Պայման արտահայտող կառույցների իմաստագործառական առանձնահատկությունները ժամանակակից անգլերենում

Медицина

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բնակչության ստոմատոլոգիական վիճակի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ նույնականացման նպատակով, դիտարկելով ատամնաբուժական տվյալների կիրառումը դատաբժշկական և անձի նույնականացման գործընթացներում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են ատամնաշարի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ատամների մորֆոլոգիական և պաթոլոգիական փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց կայունությունը ժամանակի ընթացքում, ինչը հնարավորություն է տալիս օգտագործել դրանք որպես վստահելի կենսաբանական նույնականացման գործիք։ Հեղինակը վերլուծում է ստոմատոլոգիական տվյալների հավաքագրման, համակարգման և համեմատական գնահատման մեթոդները, ինչպես նաև դրանց կիրառությունը քրեագիտական փորձաքննություններում, զանգվածային աղետների հետևանքով զոհերի նույնականացման և անհայտ անձանց բացահայտման գործընթացներում։ Գրքում քննարկվում են նաև միջազգային փորձը, դատաբժշկական ստոմատոլոգիայի զարգացման միտումները և Հայաստանի բնակչության առանձնահատկությունները այդ համատեքստում։ Աշխատությունը համադրում է կլինիկական, անտրոպոլոգիական և իրավական մոտեցումները՝ առաջարկելով գործնական լուծումներ նույնականացման համակարգերի կատարելագործման համար։ Գիրքը նախատեսված է ստոմատոլոգների, դատաբժիշկների, քրեագետների, անտրոպոլոգների, գիտահետազոտողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նախատեսված է ազգային պատմության ուսուցման և պատմական գիտելիքների համակարգված ներկայացման համար։ Ազգային պատմության դասագրքերը կարևոր դեր են ունեցել ժողովրդի անցյալի մասին գիտելիքների փոխանցման, պատմական հիշողության պահպանման և ազգային ինքնագիտակցության զարգացման գործում։ Այսպիսի ուսումնական ձեռնարկներում պատմական նյութը սովորաբար շարադրվում է հաջորդական կառուցվածքով՝ հնարավորություն տալով սովորողներին ծանոթանալու պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններին, կարևոր իրադարձություններին, հասարակական փոփոխություններին և մշակութային ժառանգությանը։ Պատմության դասավանդումը նպաստում է ոչ միայն փաստերի յուրացմանը, այլև իրադարձությունների պատճառների ու հետևանքների ըմբռնմանը, ժամանակագրական մտածողության զարգացմանը և անցյալի վերաբերյալ գիտակցված պատկերացումների ձևավորմանը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայոց պատմության ուսուցման ավանդույթների, պատմագիտական գիտելիքների տարածման և տասնիններորդ դարի հայկական կրթական միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմական դասագրքերի կառուցվածքի, կրթական մեթոդների և ազգային պատմության ներկայացման եղանակների համեմատական քննության համար։ Հրատարակությունը նաև արժեքավոր նյութ է դպրոցական կրթության պատմությամբ և հայ հասարակության մեջ պատմական գիտելիքի փոխանցման ձևերով զբաղվող հետազոտողների համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու պատմության դասավանդման տեղն ու նշանակությունը ժամանակաշրջանի կրթական մշակույթում։

История

Աշխատությունը նվիրված է 1991–2010 թվականներին Չինաստանի արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունների և անկախ Հայաստանի հետ ձևավորված միջպետական հարաբերությունների զարգացման ուսումնասիրությանը։ Քննության կենտրոնում են հետսառըպատերազմյան միջազգային համակարգում Չինաստանի արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների փոփոխությունները, բազմակողմ դիվանագիտության զարգացումը, տնտեսական համագործակցության ընդլայնումը և տարբեր տարածաշրջաններում քաղաքական ու տնտեսական կապերի ամրապնդման միտումները։ Հայաստանի անկախացումից հետո երկու երկրների հարաբերությունները ձևավորվեցին նոր միջպետական հիմքի վրա․ Չինաստանը ճանաչեց Հայաստանի անկախությունը, իսկ դիվանագիտական հարաբերությունները պաշտոնապես հաստատվեցին 1992 թվականի ապրիլի 6-ին։ Նույն թվականի հուլիսին Երևանում բացվեց Չինաստանի դեսպանությունը, իսկ 1996 թվականին Պեկինում՝ Հայաստանի դեսպանությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել երկկողմ քաղաքական երկխոսության ձևավորումը, բարձրաստիճան փոխայցելությունները, պայմանագրաիրավական հիմքի զարգացումը և միջազգային կազմակերպությունների շրջանակում փոխգործակցության առանձնահատկությունները։ 1992 թվականին կողմերը ստորագրեցին մի շարք փաստաթղթեր, որոնք վերաբերում էին ներդրումների խրախուսմանն ու պաշտպանությանը, գիտատեխնիկական, մշակութային, կրթական, առողջապահական և այլ ոլորտների համագործակցությանը, իսկ 1996 թվականի համատեղ փաստաթղթով ամրագրվեցին բարեկամական հարաբերությունների զարգացման հիմնական սկզբունքները։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել տնտեսական հարաբերություններին՝ ուսումնասիրելով առևտրի, ներդրումների և գործարար կապերի ընդլայնման հնարավորությունները և դրանց նշանակությունը երկու երկրների համագործակցության ընդհանուր համակարգում։ 2004 թվականի համատեղ հայտարարությունում կողմերը տնտեսական և առևտրային համագործակցությունը բնութագրում էին որպես երկկողմ հարաբերությունների կարևոր բաղադրիչ և արձանագրում էին քաղաքական, տնտեսական, գիտատեխնիկական, մշակութային ու կրթական ոլորտներում նախորդ տարիների համագործակցության զարգացումը։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել Հարավային Կովկասի տեղը Չինաստանի արտաքին քաղաքականության մեջ և Հայաստանի հետ հարաբերությունների զարգացումը տարածաշրջանային ավելի լայն գործընթացների համատեքստում։ Միաժամանակ հնարավոր է դիտարկել մշակութային, կրթական և գիտական կապերը՝ որպես քաղաքական ու տնտեսական հարաբերությունները լրացնող գործոններ։ Ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես սկզբնական դիվանագիտական հարաբերություններից աստիճանաբար ձևավորվեց բազմաոլորտ համագործակցության ինստիտուցիոնալ հիմք։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միջազգային հարաբերությունների պատմության, արտաքին քաղաքականության վերլուծության և տարածաշրջանագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Չինաստանի արտաքին քաղաքականության առանձնահատկությունների և հայ-չինական միջպետական կապերի ձևավորման ու զարգացման փոխկապակցված պատկերը 1991–2010 թվականներին։

Медицина

Բժշկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ոչ թոքային հիվանդություններով պացիենտների վիրահատական միջամտությունների ընթացքում կանխարգելիչ բրոնխոսկոպիայի կիրառման հնարավորությունների և կլինիկական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում շնչուղիների վիճակի գնահատման, վիրահատության ընթացքում առաջացող շնչառական բարդությունների կանխարգելման և բրոնխային համակարգի վերահսկման հիմնական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բրոնխոսկոպիկ հետազոտության իրականացման ցուցումներին, դրա տեղին վիրահատական և անեսթեզիոլոգիական գործընթացում, ինչպես նաև տարբեր կլինիկական իրավիճակներում կիրառման նպատակահարմարությանը։ Վերլուծվում են շնչուղիների անցանելիության պահպանման, բրոնխային արտազատուկների հեռացման և հետվիրահատական շնչառական բարդությունների ռիսկի նվազեցման հետ կապված հարցերը։ Քննարկվում են նաև կանխարգելիչ միջամտության արդյունավետության գնահատման չափանիշները, պացիենտների ընտրության սկզբունքները և կլինիկական հսկողության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու բրոնխոսկոպիայի դերը ոչ թոքային վիրահատությունների ժամանակ շնչառական համակարգի բարդությունների կանխարգելման համալիր միջոցառումներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անեսթեզիոլոգների, վիրաբույժների, թոքաբանների և էնդոսկոպիկ ախտորոշման ոլորտի մասնագետների համար։

Религия

Այս աշխատությունը նվիրված է Ռուսական կայսրության տարածքում բնակվող հայության կրոնական և կրթական դրության քննարկմանը՝ անդրադառնալով ազգային հոգևոր կյանքի, եկեղեցական կազմակերպման, կրթական հաստատությունների և հայ համայնքների հասարակական զարգացման հետ կապված հարցերին։ Երկում դիտարկվում են կրոնի ու կրթության նշանակությունը հայ ժողովրդի ինքնության պահպանման, ազգային գիտակցության ամրապնդման և մշակութային ժառանգության փոխանցման գործում։ Հայ եկեղեցին պատմականորեն կարևոր դեր է ունեցել համայնքային կյանքի կազմակերպման, հոգևոր արժեքների պահպանման, գրագիտության տարածման և կրթական նախաձեռնությունների զարգացման մեջ։ Այդ պատճառով հայության կրոնական ու կրթական վիճակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն հոգևոր կյանքի առանձնահատկությունները, այլև կրթության, լեզվի, ազգային սովորույթների և հասարակական ինքնակազմակերպման փոխկապակցվածությունը։ Ռուսական կայսրության հայ համայնքների կյանքը ձևավորվել է քաղաքական, վարչական և սոցիալական տարբեր պայմանների ազդեցությամբ, որոնք իրենց հետքն են թողել եկեղեցական կառույցների գործունեության, դպրոցների կազմակերպման և ազգային կրթության զարգացման վրա։ Կրթությունը հայ հասարակության համար եղել է գիտելիքի փոխանցման միջոցից ավելին․ այն նպաստել է մայրենի լեզվի պահպանմանը, պատմական հիշողության շարունակականությանը, ազգային գրականության տարածմանը և նոր սերունդների հասարակական ու մտավոր ձևավորմանը։ Կրոնական հաստատություններն ու դպրոցները հաճախ փոխլրացրել են միմյանց՝ միաժամանակ կատարելով հոգևոր, կրթական և համայնքային գործառույթներ։ Այս համատեքստում կրոնական և կրթական կյանքի վիճակի քննարկումը առնչվում է նաև այն հարցին, թե ինչպես կարող են ազգային հաստատությունները պահպանել իրենց ավանդույթները՝ արձագանքելով ժամանակի փոփոխվող պահանջներին։ Աշխատության թեմատիկան կարևոր է հայ հասարակական մտքի պատմության տեսանկյունից, քանի որ 19-րդ դարի ընթացքում հայ մտավորականների և հասարակական գործիչների ուշադրության կենտրոնում էին ազգային կրթության բարելավումը, դպրոցական համակարգի զարգացումը, հոգևոր կյանքի կազմակերպումը և համայնքների առաջընթացը։ Նման հարցադրումները նպաստել են կրթության նպատակների, եկեղեցու հասարակական դերի և ազգային կյանքի կազմակերպման շուրջ քննարկումների ծավալմանը։ Երկը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու կրոնն ու կրթությունը որպես հայության մշակութային շարունակականությունն ապահովող փոխկապակցված ոլորտներ, ինչպես նաև հասկանալու, թե ինչ նշանակություն են ունեցել այդ ոլորտները ազգային ինքնության պահպանման և հասարակական զարգացման համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցու պատմությամբ, հայ կրթական մտքի զարգացմամբ, Ռուսական կայսրության հայ համայնքների պատմությամբ և 19-րդ դարի հայ հասարակական ու կրոնական քննարկումներով զբաղվող ընթերցողների և հետազոտողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Վայոց ձորի մարզի Եղեգնաձորի տարածաշրջանի պայմաններում տեղական և խառնացեղ այծերի մատղաշի մսային մթերատվության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ գնահատելով դրանց արտադրողական հատկանիշները և տնտեսական արդյունավետությունը։ Վերլուծվում են տարբեր ցեղային խմբերի կենդանի զանգվածի աճի տեմպերը, կերակրման պայմանների ազդեցությունը մսային որակի վրա, սպանդային ելքի ցուցանիշները և մսի մորֆոլոգիական ու սննդային հատկանիշները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղական կլիմայական պայմանների, արոտային համակարգի առանձնահատկությունների և կերային բազայի կառուցվածքի ազդեցությանը կենդանիների աճի ու զարգացմաn վրա։ Ուսումնասիրությունը նաև համեմատական վերլուծության միջոցով գնահատում է տեղական և խառնացեղ խմբերի մթերատվության տարբերությունները՝ ընդգծելով առավել արդյունավետ սելեկցիոն մոտեցումները և բուծման ռազմավարությունները։ Աշխատությունը ներկայացնում է գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել այծաբուծության արտադրողականության բարձրացմանը և մսի արտադրության արդյունավետ կազմակերպմանը տարածաշրջանում։