Րաֆֆի Սալբի

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է պատանիների մասնագիտական կողմնորոշման գործընթացի կազմակերպման մեթոդական հարցերին՝ ընդգծելով դպրոցական տարիքում ճիշտ մասնագիտության ընտրության կարևորությունը անձի զարգացման և ապագա մասնագիտական հաջողության համար։ Հեղինակը վերլուծում է մասնագիտության ընտրության վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ հետաքրքրություններ, կարողություններ, արժեքային կողմնորոշումներ, սոցիալական միջավայրի ազդեցություն և աշխատանքի շուկայի պահանջարկ։ Գրքում ներկայացվում են մեթոդական մոտեցումներ և գործիքներ, որոնք օգնում են ուսուցիչներին և հոգեբաններին աջակցել պատանիներին իրենց մասնագիտական ինքնորոշման գործընթացում՝ ներառյալ հարցարաններ, թեստեր, քննարկումներ և իրավիճակային վարժություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մասնագիտական տեղեկատվության տրամադրմանը, մասնագիտությունների դասակարգմանը և տարբեր ոլորտների առանձնահատկությունների ներկայացմանը՝ տեխնիկական, հումանիտար, բժշկական և ստեղծագործական ուղղություններով։ Հեղինակը ընդգծում է դպրոց-ընտանիք-հասարակություն համագործակցության կարևորությունը՝ որպես արդյունավետ մասնագիտական կողմնորոշման նախապայման։ Աշխատությունը նպատակ ունի նպաստել պատանիների գիտակցված և հիմնավորված մասնագիտական ընտրությանը՝ նվազեցնելով սխալ կողմնորոշման ռիսկերը և բարձրացնելով նրանց ապագա մասնագիտական բավարարվածությունը։ Այն օգտակար է ուսուցիչների, դպրոցական հոգեբանների և կարիերայի խորհրդատուների համար։

История

Աշխատանքը նվիրված է 1991-1994 թվականներին Ղարաբաղյան հակամարտության շուրջ ձևավորված միջազգային դիվանագիտական գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Խորհրդային Միության փլուզումից հետո տարածաշրջանում ստեղծված նոր քաղաքական իրադրությանը, հակամարտության ռազմականացմանը և դրա կարգավորման ուղղությամբ միջազգային դերակատարների ձեռնարկած քայլերին։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այն ժամանակաշրջանը, երբ հակամարտությունը վերածվեց լայնածավալ ռազմական բախման, իսկ դրա կարգավորումը աստիճանաբար դարձավ ոչ միայն Հայաստանի և Ադրբեջանի, այլև տարածաշրջանային ու միջազգային քաղաքականության կարևորագույն խնդիրներից մեկը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ԽՍՀՄ փլուզման հետևանքով ստեղծված աշխարհաքաղաքական փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը Հարավային Կովկասի անվտանգության միջավայրի վրա։ Խորհրդային կենտրոնական իշխանության թուլացումը և հետագայում վերացումը փոխեցին հակամարտության կողմերի քաղաքական ու ռազմական հնարավորությունները, իսկ նորանկախ պետությունների ձևավորումը խնդիրը տեղափոխեց միջազգային հարաբերությունների ավելի լայն հարթություն։ Այդ պայմաններում տարբեր պետություններ և միջազգային կազմակերպություններ սկսեցին ներգրավվել հակամարտության կարգավորման գործընթացում՝ փորձելով հասնել ռազմական գործողությունների դադարեցման և քաղաքական բանակցությունների մեկնարկի։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային կազմակերպությունների, հատկապես ՄԱԿ-ի և ԵԱՀԽ-ի, գործունեության ուսումնասիրությունը։ 1992 թվականին ԵԱՀԽ-ի շրջանակներում ձևավորվեց հակամարտության խաղաղ կարգավորմանն ուղղված գործընթաց, որի առանցքային բաղադրիչներից էր բանակցությունների կազմակերպման և խաղաղ կարգավորման հնարավոր մեխանիզմների ձևավորումը։ Հետագա տարիներին այս գործընթացը դարձավ հակամարտության միջազգային միջնորդության հիմնական հարթակներից մեկը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև Ռուսաստանի, Միացյալ Նահանգների և եվրոպական պետությունների դիրքորոշումներին։ Այդ ժամանակաշրջանում Ռուսաստանը տարածաշրջանում ուներ առանձնահատուկ քաղաքական, ռազմական և պատմական ազդեցություն, իսկ արևմտյան պետությունները աստիճանաբար ավելի մեծ հետաքրքրություն էին ցուցաբերում Հարավային Կովկասի անվտանգության և հակամարտության կարգավորման նկատմամբ։ Տարբեր դերակատարների շահերի համադրումն ու երբեմն հակասությունը էական ազդեցություն էին ունենում բանակցային գործընթացի ընթացքի վրա։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ռազմական գործողությունների և դիվանագիտական նախաձեռնությունների փոխկապակցվածությանը։ Ռազմաճակատում իրավիճակի փոփոխությունները անմիջականորեն ազդում էին բանակցային դիրքորոշումների վրա, իսկ միջազգային միջնորդների առաջարկները, հայտարարություններն ու հնարավոր համաձայնությունների նախագծերը փոխկապակցվում էին ռազմական իրադրության հետ։ Այս առումով աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել հակամարտությունը ոչ միայն որպես ռազմական դիմակայություն, այլև որպես քաղաքական և դիվանագիտական գործընթաց, որի զարգացումը պայմանավորված էր բազմաթիվ ներքին և արտաքին գործոններով։ Հետազոտության առանձին խնդիր է միջազգային իրավունքի և տարածքային ամբողջականության ու ժողովուրդների ինքնորոշման սկզբունքների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Հակամարտության շուրջ ձևավորված դիվանագիտական դիրքորոշումներում այս սկզբունքները հաճախ հանդես էին գալիս որպես կարևոր իրավաքաղաքական փաստարկներ, իսկ դրանց մեկնաբանության տարբերությունները բարդացնում էին միասնական կարգավորման ձևաչափի ձևավորումը։ Այդ համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել նաև տարածքային կարգավիճակի, անվտանգության երաշխիքների, բնակչության իրավունքների և ռազմական գործողությունների դադարեցման հետ կապված հարցերը։ Աշխատանքը կարող է վերլուծել 1992-1994 թվականների ընթացքում իրականացված բանակցային և միջնորդական տարբեր նախաձեռնությունները, դրանց նպատակները, արդյունքները և սահմանափակումները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի 1994 թվականի մայիսին ձեռք բերված հրադադարի համաձայնությունը, որը դադարեցրեց լայնածավալ ռազմական գործողությունները և ստեղծեց հակամարտության հետագա քաղաքական կարգավորման համար անհրաժեշտ հարաբերական կայունության պայմաններ։ Միաժամանակ հրադադարը ինքնին չլուծեց հակամարտության հիմնարար քաղաքական խնդիրները, ինչի հետևանքով կարգավորման գործընթացը շարունակվեց նաև հետագա տարիներին։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև Հայաստանի և Ադրբեջանի արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությունը։ Երկու պետությունների դիվանագիտական դիրքորոշումները ձևավորվում էին ինչպես ռազմական իրավիճակի, այնպես էլ ներքաղաքական զարգացումների, միջազգային աջակցության որոնման և տարածաշրջանային ուժերի հետ հարաբերությունների ազդեցությամբ։ Այդ քաղաքականությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչու տարբեր ժամանակահատվածներում բանակցային դիրքորոշումները փոխվում էին և ինչու չէր հաջողվում արագ հասնել համապարփակ քաղաքական համաձայնության։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը կայանում է 1991-1994 թվականների իրադարձությունների համակողմանի դիտարկման մեջ՝ ռազմական, դիվանագիտական, միջազգային-իրավական և աշխարհաքաղաքական գործոնների փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Այն հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հակամարտության միջազգայինացման հիմնական փուլերը, միջնորդական գործընթացների առանձնահատկությունները և տարածաշրջանային ու գլոբալ դերակատարների շահերի ազդեցությունը կարգավորման հնարավորությունների վրա։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 1991-1994 թվականների Ղարաբաղյան հակամարտությունը որպես բարդ միջազգային-քաղաքական գործընթաց, որի ընթացքում ռազմական զարգացումներին զուգահեռ ձևավորվեց բազմակողմ դիվանագիտական միջնորդության համակարգ, իսկ 1994 թվականի հրադադարով ստեղծվեց հակամարտության հետագա բանակցային կարգավորման հիմքը։

Экономика

Տնտեսագիտական, հանրային ֆինանսների և հարկային քաղաքականության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային համակարգի տնտեսական արդյունավետության և սոցիալական արդարության սկզբունքների համադրման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հարկային քաղաքականության տեսական հիմքերը, պետական եկամուտների ձևավորման մեխանիզմները և հարկման ազդեցությունը տնտեսական զարգացման ու հասարակության տարբեր խմբերի բարեկեցության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկային արդյունավետության և արդարության հասկացություններին, դրանց գնահատման չափանիշներին և փոխադարձ կապերին։ Վերլուծվում են հարկային բեռի բաշխման առանձնահատկությունները, ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցությունը, հարկման առաջադիմականության հնարավորությունները և եկամուտների վերաբաշխման մեխանիզմները։ Քննարկվում են հորիզոնական և ուղղահայաց հարկային արդարության սկզբունքները, հարկ վճարողների հավասար վերաբերմունքի ապահովումը և տարբեր եկամտային խմբերի հարկային պարտավորությունների համաչափության խնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Հայաստանի հարկային օրենսդրության առանձնահատկությունները, հարկային արտոնությունների տնտեսական ու սոցիալական հետևանքները և հարկային վարչարարության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հարկային քաղաքականության ազդեցությանը ներդրումային ակտիվության, ձեռնարկատիրության զարգացման, զբաղվածության և տնտեսական անհավասարության վրա։ Կարևորվում է միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրությունը՝ հարկային համակարգի արդյունավետության և սոցիալական արդարության միջև հնարավոր հակասությունների ու փոխզիջումների բացահայտման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել հարկային քաղաքականության գնահատման մեթոդաբանական մոտեցումների կատարելագործմանը և տնտեսական ու սոցիալական նպատակների հավասարակշռված համադրման հնարավորությունների հիմնավորմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հանրային ֆինանսների, հարկային քաղաքականության, պետական կառավարման, սոցիալական տնտեսագիտության և Հայաստանի տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներով զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Психология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է երիտասարդների սթրեսակայունության ձևավորման և դրսևորման հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով սահմանամերձ գոտում ապրող երիտասարդների փորձառությանը։ Աշխատության կենտրոնական թեման այն է, թե ինչպես են երկարատև լարվածությունը, անորոշությունը, անվտանգային սպառնալիքները և կյանքի անբարենպաստ պայմանները անդրադառնում երիտասարդի հոգեբանական վիճակի, հուզական հավասարակշռության, վարքի և առօրյա գործունեության վրա։ Սահմանամերձ միջավայրը դիտարկվում է որպես առանձնահատուկ սոցիալ-հոգեբանական պայման, որտեղ մարդը կարող է պարբերաբար բախվել սթրեսածին իրավիճակների, ինչի պատճառով սթրեսին դիմակայելու կարողությունը ձեռք է բերում ոչ միայն անհատական, այլև սոցիալական նշանակություն։ Աշխատանքի թեմատիկ շրջանակում կարևոր են այնպիսի երևույթներ, ինչպիսիք են հուզական լարվածությունը, տագնապայնությունը, հարմարվողականությունը, ինքնակարգավորումը, հոգեբանական կայունությունը, ֆրուստրացիային դիմակայելու կարողությունը և սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը։ Սթրեսակայունությունը կարելի է հասկանալ որպես մարդու կարողություն՝ պահպանելու հարաբերական հոգեբանական հավասարակշռությունը, արդյունավետ գործելու և իրավիճակին հարմարվելու նույնիսկ դժվարություններն ու ուժեղ սթրեսային ազդեցությունները հաղթահարելիս։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է երիտասարդության շրջանում, քանի որ այս փուլում շարունակվում են անձի ինքնության, ինքնագնահատականի, ապագայի պատկերացումների և սոցիալական հարաբերությունների ձևավորման գործընթացները։ Աշխատանքի վերաբերյալ հասանելի ակադեմիական աղբյուրը հաստատում է, որ թեման ուսումնասիրում է սահմանամերձ գոտու երիտասարդների սթրեսակայունության և գործառական վիճակների դրսևորման հոգեբանական կողմերը, իսկ հրապարակումը ներկայացվել է 2010 թվականին «Կանթեղ» գիտական հոդվածների ժողովածուում։ Հետազոտության կարևորությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ սթրեսի ազդեցությունը չի սահմանափակվում միայն կարճաժամկետ հուզական արձագանքով․ երկարատև և կուտակվող սթրեսային գործոնները կարող են միաժամանակ ներգործել մարդու հոգեբանական, սոցիալական և ֆիզիկական վիճակների վրա։ Ժամանակակից հետազոտություններում ևս ընդգծվում է կուտակային սթրեսի բազմագործոն բնույթը և դրա գնահատման անհրաժեշտությունը կենսահոգեբանական ու սոցիալական փոխկապակցվածության շրջանակում։ Աշխատության արժեքավոր կողմերից մեկն այն է, որ սահմանամերձ բնակավայրերի երիտասարդներին դիտարկում է ոչ միայն որպես սթրեսային պայմանների ազդեցությունը կրող խումբ, այլև որպես այդ պայմաններին ակտիվորեն հարմարվող անհատներ, որոնց հոգեբանական ռեսուրսները կարող են նպաստել դժվար իրավիճակների հաղթահարմանը։ Այս համատեքստում նշանակություն են ստանում սոցիալական աջակցությունը, ընտանիքի և համայնքի դերը, ապագայի նկատմամբ վերաբերմունքը, լավատեսությունը, սեփական ուժերի նկատմամբ վստահությունը և արդյունավետ հաղթահարման ռազմավարությունները։ Հետազոտության թեման գործնական նշանակություն ունի նաև հոգեբանական աջակցության կազմակերպման տեսանկյունից, քանի որ սթրեսակայունության բարձրացմանն ուղղված աշխատանքները կարող են ներառել հոգեբանական խորհրդատվություն, ինքնակարգավորման հմտությունների զարգացում, սթրեսի կառավարման մեթոդների ուսուցում, սոցիալական կապերի ամրապնդում և վերականգնողական ծրագրեր։ Այս ուղղությամբ ժամանակակից Հայաստանում նույնպես իրականացվում են երիտասարդների հոգեկան բարեկեցության, սթրեսի կառավարման և ինքնօգնության հմտությունների զարգացման ծրագրեր, այդ թվում՝ համայնքային երիտասարդական կենտրոնների միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևոր է նրանով, որ հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու, թե ինչ հոգեբանական գործընթացներ են տեղի ունենում երիտասարդների մոտ երկարատև լարված և անորոշ պայմաններում, ինչ գործոններ կարող են նպաստել նրանց դիմակայունության պահպանմանը և ինչպիսի աջակցություն կարող է անհրաժեշտ լինել հոգեբանական կայունության ամրապնդման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել հոգեբանների, մանկավարժների, սոցիալական աշխատողների, երիտասարդության հարցերով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և սահմանամերձ համայնքների սոցիալ-հոգեբանական խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների։

Литература

Այս գիրքը նվիրված է Վիլյամ Սարոյանի դրամատուրգիական ստեղծագործության խորքային փիլիսոփայական և աշխարհայացքային քննությանը՝ հատկապես էկզիստենցիալիզմի գաղափարների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մարդու գոյության, ազատության, ընտրության, պատասխանատվության, միայնության, կյանքի իմաստի որոնման, մահվան և մարդկային արժանապատվության խնդիրներն են, որոնք Սարոյանի պիեսներում հաճախ արտահայտվում են ոչ միայն հերոսների խոսքի ու գործողությունների, այլև նրանց ներքին հակասությունների և աշխարհին ունեցած վերաբերմունքի միջոցով։ Հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպես է Սարոյանը դրամատուրգիական կերպարների միջոցով ներկայացնում մարդուն որպես գոյաբանական անորոշության մեջ հայտնված անհատի, որը փորձում է հասկանալ իր տեղը աշխարհում և սեփական կյանքի արժեքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ Սարոյանի ստեղծագործություններում նույնիսկ տխրության, անհուսության, օտարման կամ մահվան թեմաների առկայության պայմաններում պահպանվում է կյանքի հանդեպ հավատը, մարդկային շփման անհրաժեշտությունը և բարության նկատմամբ վստահությունը։ Այս տեսանկյունից նրա դրամատուրգիան միաժամանակ կարող է ընկալվել և՛ որպես մարդու գոյության ողբերգական կողմերի ուսումնասիրություն, և՛ որպես կյանքի իմաստը մարդկային հարաբերությունների, սիրո, կարեկցանքի, ազատության ու ստեղծագործական ինքնարտահայտման միջոցով վերագտնելու փորձ։ Աշխատության մեջ էկզիստենցիալ գաղափարները դիտարկվում են ոչ թե որպես Սարոյանի ստեղծագործության վրա մեխանիկորեն կիրառվող փիլիսոփայական համակարգ, այլ որպես այն մտավոր և գեղարվեստական հարցադրումների շրջանակ, որոնց հետ նրա հերոսները մշտապես բախվում են։ Քննության ընթացքում կարևոր տեղ է հատկացվում կերպարների հոգեբանական կառուցվածքին, նրանց երկխոսություններին, կոնֆլիկտներին և դրամատիկական իրավիճակներին, որոնց միջոցով բացահայտվում է մարդու ազատության և սահմանափակվածության հակասությունը։ Սարոյանի հերոսները հաճախ կանգնած են ընտրության առաջ, սակայն նրանց ընտրությունները պայմանավորված են ոչ միայն արտաքին հանգամանքներով, այլև սեփական խղճով, հիշողություններով, վախերով, ցանկություններով և պատասխանատվության զգացումով։ Այդ պատճառով նրանց վարքագիծը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու էկզիստենցիալիստական այն հիմնահարցը, թե որքանով է մարդն ազատ իր որոշումների մեջ և որքանով է ինքն անձամբ պատասխանատու իր գոյության ձևի համար։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև միայնության և օտարման թեմաներին։ Սարոյանի դրամատուրգիական աշխարհում մարդը կարող է շրջապատված լինել այլ մարդկանցով, բայց միևնույն ժամանակ ներքուստ մնալ միայնակ և չհասկացված։ Սակայն այդ մեկուսացումը վերջնական դատավճիռ չէ․ հաղորդակցությունը, փոխըմբռնումը և մարդկային մտերմությունը հաճախ դառնում են այն ուժերը, որոնք հնարավորություն են տալիս հաղթահարելու գոյաբանական դատարկության զգացումը։ Կարևոր է նաև մահվան թեմայի մեկնաբանությունը, քանի որ մահը Սարոյանի մոտ հաճախ ոչ միայն կյանքի ավարտի փաստ է, այլև կյանքի արժեքը գիտակցելու միջոց։ Մահվան գիտակցումը մարդուն ստիպում է ավելի սուր ընկալել ժամանակի սահմանափակությունը, հարաբերությունների կարևորությունը և սեփական գոյության իմաստը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նրանով, որ Սարոյանի դրամատուրգիան դիտարկում է ոչ միայն ազգային, մշակութային կամ կենսագրական առանձնահատկությունների տեսանկյունից, այլև համամարդկային փիլիսոփայական խնդիրների շրջանակում։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս նոր տեսանկյունից հասկանալու Սարոյանի հերոսների ներաշխարհը, նրանց հակասական վարքագիծը և կյանքի հանդեպ հաճախ միաժամանակ ողբերգական ու լավատեսական վերաբերմունքը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, ուսանողներին, Սարոյանի ստեղծագործության ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր ցանկանում են գրականության միջոցով անդրադառնալ մարդու գոյության և կյանքի իմաստի հիմնարար հարցերին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բժշկական ապահովագրության համակարգի կայացման և զարգացման հիմնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում բժշկական ապահովագրությունը դիտարկվում է որպես առողջապահության ֆինանսավորման և սոցիալական պաշտպանության կարևոր մեխանիզմ, որը կարող է նպաստել բնակչության համար բժշկական ծառայությունների հասանելիության բարձրացմանը, առողջապահական ծախսերի ֆինանսական բեռի նվազեցմանը և առողջապահական համակարգի կայունության ապահովմանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են բժշկական ապահովագրության էությունը, սկզբունքները, ձևավորման նախադրյալներն ու կազմակերպման հիմնական մոդելները, ինչպես նաև տարբեր երկրների փորձի կիրառման հնարավորությունները Հայաստանի պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ առողջապահական համակարգի առանձնահատկություններին, բժշկական ծառայությունների ֆինանսավորման գործող մեխանիզմներին և ապահովագրական համակարգի զարգացման վրա ազդող տնտեսական, սոցիալական, իրավական ու կազմակերպական գործոններին։ Ուսումնասիրվում են ապահովագրական ծառայությունների պահանջարկի ձևավորման, բնակչության վճարունակության, ապահովագրական ռիսկերի գնահատման, բժշկական ծառայությունների արժեքի և որակի վերահսկման, ապահովագրական կազմակերպությունների ու բուժհաստատությունների փոխհարաբերությունների հետ կապված հարցերը։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև բժշկական ապահովագրության ներդրման և ընդլայնման ընթացքում առաջացող հնարավոր խնդիրներին՝ ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակությանը, համակարգի արդյունավետ կառավարմանը, բնակչության իրազեկվածության մակարդակին, ապահովագրական մշակույթի ձևավորմանը և բժշկական ծառայությունների որակի ու հասանելիության ապահովմանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական կարգավորման և վերահսկողության դերը, քանի որ արդյունավետ համակարգի ձևավորման համար անհրաժեշտ են հստակ իրավական մեխանիզմներ, ապահովագրական հարաբերությունների մասնակիցների պատասխանատվության սահմանում և քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության գործուն երաշխիքներ։ Հետազոտության շրջանակում քննարկվում են նաև բժշկական ապահովագրության ընդլայնման հնարավոր ազդեցությունները առողջապահական ծառայությունների ֆինանսավորման, բուժօգնության կազմակերպման, կանխարգելիչ ծրագրերի զարգացման և բնակչության սոցիալական պաշտպանության վրա։ Աշխատության հիմնական նպատակներից է բացահայտել այն ուղղությունները, որոնք կարող են նպաստել ՀՀ-ում բժշկական ապահովագրության կայուն և արդյունավետ համակարգի ձևավորմանը՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսական հնարավորությունները, առողջապահական կարիքները և միջազգային փորձը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել առողջապահության կառավարման, տնտեսագիտության, ապահովագրության և սոցիալական քաղաքականության ոլորտների մասնագետների, ուսանողների, հետազոտողների և Հայաստանի առողջապահական համակարգի զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։