Сопряженный процесс химического превращения диоксида серы под воздействием цепной реакции окисления водорода

Linguistics

Այս մեթոդաբանական ուսումնասիրությունը նվիրված է արևելահայերենի ուսուցման գործընթացում առաջացող հիմնական խնդիրների վերլուծությանը՝ անգլիախոս դիվանագիտական միջավայրի պայմաններում, մասնավորապես՝ ամերիկյան դիվանագիտական փորձի օրինակով։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են օտար լեզվամշակութային միջավայրում հայերենի ուսուցման առանձնահատկությունները, լեզվական միջամտության ազդեցությունը, ինչպես նաև ուսանողների հաղորդակցական և միջմշակութային կարողությունների զարգացման խնդիրները։ Հեղինակը ներկայացնում է մասնագիտական նպատակներով լեզվի ուսուցման մոտեցումները՝ շեշտադրելով դիվանագիտական հաղորդակցության պահանջները, պաշտոնական խոսքի առանձնահատկությունները և լեզվական ճշգրտության անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման մեթոդների ընտրությանը, ուսումնական նյութերի մշակմանը և լեզվական հմտությունների ինտեգրված զարգացմանը՝ լսելու, խոսելու, ընթերցելու և գրելու կարողությունների համադրությամբ։ Աշխատությունը համադրում է լեզվաբանության, մեթոդիկայի և միջմշակութային հաղորդակցության մոտեցումները՝ առաջարկելով գործնական լուծումներ մասնագիտական միջավայրում արևելահայերենի ուսուցման արդյունավետության բարձրացման համար։ Այն օգտակար է լեզվաբանների, հայոց լեզվի դասախոսների, մեթոդիստների և դիվանագիտական կրթության ոլորտի հետազոտողների համար։

Other Subjects

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի բազմամյա տնկարկներում կիրառվող հանքային պարարտանյութերի ազդեցության և դրանց սննդատարրերի փոխակերպման ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով, թե ինչպես են ազոտի, ֆոսֆորի, կալիումի և այլ կարևոր տարրերը փոխազդում հողի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների, կլիմայական պայմանների և մշակաբույսերի կենսաբանական առանձնահատկությունների հետ։ Գրքում մանրամասն վերլուծվում են տարբեր տարածաշրջաններում իրականացված դաշտային փորձարկումները, որոնց միջոցով պարզաբանվում է պարարտանյութերի արդյունավետության փոփոխականությունը կախված հողի տեսակից, խոնավության ռեժիմից և մշակվող բազմամյա տնկարկների առանձնահատկություններից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սննդատարրերի կորուստների մեխանիզմներին՝ լվացում, ֆիքսացիա և գազային արտահոսք, ինչպես նաև դրանց նվազեցման հնարավորություններին՝ նպատակային պարարտացման համակարգերի և ագրոտեխնիկական միջոցառումների կիրառմամբ։ Աշխատությունը նաև ներկայացնում է հողի բերրիության երկարաժամկետ պահպանման ռազմավարություններ, որոնցում կարևոր դեր են խաղում հավասարակշռված պարարտացումը և օրգանական ու հանքային նյութերի համակցված օգտագործումը, ինչի արդյունքում հնարավոր է բարձրացնել այգեգործական մշակաբույսերի բերքատվությունը և կայունացնել էկոհամակարգերի արտադրողականությունը։

Philosophy

Սա պրակտիկ աշխատանքների (պրակտիկում) ժողովածու է, որը ուղեկցում է տեսական դասընթացներին։ Այն օգնում է ուսանողներին ավելի խորությամբ հասկանալ հայ ինքնության հիմնախնդիրները՝ քննարկումների, վերլուծությունների և առաջադրանքների միջոցով։ Հիմնական բովանդակությունը․ Հայ ինքնության հասկացության սահմանում Ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման գործոններ Լեզվի, մշակույթի և պատմության դերը Ազգային արժեքներ և ինքնության պահպանում Ժամանակակից մարտահրավերներ (գլոբալացում, միգրացիա և այլն) Գործնական հատվածը․ Նյութը ներառում է՝ Հարցաշարեր և քննարկման թեմաներ Վերլուծական առաջադրանքներ Դեպքերի ուսումնասիրություններ Ինքնուրույն աշխատանքների հանձնարարություններ Առանձնահատկությունները․ Կրթական և կիրառական ուղղվածություն Զարգացնում է քննադատական մտածողություն Խրախուսում է քննարկում և կարծիքների ձևավորում Հարմար է բուհական ուսուցման համար

Economics

Նյութը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի մաքսային եկամուտների ձևավորման գործընթացի ուսումնասիրությանը և դրա արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Մաքսային եկամուտները պետական ֆինանսական համակարգի կարևոր բաղադրիչներից են, քանի որ դրանց միջոցով պետական բյուջե են մուտքագրվում արտաքին առևտրային գործառնությունների հետ կապված հարկային և մաքսային վճարներ։ Դրանց կայուն և արդյունավետ հավաքագրումը կախված է արտաքին առևտրի ծավալներից, ներմուծման և արտահանման կառուցվածքից, մաքսային վարչարարության արդյունավետությունից, հարկային և մաքսային օրենսդրության կիրառման որակից, ինչպես նաև մաքսային վերահսկողության տեխնիկական հնարավորություններից։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ մաքսային եկամուտների ձևավորման հիմնական աղբյուրներին, դրանց դինամիկային և պետական բյուջեի ընդհանուր եկամուտների մեջ ունեցած նշանակությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մաքսային վարչարարության կատարելագործմանը, քանի որ արդյունավետ վերահսկողությունը պետք է միաժամանակ ապահովի ինչպես պետական եկամուտների ամբողջական հավաքագրումը, այնպես էլ արտաքին տնտեսական գործունեություն իրականացնող տնտեսավարողների համար կանխատեսելի և հնարավորինս պարզ ընթացակարգեր։ Եկամուտների ձևավորման բարելավման կարևոր ուղղություններից կարող են լինել մաքսային գործընթացների թվայնացումը, տվյալների փոխանակման ավտոմատացումը, ռիսկերի կառավարման համակարգերի կատարելագործումը, մաքսային արժեքի և ապրանքների դասակարգման վերահսկողության բարձրացումը և ստվերային շրջանառության նվազեցումը։ Թվային տեխնոլոգիաների ավելի լայն կիրառումը կարող է կրճատել վարչարարական ծախսերը, արագացնել մաքսային ձևակերպումները և միաժամանակ մեծացնել վերահսկողության ճշգրտությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև մաքսային մարմինների և այլ պետական կառույցների միջև տեղեկատվության արդյունավետ փոխանակումը, ինչը կարող է նպաստել ռիսկային գործարքների ավելի արագ բացահայտմանը և մաքսային խախտումների կանխարգելմանը։ Նյութում կարող է դիտարկվել նաև մաքսային քաղաքականության և արտաքին առևտրի զարգացման փոխկապակցվածությունը, քանի որ եկամուտների ավելացումը պետք է իրականացվի այնպես, որ չստեղծվեն անհարկի խոչընդոտներ օրինական տնտեսական գործունեության և միջազգային առևտրի համար։ Բարելավման ուղղությունների շարքում կարող են ընդգրկվել մաքսային ծառայողների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացումը, հակակոռուպցիոն մեխանիզմների ամրապնդումը, վերահսկողության թափանցիկության ավելացումը և մաքսային վճարների հաշվարկման ու վճարման գործընթացների պարզեցումը։ Կարևոր է նաև գնահատել ոչ միայն բյուջետային մուտքերի անվանական աճը, այլև դրանց հավաքագրման արդյունավետությունը, վարչարարության ծախսերը և տնտեսական գործունեության վրա ազդեցությունը։ Նման համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ձևավորել մաքսային եկամուտների կառավարման այնպիսի համակարգ, որը համատեղում է պետական ֆինանսական շահերի պաշտպանությունը, օրինական արտաքին առևտրի խթանումը և գործարար միջավայրի բարելավումը։ Ընդհանուր առմամբ, թեման ուղղված է Հայաստանի մաքսային եկամուտների ձևավորման մեխանիզմների արդյունավետության բարձրացմանը և այնպիսի կառավարչական ու տեխնոլոգիական լուծումների բացահայտմանը, որոնք կարող են նպաստել պետական բյուջեի եկամուտների կայունությանը, մաքսային վարչարարության որակի բարելավմանը և հանրային ֆինանսների առավել արդյունավետ կառավարմանը։

Religion

Աշխատությունը նվիրված է Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու գլխավոր պաշտամունքային արարողությանը՝ Սուրբ Պատարագին, դրա ծիսական կառուցվածքին, աստվածաբանական բովանդակությանը, խորհրդաբանական նշանակությանը և կատարման ավանդական կարգին։ Այն պատկանում է հայ եկեղեցական ծիսական գրականության կարևոր տեսակին, որի հիմնական նպատակն է պահպանել և փոխանցել Սուրբ Պատարագի կատարման ընթացքում կիրառվող աղոթքները, սրբազան ընթերցումները, քահանայական գործողությունները և եկեղեցական արարողակարգի հաստատված ձևերը։ Սուրբ Պատարագը Հայ Առաքելական Եկեղեցու հոգևոր կյանքի կենտրոնական արարողությունն է, որի առանցքում գտնվում է Սուրբ Հաղորդության խորհուրդը՝ քրիստոնեական հավատքի հիմնարար խորհրդագործություններից մեկը։ Այն արտահայտում է Հիսուս Քրիստոսի փրկագործության հիշատակությունը, նրա զոհաբերության խորհուրդը և հավատացյալների հաղորդակցությունը աստվածային շնորհին։ Պատարագի միջոցով եկեղեցին միավորում է Սուրբ Գրքի ընթերցումը, աղոթքը, օրհնությունը, սաղմոսերգությունը և հաղորդության խորհրդի կատարումը՝ ստեղծելով պաշտամունքային ամբողջական արարողություն, որի ընթացքում հոգևորականներն ու հավատացյալները մասնակցում են ընդհանուր աղոթական կյանքին։ Աշխատության հիմնական թեմատիկ ուղղություններից է Սուրբ Պատարագի հաջորդականության և դրա առանձին բաղադրիչների ներկայացումը։ Հայ եկեղեցու պատարագային ավանդության մեջ արարողությունն ունի հստակ կառուցվածք, որտեղ յուրաքանչյուր հատված ունի իր առանձնահատուկ ծիսական և աստվածաբանական նշանակությունը։ Պատարագի սկզբնական հատվածում կարևոր տեղ են զբաղեցնում նախապատրաստական աղոթքները, սաղմոսերգությունը, աստվածաշնչյան ընթերցումները և հոգևոր քարոզչությունը։ Այս գործողությունները հավատացյալներին նախապատրաստում են հաղորդության խորհրդին՝ նրանց ուշադրությունը կենտրոնացնելով քրիստոնեական հավատքի, ապաշխարության և հոգևոր մաքրագործման վրա։ Սուրբ Գրքի ընթերցումները, եկեղեցական երգերը և հոգևորականների աղոթքները փոխկապակցված են և նպաստում են արարողության ընդհանուր խորհրդի բացահայտմանը։ Պատարագի կարևորագույն հանգրվաններից է Սուրբ Հաղորդության խորհրդի կատարումը, որը քրիստոնեական ավանդության համաձայն հաստատվել է Հիսուս Քրիստոսի կողմից Վերջին ընթրիքի ժամանակ։ Հացի և գինու սրբագործման միջոցով հավատացյալները հաղորդակցվում են Քրիստոսի մարմնին և արյանը՝ մասնակցելով նրա փրկագործությանը և եկեղեցու հոգևոր միասնությանը։ Հաղորդության խորհուրդը խորհրդանշում է նաև քրիստոնեական սիրո, եղբայրության, մեղքերի թողության և հավիտենական կյանքի հույսի ամբողջությունը։ Այս առումով Սուրբ Պատարագը պարզապես եկեղեցական արարողությունների հաջորդականություն չէ, այլ հավատացյալի հոգևոր կյանքի կարևորագույն իրադարձություն, որի միջոցով ամրապնդվում է նրա կապը Աստծո և եկեղեցական համայնքի հետ։ Աշխատության նշանակալի բովանդակային կողմերից է պատարագի ընթացքում կատարվող աղոթքների, օրհնությունների և ծիսական գործողությունների կանոնակարգված ներկայացումը։ Հայ եկեղեցական պաշտամունքում յուրաքանչյուր գործողություն ունի որոշակի տեղ և նշանակություն, իսկ դրանց ճիշտ հաջորդականությունը կարևոր պայման է արարողության ամբողջականության պահպանման համար։ Քահանայական աղոթքները, սարկավագական բացականչությունները, սրբազան ընթերցումները և երգեցողությունը միասնաբար ձևավորում են պատարագի հանդիսավոր ու խորհրդավոր բնույթը։ Պատարագային արարողության ընթացքում կիրառվող ծիսական առարկաները, եկեղեցական զգեստները, օրհնության շարժումները և խորանի հետ կապված գործողությունները նույնպես ունեն խորհրդանշական նշանակություն։ Խորանը դիտվում է որպես աստվածային ներկայության և սրբագործման խորհրդավոր կենտրոն, իսկ պատարագի ընթացքում կատարվող ընծայաբերությունը, աղոթքները և օրհնությունները արտահայտում են հավատացյալների հոգևոր նվիրումն ու հաղորդակցությունը Աստծուն։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև եկեղեցական երգեցողությունը, որը ոչ միայն ուղեկցում է ծիսական գործողություններին, այլև հանդիսանում է պաշտամունքի ինքնուրույն և կարևոր բաղադրիչ։ Հայկական շարականներն ու պատարագային երգերը դարերի ընթացքում ձևավորված հոգևոր երաժշտական ժառանգության մասն են և արտահայտում են ազգային եկեղեցական մշակույթի ինքնատիպությունը։ Աշխատության կարևոր գործառույթներից է պատարագային ավանդության միասնականության և շարունակականության ապահովումը։ Հայ եկեղեցու ծիսական կյանքը ձևավորվել է դարերի ընթացքում և հիմնված է եկեղեցական կանոնների, ավանդությունների ու սրբազան գրականության վրա։ Պատարագի կատարման հաստատված կարգը նպաստում է տարբեր եկեղեցիներում պաշտամունքային արարողության ավանդական ձևերի պահպանմանը և հոգևորականների գործունեության կազմակերպմանը։ Այսպիսի խորհրդատետրերը ծառայում են որպես գործնական ուղեցույցներ, որոնց միջոցով հոգևորականները կարողանում են հետևել արարողության հաջորդականությանը, պահպանել աղոթքների և ծիսական գործողությունների ընդունված ձևերը և ապահովել պաշտամունքի պատշաճ իրականացումը։ Դրանք միաժամանակ նպաստում են եկեղեցական ժառանգության փոխանցմանը՝ կանխելով ծիսական ավանդության խաթարումն ու մոռացումը։ Գրական և կառուցվածքային առումով հրատարակությունը պատկանում է հայ պատարագային գրականության ժանրին։ Նրան բնորոշ են աղոթական բանաձևերը, ծիսական տեքստերը, պաշտամունքային հրահանգներն ու եկեղեցական արարողակարգին հատուկ լեզվական ձևերը։ Շարադրանքի ոճը պայմանավորված է սրբազան արարողության նպատակով և պահպանում է հայ եկեղեցական գրականությանը բնորոշ հանդիսավոր, աղոթական ու աստվածաբանական բնույթը։ Այն նաև կարևոր նյութ է հայ եկեղեցական լեզվի, պատարագային տերմինաբանության, ծիսական արտահայտությունների և պաշտամունքային խոսքի պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար։ Հրատարակության պատմական ու մշակութային նշանակությունը կապված է Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի հոգևոր, կրթական և տպագրական կյանքի հետ։ Կոստանդնուպոլիսը դարեր շարունակ եղել է հայ եկեղեցական և մշակութային կյանքի խոշոր կենտրոններից մեկը, որտեղ գործել են բազմաթիվ հայկական եկեղեցիներ, դպրոցներ, տպարաններ և հասարակական հաստատություններ։ Այստեղ ձևավորված հայ մտավոր միջավայրը կարևոր դեր է ունեցել ազգային հոգևոր ժառանգության պահպանման, հայերեն գրականության տարածման և եկեղեցական կյանքի կազմակերպման գործում։ Մայր եկեղեցու և Մայր Դպրատան տպագրական գործունեությունը կապված էր եկեղեցական ու կրթական պահանջների բավարարման, հոգևորականների պատրաստման և պաշտամունքային գրականության տարածման հետ։ Այսպիսի հրատարակությունների միջոցով հնարավոր էր ապահովել պատարագային տեքստերի հասանելիությունը և պահպանել Հայոց եկեղեցու ծիսական ավանդության շարունակականությունը։ Աշխատությունը կարևոր վկայություն է նաև այն մասին, թե ինչպես են հայ համայնքները, անկախ իրենց բնակության վայրից, պահպանել միասնական հոգևոր ու ծիսական ինքնությունը՝ եկեղեցական գրականության և հաստատված պաշտամունքային կարգերի միջոցով։ Այն արժեքավոր է հայ պատարագագիտության, ծիսագիտության, աստվածաբանության, եկեղեցական երաժշտության, հայ տպագրության և Կոստանդնուպոլսի հայկական համայնքի պատմության ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հոգևորականներին, աստվածաբաններին, պատարագագետներին, պատմաբաններին, հայագետներին, երաժշտագետներին և Հայ Առաքելական Եկեղեցու պատմությամբ ու ավանդույթներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Նրա գիտական և ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է Սուրբ Պատարագի ծիսական կառուցվածքի, խորհրդաբանական բովանդակության և եկեղեցական ավանդության պահպանման գործում ունեցած նշանակության ներկայացմամբ։ Այն հնարավորություն է տալիս ճանաչելու հայ ժողովրդի հոգևոր կյանքի կարևորագույն հաստատություններից մեկի պաշտամունքային ավանդույթները և ուսումնասիրելու այն մշակութային ժառանգությունը, որի միջոցով դարեր շարունակ պահպանվել ու փոխանցվել են ազգային եկեղեցական ինքնությունն ու հոգևոր արժեքները։

Economics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է համեմատական առավելության տեսության կիրառմամբ Հայաստանի Հանրապետության արտահանման կառուցվածքի ուսումնասիրությանը և դրա բարելավման ու դիվերսիֆիկացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ երկրի արտաքին առևտրային մրցունակությունը պայմանավորված է ոչ միայն արտադրության բացարձակ արդյունավետությամբ, այլև այն հարաբերական առավելություններով, որոնք ձևավորվում են տարբեր ապրանքների արտադրության այլընտրանքային ծախսերի, ռեսուրսների առկայության, մասնագիտացման, տեխնոլոգիական կարողությունների և միջազգային շուկաների պահանջարկի համադրությամբ։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել ՀՀ արտահանման ապրանքային և աշխարհագրական կառուցվածքը, դրա փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում և առանձին ապրանքախմբերի մասնագիտացման մակարդակը։ Համեմատական առավելության գնահատման համար կարող են կիրառվել արտահայտված համեմատական առավելության տարբեր ցուցանիշներ, որոնց միջոցով պարզվում է, թե որ ապրանքների արտահանման մեջ է Հայաստանը տվյալ ապրանքի համաշխարհային կամ համադրելի երկրների արտահանման համեմատությամբ առավել մասնագիտացված։ Հայաստանի վերաբերյալ հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ համեմատական առավելություններ արձանագրվել են մի շարք ապրանքախմբերում, այդ թվում՝ թանկարժեք մետաղների, հանքաքարերի, ծխախոտի, ալկոհոլային խմիչքների, տրիկոտաժի, կենդանի կենդանիների, բանջարեղենի և դրանց վերամշակված արտադրանքի ոլորտներում։ Միաժամանակ վերջին տարիներին որոշ ուղղություններով այդ առավելությունների չափը և ընդգրկումը նվազել են, ինչը մատնանշում է արտահանման կառուցվածքի հետագա դիվերսիֆիկացման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել ՀՀ արտահանման կառուցվածքի ուժեղ և թույլ կողմերը։ Մի կողմից՝ որոշ ավանդական ճյուղերում առկա են ձևավորված արտադրական փորձ, հումքային ռեսուրսներ, մասնագիտական կարողություններ և միջազգային շուկաներում ճանաչելի արտադրանք, որոնք կարող են հիմք հանդիսանալ արտահանման ընդլայնման համար։ Մյուս կողմից՝ արտահանման չափազանց մեծ կենտրոնացումը սահմանափակ թվով ապրանքների կամ շուկաների վրա կարող է տնտեսությունը դարձնել արտաքին պահանջարկի, միջազգային գների, փոխարժեքների և աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների նկատմամբ ավելի խոցելի։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև արտահանվող արտադրանքի տեխնոլոգիական բարդության և ավելացված արժեքի խնդիրը։ Ժամանակակից ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ Հայաստանի արտահանումը մեծապես կենտրոնացած է համեմատաբար պարզ և ցածր բարդության ապրանքների վրա, մինչդեռ ավելի բարդ և բարձր ավելացված արժեք ունեցող ապրանքների արտահանման ներուժը լիարժեքորեն չի օգտագործվում։ Այդ պատճառով արտահանման կառուցվածքի բարելավման կարևոր ուղղություն կարող է լինել հումքային և քիչ մշակված արտադրանքից դեպի ավելի վերամշակված, տեխնոլոգիապես ավելի բարդ և բարձր ավելացված արժեք ունեցող ապրանքների աստիճանական անցումը։ Այս համատեքստում ուսումնասիրությունը կարող է դիտարկել տեքստիլի, քիմիական արտադրանքի, մետաղական պատրաստի արտադրանքի, սննդի վերամշակման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և այլ ոլորտների զարգացման հնարավորությունները։ Նպատակն այն չէ, որ առկա համեմատական առավելությունները պարզապես փոխարինվեն նոր ճյուղերով, այլ այն, որ գործող արտադրական կարողությունների հիման վրա ստեղծվեն փոխկապակցված նոր արտադրություններ և ավելի բարձր արժեքային շղթաներ։ Այսպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս արտահանման ընդլայնումը կապել արտադրության կառուցվածքային վերափոխման և տնտեսական բարդության բարձրացման հետ։ Աշխատության մեջ կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ նաև արտահանման աշխարհագրական դիվերսիֆիկացումը։ Հայաստանի փոքր ներքին շուկան և որոշ արտահանման ուղղությունների բարձր կենտրոնացվածությունը մեծացնում են արտաքին ցնցումների նկատմամբ խոցելիությունը։ Միջազգային կառույցների գնահատականները նույնպես ընդգծում են արտահանման շուկաների և ապրանքային կառուցվածքի դիվերսիֆիկացման անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև լոգիստիկայի, միջազգային չափանիշներին համապատասխանության և կարգավորող միջավայրի բարելավման կարևորությունը։ Հետևաբար աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նոր շուկաներ մուտք գործելու հնարավորությունները, առևտրային համաձայնագրերի օգտագործումը, միջազգային սերտիֆիկացման խնդիրները, տրանսպորտային ծախսերը և արտահանող ընկերությունների մրցունակության բարձրացման մեխանիզմները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել համեմատական առավելության ցուցանիշների և արտահանման հեռանկարների միջև կապին։ Այն ապրանքները, որոնցում երկիրն արդեն ունի համեմատական առավելություն, կարող են դիտարկվել որպես զարգացման անմիջական հիմք, իսկ այն ապրանքները, որոնց արտադրության համար առկա են անհրաժեշտ կարողություններ և հարակից գիտելիքներ, կարող են դիտարկվել որպես ապագա մասնագիտացման ուղղություններ։ Այս մոտեցումը համահունչ է «արտադրական հնարավորությունների» զարգացման գաղափարին, ըստ որի նոր ապրանքների յուրացումը սովորաբար ավելի իրատեսական է այն դեպքում, երբ դրանք տեխնոլոգիական և գիտելիքային առումով մոտ են արդեն գոյություն ունեցող արտադրություններին։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են օգտագործվել ՀՀ արտահանման խթանման և արդյունաբերական քաղաքականության մշակման ժամանակ՝ առանձնացնելով այն ապրանքներն ու ոլորտները, որոնց զարգացման համար կան առավել բարենպաստ նախադրյալներ։ Կարող են առաջարկվել արտահանման խթանման, արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացման, նոր շուկաների որոնման, ներդրումների ներգրավման, միջազգային ստանդարտների ներդրման և բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի ստեղծման ուղղություններ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համեմատական առավելության սկզբունքը դիտարկում է որպես Հայաստանի արտահանման կառուցվածքի գնահատման և դրա հետագա կատարելագործման գործիք՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երկրի առկա մասնագիտացման ուժեղ կողմերը, նվազեցնել արտահանման կենտրոնացվածությունն ու խոցելիությունը, բարձրացնել արտադրանքի տեխնոլոգիական և արժեքային մակարդակը և ձևավորել ավելի բազմազան, մրցունակ ու կայուն արտահանման կառուցվածք։