Րաֆֆի Ոսկե աքաղաղ

Религия

Այս աշխատանքը նվիրված է շարականի՝ որպես հայ միջնադարյան հոգևոր երաժշտության և բանաստեղծական ժանրի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրա ձևավորման պատմական արմատները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և գեղարվեստական-աստվածաբանական բովանդակությունը։ Շարականը ներկայացվում է որպես հայ եկեղեցական երգարվեստի կարևոր բաղադրիչ, որը զարգացել է վաղ քրիստոնեական շրջանից սկսած և իր բարձրակետին է հասել միջնադարում՝ հատկապես Ներսես Շնորհալու և այլ հոգևոր հեղինակների ստեղծագործական գործունեության շնորհիվ։ Հեղինակը վերլուծում է շարականի երաժշտական կառուցվածքը՝ մեղեդիական ձևերը, ռիթմիկ առանձնահատկությունները և կատարողական ավանդույթները, որոնք փոխանցվել են բանավոր և գրավոր ձևերով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեքստային բովանդակությանը՝ աստվածաբանական գաղափարների, հոգևոր խորհրդածությունների և սրբերի կյանքի փառաբանման թեմաներին, որոնք արտահայտվում են բարձր գեղարվեստական լեզվով։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է շարականի դերը հայ մշակութային ինքնության պահպանման, եկեղեցական ծեսերի ձևավորման և ազգային երաժշտական մտածողության զարգացման գործում։ Ներկայացվում է նրա կապը հայ հոգևոր դպրոցի, ձեռագիր ավանդույթի և երաժշտական նոտագրության համակարգերի հետ։ Շեշտվում է, որ շարականը ոչ միայն կրոնական երգատեսակ է, այլև հայ միջնադարյան արվեստի և հոգևոր մտածողության ամբողջական արտահայտություն, որը կարևոր տեղ ունի համաշխարհային հոգևոր երաժշտության ժառանգության մեջ։

Технология

Այս աշխատությունը նվիրված է սպեկտրային վերլուծության համար նախատեսված կիսահաղորդչային ֆոտոդետեկտորի մշակմանը՝ ընդգրկելով սարքի աշխատանքի ֆիզիկական սկզբունքները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները, նյութերի ընտրությունը և տեխնիկական բնութագրերի օպտիմալացման խնդիրները։ Հետազոտության հիմքում լույսի կամ այլ էլեկտրամագնիսական ճառագայթման ազդեցությամբ կիսահաղորդչային նյութում առաջացող ֆոտոէլեկտրական երևույթների օգտագործումն է՝ ճառագայթման ինտենսիվությունն ու սպեկտրային բաղադրությունը էլեկտրական ազդանշանի վերածելու նպատակով։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել ֆոտոդետեկտորի զգայունությունը, սպեկտրային արձագանքը, մութ հոսանքը, աղմուկի մակարդակը, արձագանքման արագությունը, դինամիկ տիրույթը և հայտնաբերման շեմը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կիսահաղորդչային նյութի և կառուցվածքի ընտրությանը, քանի որ դրանց ֆիզիկական հատկությունները որոշում են այն ալիքային երկարությունների միջակայքը, որտեղ սարքը կարող է արդյունավետորեն արձագանքել ճառագայթմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել տարբեր կառուցվածքներ, այդ թվում՝ p-n անցումներով, p-i-n կառուցվածքով կամ այլ ֆոտոզգայուն տարրերով լուծումներ, ինչպես նաև դրանց աշխատանքի վրա ազդող տեխնոլոգիական գործոնները։ Սպեկտրային վերլուծության համար ֆոտոդետեկտորի մշակումը պահանջում է ոչ միայն բարձր զգայունություն, այլև ճշգրիտ և կայուն սպեկտրային արձագանք, որպեսզի տարբեր ալիքային երկարությունների ճառագայթումները հնարավոր լինի հուսալիորեն տարբերակել և քանակապես գնահատել։ Աշխատությունը կարող է ներառել սարքի էլեկտրական և օպտիկական բնութագրերի տեսական հաշվարկներ, համակարգչային մոդելավորում, փորձնական նմուշի պատրաստում և դրա չափագիտական փորձարկումներ։ Կարևոր ուղղություն է նաև ֆոտոդետեկտորի ազդանշանների մշակման համակարգի մշակումը, քանի որ չափման վերջնական ճշգրտությունը կախված է ոչ միայն զգայուն տարրի հատկություններից, այլև ուժեղացման, ֆիլտրման, թվայնացման և տվյալների մշակման մեխանիզմներից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ջերմաստիճանի, արտաքին լուսային միջավայրի և էլեկտրոնային աղմուկի ազդեցությանը՝ սարքի կայունությունն ու չափումների վերարտադրելիությունը բարձրացնելու նպատակով։ Մշակված սարքը կարող է կիրառություն ունենալ սպեկտրոսկոպիայում, օպտիկական չափումներում, նյութերի հետազոտության, շրջակա միջավայրի վերահսկման, արդյունաբերական չափագիտության և այլ ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է ճառագայթման սպեկտրային բաղադրության արագ և զգայուն որոշում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կիսահաղորդչային սարքերի, օպտոէլեկտրոնիկայի, ֆոտոնիկայի, չափագիտության և էլեկտրոնիկայի մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների հետազոտողներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրության հիմնական արժեքը տեսական ֆիզիկական սկզբունքների և ինժեներական նախագծման համադրման մեջ է՝ նպատակ ունենալով ստեղծել սպեկտրային չափումների համար զգայուն, կայուն և տեխնոլոգիապես իրագործելի կիսահաղորդչային ֆոտոդետեկտոր։

Литература

Գիրքը նվիրված է հակաուտոպիայի և առասպելի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը ռուս գրականության զարգացման համատեքստում XX դարի երկրորդ կեսին։ Աշխատության մեջ հակաուտոպիան դիտարկվում է որպես հասարակական և քաղաքական իրականության քննադատական արտացոլման կարևոր գրական ձև, որը թույլ է տալիս հեղինակներին պատկերել ապագայի կամ այլընտրանքային հասարակությունների միջոցով ժամանակակից իրականության հակասություններն ու վտանգները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առասպելական մտածողության և առասպելաբանական կառուցվածքների ներթափանցմանը հակաուտոպիական ստեղծագործությունների պոետիկայի մեջ, ինչպես նաև դրանց միջոցով պատմական փորձի, հասարակական հիշողության և մարդկային վարքագծի խորքային իմաստների բացահայտմանը։ Հեղինակը վերլուծում է ռուս գրականության XX դարի երկրորդ կեսի զարգացման միտումները՝ դիտարկելով գրական գործընթացի վրա հասարակական և գաղափարական փոփոխությունների ազդեցությունը։ Ուսումնասիրվում են հակաուտոպիական տեքստերի ժանրային առանձնահատկությունները, կերպարների կառուցման սկզբունքները, ժամանակի և տարածության կազմակերպումը, խորհրդանիշների ու փոխաբերությունների կիրառությունը, ինչպես նաև առասպելական սյուժեների և մոտիվների վերաիմաստավորման եղանակները։ Գիրքը ցույց է տալիս, որ առասպելը կարող է հակաուտոպիայում հանդես գալ ոչ միայն որպես հին պատմությունների կամ պատկերների օգտագործման միջոց, այլև որպես իրականության կառուցվածքը մեկնաբանող և դրա թաքնված մեխանիզմները բացահայտող գեղարվեստական համակարգ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մարդու և իշխանության փոխհարաբերություններին, անհատի ազատության սահմանափակմանը, զանգվածային գիտակցության ձևավորմանը, սոցիալական վերահսկողությանը և հասարակության ապամարդկայնացման վտանգին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են XX դարի երկրորդ կեսի ռուս գրողները հակաուտոպիական և առասպելական ձևերի միջոցով արձագանքել իրենց ժամանակի պատմական ու հասարակական իրողություններին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռուս գրականության պատմությամբ և տեսությամբ զբաղվող մասնագետներին, գրականագետներին, մշակութաբաններին, փիլիսոփաներին, դասախոսներին, ուսանողներին և հակաուտոպիայի ու առասպելի գեղարվեստական փոխազդեցությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Литература

Գիրքը ներկայացնում է Էրիվանի պետական պալատի գրադարանի գրացուցակը՝ որպես XIX դարի վարչական և մշակութային կյանքի կարևոր մատենագիտական աղբյուր։ Աշխատությունում ամփոփված են գրադարանային ֆոնդի վերաբերյալ տեղեկություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի գրքային հավաքածուների կազմը, թեմատիկ ուղղվածությունը և գիտակրթական նշանակությունը։ Գրացուցակը արժեքավոր նյութ է պատմաբանների, գրադարանագետների և աղբյուրագետների համար, քանի որ արտացոլում է Ռուսական կայսրության կազմում գտնվող Էրիվան քաղաքի պետական հաստատությունների գրքային մշակույթը, վարչական գործունեության տեղեկատվական հիմքերը և ժամանակի մտավոր միջավայրը։ Ներկայացված նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու գրքերի տարածվածությունը, հավաքագրման սկզբունքները, գիտական ու գործնական գրականության առկայությունը, ինչպես նաև տվյալ հաստատության դերը կրթական և մշակութային գործընթացներում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի գրադարանների պատմության, հին գրքային հավաքածուների և տարածաշրջանի մատենագիտական ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագետների, պատմաբանների, մատենագետների, արխիվագետների, հետազոտողների և XIX դարի Երևանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Биология

Այս աշխատությունը նվիրված է բնական միջատների պոպուլյացիաների կենսաբանական հիմքերի ուսումնասիրությանը և դրանց օգտագործման սկզբունքներին արդյունաբերական նպատակներով, ինչպես նաև արհեստական պայմաններում դրանց զանգվածային բազմացման հնարավորություններին՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով կարմիր ներկանյութ ստացող տեսակների կենսացիկլիներին, էկոլոգիական պահանջներին և արտադրական արդյունավետության բարձրացման մեթոդներին։ Որպես օրինակ դիտարկվում է Porphyrophora hamelii-ը, որը բնորոշ է Արարատյան դաշտավայր տարածաշրջանի էկոհամակարգերին և հայտնի է իր արժեքավոր բնական պիգմենտների աղբյուր հանդիսանալու հատկությամբ։ Նյութում վերլուծվում են միջատի զարգացման փուլերը, հյուրընկալ բույսերի հետ փոխկապակցվածությունը, կենսացիկլի սեզոնային առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք ազդում են պոպուլյացիայի թվաքանակի և կենսունակության վրա բնական միջավայրում։ Միաժամանակ քննարկվում են լաբորատոր և արդյունաբերական պայմաններում բուծման տեխնոլոգիաները, ներառյալ սննդային բազայի ընտրությունը, միկրոկլիմայական պայմանների վերահսկումը և հիվանդությունների կանխարգելումը՝ նպատակ ունենալով ապահովել կայուն արտադրական ցիկլ և բարձր որակի հումք ստանալ։ Աշխատությունը համադրում է էկոլոգիական տեսությունները և կիրառական բիոտեխնոլոգիական մոտեցումները՝ բացահայտելով բնական ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման և կենսաբազմազանության պահպանման միջև հավասարակշռության կարևորությունը։

История

Աշխատությունը նվիրված է 1905–1907 թվականներին Հայաստանի տարածքում բանվորական շարժման ձևավորման, զարգացման և քաղաքական դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այդ ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական պայմաններն են, արդյունաբերական կենտրոններում բանվորների աշխատանքի ու կենցաղի առանձնահատկությունները, աշխատավորների սոցիալական խնդիրները և դրանց հիման վրա ձևավորված կազմակերպված բողոքի ու պայքարի տարբեր ձևերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել գործադուլները, ցույցերը, աշխատանքային պայմանների բարելավման պահանջները, աշխատավարձի և աշխատանքային ժամերի խնդիրները, ինչպես նաև բանվորների կազմակերպման ձևերն ու փոխօգնության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1905 թվականի Ռուսական առաջին հեղափոխության ազդեցությանը, որի քաղաքական և սոցիալական ալիքները տարածվեցին նաև Հարավային Կովկասում և նպաստեցին աշխատավորական շարժումների ակտիվացմանը։ Հայաստանի քաղաքներում և արդյունաբերական կենտրոններում բանվորական պայքարը զարգանում էր տեղական սոցիալ-տնտեսական պայմանների, ազգային հարաբերությունների և Ռուսական կայսրության ընդհանուր քաղաքական իրավիճակի ազդեցության ներքո։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև սոցիալիստական և հեղափոխական գաղափարների տարածումը բանվորների շրջանում, քաղաքական կազմակերպությունների գործունեությունը և դրանց կապերը աշխատավորական միջավայրի հետ։ Կարևոր նշանակություն ունի բանվորական շարժման և գյուղացիական կամ այլ հասարակական շարժումների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ 20-րդ դարի սկզբի Հայաստանի հասարակական կյանքում սոցիալական տարբեր խմբերի խնդիրները հաճախ փոխկապակցված էին։ Հետազոտության միջոցով հնարավոր է բացահայտել նաև իշխանությունների և վարչական մարմինների վերաբերմունքը գործադուլների ու քաղաքական ակտիվության նկատմամբ, վերահսկողության և ճնշման կիրառվող մեխանիզմները, ինչպես նաև շարժման կազմակերպիչների ու մասնակիցների նկատմամբ ձեռնարկված միջոցները։ Ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը կարևոր է Հայաստանի սոցիալական պատմության տեսանկյունից, քանի որ 1905–1907 թվականների իրադարձությունները նպաստեցին հասարակական-քաղաքական ակտիվության աճին և աշխատավորների կազմակերպվածության նոր ձևերի առաջացմանը։ Աշխատությունը կարող է հիմնվել մամուլի հրապարակումների, արխիվային փաստաթղթերի, կուսակցական և կազմակերպական նյութերի, հուշագրությունների ու այլ պատմական աղբյուրների վրա՝ հնարավորություն տալով վերականգնել բանվորական շարժման հիմնական փուլերը, մասնակիցների կազմը և պայքարի մեթոդները։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, սոցիալական պատմության մասնագետներին, քաղաքագետներին, հասարակական շարժումների հետազոտողներին, հայագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և Հայաստանի 20-րդ դարի սկզբի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։