Ռենադոս

История

Աշխատությունը նվիրված է հին և վաղմիջնադարյան հայ պատմիչների երկերի՝ որպես պատմական աղբյուրների ուսումնասիրությանը և դրանց գիտական արժեքի բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայ պատմագրության ձևավորման և զարգացման առանձնահատկություններն են, պատմիչների աշխատությունների բովանդակային ու կառուցվածքային բնութագրերը, ինչպես նաև դրանցում պահպանված տեղեկությունների նշանակությունը Հայաստանի և տարածաշրջանի քաղաքական, հասարակական, տնտեսական ու մշակութային պատմության վերականգնման համար։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում պատմական երկերի աղբյուրագիտական քննությանը, հեղինակների աշխարհայացքին, օգտագործած սկզբնաղբյուրներին, պատմական իրադարձությունների նկարագրության եղանակներին և հաղորդվող տեղեկությունների հավաստիության գնահատմանը։ Առանձին կարևորություն է տրվում այն հանգամանքին, որ հայ պատմիչների աշխատությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն Հայաստանի ներքին կյանքն ու պատմական զարգացումները, այլև հարևան պետությունների, ժողովուրդների և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների վերաբերյալ արժեքավոր տվյալներ։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է հայ պատմագրական ժառանգությունը որպես բազմաշերտ աղբյուրագիտական նյութ և ընդգծում դրա դերը հնագույն ու միջնադարյան պատմության ուսումնասիրության գործում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, աղբյուրագետներին, հայագետներին, մշակութաբաններին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի հին պատմությամբ և հայ պատմագրության սկզբնաղբյուրային նշանակությամբ։

Политология

Հրատարակությունը պարունակում է Ազգային ընդհանուր ժողովի քառասունյոթերորդ նիստի պաշտոնական ատենագրությունը՝ ներկայացնելով ժողովական գործունեության ընթացքը և քննարկումների փաստաթղթային արձանագրությունը։ Այն կարևոր պատմական սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի երկրորդ կեսի Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի հասարակական կյանքի, ազգային կառավարման մարմինների գործունեության և համայնքային ինքնակազմակերպման ուսումնասիրության համար։ Ատենագրությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու նիստի ընթացքում բարձրացված հարցերին, մասնակիցների ելույթներին, քննարկումների ընթացակարգերին և ժողովական աշխատանքի կազմակերպման ձևերին։ Ազգային ընդհանուր ժողովի նման փաստաթղթերը վկայում են համայնքային կառավարման ավանդույթների, ազգային հաստատությունների գործունեության և հասարակական նշանակություն ունեցող խնդիրների քննարկման մասին։ Դրանք կարևոր նյութ են նաև ժամանակաշրջանի պաշտոնական լեզվի, վարչական բառապաշարի և հայ համայնքի ներկայացուցչական կառույցների պատմության ուսումնասիրության համար։ Արձանագրությունը ժողովի գործունեության փաստաթղթային շարքի առանձին միավոր է, որը նպաստում է արևմտահայության հասարակական-քաղաքական կյանքի և 19-րդ դարի ազգային ինքնակառավարման պատմության ուսումնասիրությանը։

Другие предметы

Ժողովածուն նվիրված է շրջանային և կենտրոնական գրադարանների գործունեության կազմակերպման, կառավարման և ընթերցողների սպասարկման հիմնական խնդիրներին։ Նյութերում քննության են առնվում գրադարանների տեղն ու դերը բնակչության մշակութային, կրթական և տեղեկատվական սպասարկման համակարգում, դրանց հիմնական գործառույթները և աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում գրադարանային ֆոնդերի ձևավորման, համալրման, հաշվառման, պահպանման և արդյունավետ օգտագործման հարցերին։ Ներկայացվում են ընթերցողների տարբեր խմբերի սպասարկման ձևերը, գրքի և ընթերցանության տարածման միջոցները, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի կազմակերպումը և գրադարանային միջոցառումների անցկացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենտրոնական գրադարանների մեթոդական և համակարգող գործառույթներին, շրջանային գրադարանների միջև համագործակցության կազմակերպմանը և մասնագիտական փորձի տարածմանը։ Քննարկվում են գրադարանային աշխատանքի պլանավորման, հաշվետվողականության, վիճակագրական տվյալների հավաքագրման և գործունեության արդյունքների գնահատման հարցերը։ Կարևորվում է գրադարանավարների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացումը, առաջավոր փորձի ուսումնասիրությունն ու կիրառումը և սպասարկման մեթոդների շարունակական կատարելագործումը։ Ժողովածուում ընդգրկված նյութերը կարող են ներկայացնել ինչպես տեսական ու մեթոդական դրույթներ, այնպես էլ գրադարանային աշխատանքի գործնական փորձ և կազմակերպական առաջարկություններ։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, գրադարանային համակարգերի ղեկավարների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, ինչպես նաև գրադարանային և տեղեկատվական գործունեություն ուսումնասիրող մասնագետների ու ուսանողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցական միջավայրում առողջության պահպանման, հիգիենայի կանոնների և աշակերտների բարեկեցության ապահովման հարցերին։ Վերնագիրը հուշում է, որ գիրքը դիտարկում է առողջապահությունը կրթական հաստատությունների գործունեության կարևոր բաղադրիչ՝ ուշադրություն դարձնելով ուսումնական պայմանների և երեխաների ֆիզիկական առողջության փոխկապակցվածությանը։ Նման բնույթի աշխատություններում սովորաբար անդրադարձ է կատարվում դպրոցական շենքերի մաքրությանը, դասասենյակների օդափոխությանը, լուսավորությանը, ջերմաստիճանին, խմելու ջրի որակին, սանիտարական պայմաններին և աշակերտների անձնական հիգիենային։ Կարևոր թեմաներ կարող են լինել նաև նստարանների ու դասասենյակային կահավորման համապատասխանությունը, ուսումնական ծանրաբեռնվածության չափավորումը, հանգստի ընդմիջումները, ֆիզիկական վարժությունները և վարակիչ հիվանդությունների տարածման կանխարգելումը։ Գիրքը ներկայացնում է առողջապահական գիտելիքների կիրառման նշանակությունը դպրոցական առօրյայում և ընդգծում կրթական հաստատության, ուսուցիչների ու ընտանիքի պատասխանատվությունը երեխաների առողջության պահպանման գործում։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում կրթության պատմության, մանկավարժության, հասարակական բժշկության և դպրոցական հիգիենայի զարգացման ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը նաև հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն ժամանակաշրջանի առողջապահական պատկերացումների և կրթական միջավայրի բարելավմանն ուղղված մոտեցումների մասին։

Лингвистика

Այս աշխատանքը նվիրված է ռուսերեն հոգեբանական տերմինաբանության կառուցվածքային և իմաստաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով մասնագիտական լեզվի ձևավորման, զարգացման և համակարգման օրինաչափությունները։ Հեղինակը վերլուծում է հոգեբանության ոլորտում կիրառվող տերմինների կազմությունը, բառաստեղծական մոդելները և դրանց միջև գոյություն ունեցող իմաստային հարաբերությունները՝ ընդգծելով գիտական հաղորդակցության մեջ տերմինաբանական ճշգրտության կարևորությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տերմինների դասակարգմանը՝ ըստ կառուցվածքային տեսակների, ներառյալ պարզ, բարդ և բաղադրյալ տերմինները, ինչպես նաև դրանց ձևավորման աղբյուրներին՝ ազգային լեզվական միջոցներ, փոխառություններ և միջազգային գիտական բառապաշար։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է տերմինների իմաստային կազմակերպվածությունը, հոմանիշային և հակադրական կապերը, հիերարխիկ հարաբերությունները և հասկացութային դաշտերի ձևավորման սկզբունքները հոգեբանական գիտության շրջանակում։ Ներկայացվում է գիտական լեզվի ստանդարտացման և տերմինաբանական համակարգերի միասնականացման նշանակությունը՝ որպես մասնագիտական հաղորդակցության արդյունավետության նախապայման։ Շեշտվում է, որ հոգեբանական տերմինաբանության կառուցվածքային և իմաստաբանական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ գիտական հասկացությունների կազմակերպման մեխանիզմները և նպաստում է ինչպես լեզվաբանական, այնպես էլ հոգեբանական գիտելիքի զարգացմանը։

Психология

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական գործչի վերաբերյալ հասարակական պատկերացումների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով որպես քաղաքական իմիջի ձևավորման և ընկալման կարևոր գործոն։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են քաղաքական գործչի անձի, գործունեության, արժեքների, վարքագծի, խոսքի և հանրային կերպարի վերաբերյալ հասարակության մեջ ձևավորվող պատկերացումները և դրանց ազդեցությունը քաղաքական ընկալումների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական իմիջի ձևավորման գործընթացին, դրա բաղադրիչներին և այն հաղորդակցական ու սոցիալ-հոգեբանական մեխանիզմներին, որոնց միջոցով քաղաքական գործչի մասին որոշակի պատկերացում է ձևավորվում հանրության շրջանում։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել քաղաքական գործչի մասնագիտական և անձնական հատկանիշների, առաջնորդական որակների, հեղինակության, վստահելիության, կոմպետենտության և արժեքային դիրքորոշումների ընկալման առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում զանգվածային լրատվամիջոցների, սոցիալական ցանցերի, քաղաքական գովազդի, հանրային ելույթների և այլ հաղորդակցական միջոցների դերին՝ քաղաքական գործչի հանրային կերպարի կառուցման և տարածման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ընտրողների սոցիալական, մշակութային և քաղաքական առանձնահատկություններին, որոնք ազդում են քաղաքական գործիչների վերաբերյալ գնահատականների ձևավորման վրա։ Հետազոտության շրջանակում հնարավոր է վերլուծել այն հանգամանքը, որ քաղաքական գործչի իրական գործունեության և նրա հանրային կերպարի միջև կարող են լինել ինչպես համապատասխանություններ, այնպես էլ էական տարբերություններ՝ պայմանավորված տեղեկատվության ընտրությամբ, մեկնաբանմամբ և քաղաքական հաղորդակցության առանձնահատկություններով։ Կարևոր է նաև ուսումնասիրել կարծրատիպերի, հույզերի, անձնական նույնացման և հանրային սպասումների ազդեցությունը քաղաքական իմիջի ձևավորման վրա։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել քաղաքական հաղորդակցության արդյունավետության, հանրային կարծիքի ձևավորման մեխանիզմների և քաղաքական առաջնորդների ընկալման առանձնահատկությունների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքական իմիջի կառավարման, ընտրական քարոզարշավների կազմակերպման և հանրության հետ քաղաքական հաղորդակցության ռազմավարությունների մշակման տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, քաղաքական հաղորդակցության մասնագետներին, սոցիալական հոգեբաններին, մեդիա հետազոտողներին, հասարակական կարծիքի վերլուծաբաններին, քաղաքական խորհրդատուներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։