Сопряженный процесс химического превращения диоксида серы под воздействием цепной реакции окисления водорода

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է խաղողի «Այվազյանի Վարդաբույր» և «Վանի» սորտերի շիվերի աճի ու բերքատվության վրա բեռնվածության և էտի երկարության ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել էտի տարբեր եղանակների և վազի բեռնվածության այնպիսի հարաբերակցություններ, որոնք կարող են նպաստել բույսերի հավասարակշռված աճին, արդյունավետ բերքատվությանը և խաղողի վազերի արտադրական ներուժի առավել լիարժեք օգտագործմանը։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են թողնված աչքերի կամ պտղատու օղակների քանակը, էտի երկարությունը և վազի ընդհանուր բեռնվածությունը անդրադառնում շիվերի աճի ինտենսիվության, զարգացման բնույթի և բերքագոյացման գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բույսի վեգետատիվ և գեներատիվ աճի փոխհարաբերությանը, քանի որ չափազանց բարձր կամ ցածր բեռնվածությունը կարող է խախտել այդ հավասարակշռությունը և ազդել ինչպես շիվերի զարգացման, այնպես էլ բերքի քանակական ու որակական ցուցանիշների վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են համեմատվել ուսումնասիրվող երկու սորտերի արձագանքները էտի տարբեր երկարություններին և բեռնվածության մակարդակներին՝ բացահայտելու դրանց կենսաբանական առանձնահատկություններին առավել համապատասխան ագրոտեխնիկական պայմանները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ տվյալ սորտերի համար էտի և բեռնվածության առավել արդյունավետ նորմերի ընտրության, բերքատվության բարձրացման և այգու արտադրական արդյունավետության բարելավման համար։ Աշխատությունը գործնական նշանակություն ունի հատկապես խաղողի մշակության տեխնոլոգիայի կատարելագործման տեսանկյունից, քանի որ ճիշտ էտը և բեռնվածության կարգավորումը կարևոր են վազի երկարատև արդյունավետության, բերքի կայունության և պտղի որակի պահպանման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել խաղողագործներին, ագրոնոմներին, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և խաղողի սորտերի ագրոտեխնիկական առանձնահատկություններով հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Литература

Richard Aldingtonը 20-րդ դարի անգլիական գրականության նշանավոր ներկայացուցիչներից է, որը հայտնի է հատկապես իմաժիզմի շարժման մեջ իր մասնակցությամբ և Առաջին համաշխարհային պատերազմի փորձի գրական արտացոլմամբ․ նրա ստեղծագործական գործունեությունը ձևավորվել է այն ժամանակաշրջանում, երբ եվրոպական գրականությունը անցում էր կատարում ավանդական ձևերից դեպի նոր, ավելի կտրուկ և պատկերային արտահայտչաձևեր, և հենց այդ համատեքստում Ալդինգթոնը հանդես եկավ որպես նորարարական մտածողության կրողներից մեկը․ նրա ամենահայտնի վեպը Death of a Hero է, որտեղ նա քննադատաբար ներկայացնում է պատերազմի անիմաստությունն ու կորուստները՝ օգտագործելով սարկազմ, հոռետեսություն և հոգեբանական խոր վերլուծություն՝ ցույց տալով, թե ինչպես է պատերազմը կործանում անհատի կյանքը, իդեալները և մարդկային արժեքները․ Ալդինգթոնի պոեզիան ևս առանձնանում է պատկերային հստակությամբ, հակիրճությամբ և զգացմունքային լարվածությամբ, որոնք բնորոշ են իմաժիզմի գեղագիտական սկզբունքներին, որտեղ կարևոր է ոչ թե երկար նկարագրությունը, այլ ուժեղ, ճշգրիտ պատկեր ստեղծելը․ նրա ստեղծագործական ժառանգությունը նաև ներառում է քննադատական և կենսագրական աշխատանքներ, որոնց միջոցով նա ուսումնասիրել է գրականության պատմությունը և ժամանակի մշակութային զարգացումները․ ընդհանուր առմամբ, Ալդինգթոնի գործունեությունը կարևոր դեր է խաղացել 20-րդ դարի գրականության մեջ՝ հատկապես պատերազմի թեմայի նոր, ավելի անկեղծ և քննադատական մեկնաբանության ձևավորման գործում։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Հնդկաստանի միջև հարաբերությունների զարգացման ուսումնասիրությանը 1991-2008 թվականների ընթացքում՝ անկախ Հայաստանի Հանրապետության ձևավորումից հետո երկու երկրների միջև քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական և մշակութային կապերի հաստատման ու զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Հայաստանի անկախացումից հետո Հնդկաստանի հետ նոր միջպետական հարաբերությունների ձևավորման գործընթացն է, դրա հիմնական փուլերը, փոխադարձ հետաքրքրությունների շրջանակը և համագործակցության զարգացման վրա ազդող ներքին ու միջազգային գործոնները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման նախադրյալները, երկու պետությունների արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները և միջազգային հարթակներում փոխգործակցության հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական երկխոսությանը, պաշտոնական փոխայցելություններին, միջպետական շփումների զարգացմանը և երկկողմ հարաբերությունների իրավական ու ինստիտուցիոնալ հիմքերի ձևավորմանը։ Առանձին ուղղություն է կազմում տնտեսական համագործակցության ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ առևտրային հարաբերությունները, ներդրումային հնարավորությունները, տնտեսական կապերի ընդլայնման հեռանկարները և դրանց զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կրթության, գիտության, մշակույթի և հումանիտար ոլորտներում կապերի զարգացմանը, որոնք կարևոր դեր են ունեցել երկու ժողովուրդների միջև փոխադարձ ճանաչողության և բարեկամական հարաբերությունների ամրապնդման գործում։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև տարածաշրջանային և միջազգային միջավայրի ազդեցության գնահատումը։ Հայաստանի աշխարհաքաղաքական դիրքը, Հարավային Կովկասում ընթացող գործընթացները, Հնդկաստանի արտաքին քաղաքական շահերը և երկու երկրների հարաբերությունները հարևան ու այլ պետությունների հետ ստեղծում էին այն պայմանները, որոնցում ձևավորվում էր հայ-հնդկական համագործակցության օրակարգը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել անկախ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության այն ուղղություններից մեկը, որի շրջանակում երկիրը ձգտում էր զարգացնել հարաբերություններ Ասիայի խոշոր պետությունների հետ և ընդլայնել իր միջազգային կապերի շրջանակը։ Ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև պատմական շարունակականության տեսանկյունից, քանի որ ժամանակակից միջպետական հարաբերությունները զարգանում էին երկու ժողովուրդների պատմական և մշակութային կապերի ավելի լայն համատեքստում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել հայ-հնդկական հարաբերությունների զարգացման տրամաբանության, ձեռքբերումների և առկա սահմանափակումների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, միջազգայնագետներին, դիվանագետներին, քաղաքագետներին, տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների մասնագետներին, հետազոտողներին և միջազգային հարաբերություններ ուսումնասիրող ուսանողներին։

Экономика

Գիտական աշխատությունը նվիրված է խաղողագործության ոլորտի տնտեսական արդյունավետության բարձրացման, արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման կատարելագործման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզի բնական, տնտեսական և արտադրական առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում խաղողագործության զարգացման պատմական և տնտեսական նախադրյալները, ոլորտի նշանակությունը Հայաստանի գյուղատնտեսության կառուցվածքում, խաղողի արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունները և դրա ազդեցությունը գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Արարատի մարզի հողակլիմայական պայմաններին, ոռոգման ջրի ապահովվածությանը, խաղողի այգիների տարածքային բաշխվածությանը, մշակվող սորտերի առանձնահատկություններին և դրանց համապատասխանությանը տարածաշրջանի արտադրական ներուժին։ Ուսումնասիրվում են խաղողի արտադրության ծավալների, բերքատվության, ինքնարժեքի, իրացման գների, շահութաբերության և տնտեսական արդյունավետությունը բնութագրող այլ ցուցանիշների գնահատման մեթոդաբանական մոտեցումները։ Քննարկվում են արտադրության արդյունավետության վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ ներառյալ հողային և ջրային ռեսուրսների օգտագործումը, աշխատանքային ռեսուրսների կազմակերպումը, գյուղատնտեսական տեխնիկայի ապահովվածությունը, ներդրումների մակարդակը, արտադրական ծախսերի կառուցվածքը և գյուղատնտեսական տնտեսությունների կառավարման առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում խաղողի այգիների հիմնման և վերակառուցման տնտեսական նպատակահարմարությանը, բարձր բերքատվություն ապահովող մշակության տեխնոլոգիաների կիրառմանը, ոռոգման համակարգերի կատարելագործմանը, պարարտացման և բույսերի պաշտպանության միջոցառումների արդյունավետ կազմակերպմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է խաղողագործական տնտեսությունների արտադրատնտեսական գործունեության վերլուծությունը, արտադրական ծախսերի նվազեցման հնարավորությունների բացահայտումը, ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության գնահատումը և արտադրության շահութաբերության բարձրացման տնտեսական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են գյուղացիական տնտեսությունների չափերի, հողատարածքների մասնատվածության, արտադրության մասնագիտացման և տնտեսությունների միջև համագործակցության ազդեցությունները խաղողագործության զարգացման վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում խաղողի արտադրության և վերամշակման ոլորտների փոխկապակցվածությանը, մթերման գործընթացների կազմակերպմանը, վերամշակող ձեռնարկությունների հետ պայմանագրային հարաբերություններին, իրացման շուկաների հասանելիությանը և արտադրողների տնտեսական շահերի պաշտպանության հնարավորություններին։ Քննության են առնվում խաղողի թարմ սպառման, պահեստավորման, վերամշակման և արտահանման ուղղությունների զարգացման հեռանկարները, արտադրանքի որակի բարձրացման, մրցունակության ապահովման և ավելացված արժեքի ձևավորման տնտեսական նախադրյալները։ Կարևորվում են նաև խաղողագործության ոլորտում պետական աջակցության ծրագրերի, գյուղատնտեսական վարկավորման, ապահովագրական մեխանիզմների, ներդրումային քաղաքականության և խորհրդատվական ծառայությունների նշանակությունը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում դիտարկվում են գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման ժամանակակից մոտեցումները, նորարարական տեխնոլոգիաների ներդրման տնտեսական արդյունավետությունը, կլիմայական և շուկայական ռիսկերի կառավարման հնարավորությունները, ինչպես նաև կայուն գյուղատնտեսության սկզբունքների կիրառումը խաղողագործական տնտեսություններում։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել Արարատի մարզի խաղողագործության արտադրական ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործման, գյուղացիական տնտեսությունների եկամտաբերության բարձրացման, արտադրության կազմակերպման կատարելագործման և տարածաշրջանի գյուղատնտեսական մրցունակության ամրապնդմանն ուղղված գիտականորեն հիմնավորված առաջարկությունների մշակմանը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագետների, գյուղատնտեսության կառավարման մասնագետների, խաղողագործների, գյուղացիական տնտեսությունների ղեկավարների, ագրոբիզնեսի ներկայացուցիչների, պետական և տեղական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և ագրարային բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության համայնքային տնտեսության կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում տեղական ինքնակառավարման մարմինների կողմից համայնքային տնտեսական ռեսուրսների կառավարման, օգտագործման և զարգացման գործընթացներն են, ինչպես նաև դրանց արդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Աշխատանքում դիտարկվում են համայնքների տնտեսական հիմքերը, տեղական բյուջեների ձևավորման և կատարման առանձնահատկությունները, համայնքային սեփականության կառավարումը, տեղական եկամուտների հավաքագրումը, ֆինանսական ռեսուրսների բաշխումը և համայնքային նշանակության ծրագրերի իրականացումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում համայնքային տնտեսության կառավարման վրա ազդող իրավական, կազմակերպական, ֆինանսական և սոցիալ-տնտեսական գործոնների վերլուծությանը։ ՀՀ նյութերի հիման վրա ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ տարբեր համայնքների տնտեսական ներուժին, առկա ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, ենթակառուցվածքների զարգացմանը, համայնքային ծառայությունների կազմակերպմանը և բնակչության կարիքներին համապատասխան տնտեսական քաղաքականության ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղական ինքնակառավարման մարմինների կառավարման արդյունավետությանը, որոշումների կայացման գործընթացներին, համայնքի բնակչության մասնակցությանը և պետական ու համայնքային կառույցների փոխգործակցությանը։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև համայնքային բյուջետավորման կատարելագործման, սեփական եկամուտների ավելացման, ֆինանսական կայունության ամրապնդման և համայնքային ակտիվների ավելի արդյունավետ կառավարման վերաբերյալ մոտեցումներ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ժամանակակից կառավարման գործիքների կիրառումը, այդ թվում՝ ռազմավարական պլանավորումը, ծրագրային բյուջետավորումը, տվյալների վրա հիմնված որոշումների կայացումը և կառավարման թափանցիկության բարձրացումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել համայնքների տնտեսական ինքնուրույնության ամրապնդմանը, առկա ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործմանը և բնակչությանը մատուցվող ծառայությունների որակի բարձրացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական և համայնքային կառավարման մասնագետների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների, ուսանողների և Հայաստանի համայնքային զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

Ստեղծագործությունը խորհրդանշական և դրամատիկ ուղղվածությամբ արձակ գործ է, որի հեղինակը Արթուր Գրիգորյան է, և այն կառուցված է որպես ներքին մենախոսություն կամ նամակային ձևաչափով պատմություն, որտեղ մարդկային հոգեբանական վիճակները ներկայացվում են ծայրահեղ փորձությունների և բարոյական ճգնաժամի ֆոնին։ Գրքում «դժոխք» հասկացությունը հաճախ ընկալվում է ոչ միայն որպես կրոնական կամ առասպելական տարածք, այլ նաև որպես մարդու ներքին աշխարհի խորհրդանշական պատկեր՝ արտահայտելով մեղքի, վախի, զղջման և ինքնաքննության խոր շերտերը։ Հեղինակը փորձել է բացահայտել մարդու հոգեբանական սահմանային վիճակները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է անհատը բախվել սեփական անցյալի, ընտրությունների և ներքին հակասությունների հետ։ Ստեղծագործության ընթացքում զգալի է նաև բարոյափիլիսոփայական շերտը, որտեղ քննարկվում են արդարության, պատժի, ներման և ինքնաճանաչման հարցերը՝ ստեղծելով մութ, բայց միաժամանակ խորապես մտածելու տեղիք տվող միջավայր։