Սմբատի հեքիաթը

Математика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է բաղադրյալ առաձգական մարմիններում լարվածության դաշտերի հետազոտմանը՝ ֆոտոառաձգության (photoelasticity) մեթոդի կիրառմամբ, որի նպատակն է փորձարարական եղանակով վերլուծել նյութերի ներսում լարվածությունների բաշխման առանձնահատկությունները բարդ բեռնվածքային պայմաններում։ Նյութում քննարկվում են ֆոտոառաձգական երևույթի ֆիզիկական հիմքերը՝ կապված բևեռացված լույսի անցման ժամանակ առաջացող երկբեկման (birefringence) հետ, որը հնարավորություն է տալիս տեսանելի դարձնել լարվածության իզոխրոմատիկ և իզոկլինիկ պատկերները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բաղադրյալ կառուցվածք ունեցող մարմինների մոդելավորմանը, որտեղ տարբեր նյութերի մեխանիկական հատկությունների անհամասեռությունը հանգեցնում է լարվածության կենտրոնացումների և բարդ տարածական բաշխումների։ Քննարկվում են նաև փորձարարական մեթոդաբանության առանձնահատկությունները՝ մոդելների պատրաստում, բեռնավորման սխեմաների ընտրություն, օպտիկական համակարգերի կարգավորում և ստացված պատկերների վերլուծություն։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ ֆոտոառաձգության մեթոդը կարևոր գործիք է ինժեներական կառուցվածքների ամրության գնահատման, կոնստրուկցիաների օպտիմալ նախագծման և լարվածության վտանգավոր կոնցենտրացիաների կանխատեսման համար՝ ապահովելով տեսական և փորձարարական մեխանիկայի արդյունավետ համադրում։

Право

Պենիտենցիար հանցավորությունը վերաբերում է այն հանցագործություններին, որոնք կատարվում են պատժիչ հաստատություններում՝ հիմնականում բանտերում, կալանավայրերում և այլ ազատազրկման վայրերում, ինչպես նաև այդ միջավայրում ձևավորվող հանցավոր վարքագծին ու ենթամշակույթին։ Հայաստանի Հանրապետությունում այս երևույթը դիտարկվում է որպես քրեագիտական և սոցիալական խնդիր, որը կապված է ազատազրկման համակարգի ներսում կարգապահության խախտումների, կալանավորների միջև բռնության, ոչ օրինական հարաբերությունների, ինչպես նաև երբեմն նաև անձնակազմի և դատապարտյալների միջև կոնֆլիկտային կամ կոռուպցիոն երևույթների հետ։ Պենիտենցիար հանցավորության կառուցվածքում հաճախ առանձնացվում են ներքին բռնությունները (կռիվներ, շանտաժ, հոգեբանական ճնշում), արգելված իրերի շրջանառությունը, ենթամշակութային հիերարխիաների ձևավորումը և քրեական ենթամշակույթի ազդեցությունը դատապարտյալների վարքագծի վրա։ ՀՀ-ում այս խնդիրը ուսումնասիրվում է նաև իրավական բարեփոխումների համատեքստում, որտեղ նպատակ է դրվում բարելավել ազատազրկման պայմանները, ուժեղացնել վերահսկողությունը, նվազեցնել ոչ ֆորմալ իշխանական կառուցվածքները և ապահովել մարդու իրավունքների պաշտպանությունը կալանավայրերում։ Այս երևույթը համարվում է բազմագործոն՝ պայմանավորված թե սոցիալական միջավայրով, թե քրեակատարողական համակարգի կառավարման արդյունավետությամբ, և դրա կանխարգելումը պահանջում է ինչպես իրավական, այնպես էլ վերականգնողական և հոգեբանական մոտեցումներ:

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցում ֆիզիկայի «Մոլեկուլային ֆիզիկա» և «Ջերմային երևույթներ» բաժինների դժվար յուրացվող թեմաների արդյունավետ դասավանդման մեթոդիկայի մշակմանը և հիմնավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են այն հասկացություններն ու թեմաները, որոնք սովորողների համար առավել մեծ ճանաչողական դժվարություններ են առաջացնում՝ հաշվի առնելով դրանց վերացական բնույթը, միկրոսկոպիկ և մակրոսկոպիկ պատկերացումների փոխկապակցվածությունը, մաթեմատիկական ապարատի կիրառման անհրաժեշտությունը և առօրյա ինտուիտիվ պատկերացումների հետ հնարավոր հակասությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի հասկացությունների ուսուցմանը, ինչպիսիք են մոլեկուլային-կինետիկ տեսության հիմնական դրույթները, ջերմաստիճանը, ներքին էներգիան, ջերմաքանակը, ջերմափոխանակությունը, գազային օրենքները, իդեալական գազի վիճակի հավասարումը և ջերմային գործընթացները։ Աշխատանքում կարևորվում է սովորողների նախնական գիտելիքների և սխալ պատկերացումների բացահայտումը, դրանց աստիճանական վերակառուցումը և գիտականորեն հիմնավորված ֆիզիկական պատկերացումների ձևավորումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ուսուցման ակտիվ մեթոդների կիրառումը՝ փորձերի և ցուցադրությունների, խնդիրների լուծման, մոդելավորման, գրաֆիկական ներկայացումների, մտային փորձերի, ՏՀՏ գործիքների և իրավիճակային առաջադրանքների միջոցով։ Նման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս տեսանելի դարձնել այն միկրոսկոպիկ գործընթացները, որոնք անմիջականորեն դիտարկելի չեն, և կապել տեսական գիտելիքը իրական ֆիզիկական երևույթների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆիզիկական մեծությունների միջև կապերի բացահայտմանը, բանաձևերի մեխանիկական անգիրից խուսափելուն և խնդիրների լուծման ալգորիթմական ու տրամաբանական մոտեցումների ձևավորմանը։ Աշխատանքը կարող է ներառել դասի կազմակերպման տարբեր մոդելներ, թեմատիկ ուսումնական առաջադրանքներ, փորձարարական աշխատանքներ և մեթոդական առաջարկություններ, որոնք ուղղված են սովորողների ճանաչողական ակտիվության և ինքնուրույնության բարձրացմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել դժվար յուրացվող նյութի մատուցման պարզեցմանը, սովորողների ֆիզիկական մտածողության զարգացմանը, տեսական գիտելիքների գործնական կիրառման կարողությունների ձևավորմանը և ավագ դպրոցում ֆիզիկայի ուսուցման արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ֆիզիկայի ուսուցիչներին, մանկավարժներին, մեթոդիստներին, կրթության հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսուցիչների վերապատրաստման մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Другие предметы

Հրատարակությունը մասնագիտական մատենագիտական աշխատություն է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է շուրջ քառասուն տարվա ընթացքում հայերենով հրատարակված գրադարանագիտական և մատենագիտական գրականությունը։ Այն լույս է տեսել Երևանում 1962 թվականին և նախատեսված է եղել գրադարանագիտության ու մատենագիտության պատմությունն ուսումնասիրողների, գրադարանային ոլորտի մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Աշխատության կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս հետևելու Հայաստանում գրադարանային գործի վերաբերյալ մասնագիտական գրականության ձևավորմանն ու զարգացմանը, ինչպես նաև պատկերացում կազմելու տարբեր ժամանակաշրջաններում ոլորտի առաջնահերթ թեմաների մասին։ Առանձին բաժնում ներկայացվում են Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանի հրատարակությունները, որոնք կարևոր դեր են ունեցել գրադարանային աշխատանքի մեթոդական ապահովման, մատենագիտական գործունեության և մասնագիտական գիտելիքների տարածման գործում։ Մեկ այլ բաժնում ընդգրկվում են հանրապետության լուսավորության և մշակույթի ոլորտի պետական կառույցների, ինչպես նաև Հայաստանի պետական գրապալատի կողմից հրատարակված գրադարանագիտական նյութերը։ Մատենագիտական գրառումների ամբողջությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու գրադարանային ֆոնդերի կազմակերպման, ընթերցողների սպասարկման, գրականության դասակարգման, կատալոգավորման, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի, գրադարանային մեթոդիկայի և մասնագիտական պատրաստության վերաբերյալ հրատարակությունների զարգացումը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև մասնագիտական տպագիր ժառանգության պահպանման և հետադարձ որոնման համար, քանի որ մեկտեղում է տարբեր տարիներին և տարբեր հաստատությունների կողմից հրատարակված նյութերի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Այն կարող է ծառայել որպես աղբյուր Հայաստանում գրադարանային համակարգի պատմության ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ժամանակի ընթացքում ձևավորվել ոլորտի տեսական մոտեցումները, գործնական մեթոդները և մասնագիտական տերմինաբանությունը։ Մատենագիտական տվյալների համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև գրադարանագիտական հրատարակչական գործունեության հիմնական ուղղություններն ու զարգացման փուլերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը հետադարձ մասնագիտական մատենագիտության կարևոր օրինակ է, որն ամփոփում է երկարատև ժամանակաշրջանի գրադարանագիտական գրականությունը և նպաստում ոլորտի պատմության ու մասնագիտական ժառանգության ուսումնասիրմանը։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի ազգային շահերի պաշտպանության խնդիրների և ռազմավարական մոտեցումների ուսումնասիրությանը Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման երկարատև գործընթացի համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն քաղաքական, դիվանագիտական, իրավական, անվտանգային և տարածաշրջանային գործոնների վրա, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում պայմանավորել են հայկական կողմի դիրքորոշումների ձևավորումը և բանակցային առաջնահերթությունները։ Ազգային շահ հասկացությունը դիտարկվում է որպես պետության անվտանգության, ինքնիշխանության, արտաքին քաղաքական դիրքերի, բնակչության անվտանգության, տարածաշրջանային կայունության և երկարաժամկետ զարգացման հետ կապված նպատակների ամբողջություն։ Այս տեսանկյունից հակամարտության կարգավորումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես տարածքային կամ քաղաքական վեճի լուծման խնդիր, այլև որպես Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և անվտանգության համակարգի վրա երկարատև ազդեցություն ունեցած գործընթաց։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է ազգային շահերի բովանդակության սահմանման խնդիրը, քանի որ դրանց պաշտպանությունը պահանջում է ռազմավարական նպատակների հստակ ձևակերպում և առաջնահերթությունների սահմանում։ Քննության են առնվում պետական անվտանգության, սահմանների կայունության, տարածաշրջանային հաղորդակցությունների, միջազգային հարաբերությունների, տնտեսական զարգացման և հակամարտությունից անմիջականորեն տուժած բնակչության իրավունքների ու անվտանգության հետ կապված հարցերը։ Ազգային շահերի համակարգում տարբեր նպատակներ կարող են փոխկապակցված լինել, իսկ որոշ իրավիճակներում դրանց միջև կարող են առաջանալ բարդ ընտրության խնդիրներ։ Այդ պատճառով ռազմավարության մշակումը ենթադրում է ոչ միայն ցանկալի նպատակների սահմանում, այլև միջազգային միջավայրի, ուժային հարաբերակցության, բանակցային հնարավորությունների և առկա սահմանափակումների իրատեսական գնահատում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հակամարտության պատմական և քաղաքական նախադրյալներին, քանի որ բանակցային գործընթացի տարբեր փուլերում առաջադրված լուծումների տրամաբանությունը հնարավոր չէ հասկանալ առանց հակամարտության ձևավորման և զարգացման ընդհանուր համատեքստի։ Դիտարկվում են զինված դիմակայությունից բանակցային գործընթացի անցման պայմանները, հրադադարի նշանակությունը և միջազգային միջնորդական մեխանիզմների ձևավորումը։ Մինչև 2020 թվականը բանակցային գործընթացում կենտրոնական դեր ուներ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահության ձևաչափը, իսկ Հայաստանի պաշտոնական դիրքորոշումներում խաղաղ կարգավորումը ներկայացվում էր որպես հիմնական ուղի։ Այդ ժամանակաշրջանի պաշտոնական փաստաթղթերում և հայտարարություններում առանձնացվում էին կարգավիճակի, ինքնորոշման, անվտանգության, ուժի կամ ուժի սպառնալիքի չկիրառման և բանակցային գործընթացում համապատասխան կողմերի մասնակցության հարցերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է միջազգային իրավունքի սկզբունքների և քաղաքական բանակցությունների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Հակամարտության շուրջ քննարկումներում տարբեր կողմերը տարբեր շեշտադրումներով հղում են կատարել տարածքային ամբողջականության, ժողովուրդների իրավահավասարության և ինքնորոշման, ուժի չկիրառման և վեճերի խաղաղ կարգավորման սկզբունքներին։ Աշխատության շրջանակում այդ սկզբունքները կարող են դիտարկվել ոչ թե մեկուսացված, այլ բանակցային գործընթացում դրանց մեկնաբանությունների և քաղաքական կիրառությունների համատեքստում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե իրավական փաստարկները ինչպես են վերածվում դիվանագիտական դիրքորոշումների և ինչ սահմանափակումներ կարող են ունենալ միջազգային բանակցություններում։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում անվտանգության խնդիրը։ Հայաստանի 2020 թվականի ազգային անվտանգության ռազմավարությունը Ղարաբաղյան հակամարտության համատեքստում անվտանգության հարցերը կապում էր խաղաղ կարգավորման, կարգավիճակի, բնակչության անվտանգության, ինքնորոշման և վստահության ամրապնդման միջոցների հետ։ Հետևաբար ազգային շահերի պաշտպանության ռազմավարության ուսումնասիրությունը ներառում է այն հարցը, թե քաղաքական կարգավորումը ինչպիսի անվտանգության երաշխիքներով պետք է ուղեկցվի և ինչպես կարող են դիվանագիտական ու միջազգային մեխանիզմները նպաստել նոր ռազմական սրման վտանգի նվազեցմանը։ Անվտանգությունը այս համատեքստում դիտարկվում է ավելի լայն իմաստով՝ ընդգրկելով ռազմականից բացի քաղաքական, տնտեսական, հասարակական և հումանիտար բաղադրիչները։ Կարևորվում է բանակցային ռազմավարության ուսումնասիրությունը։ Բանակցությունները ենթադրում են նպատակների, նվազագույն ընդունելի պայմանների, հնարավոր փոխզիջումների և անընդունելի ռիսկերի գնահատում։ Պետության համար կարևոր է հասկանալ ոչ միայն սեփական դիրքորոշումը, այլև մյուս մասնակիցների նպատակները, միջազգային միջնորդների հնարավորությունները և արտաքին միջավայրի փոփոխությունները։ Բանակցային ռազմավարության արդյունավետության գնահատումը կարող է ներառել տարբեր ժամանակաշրջաններում ներկայացված առաջարկների, պաշտոնական հայտարարությունների և բանակցային փաստաթղթերի համեմատություն։ Հայաստանի կառավարությունը հրապարակել է մինչև 2020 թվականը բանակցային գործընթացին առնչվող մի շարք փաստաթղթեր, այդ թվում՝ Մադրիդյան սկզբունքների, Կազանյան փաստաթղթի և այլ առաջարկների վերաբերյալ նյութեր, ինչը հնարավորություն է տալիս հետազոտել բանակցային օրակարգի փոփոխությունները և տարբեր փուլերում քննարկված լուծումների կառուցվածքը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում փոխզիջման գաղափարին և դրա սահմաններին։ Խաղաղ կարգավորման բանակցությունները սովորաբար ենթադրում են տարբեր շահերի համաձայնեցում, սակայն պետության համար կարևոր է որոշել, թե որ հարցերը կարող են բանակցային ճկունության առարկա լինել և որոնք են դիտարկվում որպես հիմնարար անվտանգային կամ քաղաքական առաջնահերթություններ։ Այս խնդիրը պահանջում է տարբերակել ռազմավարական նպատակը և դրան հասնելու մարտավարական միջոցները։ Մարտավարական մոտեցումները կարող են փոփոխվել միջազգային և տարածաշրջանային պայմանների ազդեցությամբ, մինչդեռ ռազմավարական նպատակներն ունեն ավելի երկարաժամկետ բնույթ։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է նաև բանակցային դիրքորոշումների շարունակականության և փոփոխության ուսումնասիրությունը՝ տարբեր կառավարությունների և տարբեր փուլերի համեմատությամբ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է միջազգային միջնորդության դերի գնահատումը։ Միջնորդական ձևաչափերը կարող են ապահովել բանակցությունների կազմակերպումը, առաջարկությունների մշակումը, կողմերի միջև հաղորդակցությունը և որոշ դեպքերում լարվածության նվազեցմանն ուղղված մեխանիզմների առաջադրումը։ Միաժամանակ միջնորդների արդյունավետությունը կախված է միջազգային քաղաքական միջավայրից, նրանց միջև համագործակցությունից և հակամարտող կողմերի պատրաստակամությունից։ Այդ պատճառով միջնորդական համակարգի ուսումնասիրությունը ներառում է ոչ միայն պաշտոնական մանդատների, այլև մեծ տերությունների տարածաշրջանային շահերի և դրանց փոխհարաբերությունների վերլուծությունը։ Առանձին ուղղություն է Ռուսաստանի, Միացյալ Նահանգների, Ֆրանսիայի և տարածաշրջանային այլ դերակատարների ազդեցության ուսումնասիրությունը տարբեր պատմական փուլերում՝ առանց նրանց քաղաքականության միանշանակ գնահատման։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարածաշրջանային անվտանգության միջավայրի ուսումնասիրությունը։ Հարավային Կովկասը գտնվում է տարբեր աշխարհաքաղաքական շահերի հատման տարածքում, և հակամարտության զարգացումները փոխկապակցված են տարածաշրջանային պետությունների քաղաքականության, հաղորդակցությունների, տնտեսական ծրագրերի և անվտանգության համակարգերի հետ։ Հայաստանի ազգային շահերի պաշտպանության ռազմավարության գնահատումը, հետևաբար, պահանջում է ուսումնասիրել ոչ միայն անմիջական բանակցությունները, այլև ավելի լայն տարածաշրջանային միջավայրը։ Տրանսպորտային ուղիները, տնտեսական կապերը, սահմանային կայունությունը և հարևան երկրների հետ հարաբերությունները կարող են անմիջական կամ անուղղակի ազդեցություն ունենալ պետության բանակցային հնարավորությունների վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դիվանագիտական ռեսուրսների նշանակությանը։ Փոքր պետությունների համար միջազգային կազմակերպություններում ակտիվ գործունեությունը, երկկողմ հարաբերությունների զարգացումը, գործընկերների հետ հաղորդակցությունը և սեփական դիրքորոշումների հստակ ներկայացումը արտաքին քաղաքականության կարևոր գործիքներ են։ Հետազոտության մեջ կարող է գնահատվել, թե միջազգային հարթակների օգտագործումը որքանով է հնարավորություն տվել հայկական կողմին ներկայացնել իր անվտանգային և քաղաքական մտահոգությունները և դրանք ներառել միջազգային քննարկումների օրակարգում։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում է նաև բազմակողմ և երկկողմ դիվանագիտության փոխլրացնող դերը։ Կարևոր ուղղություն է տեղեկատվական և հանրային դիվանագիտության ուսումնասիրությունը։ Երկարատև հակամարտությունների դեպքում միջազգային հանրության պատկերացումների ձևավորման վրա ազդում են պետական հաղորդակցությունը, լրատվամիջոցները, հետազոտական կենտրոնները, սփյուռքյան կազմակերպությունները և քաղաքացիական հասարակությունը։ Պետության դիրքորոշումների արդյունավետ ներկայացումը պահանջում է փաստարկների հետևողականություն, հավաստի տեղեկատվություն և տարբեր լսարանների առանձնահատկությունների հաշվառում։ Միաժամանակ տեղեկատվական քաղաքականությունը պետք է տարբերակել քարոզչությունից, քանի որ երկարաժամկետ դիվանագիտական վստահելիությունը կապված է փաստերի ճշգրիտ ներկայացման և իրավական ու քաղաքական փաստարկների հիմնավորվածության հետ։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում հայկական սփյուռքի հնարավոր դերակատարության ուսումնասիրությունը։ Սփյուռքյան համայնքները կարող են մասնակցել Հայաստանի վերաբերյալ տեղեկատվության տարածմանը, մշակութային կապերի զարգացմանը և տարբեր հասարակություններում հայկական խնդիրների ներկայացմանը։ Սակայն պետական արտաքին քաղաքականության և հասարակական նախաձեռնությունների միջև արդյունավետ համագործակցությունը պահանջում է նպատակների և գործառույթների հստակ տարբերակում։ Հետազոտության մեջ այս հարցը կարող է դիտարկվել որպես ազգային շահերի պաշտպանության ոչ պետական ռեսուրսների կազմակերպման խնդիր։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է տնտեսական անվտանգության և հակամարտության փոխազդեցությունը։ Երկարատև անկայունությունը կարող է ազդել ներդրումային միջավայրի, առևտրային ուղիների, ենթակառուցվածքային նախագծերի և պետական ծախսերի կառուցվածքի վրա։ Միաժամանակ տնտեսական կայունությունը և զարգացման ներուժը կարող են ընդլայնել պետության արտաքին քաղաքական հնարավորությունները։ Այդ պատճառով ազգային շահերի պաշտպանության ռազմավարությունը կարող է դիտարկվել ոչ միայն ռազմական և դիվանագիտական, այլև տնտեսական կարողությունների ամրապնդման տեսանկյունից։ Տնտեսական բազմազանեցումը, ենթակառուցվածքների զարգացումը և արտաքին տնտեսական կապերի ընդլայնումը կարող են դիտարկվել երկարաժամկետ դիմակայունության բաղադրիչներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ռազմական ուժի և դիվանագիտության հարաբերակցության քաղաքական վերլուծությանը՝ առանց ռազմական գործողությունների իրականացման մեթոդների քննարկման։ Հակամարտության պատմությունը ցույց է տալիս, որ ուժի կիրառումը կարող է կտրուկ փոխել բանակցային միջավայրը և ստեղծել նոր քաղաքական ու հումանիտար իրողություններ։ 2020 թվականի պատերազմը էականորեն փոխեց մինչ այդ գոյություն ունեցած բանակցային և անվտանգային պայմանները, իսկ դրանից հետո նախկին բանակցային համակարգի մի շարք հիմնարար նախադրյալներ վերափոխվեցին։ Այդ պատճառով տարբեր ժամանակաշրջանների ռազմավարությունները գնահատելիս անհրաժեշտ է հստակ տարբերակել մինչև 2020 թվականը ձևավորված քաղաքական մոտեցումները և հետագա իրավիճակը։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է նաև հակամարտությունների կանխարգելման և վստահության ձևավորման միջոցների նշանակությունը։ Երկարաժամկետ խաղաղության համար միայն քաղաքական համաձայնությունը բավարար չէ, եթե պահպանվում են նոր սրման բարձր ռիսկեր։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում հայկական պաշտոնական դիրքորոշումներում շեշտադրվել են հրադադարի պահպանումը, միջադեպերի կանխարգելման մեխանիզմները և խաղաղության համար համապատասխան միջավայրի ձևավորումը։ Նման միջոցները կարող են դիտարկվել որպես բանակցային գործընթացի կայունության և հնարավոր պայմանավորվածությունների իրականացման համար անհրաժեշտ գործոններ։ Առանձին ուղղություն է հակամարտության հումանիտար բաղադրիչի ուսումնասիրությունը։ Տեղահանված բնակչության, քաղաքացիական անձանց անվտանգության, գերիների, անհետ կորածների, մշակութային ժառանգության և այլ հումանիտար խնդիրները կարող են ունենալ ոչ միայն մարդասիրական, այլև քաղաքական և իրավական նշանակություն։ Դրանց ներառումը կարգավորման գործընթացում հնարավորություն է տալիս հակամարտությունը դիտարկել մարդկանց իրավունքների և անվտանգության տեսանկյունից՝ քաղաքական ու տարածքային խնդիրների կողքին։ Հետազոտության մեջ կարող է գնահատվել միջազգային կազմակերպությունների և մարդասիրական մեխանիզմների հնարավոր դերակատարությունը նման հարցերում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հասարակության և պետական ռազմավարության փոխհարաբերությունը։ Երկարատև հակամարտությունների պայմաններում արտաքին քաղաքական որոշումները հաճախ ունենում են բարձր հասարակական զգայունություն։ Բանակցային գործընթացի վերաբերյալ տեղեկատվության սահմանափակ լինելը կարող է առաջացնել տարբեր սպասումներ և մեկնաբանություններ, մինչդեռ ամբողջական հրապարակայնությունը որոշ փուլերում կարող է դժվարացնել բանակցությունները։ Հետևաբար ռազմավարական հաղորդակցության խնդիրը կապված է թափանցիկության, պետական գաղտնիության և հանրային հաշվետվողականության միջև հավասարակշռության որոնման հետ։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են համադրվել միջազգային հարաբերությունների տեսության, անվտանգության ուսումնասիրությունների, հակամարտությունների կարգավորման, միջազգային իրավունքի, փաստաթղթային և համեմատական վերլուծության մեթոդները։ Պաշտոնական ռազմավարությունների, բանակցային փաստաթղթերի, պետական հայտարարությունների և միջազգային կազմակերպությունների նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված քաղաքական մոտեցումները և ուսումնասիրել դրանց փոփոխության պատճառները։ Հատուկ նշանակություն ունի ժամանակագրական տարբերակումը, քանի որ հակամարտության շուրջ քաղաքական և անվտանգային միջավայրը մի քանի անգամ էականորեն փոխվել է, և մեկ ժամանակաշրջանի քաղաքական դրույթները չեն կարող մեխանիկորեն ներկայացվել որպես մյուս ժամանակաշրջանի դիրքորոշում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ազգային շահերի պաշտպանության և հակամարտությունների կարգավորման փոխհարաբերության համակարգային ուսումնասիրությամբ։ Այն հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե պետությունը ինչպես է ձևակերպում իր երկարաժամկետ նպատակները բարդ բանակցային միջավայրում, ինչպես են արտաքին քաղաքական, անվտանգային, իրավական և տնտեսական գործոնները փոխազդում միմյանց հետ և ինչպիսի ազդեցություն են ունենում միջազգային միջավայրի փոփոխությունները ռազմավարական ընտրությունների վրա։ Գործնական առումով նման ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել արտաքին քաղաքականության և ազգային անվտանգության ռազմավարությունների պատմական գնահատման, բանակցային գործընթացների ուսումնասիրության և Հարավային Կովկասի տարածաշրջանային քաղաքականության վերլուծության համար։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է Հայաստանի ազգային շահերի պաշտպանության քաղաքական և դիվանագիտական խնդիրների բազմակողմանի ուսումնասիրություն՝ դրանք դիտարկելով հակամարտության կարգավորման պատմական փուլերի, միջազգային միջնորդության, անվտանգության, միջազգային իրավունքի, տարածաշրջանային քաղաքականության, տնտեսական դիմակայունության և հանրային դիվանագիտության համատեքստում։ Այն կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, ազգային անվտանգության, հակամարտությունների ուսումնասիրության և Հարավային Կովկասի ժամանակակից պատմության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Биология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մարդու ծագման տեստոստերոնի և աճի հորմոնի ազդեցության ուսումնասիրությանը հավերի՝ որպես ձվատու թռչունների ֆիզիոլոգիական ակտիվության և վերարտադրողական ցուցանիշների վրա։ Գրքում ներկայացվում են հորմոնալ կարգավորման մեխանիզմները, էնդոկրին համակարգի դերը թռչունների նյութափոխանակության, աճի, վարքագծի և վերարտադրողական ֆունկցիաների ձևավորման գործընթացում։ Հեղինակը վերլուծում է փորձարարական հետազոտությունների արդյունքները՝ գնահատելով հորմոնների ազդեցությունը ձվադրության ինտենսիվության, ձվի որակի, օրգանիզմի ընդհանուր կենսունակության և ֆիզիոլոգիական սթրեսային արձագանքների վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև հորմոնների ներմուծման տարբեր եղանակների արդյունավետությունը, դեղաչափերի ազդեցությունը և կենդանիների օրգանիզմում առաջացող հնարավոր կողմնակի փոփոխությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էթիկական, կենսաանվտանգության և կենդանիների բարեկեցության հարցերին՝ կապված էկզոգեն հորմոնների կիրառման հետ կենդանաբուծության մեջ։ Գիրքը նախատեսված է անասնաբույժների, կենդանաբանների, կենսաքիմիկոսների, գյուղատնտեսական գիտությունների մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար՝ առաջարկելով տեսական և փորձարարական տվյալների համադրված վերլուծություն։