Сравнительная оценка эффективности различных способов эндоларингеальной микрохирургии в лечении доброкачественных образов гортани (клинико-экспериментально исследование)

Лингвистика

Աշխատանքը հայ բառարանագրության հիմնարար և նշանակալի գործերից է, որը նվիրված է հայոց լեզվի բառապաշարի համակարգված ներկայացմանը, բառերի իմաստների բացահայտմանը և լեզվական հարստության պահպանմանը։ Այն ընդգրկում է բառեր Ա-ից մինչև Կ տառերը՝ ներկայացնելով դրանց նշանակությունները, կիրառության առանձնահատկությունները և լեզվական տարբեր նրբերանգները։ Բառարանն առանձնանում է հայերենի բառային կազմի լայն ընդգրկմամբ և գրաբարյան լեզվական նյութի մանրակրկիտ ուսումնասիրությամբ։ Այն կարևոր աղբյուր է հին և միջնադարյան հայերեն գրականության, պատմական գրավոր ժառանգության, եկեղեցական ու աշխարհիկ մատենագրության լեզուն ուսումնասիրելու համար։ Բառերի բացատրությունների և լեզվական դիտարկումների միջոցով աշխատությունը նպաստում է ոչ միայն առանձին բառերի իմաստների ընկալմանը, այլև հայերենի բառաստեղծական հնարավորությունների, քերականական առանձնահատկությունների, հոմանիշային հարաբերությունների և իմաստային զարգացումների ուսումնասիրմանը։ Այն արտացոլում է հայ լեզվաբանական մտքի զարգացման կարևոր փուլը և հայերենը գիտականորեն նկարագրելու, նրա բառապաշարը դասակարգելու ու համակարգելու ձգտումը։ Բառարանն արժեքավոր նշանակություն ունի հայագետների, լեզվաբանների, բանասերների, պատմաբանների, թարգմանիչների և գրաբարի ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար։ Այն օգտակար է նաև դասական հայերեն բնագրերի ընթերցման, հին բառերի ու արտահայտությունների մեկնաբանման, լեզվական համեմատությունների և հայ մշակութային ժառանգության հետազոտության ընթացքում։ Այս հատորը հայ բառարանագրության կարևոր հուշարձան է, որն իր գիտական ընդգրկմամբ և լեզվական նյութի հարստությամբ նպաստել է հայերենի ուսումնասիրության ու պահպանման ավանդույթի ամրապնդմանը։

История

Աշխատանքը նվիրված է 1991-2016 թվականներին Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման գործընթացի և դրա ազդեցության ուսումնասիրությանը հայ-թուրքական հարաբերությունների վրա։ Հետազոտության կենտրոնում Հայաստանի Հանրապետության անկախացումից հետո ձևավորված նոր քաղաքական իրողություններն են, որոնց պայմաններում Հայոց ցեղասպանության հիշողությունը, միջազգային ճանաչման հարցը և Թուրքիայի հետ հարաբերությունների կարգավորման խնդիրները դարձան Հայաստանի արտաքին քաղաքականության, հայկական սփյուռքի գործունեության և միջազգային օրակարգի փոխկապակցված ուղղություններ։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է ճանաչման գործընթացը ոչ միայն որպես պատմական իրողության միջազգային գնահատման ձգտում, այլև որպես քաղաքական, դիվանագիտական և հասարակական գործընթաց, որն ազդել է երկու երկրների հարաբերությունների զարգացման վրա։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել անկախ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության հիմնական սկզբունքները, Թուրքիայի նկատմամբ ձևավորված դիրքորոշումները և այն հանգամանքները, որոնք պայմանավորել են հարաբերությունների հաստատման ու զարգացման դժվարությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման հարցում տարբեր պետությունների, միջազգային կազմակերպությունների, խորհրդարանական կառույցների և հասարակական կազմակերպությունների դերակատարությանը։ Տարբեր երկրների կողմից ճանաչման վերաբերյալ ընդունված բանաձևերը, հայտարարությունները և քաղաքական որոշումները դիտարկվում են որպես միջազգային հանրության վերաբերմունքի ձևավորման կարևոր բաղադրիչներ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև հայկական սփյուռքի գործունեությունը։ Սփյուռքյան կազմակերպությունները տասնամյակներ շարունակ կարևոր դեր են ունեցել ցեղասպանության միջազգային ճանաչման օրակարգի պահպանման, քաղաքական և հասարակական շրջանակների իրազեկման, պատմական հիշողության պահպանման և տարբեր երկրների օրենսդիր մարմիններում համապատասխան նախաձեռնությունների առաջմղման գործում։ Այս գործունեությունը որոշակի ազդեցություն է ունեցել միջազգային քաղաքական օրակարգում հարցի պահպանման վրա և, միաժամանակ, առնչվել է Հայաստանի արտաքին քաղաքական առաջնահերթություններին։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև Թուրքիայի պետական քաղաքականությանը ցեղասպանության հարցի նկատմամբ։ Թուրքիայի պաշտոնական դիրքորոշումը, պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման վերաբերյալ մոտեցումները և միջազգային ճանաչման նախաձեռնություններին հակազդելու քաղաքականությունը կարևոր գործոններ են եղել հայ-թուրքական հարաբերությունների ձևավորման ընթացքում։ Այս համատեքստում ուսումնասիրության առարկա են դառնում նաև թուրքական արտաքին քաղաքականության այն քայլերը, որոնք ուղղված են եղել միջազգային ճանաչման գործընթացի սահմանափակմանը կամ դրա քաղաքական հետևանքների կանխմանը։ 1990-ականների և 2000-ականների ընթացքում հարաբերությունների կարգավորման փորձերը կարևոր տեղ են զբաղեցնում հետազոտության մեջ։ Դիվանագիտական կապերի հաստատման բացակայությունը, սահմանների փակ լինելը, տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումները և պատմական հարցերի շուրջ հակասությունները ստեղծել են բարդ միջավայր երկկողմ հարաբերությունների համար։ Միաժամանակ առկա են եղել երկխոսության և հարաբերությունների կարգավորման տարբեր նախաձեռնություններ, որոնք ցույց են տվել, որ պատմական հիշողության և քաղաքական հարաբերությունների հարցերը հնարավոր է դիտարկել նաև բանակցային գործընթացների համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 2009 թվականի հայ-թուրքական արձանագրությունների գործընթացին։ Դրանց նախապատրաստումն ու ստորագրումը դիտարկվում են որպես հարաբերությունների կարգավորման ամենանշանակալի փորձերից մեկը ուսումնասիրվող ժամանակահատվածում։ Արձանագրությունների շուրջ քննարկումները ցույց տվեցին, որ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման, սահմանների բացման և պատմական հարցերի շուրջ մոտեցումների միջև գոյություն ունի բարդ փոխկապակցվածություն։ Ցեղասպանության հարցի միջազգային ճանաչման գործընթացը այս փուլում շարունակեց մնալ Հայաստանի, Թուրքիայի և սփյուռքյան կառույցների քաղաքական ու հասարակական քննարկումների կարևոր թեմա։ Ուսումնասիրությունը կարող է վերլուծել նաև այն հարցը, թե որքանով է միջազգային ճանաչման ընդլայնումը նպաստել հայ-թուրքական հարաբերությունների բարդացմանը, և որքանով այն, ընդհակառակը, նպաստել է պատմական խնդրի միջազգային տեսանելիության բարձրացմանը։ Այս հարցի ուսումնասիրությունը պահանջում է տարբերակել պատմական հիշողության, արդարության և միջազգային իրավաքաղաքական գնահատականի խնդիրները՝ դրանց ազդեցությունը չնույնացնելով երկկողմ դիվանագիտական հարաբերությունների բոլոր գործոնների հետ։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի նաև տարածաշրջանային քաղաքական միջավայրի ուսումնասիրությունը։ Հայ-թուրքական հարաբերությունները զարգացել են ոչ թե մեկուսացված, այլ Հարավային Կովկասի անվտանգության, Հայաստանի և Ադրբեջանի հակամարտության, Թուրքիայի տարածաշրջանային քաղաքականության և միջազգային ուժերի շահերի փոխազդեցության պայմաններում։ Այդ պատճառով ցեղասպանության ճանաչման գործընթացի ազդեցությունը նպատակահարմար է դիտարկել ավելի լայն աշխարհաքաղաքական համատեքստում։ 2015 թվականի՝ Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի հետ կապված միջազգային միջոցառումները և քաղաքական հայտարարությունները կարող են առանձնահատուկ տեղ զբաղեցնել հետազոտության մեջ։ Այդ ժամանակահատվածում թեման լայնորեն քննարկվեց տարբեր երկրների քաղաքական և հասարակական շրջանակներում, իսկ Հայաստանի և Թուրքիայի հարաբերությունների պատմական ու քաղաքական խնդիրները կրկին հայտնվեցին միջազգային ուշադրության կենտրոնում։ 2016 թվականը կարող է դիտարկվել որպես ուսումնասիրվող ժամանակահատվածի ամփոփիչ փուլ, որի ընթացքում արդեն տեսանելի էին նախորդ տարիների գործընթացների արդյունքները և հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման սահմանափակումները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել միջազգային ճանաչման գործընթացի և երկկողմ հարաբերությունների միջև առկա փոխազդեցությունների ավելի հավասարակշռված գնահատմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 1991-2016 թվականներին Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման հարցը եղել է հայ-թուրքական հարաբերությունների վրա ազդող կարևոր քաղաքական և հասարակական գործոններից մեկը, սակայն այն գործել է տարածաշրջանային, դիվանագիտական, պատմական և աշխարհաքաղաքական բազմաթիվ այլ հանգամանքների հետ փոխկապակցված։ Թեման կարևոր է Հայաստանի արտաքին քաղաքականության, հայ-թուրքական հարաբերությունների պատմության, ցեղասպանության միջազգային ճանաչման գործընթացի, սփյուռքի քաղաքական գործունեության և Հարավային Կովկասի միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է լանթանի և երկաթի հիմքով բարդ օքսիդային նյութերի ստացման գիտատեխնոլոգիական սկզբունքների մշակմանը, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում բազմաբաղադրիչ օքսիդային համակարգերի ձևավորման օրինաչափություններն են, սկզբնական բաղադրության և մշակման ընդհանուր պայմանների ազդեցությունը վերջնական նյութի ֆազային կազմի, բյուրեղային կառուցվածքի, միկրոկառուցվածքի և գործառական բնութագրերի վրա։ Քննվում են լանթան և երկաթ պարունակող օքսիդային միացությունների առաջացման առանձնահատկությունները և տարբեր կառուցվածքային վիճակների միջև հնարավոր փոխակերպումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նյութի բաղադրության, կառուցվածքի և հատկությունների միջև կապի բացահայտմանը, քանի որ բարդ օքսիդների էլեկտրական, մագնիսական, ջերմային և կատալիտիկ բնութագրերը զգալիորեն պայմանավորված են դրանց ֆազային մաքրությամբ, բյուրեղային ցանցի առանձնահատկություններով և կառուցվածքային արատներով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել նյութագիտական բնութագրման տարբեր մեթոդներով ստացված տվյալները՝ ձևավորված նյութերի ֆազային և կառուցվածքային վիճակի գնահատման նպատակով։ Կարևորվում է նաև մասնիկների և հատիկների կառուցվածքի, նյութի համասեռության ու մակերևութային առանձնահատկությունների ազդեցության ուսումնասիրությունը՝ հնարավոր կիրառական հատկությունների տեսանկյունից։ Տեխնոլոգիական մոտեցման մշակումը դիտարկվում է որպես վերահսկելի և վերարտադրելի հատկություններով նյութերի ստացման պայմանների գիտական հիմնավորման խնդիր՝ առանց սահմանափակվելու միայն առանձին բաղադրության ստացմամբ։ Ստացված արդյունքների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու, թե նյութի կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես են անդրադառնում դրա ֆունկցիոնալ վարքի վրա և ինչպիսի հատկությունների համակցություններ կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել ժամանակակից նյութագիտության համար։ Լանթանի և երկաթի հիմքով բարդ օքսիդները կարող են ուսումնասիրվել էլեկտրոնային, մագնիսական, էներգետիկ և կատալիտիկ համակարգերում կիրառման հեռանկարների տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անօրգանական քիմիայի, պինդ մարմնի քիմիայի և նյութագիտության մոտեցումները՝ նոր ֆունկցիոնալ օքսիդային նյութերի ձևավորման օրինաչափությունների բացահայտման և դրանց հատկությունների նպատակային կառավարման գիտական հիմքերի զարգացման նպատակով։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է թույլ դեֆորմացված գնդաձև և կիսագնդաձև քվանտային կետերում էլեկտրոնային ու խառնուրդային վիճակների տեսական ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով նանոկառուցվածքի երկրաչափական ձևի և փոքր դեֆորմացիաների ազդեցությունը լիցքակիրների էներգետիկ սպեկտրի վրա։ Քվանտային կետերը դիտարկվում են որպես տարածական երեք ուղղություններով լիցքակիրների շարժումը սահմանափակող նանոչափային համակարգեր, որոնց ֆիզիկական հատկությունները զգալիորեն կախված են չափերից, ձևից, նյութական պարամետրերից և կառուցվածքում առկա խառնուրդային կենտրոններից։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են էլեկտրոնների քվանտացված էներգետիկ մակարդակները, ալիքային ֆունկցիաների տարածական բաշխումը և դրանց փոփոխությունները իդեալական գնդային համաչափությունից փոքր շեղումների դեպքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկրաչափական դեֆորմացիայի հետևանքով էներգետիկ մակարդակների տեղաշարժին, հնարավոր այլասերման վերացմանը և էլեկտրոնային վիճակների կառուցվածքային վերափոխումներին։ Խառնուրդային վիճակների ուսումնասիրության ժամանակ դիտարկվում է խառնուրդային կենտրոնի ստեղծած պոտենցիալի ազդեցությունը լիցքակրի վարքի վրա, ինչպես նաև կապման էներգիայի կախվածությունը քվանտային կետի չափերից, ձևից, դեֆորմացիայի աստիճանից և խառնուրդի տարածական դիրքից։ Գնդաձև և կիսագնդաձև կառուցվածքների համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սահմանային պայմանների և երկրաչափական համաչափության տարբերությունների դերը համակարգի քվանտամեխանիկական հատկությունների ձևավորման մեջ։ Տեսական նկարագրության համար կիրառվող մոտեցումները կարող են հիմնվել արդյունավետ զանգվածի մոտավորության, քվանտային սահմանափակման մոդելների և համապատասխան ալիքային հավասարումների լուծումների վրա։ Ստացված կախվածությունների վերլուծությունը կարևոր է հասկանալու համար, թե նույնիսկ փոքր կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես կարող են ազդել նանոհամակարգերի էլեկտրոնային և օպտիկական բնութագրերի վրա։ Նման ուսումնասիրությունները տեսական նշանակությունից բացի կարևոր են նաև կիսահաղորդչային նանոէլեկտրոնիկայի և օպտոէլեկտրոնիկայի համար, քանի որ քվանտային կետերի էներգետիկ սպեկտրի վերահսկումը հնարավորություն է տալիս նպատակային ձևավորել տարբեր ֆունկցիոնալ հատկություններով նանոկառուցվածքներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է սահմանափակ չափողականությամբ կիսահաղորդչային համակարգերում էլեկտրոնային ու խառնուրդային երևույթների ֆիզիկական բնույթի առավել խորքային ըմբռնմանը։

Биология

Գիտաբժշկական և փորձարարական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է «C» նեյրոհորմոնի կարգավորիչ ազդեցության ուսումնասիրությանը սրտամկանի նյութափոխանակության վրա՝ իզոպրոտերենոլով պայմանավորված վնասման և ենթաստամոքսային գեղձի նեկրոտիկ ախտահարման պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են սրտամկանի բջիջներում ընթացող նյութափոխանակային փոփոխությունները, էներգետիկ գործընթացների խանգարումները և օրգանիզմի նեյրոհորմոնային կարգավորման հնարավոր դերը դրանց ձևավորման ընթացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փորձարարական ախտաբանական վիճակներում սրտամկանի կենսաքիմիական և ֆունկցիոնալ ցուցանիշների փոփոխություններին ու դրանց վրա ուսումնասիրվող նեյրոհորմոնի ազդեցությանը։ Համեմատվում են տարբեր ախտաբանական պայմաններում առաջացող նյութափոխանակային շեղումները՝ դրանց ընդհանուր և առանձնահատուկ մեխանիզմները բացահայտելու նպատակով։ Քննության են առնվում նաև սրտամկանի էներգետիկ նյութափոխանակության, բջջային վնասման և նեյրոհումորալ կարգավորման միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են սրտի գործունեության վրա համակարգային ախտաբանական գործընթացների ազդեցության և օրգանիզմի կարգավորիչ մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումները խորացնելու համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆիզիոլոգների, կենսաքիմիկոսների, սրտաբանության և փորձարարական բժշկության ոլորտների հետազոտողների, ինչպես նաև բժշկական ու կենսաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Медицина

Ուսումնասիրությունը նվիրված է սեզոնային ռիթմերի՝ որպես ինսուլտով հիվանդացության և մահացության վրա ազդող հնարավոր ռիսկի գործոնի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում է, թե ինչպես կարող են տարվա տարբեր եղանակներին բնորոշ կլիմայական, ֆիզիոլոգիական և սոցիալական փոփոխությունները կապված լինել ինսուլտի առաջացման հաճախականության, կլինիկական ընթացքի և հիվանդության ելքերի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սեզոնային տատանումների և ինսուլտի տարբեր տեսակների, տարիքային խմբերի ու հիվանդների այլ բնութագրերի միջև հնարավոր փոխկապակցվածություններին։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև այնպիսի գործոնների ազդեցությունը, ինչպիսիք են ջերմաստիճանի փոփոխությունները, մթնոլորտային պայմանները, արյան ճնշման տատանումները և սրտանոթային համակարգի վիճակը, որոնք կարող են որոշակի դեր ունենալ ինսուլտի ռիսկի ձևավորման գործում։ Աշխատության մեջ սեզոնային օրինաչափությունների բացահայտումը դիտարկվում է որպես հիվանդության կանխարգելման և ռիսկային խմբերի ժամանակին հայտնաբերման լրացուցիչ գործիք։ Հիվանդացության և մահացության տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր ժամանակահատվածներում ինսուլտի տարածվածության փոփոխությունները և պարզելու հնարավոր համաճարակաբանական օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել կանխարգելիչ միջոցառումների և առողջապահական կազմակերպման ավելի նպատակային մոտեցումների մշակմանը, հատկապես այն ժամանակաշրջաններում, երբ հիվանդության ռիսկը կարող է աճել։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել նյարդաբաններին, կաթվածաբաններին, համաճարակաբաններին, սրտաբաններին, հանրային առողջապահության մասնագետներին, բժշկական վիճակագրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև բժշկական բուհերի ուսանողներին և ասպիրանտներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես ինսուլտի ռիսկի բազմագործոն բնույթը, սեզոնային փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունը և հիվանդության կանխարգելման համաճարակաբանական մոտեցումները ուսումնասիրելու տեսանկյունից։