատմական ողբերգությունը արևմտահայ գրականության մեջ

История

Աշխատությունը նվիրված է 1988 թվականի դեկտեմբերին Հայաստանի հյուսիսային շրջաններում տեղի ունեցած ավերիչ երկրաշարժի հետևանքների և հատկապես Շիրակի մարզում աղետի գոտու վերականգնման գործընթացի ու արդյունքների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում ներկայացվում են երկրաշարժի ազդեցության հիմնական դրսևորումները, բնակչության շրջանում առաջացած սոցիալական և տնտեսական ծանր հետևանքները, բնակավայրերի, բնակելի և հասարակական շենքերի, արտադրական ենթակառուցվածքների ու կենսապահովման համակարգերի վնասման մասշտաբները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հետաղետային վերականգնման կազմակերպմանը, բնակչության ժամանակավոր և մշտական բնակեցման խնդիրներին, բնակարանաշինությանը, ենթակառուցվածքների վերականգնմանը, սոցիալական աջակցության ծրագրերին և տարբեր պետական ու միջազգային կառույցների մասնակցությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու վերականգնման ծրագրերի արդյունավետությունը, դրանց իրականացման ընթացքում առաջացած դժվարությունները, ֆինանսական և կազմակերպական խնդիրները, ինչպես նաև երկարաժամկետ ազդեցությունը տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում վերականգնման արդյունքների գնահատմանը՝ բնակչության կենսապայմանների, քաղաքաշինական միջավայրի, տնտեսական գործունեության և համայնքների զարգացման տեսանկյունից։ Միաժամանակ այն հնարավորություն է տալիս բացահայտելու աղետից հետո վերականգնման գործընթացի այն առանձնահատկությունները, որոնք կարող են կարևոր լինել հետագա բնական աղետների ռիսկերի նվազեցման և ճգնաժամային կառավարման համակարգերի կատարելագործման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, աշխարհագրագետներին, քաղաքաշինության և տարածքային զարգացման մասնագետներին, աղետների կառավարման ոլորտի մասնագետներին, սոցիոլոգներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և 1988 թվականի երկրաշարժի պատմության ու դրա երկարաժամկետ հետևանքների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է տուֆ քարի արդյունահանման և մշակման ընթացքում առաջացող արտադրական թափոնների օգտագործմամբ բարձր լցանյութային պարունակությամբ շինարարական հարդարման կոմպոզիտային նյութերի ստեղծման և դրանց հատկությունների ուսումնասիրության խնդիրներին։ Հետազոտության առանցքում բնական քարային հումքի վերամշակման արդյունքում գոյացող մանրացված և փոշենման մնացորդների երկրորդային օգտագործման հնարավորությունն է՝ դրանք դիտարկելով ոչ թե միայն որպես հեռացման ենթակա թափոն, այլ որպես նոր շինանյութերի արտադրության համար պիտանի հանքային բաղադրիչ։ Ուսումնասիրվում են տուֆային թափոնների ֆիզիկական, հանքաբանական և տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները, դրանց մասնիկային կազմը և կոմպոզիտային համակարգի կառուցվածքի ձևավորման վրա ունեցած ազդեցությունը։ Բարձր լցավորված կոմպոզիտների դեպքում կարևոր նշանակություն ունի հանքային բաղադրիչի և կապակցող համակարգի հարաբերակցությունը, քանի որ այն պայմանավորում է նյութի կառուցվածքային ամբողջականությունը, խտությունը, ամրությունը, ջրակլանումը և շահագործական այլ ցուցանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բաղադրիչների համատեղելիությանը, մասնիկների արդյունավետ դասավորվածությանը և կապակցող նյութի հետ դրանց փոխազդեցությանը՝ պատրաստի արտադրանքի անհրաժեշտ հատկությունների ձևավորման տեսանկյունից։ Քննվում են ստացված կոմպոզիտային նյութերի մեխանիկական և ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը, խոնավության նկատմամբ վարքագիծը, մաշակայունությունը, ջերմաստիճանային ազդեցությունների նկատմամբ կայունությունը և արտաքին տեսքի պահպանման հնարավորությունները։ Հարդարման նյութերի համար կարևորվում են նաև մակերևույթի որակը, գունային և հյուսվածքային առանձնահատկությունները, քանի որ տուֆի բնական տեսքը կարող է հնարավորություն տալ ստանալու ճարտարապետական և դեկորատիվ նշանակություն ունեցող արտադրատեսակներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կազմ–կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածության բացահայտումը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել հանքային լցանյութի պարունակության և հատիկաչափական բնութագրերի ազդեցությունը վերջնական կոմպոզիտի տեխնիկական ցուցանիշների վրա։ Ուշադրություն է դարձվում նաև արտադրական թափոնների օգտագործման բնապահպանական և ռեսուրսախնայողական նշանակությանը։ Տուֆի մշակման մնացորդների վերամշակումը կարող է նպաստել բնական հումքի առավել ամբողջական օգտագործմանը, թափոնների կուտակման ծավալների նվազեցմանը և շրջանաձև տնտեսության սկզբունքների կիրառմանը շինանյութերի արտադրության ոլորտում։ Ստացված նյութերի կիրառելիությունը կարող է դիտարկվել շենքերի ներքին և արտաքին հարդարման, դեկորատիվ տարրերի և տարբեր երեսպատման արտադրատեսակների ստեղծման համատեքստում։ Աշխատությունը միավորում է շինարարական նյութագիտության, կոմպոզիտային նյութերի տեխնոլոգիայի և արտադրական թափոնների վերամշակման խնդիրները՝ նպաստելով տեղական հանքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և նոր հարդարման նյութերի մշակման գիտատեխնիկական հիմքերի զարգացմանը։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է ծանրաբեռնվածության պայմաններում աշխատող պարուրակային միացումների կրողունակության բարձրացման տեսական և տեխնոլոգիական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն խնդիրներն են, որոնք առաջանում են մեքենաների, մեխանիզմների և տարբեր ինժեներական համակարգերի շահագործման ընթացքում, երբ պարուրակային միացումները ենթարկվում են մեծ ստատիկ, դինամիկ, ցիկլային կամ համակցված բեռնվածությունների։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են պարուրակային միացումների ուժային աշխատանքի առանձնահատկությունները, լարումների բաշխումը, բեռնվածության փոխանցման մեխանիզմները և այն գործոնները, որոնք սահմանափակում են դրանց ամրությունն ու հուսալիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարուրակի երկրաչափական պարամետրերին, քայլի մեծությանը, պրոֆիլի ձևին, միացման երկարությանը, նյութերի մեխանիկական հատկություններին և կոնստրուկտիվ լուծումներին, որոնք կարող են ազդել միացման կրողունակության վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև այն երևույթների ուսումնասիրությունը, որոնք կարող են հանգեցնել պարուրակային միացումների վնասմանը՝ ներառյալ տեղային լարումների կենտրոնացումը, պարուրակի աշխատանքային մակերևույթների մաշվածությունը, պլաստիկ դեֆորմացիան, հոգնածային քայքայումը և նախնական ձգման ուժի փոփոխությունը շահագործման ընթացքում։ Աշխատությունը կարող է ներառել պարուրակային միացումների ամրության տեսական հաշվարկներ և դրանց արդյունավետության փորձարարական գնահատում՝ տարբեր բեռնվածության պայմաններում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև տեխնոլոգիական գործընթացների ուսումնասիրությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է բարձրացնել միացումների շահագործման հուսալիությունը։ Դրանք կարող են ներառել պարուրակի պատրաստման և մշակման եղանակների կատարելագործում, մակերևույթների որակի բարելավում, նյութերի և ջերմամշակման ռեժիմների ընտրություն, ինչպես նաև հավաքման տեխնոլոգիայի և նախնական ձգման պայմանների օպտիմալացում։ Հատուկ նշանակություն ունի կոնստրուկտիվ և տեխնոլոգիական գործոնների համատեղ դիտարկումը, քանի որ բարձր կրողունակության ապահովումը կախված է ոչ միայն միացման երկրաչափությունից, այլև դրա արտադրության ճշգրտությունից, նյութի հատկություններից և հավաքման պայմաններից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր տեսակի պարուրակային միացումների համեմատական գնահատմանը և դրանց կիրառման նպատակահարմարությանը ծանր շահագործման պայմաններում։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել մեքենաշինության, սարքաշինության, տրանսպորտային տեխնիկայի, էներգետիկայի և այլ ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է ապահովել բարձր ամրություն, երկարատև աշխատանքային ռեսուրս և միացումների հուսալիություն։ Ուսումնասիրությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում մեքենաշինական կոնստրուկտորների, ինժեներ-տեխնոլոգների, նյութագետների, մեխանիկական համակարգերի հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միավորում է պարուրակային միացումների ամրության տեսական վերլուծությունը և դրանց արտադրության ու շահագործման տեխնոլոգիական խնդիրները՝ նպատակ ունենալով մշակել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան բարձրացնել ծանրաբեռնված միացումների կրողունակությունը, ամրությունը, հուսալիությունը և ծառայության ժամկետը։

История

Հրատարակությունը ներկայացնում է Եվպատորիայում գործող հայկական բարեգործական ընկերության վարչության մեկ տարվա գործունեության պաշտոնական ամփոփումը և արժեքավոր սկզբնաղբյուր է XX դարի սկզբի հայ համայնքային կյանքի, բարեգործական նախաձեռնությունների ու հասարակական ինքնակազմակերպման ուսումնասիրության համար։ Փաստաթղթում արտացոլվում են կազմակերպության գործունեության հիմնական ուղղությունները, վարչական աշխատանքը, անդամների մասնակցությունը, իրականացված բարեգործական ծրագրերը և ֆինանսական միջոցների օգտագործման ընդհանուր պատկերը։ Նման հաշվետվություններում կարևոր տեղ էին զբաղեցնում կազմակերպության եկամուտների և ծախսերի վերաբերյալ տվյալները, նվիրատվությունների ու անդամավճարների հաշվառումը, օգնություն ստացած անձանց կամ հաստատությունների մասին տեղեկությունները և վարչության ընդունած որոշումների ներկայացումը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե համայնքային բարեգործությունը ինչպիսի կազմակերպական ձևերով էր իրականացվում և հասարակական աջակցության ինչ մեխանիզմներ էին գործում տվյալ ժամանակաշրջանում։ Ընկերության անվանակոչումը Ամենայն հայոց կաթողիկոս Մկրտիչ Խրիմյանի՝ Հայրիկի հիշատակով, ընդգծում է նրա կերպարի հասարակական և խորհրդանշական նշանակությունը հայկական միջավայրում և բարեգործական գործունեությունը կապում ազգային ու մշակութային հիշողության հետ։ Փաստաթուղթը կարող է տեղեկություններ պարունակել նաև կազմակերպության ժողովների, վարչության կազմի, անդամակցության, ֆինանսական հաշվեկշռի և համայնքային նախաձեռնությունների մասին, ինչի շնորհիվ այն կարևոր նյութ է հասարակական կազմակերպությունների պատմության վերականգնման համար։ Առանձնահատուկ արժեք ունի Եվպատորիայի հայկական համայնքի սոցիալական կյանքի ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ պաշտոնական հաշվետվության միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել համայնքի ներքին կազմակերպվածության, փոխօգնության ավանդույթների և հասարակական ակտիվության վերաբերյալ։ Միաժամանակ այն կարող է օգտագործվել բարեգործության պատմության, հայկական սփյուռքի սոցիալական հաստատությունների և Ռուսական կայսրության տարածքում գործող հայկական հասարակական կառույցների ուսումնասիրության համար։ Ֆինանսական ու վարչական տվյալների համադրումը այլ ժամանակաշրջանների նմանատիպ հաշվետվությունների հետ հնարավորություն է տալիս հետևելու կազմակերպության գործունեության փոփոխություններին և բարեգործական առաջնահերթությունների զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը փաստագրական նշանակություն ունեցող աղբյուր է, որը միավորում է համայնքային պատմության, հասարակական կազմակերպությունների գործունեության, բարեգործության և հայկական մշակութային հիշողության վերաբերյալ արժեքավոր տեղեկություններ։

История

Այս գիրքը նվիրված է Ռուսական կայսրության շրջանակներում Հայկական հարցի ձևավորմանը, զարգացմանը և քաղաքական նշանակությանը։ Աշխատության կենտրոնում այն պատմական գործընթացներն են, որոնց ընթացքում հայ ժողովրդի քաղաքական, ազգային, հասարակական և մշակութային խնդիրները աստիճանաբար վերածվեցին ոչ միայն ներքին, այլև միջազգային քաղաքականության կարևոր թեմայի։ Գրքում ներկայացվում է Ռուսաստանի վերաբերմունքը հայկական բնակչության և հայկական տարածքների նկատմամբ, ինչպես նաև կայսերական իշխանությունների քաղաքականությունը Արևելյան Հայաստանի և Օսմանյան կայսրության հայաբնակ շրջանների նկատմամբ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում 19-րդ դարի ընթացքում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխություններին, ռուս-թուրքական պատերազմներին, տարածաշրջանում Ռուսաստանի ազդեցության ընդլայնմանը և դրանց հետևանքով հայկական հարցի նոր դրսևորումներին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին հայկական ազգային ձգտումները, Ռուսաստանի կայսերական շահերը և եվրոպական տերությունների մրցակցությունը փոխկապակցվում միմյանց հետ։ Քննարկվում են նաև հայ հասարակական և քաղաքական շրջանակների ակնկալիքները Ռուսաստանից, հայկական ինքնության պահպանման ու ազգային իրավունքների պաշտպանության խնդիրները, ինչպես նաև այն հակասությունները, որոնք առաջանում էին հայկական շահերի և ռուսական պետական քաղաքականության միջև։ Գիրքը արժեքավոր է հատկապես նրանով, որ Հայկական հարցը դիտարկում է ռուսական քաղաքական միջավայրի և կայսերական ռազմավարության համատեքստում՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել 19-րդ և 20-րդ դարերի սկզբի հայ-ռուսական հարաբերությունների մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել ինչպես մասնագետներին և պատմաբաններին, այնպես էլ ընթերցողներին, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ուսումնասիրել Հայկական հարցի պատմական նախադրյալները, Ռուսաստանի դերը տարածաշրջանում և այդ ժամանակաշրջանի հայ քաղաքական մտքի զարգացումը։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է ՍՍՀՄ-ում գրադարանային գործի կանոնադրական հիմքերի և կազմակերպչական սկզբունքների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով պետական գրադարանային համակարգի կառուցվածքը, գործունեության կարգավորումը և մշակութային քաղաքականության իրականացման մեխանիզմները։ Հեղինակը վերլուծում է խորհրդային գրադարանային համակարգի իրավական և նորմատիվ դաշտը՝ ներառյալ գրադարանների ստեղծման, ֆինանսավորման, կառավարման և ֆոնդերի ձևավորման կանոնները։ Գրքում դիտարկվում են գրադարանների սոցիալական դերը՝ բնակչության կրթական մակարդակի բարձրացման, գաղափարական դաստիարակության և ընթերցանության խթանման համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանային աշխատողների գործառույթներին, ընթերցողների սպասարկման ձևերին և գրադարանային ցանցի կենտրոնացված կառավարման սկզբունքներին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև գրադարանային գործի զարգացման փուլերը ՍՍՀՄ-ում՝ ընդգծելով պետական վերահսկողության և միասնական ստանդարտների ներդրման նշանակությունը։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է գրադարանագիտության պատմության, մշակութային քաղաքականության և տեղեկատվական համակարգերի ուսումնասիրության համար և օգտակար է գրադարանավարների, մշակութային ոլորտի մասնագետների և հետազոտողների համար։