Տավարի հիպոդերմատոզի տարածվածությունը և կանխարգելման նոր եղանակի ներդրումը Արագածոտնի մարզի մի շարք տնտեսություններում

Математика

Աշխատությունը նվիրված է բազմաչափ բազմանդամային միջարկման տեսության հիմնարար խնդիրների և այդ բնագավառում ձևակերպված Գասքա–Մաեզթուի վարկածի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մի քանի փոփոխականներից կախված բազմանդամների միջոցով տրված հանգույցներում սահմանված արժեքների վերականգնման խնդիրը, միջարկման հանգույցների երկրաչափական դասավորությունը և համապատասխան բազմանդամային տարածքների կառուցվածքային հատկություններն են։ Քննվում են այն պայմանները, որոնց դեպքում հանգույցների վերջավոր բազմության համար գոյություն ունի պահանջվող աստիճանի միակ միջարկիչ բազմանդամ, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են այդպիսի հանգույցային բազմությունների հանրահաշվական և երկրաչափական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հիմնարար բազմանդամներին, դրանց գործոնացման հատկություններին և ուղիղների՝ որպես հանգույցների կառուցվածքը բնութագրող երկրաչափական օբյեկտների դերին։ Գասքա–Մաեզթուի վարկածը դիտարկվում է բազմաչափ միջարկման այն հատուկ համակարգերի համատեքստում, որոնց հիմնարար բազմանդամները ներկայացվում են գծային գործոնների արտադրյալների միջոցով։ Վարկածի հետ կապված ուսումնասիրությունները կենտրոնանում են նման հանգույցային համակարգերում որոշակի թվով հանգույցներ պարունակող հատուկ ուղիղների գոյության խնդրի վրա և դրա կապի վրա ամբողջ միջարկման կառուցվածքի հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննարկվել վարկածի հաստատված մասնավոր դեպքերը, տարբեր աստիճանների համար կիրառվող ապացուցման մոտեցումները և հանգույցների դասավորության նկատմամբ սահմանափակումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում երկրաչափական և հանրահաշվական մեթոդների համադրումը, քանի որ խնդրի լուծելիությունը սերտորեն կապված է ինչպես բազմանդամների հատկությունների, այնպես էլ հարթության վրա հանգույցների փոխադարձ դիրքի հետ։ Ուսումնասիրվում են նաև առավելագույն ուղիղների, հանգույցների կողմից ուղիղների օգտագործման և տարբեր ենթակառուցվածքների միջև կապերը, որոնք հնարավորություն են տալիս բարդ միջարկման համակարգերը վերածել ավելի պարզ կառուցվածքների ուսումնասիրության։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մոտարկումների տեսության, հանրահաշվական երկրաչափության և կոմբինատոր երկրաչափության գաղափարները՝ նպաստելով բազմաչափ բազմանդամային միջարկման կառուցվածքային օրինաչափությունների բացահայտմանը և Գասքա–Մաեզթուի վարկածի շուրջ ձևավորված մաթեմատիկական խնդիրների հետագա ուսումնասիրմանը։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է Միավորված ազգերի կազմակերպության խաղաղապահ գործողությունների ձևավորման, զարգացման և իրականացման գործընթացի համակողմանի ուսումնասիրությանը 1948-2005 թվականների ընթացքում։ Գրքում ներկայացվում է միջազգային խաղաղության և անվտանգության պահպանման նպատակով ձևավորված խաղաղապահ մեխանիզմների պատմական զարգացումը, դրանց իրավաքաղաքական հիմքերը և տարբեր ժամանակաշրջաններում ունեցած նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են խաղաղապահ առաքելությունների առաջացման պատճառները, դրանց կազմակերպման սկզբունքները, մանդատների առանձնահատկությունները, մասնակից պետությունների դերը և միջազգային կազմակերպության ներգրավվածության ձևերը զինված հակամարտությունների կանխարգելման, կարգավորման և հետկոնֆլիկտային վերականգնման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են փոխվել խաղաղապահ գործողությունների նպատակներն ու գործառույթները միջազգային հարաբերությունների փոփոխվող պայմաններում։ Քննության են առնվում ինչպես դասական դիտորդական և զինադադարի պահպանման առաքելությունները, այնպես էլ ավելի բարդ բազմագործառութային գործողությունները, որոնք ներառում էին քաղաքացիական բնակչության պաշտպանություն, ընտրությունների կազմակերպման աջակցություն, պետական կառույցների վերականգնում, հումանիտար խնդիրների լուծում և խաղաղության ամրապնդում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են խաղաղապահ գործողությունների արդյունավետության վրա ազդող քաղաքական, ռազմական, իրավական և կազմակերպական գործոնները, ինչպես նաև դրանց ընթացքում ի հայտ եկած դժվարություններն ու հակասությունները։ Կարևորվում է Անվտանգության խորհրդի, անդամ պետությունների և միջազգային այլ կառույցների փոխգործակցությունը, ինչպես նաև խաղաղապահ առաքելությունների նկատմամբ միջազգային հանրության վերաբերմունքի փոփոխությունը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու խաղաղապահության՝ որպես միջազգային անվտանգության ապահովման կարևոր գործիքի, զարգացման հիմնական փուլերի, ձեռքբերումների և սահմանափակումների մասին։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը թույլ է տալիս համադրել տարբեր հակամարտությունների պայմաններում իրականացված գործողությունները և բացահայտել դրանց ընդհանուր ու առանձնահատուկ գծերը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, պատմության, միջազգային իրավունքի և անվտանգության ուսումնասիրությունների ոլորտներում մասնագիտացող ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների և մասնագետների համար, ինչպես նաև այն ընթերցողների, ովքեր հետաքրքրված են միջազգային խաղաղության պահպանման և հակամարտությունների կարգավորման մեխանիզմների պատմությամբ։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է վարակային բարձր ռիսկ ունեցող հղիների կեսարյան հատման դեպքում հետվիրահատական թարախաբորբոքային և սեպտիկ բարդությունների կանխարգելման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն գործոնների բացահայտման և գնահատման վրա, որոնք կարող են մեծացնել վիրահատական միջամտությունից հետո վարակային բարդությունների առաջացման հավանականությունը, ինչպես նաև կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետ համակարգի ձևավորման վրա։ Քննության են առնվում հղիության ընթացքի, ուղեկցող հիվանդությունների, ծննդաբերական իրավիճակի, վիրահատության առանձնահատկությունների և հիվանդի ընդհանուր վիճակի հետ կապված ռիսկի գործոնները։ Կարևորվում է բարձր ռիսկի խմբերի ժամանակին առանձնացումը, քանի որ նախավիրահատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս ընտրել համապատասխան կանխարգելիչ մարտավարություն և նվազեցնել հետվիրահատական բարդությունների հավանականությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մանրէաբանական հետազոտությունների նշանակությանը, վարակային գործընթացների հնարավոր հարուցիչների գնահատմանը և կլինիկական ու լաբորատոր տվյալների համադրմանը։ Դիտարկվում են հակամանրէային կանխարգելման սկզբունքները՝ որպես համալիր կանխարգելիչ միջոցառումների բաղադրիչ, ինչպես նաև դեղորայքային միջոցների նպատակային և հիմնավորված կիրառման անհրաժեշտությունը՝ հաշվի առնելով հիվանդի վիճակը և վարակային ռիսկի աստիճանը։ Ուսումնասիրվում է նախավիրահատական պատրաստման նշանակությունը, որի շրջանակում կարևոր են վարակային օջախների հայտնաբերումը, ընդհանուր կլինիկական վիճակի գնահատումը և հնարավոր ռիսկային գործոնների հնարավորինս շտկումը։ Վիրահատական փուլում կարևորվում են ասեպտիկ և հակասեպտիկ սկզբունքների պահպանումը, հյուսվածքների հնարավորինս խնայող մշակումը և վիրահատական գործընթացի ճիշտ կազմակերպումը։ Հետվիրահատական շրջանում ուշադրություն է դարձվում հիվանդի կլինիկական վիճակի շարունակական գնահատմանը և բարդությունների վաղ նշանների ժամանակին հայտնաբերմանը։ Քննության են առնվում վիրահատական վերքի, մարմնի ջերմաստիճանի, ընդհանուր ինքնազգացողության և լաբորատոր ցուցանիշների վերահսկման նշանակությունը՝ հնարավոր վարակային գործընթացները վաղ փուլում ճանաչելու տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր կանխարգելիչ մոտեցումների արդյունավետության համեմատական գնահատումը՝ հետվիրահատական հիվանդացության հաճախականության, բուժման տևողության և առողջացման ընթացքի հիման վրա։ Վարակային բարդությունների կանխարգելումը դիտարկվում է ոչ միայն առանձին բժշկական միջոցառումների, այլև փոխկապակցված կազմակերպական և կլինիկական գործողությունների ամբողջական համակարգի շրջանակում։ Հատուկ նշանակություն է տրվում մանկաբարձների, վիրաբույժների, անեսթեզիոլոգների, մանրէաբանների և բուժքույրական անձնակազմի համագործակցությանը, քանի որ բարձր ռիսկի հղիների անվտանգ վարումը պահանջում է բազմամասնագիտական մոտեցում։ Նյութը հնարավորություն է տալիս գնահատել նաև կանխարգելման կազմակերպական նշանակությունը՝ հիվանդանոցային վարակների նվազեցման, բուժման արդյունավետության բարձրացման և մայրական առողջության պահպանման տեսանկյունից։ Հետազոտության կիրառական արժեքը պայմանավորված է վարակային ռիսկի գնահատման և կանխարգելիչ միջոցառումների ընտրության առավել հիմնավորված մոտեցումների մշակմամբ, որոնք կարող են նպաստել կեսարյան հատումից հետո բարդությունների հաճախականության նվազեցմանը և բուժօգնության որակի բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի, վիրաբուժության, համաճարակաբանության և կլինիկական մանրէաբանության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և բժշկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Ամո Սաղիանի պոեզիայում մարդու և բնության փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով բնաշխարհի գեղարվեստական ընկալման, մարդկային ապրումների և բնության կերպավորման հիմնական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է բնությունը ոչ միայն որպես բանաստեղծական միջավայր կամ նկարագրության առարկա, այլև որպես ստեղծագործությունների գաղափարական և հուզական կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով արտահայտվում են մարդու ներաշխարհը, հիշողությունները, հայրենիքի նկատմամբ սերը, կյանքի և ժամանակի մասին մտորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն եղանակներին, որոնց միջոցով բանաստեղծը բնության երևույթներին, տարվա եղանակներին, լեռներին, դաշտերին, ծառերին, ծաղիկներին, ջրին և հայրենի բնաշխարհի այլ տարրերին հաղորդում է մարդկային հատկանիշներ ու հուզական նշանակություն։ Բնության պատկերները հաճախ հանդես են գալիս որպես մարդու հոգեվիճակի արտահայտման միջոց՝ ստեղծելով զուգահեռներ արտաքին աշխարհի փոփոխությունների և ներքին ապրումների միջև։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է նաև մարդու և բնության միասնության գաղափարը, որի շրջանակում մարդը ներկայացվում է որպես բնության անբաժանելի մաս և միաժամանակ՝ նրա գեղեցկությունը ճանաչող ու վերարժևորող էակ։ Քննարկվում են հայրենի բնաշխարհի պատկերների միջոցով ազգային ինքնության, հայրենի հողի, հիշողության և մշակութային պատկանելիության արտահայտման առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են բանաստեղծական պատկերները, խորհրդանիշները, փոխաբերությունները, բնապատկերային նկարագրությունները և լեզվաոճական միջոցները, որոնց օգնությամբ ձևավորվում է մարդու և բնության ներդաշնակ կամ երբեմն հակասական հարաբերության գեղարվեստական պատկերը։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ բնությունը տվյալ պոեզիայում ունի ոչ միայն գեղագիտական, այլև փիլիսոփայական և բարոյական նշանակություն՝ հնարավորություն տալով խորհելու մարդու կյանքի, ժամանակի անցողիկության, հիշողության, սիրո և գոյության արժեքների մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել Ամո Սաղիանի ստեղծագործության, հայ պոեզիայի բնապատկերային մտածողության և մարդ-բնություն հարաբերության գրական արտացոլման ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների և գրականագետների համար։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է արհեստական նեյրոնային ցանցերի մեթոդների կիրառմանը բարձր էներգիաների տիեզերական ճառագայթների ֆիզիկայում ստացվող փորձարարական տվյալների մշակման, դասակարգման և մեկնաբանման խնդիրներում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է մեծածավալ և բազմաչափ տվյալների ավտոմատ վերլուծության այնպիսի մոտեցումների մշակման վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս փորձարարական չափումներից առավել արդյունավետ առանձնացնել ֆիզիկապես նշանակալի տեղեկատվությունը։ Տիեզերական ճառագայթների ուսումնասիրության ընթացքում գրանցվող տվյալները կարող են պարունակել մասնիկների էներգիայի, տարածական բաշխման, դետեկտորներում առաջացած ազդանշանների և փոխազդեցությունների վերաբերյալ մեծ թվով փոխկապակցված պարամետրեր, ինչի պատճառով դրանց մշակումը պահանջում է ժամանակակից հաշվողական մեթոդների կիրառում։ Արհեստական նեյրոնային ցանցերը դիտարկվում են որպես բարդ և ոչ գծային կախվածություններ հայտնաբերելու ունակ գործիքներ, որոնք կարող են ուսուցվել փորձարարական կամ մոդելավորված տվյալների հիման վրա և հետագայում օգտագործվել նոր իրադարձությունների ճանաչման ու դասակարգման համար։ Քննության են առնվում մուտքային տվյալների նախնական մշակման, հատկանիշների ընտրության, նորմավորման և ուսուցման համար համապատասխան տվյալների հավաքածուների ձևավորման խնդիրները։ Կարևորվում է նեյրոնային ցանցի կառուցվածքի և ուսուցման պարամետրերի ընտրությունը, քանի որ դրանցից է կախված ստացված մոդելի դասակարգման ճշգրտությունը և նոր տվյալների նկատմամբ ընդհանրացման կարողությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տարբեր տեսակի տիեզերական մասնիկների կամ դրանց առաջացրած իրադարձությունների տարբերակմանը, ինչպես նաև առաջնային մասնիկների բնութագրերի վերականգնման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում է բարձր էներգիայի առաջնային տիեզերական ճառագայթների՝ Երկրի մթնոլորտի հետ փոխազդեցության արդյունքում առաջացող մասնիկային հեղեղների վերաբերյալ տվյալների վերլուծությունը։ Դետեկտորային համակարգերում գրանցվող բազմաթիվ ազդանշանների համատեղ մշակումը հնարավորություն է տալիս գնահատել սկզբնական մասնիկի էներգիան, տեսակը և այլ ֆիզիկական բնութագրեր, իսկ նեյրոնային ցանցերի կիրառումը կարող է նպաստել այդ գնահատումների արդյունավետության բարձրացմանը։ Կարևորվում է նաև օգտակար իրադարձությունների և ֆոնային ազդանշանների տարբերակումը, քանի որ փորձարարական տվյալներում աղմուկի և տարբեր ծագման իրադարձությունների առկայությունը կարող է բարդացնել ֆիզիկական արդյունքների ստացումը։ Նեյրոնային մոտեցումների արդյունավետությունը գնահատվում է դասական վիճակագրական և տվյալների մշակման այլ մեթոդների հետ համեմատության միջոցով՝ պարզելու դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները։ Առանձին նշանակություն է տրվում մոդելավորման տվյալներին, որոնք հնարավորություն են տալիս ձևավորել հայտնի բնութագրերով ուսուցման ընտրանքներ և ստուգել ալգորիթմների աշխատանքը վերահսկվող պայմաններում։ Միաժամանակ կարևորվում է մոդելավորված և իրական փորձարարական տվյալների միջև հնարավոր տարբերությունների հաշվառումը, քանի որ դրանք կարող են ազդել նեյրոնային ցանցի կանխատեսումների հուսալիության վրա։ Քննության են առնվում նաև ուսուցման ընթացքում գերհարմարեցման կանխարգելման, արդյունքների ստուգման և մոդելի սխալների գնահատման խնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մշակված ալգորիթմների կիրառելիության գնահատումը մեծածավալ փորձարարական տվյալների ավտոմատ մշակման համար, երբ ավանդական ձեռքով կամ պարզ կանոնների վրա հիմնված վերլուծությունը դառնում է ժամանակատար և ոչ բավարար արդյունավետ։ Նեյրոնային ցանցերի կիրառումը հնարավորություն է տալիս արագացնել տվյալների մշակումն ու իրադարձությունների ընտրությունը, բացահայտել բազմաչափ պարամետրերի միջև թաքնված կապերը և բարձրացնել ֆիզիկական բնութագրերի վերականգնման ճշգրտությունը։ Աշխատությունը գտնվում է փորձարարական ֆիզիկայի, աստղամասնիկային ֆիզիկայի, տվյալագիտության և արհեստական բանականության հատման ոլորտում՝ ցույց տալով մեքենայական ուսուցման մեթոդների նշանակությունը ժամանակակից ֆիզիկական փորձերի համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տիեզերական ճառագայթների և բարձր էներգիաների ֆիզիկայի մասնագետների, տվյալների վերլուծաբանների, մեքենայական ուսուցման հետազոտողների, ֆիզիկոսների, ծրագրավորողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հայ ազգային-հեղափոխական շարժման նշանավոր գործիչներից մեկի՝ Ստեփան Զորյան-ի կյանքի ուղուն, հասարակական-քաղաքական գործունեությանը և գաղափարական ժառանգությանը։ Աշխատությունում դիտարկվում են նրա մասնակցությունը հայ ազգային ազատագրական շարժման կազմակերպմանը, կուսակցական գործունեության ձևավորմանը և քաղաքական պայքարի ռազմավարությունների մշակմանը XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի հեղափոխական գործընթացների համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա կազմակերպչական աշխատանքին, քաղաքական մտածողության առանձնահատկություններին և տարբեր պատմական փուլերում ցուցաբերած առաջնորդական դերակատարությանը։ Քննարկվում են նաև նրա գործունեության ազդեցությունը հայկական քաղաքական մտքի զարգացման, ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման և ազատագրական շարժումների պատմության վրա։ Աշխատությունը նպատակ ունի ներկայացնել նրա կենսագրությունը որպես կարևոր էջ հայ քաղաքական և հասարակական պատմության մեջ։