Радиоэкологические исследования системе "атмосферные выпадения - почвы - растения" на территории г. Еревана

Биология

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի շագանակագույն հողերում տարածված միկրոմիցետների բազմազանության ուսումնասիրությանը և դրանց կենսաքիմիական ակտիվության գնահատմանը կոմպոզիտային նյութերի նկատմամբ, որտեղ դիտարկվում է միկրոօրգանիզմների դերը ինչպես հողի էկոլոգիական հավասարակշռության, այնպես էլ տեխնածին նյութերի դեգրադացիայի գործընթացներում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է հողային միկրոֆլորայի կազմը, միկրոմիցետների տեսակային բազմազանությունը և դրանց տարածվածության կախվածությունը հողի խոնավությունից, pH-ից, օրգանական նյութերի պարունակությունից և կլիմայական պայմաններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ֆերմենտային համակարգերին, որոնք ապահովում են օրգանական և պոլիմերային կառուցվածքների քայքայումը, ներառյալ ցելյուլազային, պրոտեազային և լիպազային ակտիվությունը, որոնք կարող են ազդել կոմպոզիտային նյութերի մեխանիկական հատկությունների վրա։ Աշխատությունը նաև վերլուծում է միկրոմիցետների կողմից առաջացվող կենսաքայքայման գործընթացները տարբեր տեսակի կոմպոզիտներում՝ ընդգծելով դրանց դիմադրողականության տարբեր մակարդակները և նյութերի ծառայության ժամկետի վրա ունեցած ազդեցությունը։ Ներկայացվում են փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ, որոնք ցույց են տալիս, որ որոշ հողային միկրոմիցետներ ունակ են զգալիորեն արագացնել պոլիմերային մատրիցաների քայքայումը՝ ստեղծելով տեխնոլոգիական և ինժեներական նշանակության խնդիրներ։ Միաժամանակ ընդգծվում է նաև այդ միկրոօրգանիզմների պոտենցիալ կիրառությունը կենսաքայքայվող նյութերի մշակման և էկոլոգիապես կայուն տեխնոլոգիաների զարգացման ոլորտներում։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Պերճ Զեյթունցյանի գեղարվեստական արձակում շարահյուսական կապակցման միջոցների ուսումնասիրությանը և դրանց ոճական նշանակության բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական միջոցներն են, որոնց շնորհիվ ձևավորվում է նախադասությունների, նախադասությունների բաղադրիչների և ամբողջական խոսքային հատվածների միջև իմաստային ու կառուցվածքային կապը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել կապակցման տարբեր եղանակներ, շաղկապների և շաղկապական բառերի կիրառությունը, կրկնությունը, զուգահեռ կառուցվածքները, բառային կրկնություններն ու փոխարինումները, շարահյուսական զուգահեռությունները, բացթողումները և այլ միջոցներ, որոնք ապահովում են խոսքի ամբողջականությունը, հաջորդականությունն ու տրամաբանական զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այդ միջոցների ոճական արժեքին, քանի որ հեղինակի արձակում շարահյուսական կառուցվածքը հաճախ ոչ միայն կապակցում է մտքերը, այլև նպաստում է խոսքի ռիթմի, հուզական լարվածության, շեշտադրումների և կերպարների հոգեբանական վիճակների արտահայտմանը։ Վերլուծության միջոցով բացահայտվում է, թե ինչպես են շարահյուսական տարբեր կառուցվածքները պայմանավորում պատմողական խոսքի դինամիկան, երկխոսությունների բնականությունը, հեղինակային խոսքի առանձնահատկությունները և ստեղծագործությունների ընդհանուր արտահայտչականությունը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ լեզվական կապակցման միջոցները դիտարկվում են դրանց գործառական կիրառության մեջ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է նույն շարահյուսական երևույթը տարբեր համատեքստերում ձեռք բերել տարբեր ոճական նշանակություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հայոց լեզվի և գրականության մասնագետներին, ոճաբանությամբ ու շարահյուսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և Պերճ Զեյթունցյանի ստեղծագործության լեզվական առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Религия

Աշխատությունը վարքագրական բնույթի պատմակրոնական երկ է՝ նվիրված հայ քրիստոնեական ավանդության կարևոր սրբերից մեկի՝ Սուրբ Գրիգորի կյանքին, գործունեությանը և հոգևոր ժառանգությանը։ Շարադրանքում ներկայացվում են սրբի կենսագրության հիմնական դրվագները, քրիստոնեական հավատքի տարածմանն ուղղված գործունեությունը, կրոնական փորձությունները և եկեղեցական ավանդության մեջ նրա կերպարի ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քրիստոնեության հաստատման գործընթացին, քարոզչական գործունեությանը, հավատքի պաշտպանության գաղափարին և հոգևոր առաջնորդի դերին հասարակության կրոնական վերափոխման պայմաններում։ Վարքագրությանը բնորոշ ձևով պատմական տեղեկությունները համադրվում են կրոնական ավանդությունների, բարոյական մեկնաբանությունների և սրբի առաքինությունները ներկայացնող պատմությունների հետ։ Երկում կարևորվում են հավատարմության, նվիրվածության, համբերության, հոգևոր տոկունության և քրիստոնեական ծառայության գաղափարները։ Միաժամանակ աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում որպես հայկական քրիստոնեական պատմության և դրա՝ այլալեզու գրական միջավայրերում ներկայացման ուսումնասիրության աղբյուր։ Լատիներեն շարադրանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու հայկական սրբերի վարքերի տարածումը եվրոպական գիտական և եկեղեցական գրականության շրջանակներում, ինչպես նաև ուսումնասիրելու հայկական և արևմտյան քրիստոնեական ավանդույթների մշակութային փոխառնչությունները։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից այն կարող է կիրառվել տարբեր ձեռագրային և տպագիր տարբերակների, թարգմանությունների ու խմբագրությունների համեմատական ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը արժեքավոր նյութ է հայագիտության, եկեղեցու պատմության, քրիստոնեական վարքագրության, կրոնագիտության, աղբյուրագիտության և միջնադարյան մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Экономика

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է առևտրային բանկերի գործունեության տնտեսական կարգավորման ժամանակակից հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի օրինակով։ Աշխատության կենտրոնում բանկային գործունեության կարգավորման անհրաժեշտության տեսական և գործնական հիմնավորումն է, տնտեսական նորմատիվների կիրառման առանձնահատկությունները, բանկային համակարգի ֆինանսական կայունության ապահովման խնդիրները և կարգավորման մեխանիզմների կատարելագործման հնարավորությունները։ Թեման կարևոր է այն պատճառով, որ առևտրային բանկերը ֆինանսական համակարգի առանցքային օղակներից են․ դրանք ներգրավում են խնայողություններ, իրականացնում վարկավորում, ապահովում վճարահաշվարկային շրջանառություն և մասնակցում տնտեսության մեջ ֆինանսական ռեսուրսների վերաբաշխմանը։ Միաժամանակ բանկային գործունեությունը կապված է վարկային, իրացվելիության, շուկայական, արժութային և այլ ռիսկերի հետ, ուստի բանկերի ազատ տնտեսական գործունեությունը պետք է համակցվի արդյունավետ պետական կարգավորման և վերահսկողության համակարգի հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը բանկային կարգավորման տնտեսական անհրաժեշտության բացահայտումն է։ Բանկային ոլորտի առանձնահատկությունն այն է, որ առանձին բանկի ֆինանսական խնդիրները որոշ դեպքերում կարող են անդրադառնալ ոչ միայն տվյալ հաստատության սեփականատերերի և հաճախորդների, այլև ամբողջ ֆինանսական համակարգի կայունության վրա։ Այդ պատճառով կարգավորման հիմնական նպատակներից են բանկերի ֆինանսական կայունության պահպանումը, ավանդատուների և այլ շահառուների շահերի պաշտպանությունը, չափազանց մեծ ռիսկերի սահմանափակումը և ֆինանսական միջնորդության շարունակականության ապահովումը։ ՀՀ օրենսդրությամբ բանկային համակարգը ներառում է Կենտրոնական բանկը և Հայաստանի տարածքում գործող բանկերը, իսկ բանկերի գործունեությունը կարգավորվում է օրենքներով և Կենտրոնական բանկի նորմատիվ ակտերով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ Կենտրոնական բանկի դերին։ Կենտրոնական բանկը բանկային համակարգի կարգավորման և վերահսկողության առանցքային հաստատությունն է, որի միջոցով սահմանվում են բանկերի գործունեության նկատմամբ կիրառվող պահանջները, տնտեսական նորմատիվները և ֆինանսական կայունության ապահովման մեխանիզմները։ Բանկերի նկատմամբ տնտեսական կարգավորումը միտված է այնպիսի սահմանափակումների և չափանիշների ձևավորմանը, որոնք թույլ են տալիս վերահսկել ռիսկերի մակարդակը՝ միաժամանակ չխոչընդոտելով բանկերի բնականոն ֆինանսական գործունեությանը։ ՀՀ գործող օրենսդրությունը նախատեսում է բանկային գործունեության հիմնական տնտեսական նորմատիվների սահմանման հնարավորություն՝ ֆինանսական կայունության ապահովման նպատակով։ Դրանց թվում են, մասնավորապես, բանկի կանոնադրական հիմնադրամի և ընդհանուր կապիտալի նվազագույն չափերին վերաբերող պահանջները։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել կապիտալի բավարարության ուսումնասիրությունը։ Բանկի կապիտալը ծառայում է որպես ֆինանսական անվտանգության կարևոր բուֆեր՝ հնարավորություն տալով կլանել որոշակի կորուստներ և շարունակել գործունեությունը նույնիսկ անբարենպաստ պայմաններում։ Հետևաբար կարգավորող մարմնի կողմից կապիտալի նկատմամբ պահանջների սահմանումը բանկային վերահսկողության հիմնարար գործիքներից է։ Միաժամանակ չափազանց խիստ կապիտալային պահանջները կարող են սահմանափակել վարկավորման և ֆինանսական միջնորդության ընդլայնումը, ուստի կարգավորման խնդիրներից մեկը կայունության և տնտեսական արդյունավետության միջև հավասարակշռության պահպանումն է։ Մյուս կարևոր ուղղությունը իրացվելիության կարգավորումն է։ Բանկերը իրենց պարտավորությունների զգալի մասը պետք է կարողանան կատարել ժամանակին, իսկ դրա համար անհրաժեշտ է ունենալ բավարար իրացվելի ակտիվներ և արդյունավետ կառավարել դրամական հոսքերը։ Իրացվելիության անբավարար մակարդակը կարող է հանգեցնել վճարունակության խնդիրների, նույնիսկ այն դեպքում, երբ բանկն ընդհանուր առմամբ ունի բավարար ակտիվներ։ Այդ պատճառով տնտեսական կարգավորումը ներառում է նաև բանկերի իրացվելիության ռիսկերի վերահսկման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել վարկային ռիսկի կառավարումը։ Քանի որ վարկավորումը առևտրային բանկերի գործունեության հիմնական ուղղություններից է, վարկային պորտֆելի որակը անմիջականորեն ազդում է բանկի ֆինանսական արդյունքների և կայունության վրա։ Վարկառուների նկատմամբ ռիսկի գնահատումը, խոշոր վարկային դիրքերի սահմանափակումը, հնարավոր կորուստների ծածկման մեխանիզմները և խնդրահարույց վարկերի վերահսկողությունը տնտեսական կարգավորման կարևոր բաղադրիչներ են։ ՀՀ բանկային համակարգի վերաբերյալ նախորդ հետազոտություններում նույնպես առանձնացվել է տնտեսական նորմատիվների գնահատման և դրանց կատարելագործման խնդիրը՝ որպես բանկային համակարգի ֆինանսատնտեսական կառավարման կարևոր ուղղություն։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տնտեսական կարգավորման միջազգային փորձին և դրա կիրառելիությանը Հայաստանի պայմաններում։ Բանկային վերահսկողության միջազգային մոտեցումները ձգտում են միավորել կապիտալի, ռիսկերի կառավարման, իրացվելիության, կորպորատիվ կառավարման և վերահսկողական գործընթացների պահանջները։ Հայաստանի նման փոքր և բաց տնտեսության համար հատկապես կարևոր է հաշվի առնել արտաքին տնտեսական ցնցումների, փոխարժեքների փոփոխության, միջազգային ֆինանսական շուկաների և ներքին տնտեսության ցիկլային տատանումների ազդեցությունը բանկային համակարգի վրա։ Հետևաբար կարգավորման համակարգը պետք է կարողանա արձագանքել ինչպես առանձին բանկերի խնդիրներին, այնպես էլ համակարգային ռիսկերին։ Կարևոր հիմնախնդիր է նաև կարգավորման արդյունավետության և բանկերի մրցակցային գործունեության հարաբերակցությունը։ Բանկային կարգավորումը չպետք է վերածվի այնպիսի վարչական սահմանափակումների համակարգի, որը կխոչընդոտի նորարարությանը, մրցակցությանը և վարկային ռեսուրսների հասանելիությանը։ Մյուս կողմից՝ չափազանց թույլ վերահսկողությունը կարող է մեծացնել ֆինանսական անկայունության և չափից ավելի ռիսկային վարքագծի հավանականությունը։ Հետևաբար ուսումնասիրության առանցքային հարցերից մեկը կարգավորման այնպիսի մոդելի ձևավորումն է, որը միաժամանակ կապահովի կայունություն, մրցակցություն և ֆինանսական միջնորդության արդյունավետություն։ Թեմայի ժամանակակից նշանակությունը պայմանավորված է նաև բանկային ոլորտի տեխնոլոգիական փոփոխություններով։ Թվային բանկային ծառայությունների, հեռավար սպասարկման, նոր վճարային գործիքների և ֆինանսական տեխնոլոգիաների տարածումը փոխում է բանկերի գործունեության բնույթը և առաջացնում կարգավորման նոր խնդիրներ։ Դրանց շարքում են գործառնական և կիբեռռիսկերը, տվյալների պաշտպանությունը, թվային ծառայությունների անվտանգությունը և նոր ֆինանսական ծառայությունների նկատմամբ վերահսկողության անհրաժեշտությունը։ Այսպիսով, տնտեսական կարգավորումը պետք է մշտապես զարգանա բանկային գործունեության նոր ձևերին համապատասխան։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Հայաստանի Հանրապետության օրինակով դիտարկում է առևտրային բանկերի տնտեսական կարգավորումը որպես ֆինանսական կայունության, տնտեսական աճի և արդյունավետ ֆինանսական միջնորդության միջև հավասարակշռություն ապահովող համակարգ։ Այն ընդգրկում է բանկային տնտեսական նորմատիվները, կապիտալի և իրացվելիության կառավարումը, վարկային ռիսկերի սահմանափակումը, պետական վերահսկողությունը, միջազգային կարգավորման սկզբունքները և կարգավորման կատարելագործման հնարավորությունները։ Թեման կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, բանկային ոլորտի մասնագետներին, կարգավորող մարմինների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ֆինանսատնտեսական մասնագիտություններ ուսումնասիրող ուսանողներին։

Другие предметы

Արժեթղթերի ընթացիկ և ապագա արժեքների գնահատման մեթոդները ֆինանսական վերլուծության կարևոր գործիքներ են, որոնք օգտագործվում են բաժնետոմսերի, պարտատոմսերի և այլ ֆինանսական գործիքների իրական արժեքը որոշելու համար՝ ներդրումային որոշումներ կայացնելու նպատակով։ Ապագա արժեքի գնահատումը հիմնված է այն սկզբունքի վրա, որ ներկայում ներդրված գումարը ժամանակի ընթացքում աճում է տոկոսների կամ եկամտաբերության հաշվին, և այն հաշվարկվում է բարդ տոկոսադրույքի միջոցով, որտեղ հաշվի են առնվում տոկոսադրույքը, ժամանակահատվածը և կապիտալի աճի մեխանիզմը, ինչը թույլ է տալիս կանխատեսել ներդրման արժեքը որոշակի ապագա պահին։ Ընթացիկ արժեքի գնահատումը (դիսկոնտավորում) հակառակ գործընթացն է, որի ընթացքում ապագա դրամական հոսքերը բերվում են ներկա արժեքի՝ կիրառելով դիսկոնտավորման տոկոսադրույք, որը արտացոլում է ժամանակի արժեքը և ռիսկի մակարդակը, և այս մեթոդը հատկապես կարևոր է պարտատոմսերի և երկարաժամկետ ներդրումային նախագծերի գնահատման համար։ Արժեթղթերի գնահատման հիմնական մեթոդներից են դիսկոնտավորված դրամական հոսքերի մեթոդը (DCF), որը հաշվի է առնում բոլոր ապագա եկամուտները և դրանք բերում է ներկա արժեքի, դիվիդենտների դիսկոնտավորման մոդելը բաժնետոմսերի համար, ինչպես նաև պարտատոմսերի եկամտաբերության հաշվարկը մինչև մարման ժամկետ (yield to maturity), որը թույլ է տալիս գնահատել ներդրման ընդհանուր շահութաբերությունը։ Բացի այդ, կիրառվում են նաև շուկայական համեմատական մեթոդներ, որտեղ արժեթղթերի արժեքը համեմատվում է նմանատիպ ընկերությունների կամ ֆինանսական գործիքների հետ։ Այս մեթոդների համադրությունը հնարավորություն է տալիս ներդրողներին ավելի ճշգրիտ գնահատել ռիսկը և եկամտաբերությունը, կայացնել հիմնավորված ներդրումային որոշումներ և արդյունավետ կառավարել ֆինանսական պորտֆելը։

Технология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է էլեկտրադինամիկայի մի շարք գծային և ոչ գծային խնդիրների տեսական ու մաթեմատիկական լուծմանը՝ նպատակ ունենալով մշակել և ուսումնասիրել այնպիսի մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս նկարագրել էլեկտրամագնիսական դաշտերի տարածումը, փոխազդեցությունը և փոփոխությունը տարբեր ֆիզիկական պայմաններում։ Հետազոտության հիմքում Մաքսվելի հավասարումների համակարգն է և դրանից բխող դաշտային խնդիրները, որոնք տարբեր նյութական միջավայրերում կարող են ստանալ ինչպես գծային, այնպես էլ ոչ գծային բնույթ։ Գծային խնդիրների դեպքում նյութի արձագանքը էլեկտրամագնիսական դաշտին ենթադրվում է համեմատաբար պարզ և համաչափ, ինչը հնարավորություն է տալիս կիրառել սուպերպոզիցիայի սկզբունքը և ստանալ դաշտերի վերլուծական կամ թվային լուծումներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի բաշխումները, ալիքների տարածումը, սահմանային պայմանները, ճառագայթման և անդրադարձման երևույթները, ինչպես նաև տարբեր երկրաչափություններ և նյութական միջավայրեր նկարագրող խնդիրներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ոչ գծային էլեկտրադինամիկայի խնդիրների ուսումնասիրությունը, որտեղ նյութի էլեկտրամագնիսական արձագանքը կախված է դաշտի ինտենսիվությունից կամ այլ պարամետրերից։ Այդ դեպքում Մաքսվելի հավասարումների լուծումը դառնում է ավելի բարդ, քանի որ դաշտի տարբեր բաղադրիչները կարող են փոխազդել միմյանց հետ և առաջացնել նոր հաճախականություններ, հարմոնիկներ կամ այլ ոչ գծային էֆեկտներ։ Նման երևույթների ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես ուժեղ էլեկտրամագնիսական դաշտերի, ոչ գծային օպտիկայի և հատուկ նյութական միջավայրերի հետազոտության համար։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է մաթեմատիկական մեթոդների ընտրությունը՝ կախված կոնկրետ խնդրի կառուցվածքից։ Կարող են կիրառվել դիֆերենցիալ հավասարումների լուծման վերլուծական մեթոդներ, տարանջատման մեթոդներ, ինտեգրալ հավասարումների մոտեցումներ, մոտավոր մեթոդներ և թվային հաշվարկներ։ Ոչ գծային խնդիրների դեպքում կարող են օգտագործվել նաև հաջորդական մոտարկումների, պերտուրբացիոն և թվային իտերացիոն մեթոդներ, որոնց միջոցով հնարավոր է ստանալ մոտավոր լուծումներ այն դեպքերում, երբ փակ տեսքով լուծումը հնարավոր չէ։ Հետազոտության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունի սահմանային և սկզբնական պայմանների ճիշտ ձևակերպումը։ Էլեկտրադինամիկական համակարգերի վարքը կարող է զգալիորեն փոխվել՝ կախված հաղորդիչների, դիէլեկտրիկների, մագնիսական նյութերի կամ այլ միջավայրերի հատկություններից։ Այդ պատճառով տարբեր սահմանային պայմանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել էլեկտրամագնիսական դաշտերի վարքը ինչպես սահմանափակ, այնպես էլ անսահմանափակ տարածություններում։ Աշխատության արդյունքների ստուգման համար կարող է իրականացվել ստացված լուծումների համեմատություն հայտնի հատուկ դեպքերի, մոտավոր լուծումների կամ թվային մոդելավորման արդյունքների հետ։ Այսպիսի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել կիրառված մեթոդների ճշգրտությունը և որոշել դրանց կիրառելիության սահմանները։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել այն պայմանները, որոնց դեպքում գծային մոդելը դադարում է բավարար լինել և անհրաժեշտություն է առաջանում հաշվի առնել ոչ գծային ազդեցությունները։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է տարբեր տիպի էլեկտրադինամիկական խնդիրների համար միասնական մաթեմատիկական մոտեցումների մշակմամբ և դրանց լուծումների հատկությունների ուսումնասիրությամբ։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառելի լինել էլեկտրամագնիսական ալիքների տարածման, ալեհավաքների և ճառագայթող համակարգերի, միկրոալիքային սարքերի, օպտիկական համակարգերի, էլեկտրամագնիսական համատեղելիության և այլ հարակից խնդիրների ուսումնասիրության ժամանակ։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ֆիզիկոսներին, կիրառական մաթեմատիկոսներին, էլեկտրատեխնիկայի մասնագետներին և էլեկտրամագնիսական դաշտերի մոդելավորմամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է տեսական էլեկտրադինամիկան և մաթեմատիկական ֆիզիկան՝ գծային ու ոչ գծային դաշտային խնդիրների լուծման, դրանց մաթեմատիկական հատկությունների բացահայտման և ստացված արդյունքների ֆիզիկական մեկնաբանության նպատակով։