Րաֆֆի Ոսկե աքաղաղ

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային երկրներում քաղաքացիական և ժողովրդավարական իշխանության կայացման գործընթացի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Խորհրդային Միության փլուզումից հետո նորանկախ պետություններում քաղաքական համակարգերի վերափոխման, ժողովրդավարական ինստիտուտների ձևավորման և քաղաքացիական հասարակության զարգացման գործընթացներն են։ Ուսումնասիրվում են իշխանության կազմակերպման նոր ձևերի ստեղծումը, սահմանադրական համակարգերի ձևավորումը, բազմակուսակցականության հաստատումը, ընտրական գործընթացների զարգացումը և պետական կառավարման ժողովրդավարացման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտների, քաղաքական մասնակցության, խոսքի և մամուլի ազատության, տեղական ինքնակառավարման, մարդու իրավունքների պաշտպանության և իշխանությունների տարանջատման սկզբունքների զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է համեմատական վերլուծությամբ ուսումնասիրել հետխորհրդային տարբեր երկրների փորձը՝ բացահայտելով ժողովրդավարացման գործընթացների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Կարևորվում են նաև ժողովրդավարական բարեփոխումների վրա ազդող քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային գործոնները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել անցումային շրջանի հիմնական դժվարությունները՝ ինստիտուտների անկայունությունը, քաղաքական էլիտաների վերարտադրությունը, իշխանության կենտրոնացման միտումները, թույլ զարգացած քաղաքացիական հասարակությունը, ընտրական համակարգերի խնդիրները և սոցիալ-տնտեսական անհավասարությունները։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են ժողովրդավարական կառավարման ամրապնդման հնարավորությունները՝ իրավական պետության, անկախ դատական համակարգի, արդյունավետ խորհրդարանական վերահսկողության, ազատ և մրցակցային ընտրությունների ու ակտիվ քաղաքացիական մասնակցության միջոցով։

Agriculture

Աշխատությունը կառուցված է այնպես, որ յուրաքանչյուր հասկացություն ներկայացված է հստակ սահմանմամբ և, անհրաժեշտության դեպքում, լրացվում է գործնական բացատրություններով կամ կիրառման օրինակներով՝ օգնելով ընթերցողին հասկանալ տվյալ տերմինի իրական տնտեսական նշանակությունը գյուղատնտեսական համակարգում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ագրարային տնտեսագիտության բարդ և բազմաշերտ հասկացություններին, որոնք հաճախ օգտագործվում են գիտական հետազոտություններում, ուսումնական գործընթացում և գործնական կառավարման մեջ։ Բառարանում ընդգրկված են նաև ժամանակակից ագրարային տնտեսության համար կարևոր հասկացություններ՝ գյուղատնտեսական շուկաների կառուցվածք, սննդի անվտանգություն, ագրոբիզնես, ներդրումային քաղաքականություն և արտադրական ռիսկերի կառավարում։ Սա թույլ է տալիս աշխատությունը դիտարկել ոչ միայն որպես ուսումնական գործիք, այլ նաև որպես ոլորտի մասնագետների համար կիրառական ձեռնարկ։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագիտության, գյուղատնտեսության, ագրոբիզնեսի, պետական կառավարման և հարակից ոլորտների ուսանողների, դասախոսների և մասնագետների համար՝ որպես հիմնական տեղեկատու աղբյուր ագրարային տնտեսագիտության տերմինաբանության ճիշտ օգտագործման համար։

History

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Երևանի հանրային տարածքների ձևավորման, զարգացման և փոխակերպման գործընթացների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով քաղաքային միջավայրում տեղի ունեցած սոցիալական, մշակութային, պատմական և քաղաքաշինական փոփոխություններին։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես են տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում վերափոխվել քաղաքի հրապարակները, զբոսայգիները, փողոցները և հանրային օգտագործման այլ տարածքները, ինչպես նաև ուսումնասիրում է այդ փոփոխությունների ազդեցությունը քաղաքացիների առօրյա կյանքի, հասարակական փոխհարաբերությունների և քաղաքային ինքնության ձևավորման վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են հանրային տարածքների գործառույթների, խորհրդանշական նշանակության և օգտագործման ձևերի փոփոխությունները՝ դիտարկելով պետական քաղաքականության, տնտեսական գործընթացների, շուկայական հարաբերությունների, մշակութային միտումների և բնակչության սոցիալական վարքագծի փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հետխորհրդային շրջանի վերափոխումներին, որոնց ընթացքում հանրային տարածքները ձեռք են բերել նոր նշանակություններ և կիրառություններ՝ արտացոլելով հասարակական, քաղաքական և մշակութային փոփոխությունները։ Ուսումնասիրությունը հիմնված է ազգագրական դիտարկումների, դաշտային հետազոտությունների, պատմական աղբյուրների և տեսական վերլուծությունների վրա՝ ներկայացնելով Երևանի քաղաքային տարածքների զարգացման բազմաշերտ պատկերը։ Գիրքը նախատեսված է ազգագրության, քաղաքագիտության, քաղաքաշինության, մշակութաբանության և սոցիոլոգիայի մասնագետների, բուհերի ուսանողների, ինչպես նաև բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են Երևանի քաղաքային միջավայրի, հանրային տարածքների և դրանց պատմամշակութային փոխակերպումների ուսումնասիրությամբ։

Culture

Այս հետազոտությունը ուսումնասիրում է հայ ժողովրդական բեմական պարի ձևավորման և զարգացման գործընթացը 20-րդ դարի սկզբներից մինչև 1930-ական թվականները՝ դիտարկելով այն որպես ազգային մշակութային ինքնության պահպանման և նոր գեղարվեստական համակարգի ձևավորման կարևոր դրսևորում։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ այդ ժամանակաշրջանում ժողովրդական պարի ավանդական ձևերը սկսեցին աստիճանաբար տեղափոխվել բեմական միջավայր, որտեղ դրանք ենթարկվեցին մշակման, համակարգման և մասնագիտական բեմադրական վերաիմաստավորման։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային պարային ավանդույթների հավաքագրման և գրանցման գործընթացներին, ինչպես նաև առաջին պարարվեստային խմբերի և նախաձեռնությունների ձևավորմանը, որոնք նպաստեցին բեմական պարի ինստիտուցիոնալացմանը։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև խորհրդային մշակութային քաղաքականության ազդեցությունը, որը մի կողմից խթանում էր ժողովրդական արվեստի զարգացումը, իսկ մյուս կողմից նպաստում էր դրա գաղափարական և գեղարվեստական վերափոխմանը՝ համապատասխանելով նոր սոցիալական պահանջներին։ Միաժամանակ վերլուծվում են պարային շարժումների կառուցվածքային փոփոխությունները, երաժշտական ուղեկցության առանձնահատկությունները և բեմադրական ձևերի զարգացումը, որոնք միասին ձևավորեցին նոր գեղարվեստական ոճ՝ հիմնված ավանդականի և ժամանակակից բեմարվեստի համադրության վրա։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հայ ժողովրդական բեմական պարը այդ շրջանում դարձել է ազգային մշակույթի կարևոր բաղադրիչ՝ միաժամանակ պահպանելով իր ավանդական արմատները և ձեռք բերելով նոր գեղարվեստական արտահայտչականություն։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է ներդրումային ֆոնդերի ակտիվների և պարտավորությունների կառավարման տնտեսագիտամաթեմատիկական մեթոդների ուսումնասիրությանը և դրանց կիրառման հնարավորություններին Հայաստանի Հանրապետության կենսաթոշակային ֆոնդերի գործունեության շրջանակում։ Քննարկվում են ներդրումային պորտֆելների ձևավորման, ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ տեղաբաշխման, եկամտաբերության և ռիսկի հավասարակշռման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաթոշակային ֆոնդերի երկարաժամկետ պարտավորությունների առանձնահատկություններին, դրամական հոսքերի կանխատեսմանը, ներդրումային ռազմավարությունների մշակմանը և ֆինանսական կայունության ապահովման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են ակտիվների և պարտավորությունների համաժամեցման, պորտֆելի օպտիմալացման, ռիսկերի քանակական գնահատման և ներդրումային որոշումների հիմնավորման մաթեմատիկական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում հավանականային մոդելների, տնտեսաչափական վերլուծության, սցենարային կանխատեսումների և օպտիմալացման մեթոդների կիրառությանը ֆինանսական կառավարման գործընթացներում։ Կարևորվում են շուկայական տատանումների, տոկոսադրույքների փոփոխությունների, գնաճի, իրացվելիության և ժողովրդագրական գործոնների ազդեցությունները կենսաթոշակային ֆոնդերի ֆինանսական արդյունքների վրա։ Դիտարկվում են նաև Հայաստանի կուտակային կենսաթոշակային համակարգի առանձնահատկությունները, ֆոնդերի ակտիվների կառավարման կազմակերպական սկզբունքները և ներդրումային գործունեության կարգավորման հետ կապված հիմնախնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր ներդրումային ռազմավարությունների արդյունավետության համեմատական գնահատման, ռիսկերի նվազեցման և երկարաժամկետ ֆինանսական պարտավորությունների կատարման հնարավորությունները։ Աշխատության թեման կարևոր նշանակություն ունի կենսաթոշակային համակարգի կայունության, ֆինանսական շուկաների զարգացման և ներդրումային կառավարման մեթոդների կատարելագործման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, ներդրումային կառավարիչների, ակտուարների, տնտեսագիտամաթեմատիկական մոդելավորման մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Sociology

Գիտական աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից Լիբանանի հայ համայնքի սոցիալական, ժողովրդագրական և մշակութային կյանքի ուսումնասիրությանը՝ կիրառելով էթնոսոցիոլոգիական հետազոտության մեթոդներ։ Այն անդրադառնում է լիբանանահայերի համայնքային կազմակերպվածությանը, ազգային ինքնության պահպանման ձևերին, լեզվական ու մշակութային առանձնահատկություններին և տեղական հասարակական միջավայրում նրանց դիրքին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից են ընտանիքի և համայնքի դերը ազգային պատկանելության վերարտադրության գործում, սերունդների միջև արժեքների ու ավանդույթների փոխանցումը, կրթական և մշակութային հաստատությունների նշանակությունը, ինչպես նաև հայերի ներգրավվածությունը Լիբանանի հասարակական կյանքում։ Էթնոսոցիոլոգիական դիտանկյունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու համայնքի անդամների ինքնության ընկալումները, սոցիալական կապերը, հասարակական վարքագիծը և փոփոխվող պայմաններին հարմարվելու գործընթացները։ Աշխատությունը կարևոր նյութ է տրամադրում հայկական սփյուռքի ժամանակակից վիճակի, Մերձավոր Արևելքի հայ համայնքների առանձնահատկությունների և ազգային ինքնության պահպանման հիմնահարցերի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգների, ազգագրագետների, հայագետների, սփյուռքագիտության մասնագետների, պատմաբանների, ուսանողների և Լիբանանի հայ համայնքի կյանքով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։