Уголовно-правовое значение поощрительных норм борьбе со взяточничеством (сравнительно-правовой анализ)

Литература

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Միխայիլ Յուրևիչ Լերմոնտովի ստեղծագործության հայ գրականության մեջ ունեցած արձագանքին՝ հատկապես նրա երկերի հայերեն թարգմանություններին, գրական ավանդույթների ձևավորմանը և հայ քննադատական մտքի կողմից ռուս մեծ բանաստեղծի ստեղծագործության ընկալմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ռուս-հայ գրական և մշակութային կապերի պատմության տեսանկյունից, քանի որ Լերմոնտովի ստեղծագործությունը հայ ընթերցողին հասանելի է դարձել ոչ միայն թարգմանությունների միջոցով, այլև հայ գրականության և գրականագիտության վրա թողած բազմաշերտ ազդեցությամբ։ Աշխատության առանցքում թարգմանության խնդիրն է՝ ինչպես է Լերմոնտովի գեղարվեստական աշխարհը փոխանցվել հայերեն, ինչպիսի լեզվական, ոճական և չափածո դժվարությունների են հանդիպել թարգմանիչները և ինչ եղանակներով են փորձել պահպանել բնագրի իմաստային ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Լերմոնտովի պոեզիան առանձնանում է բարձր հուզականությամբ, փիլիսոփայական ենթատեքստով, բնության և անհատի փոխհարաբերության յուրահատուկ պատկերավորմամբ, ներքին հակասությունների արտահայտմամբ և երաժշտական բանաստեղծական խոսքով, ուստի նրա ստեղծագործությունների թարգմանությունը հայերեն պահանջել է ոչ միայն լեզվական, այլև գեղարվեստական բարձր վարպետություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված թարգմանությունների համեմատական դիտարկումը։ Թարգմանական տարբերակները կարող են արտացոլել տվյալ ժամանակի հայ գրական լեզվի զարգացումը, գեղագիտական նախասիրությունները և ռուս գրականության նկատմամբ վերաբերմունքը։ Միևնույն ստեղծագործության տարբեր թարգմանությունները հնարավորություն են տալիս տեսնելու, թե ինչպես են փոխվել բառապաշարի, շարահյուսության, հանգավորման, չափածոյի և պատկերավորման նկատմամբ մոտեցումները։ Այս առումով թարգմանությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես օտարալեզու ստեղծագործության փոխանցում, այլև որպես հայ գրական մշակույթի զարգացման գործընթացի մաս։ Լերմոնտովի ստեղծագործության ազդեցությունը հայ գրականության վրա ուսումնասիրելիս առանձնահատուկ նշանակություն ունի գրական ավանդույթների հարցը։ Նրա պոեզիայի որոշ թեմաներ՝ ազատության ձգտումը, անհատի և հասարակության հակադրությունը, միայնության զգացումը, ներքին ընդվզումը, հայրենի բնության նկատմամբ վերաբերմունքը և հերոսական կերպարի որոնումը, տարբեր ձևերով արձագանք են գտել հայ գրականության մեջ։ Այդ ազդեցությունը պարտադիր չէ հասկանալ որպես ուղղակի ընդօրինակում․ ավելի ճիշտ այն կարելի է դիտարկել որպես գեղարվեստական մտածողության և թեմատիկ մոտիվների փոխազդեցություն, որի միջոցով հայ գրողները յուրացրել կամ վերաիմաստավորել են ռուսական ռոմանտիկական գրականության որոշ առանձնահատկություններ։ Հատուկ ուշադրության է արժանի Լերմոնտովի ստեղծագործության հայ քննադատական ընկալումը։ Հայ գրականագետներն ու քննադատները տարբեր ժամանակաշրջաններում անդրադարձել են նրա պոեզիայի գաղափարական բովանդակությանը, գեղարվեստական արժեքին, ռոմանտիկական աշխարհայացքին և կերպարների հոգեբանական խորությանը։ Քննադատական անդրադարձների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է փոփոխվել Լերմոնտովի գրական կերպարը հայ մշակութային միջավայրում և ինչպիսի մեկնաբանական շեշտադրումներ են գերակշռել տարբեր պատմական փուլերում։ Ռուս-հայ գրական կապերի համատեքստում Լերմոնտովի ընկալումը հատկապես կարևոր է նաև այն պատճառով, որ նրա ստեղծագործությունը կապված է Կովկասի թեմայի հետ։ Կովկասը նրա կենսագրության և գրական աշխարհի կարևոր բաղադրիչներից էր, իսկ կովկասյան բնությունը, ժողովուրդները և պատմական միջավայրը բազմիցս արտացոլվել են նրա ստեղծագործություններում։ Այդ հանգամանքը լրացուցիչ հետաքրքրություն է հաղորդում նրա ժառանգության հայերեն ընկալմանը, քանի որ հայկական մշակութային միջավայրը նույնպես անմիջականորեն կապված էր տարածաշրջանի պատմական և մշակութային իրականության հետ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր կարող է լինել նաև Լերմոնտովի արձակի և պոեզիայի տարբերակված ընկալումը։ Նրա չափածո ստեղծագործությունների թարգմանության դեպքում առաջնային խնդիրներից են ռիթմը, հանգը, բանաստեղծական պատկերները և հնչերանգը, մինչդեռ արձակի դեպքում ավելի մեծ նշանակություն են ստանում պատմողական ոճը, կերպարների խոսքը, հոգեբանական նրբությունները և շարադրանքի կառուցվածքը։ Այս տարբերությունները թարգմանական գործընթացը դարձնում են բազմաշերտ և հնարավորություն են տալիս գնահատելու հայ թարգմանիչների կիրառած տարբեր ռազմավարությունները։ Աշխատանքի արժեքավոր կողմերից մեկը կարող է լինել նաև Լերմոնտովի ստեղծագործության հայերեն հրատարակությունների և թարգմանական ժառանգության համակարգումը։ Այդպիսի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հետևել, թե երբ և ինչ փուլերով է ռուս բանաստեղծի ժառանգությունը ներթափանցել հայ գրական շրջանառության մեջ, որ գործերն են առավել հաճախ թարգմանվել և վերահրատարակվել, և ինչպիսի տեղ է հատկացվել նրան հայ գրական-մշակութային կյանքում։ Այս գործընթացը միաժամանակ ցույց է տալիս հայ ընթերցողի հետաքրքրությունը ռուս դասական գրականության նկատմամբ և հայ թարգմանական մշակույթի զարգացման աստիճանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Լերմոնտովի հայ գրական ընկալումը ներկայացնում է երեք փոխկապակցված ուղղություններով՝ թարգմանական ժառանգություն, գրական ազդեցություն և քննադատական մեկնաբանություն։ Այդ երեք ոլորտների համադրումը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես է ռուսական ռոմանտիզմի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործությունը ներթափանցել հայ մշակութային տարածք և վերաիմաստավորվել հայ գրականության ու գրականագիտության շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռուս-հայ գրական կապերով, թարգմանագիտությամբ, ռուսական և հայկական գրականության փոխազդեցությամբ, Լերմոնտովագիտությամբ և գրական քննադատության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է յոդի և դեքստրինի հիմքով համալիր միացության ֆիզիկաքիմիական ու ֆարմակոկինետիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը և օրգանիզմում յոդի անբավարարության գնահատման նպատակով դրա կիրառելիության գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է հատկացվում համալիրի առաջացման առանձնահատկություններին, կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական բնութագրերին, կայունությանը, լուծելիությանը և այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել միացության հատկությունների ու կենսաբանական միջավայրում վարքի վրա։ Կարևորվում է յոդի և ածխաջրային բաղադրիչի փոխազդեցության բնույթի ուսումնասիրությունը, քանի որ համալիրի կառուցվածքը և կայունությունը կարող են պայմանավորել յոդի ազատման, ներծծման և օրգանիզմում հետագա բաշխման առանձնահատկությունները։ Ֆարմակոկինետիկական ուղղությամբ դիտարկվում են նյութի ներծծման, բաշխման, կենսափոխակերպման և արտազատման ընդհանուր օրինաչափությունները, ինչպես նաև ժամանակի ընթացքում համապատասխան ցուցանիշների փոփոխությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում համալիրի ընդունումից հետո յոդի կենսամատչելիության և օրգանիզմում դրա շրջանառության գնահատմանը՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե ուսումնասիրվող միացության հատկությունները որքանով են համապատասխանում ախտորոշիչ կիրառման պահանջներին։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է յոդային անբավարարության հայտնաբերման հնարավորության գնահատումը, որի համար կարող են համադրվել կենսաբանական նմուշներում յոդի պարունակությունը բնութագրող ցուցանիշները և օրգանիզմի կողմից համալիրի յուրացման ու արտազատման տվյալները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե արդյոք նյութի նկատմամբ օրգանիզմի արձագանքը կարող է ծառայել յոդային ապահովվածության վիճակի գնահատման լրացուցիչ ցուցիչ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև չափումների վերարտադրելիությանը, զգայունությանը և արդյունքների մեկնաբանման վրա ազդող ֆիզիոլոգիական գործոններին, քանի որ յոդի նյութափոխանակությունը կարող է պայմանավորված լինել սննդակարգով, նյութափոխանակային առանձնահատկություններով և օրգանիզմի ընդհանուր ֆունկցիոնալ վիճակով։ Ֆիզիկաքիմիական և կենսաբժշկական տվյալների համադրումը նպաստում է համալիրի հատկությունների և հնարավոր ախտորոշիչ նշանակության միջև կապի բացահայտմանը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կարևոր լինել յոդային անբավարարության գնահատման նոր մոտեցումների գիտական մշակման, յոդ պարունակող միացությունների կենսաբանական վարքի ուսումնասիրման և համապատասխան լաբորատոր մեթոդների կատարելագործման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել դեղաբանության, դեղագործական քիմիայի, կենսաքիմիայի, էնդոկրինոլոգիայի և ֆարմակոկինետիկայի ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիայի դեպքում ստորին միզուղիների ախտանիշներով հիվանդների բուժման օպտիմալացման խնդրին՝ հաշվի առնելով ուղեկցող հորմոնալ և նյութափոխանակային խանգարումների ազդեցությունը հիվանդության ընթացքի և բուժման արդյունքների վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է կատարելագործել նման հիվանդների ախտորոշման և բուժման մոտեցումները՝ հիմնվելով ոչ միայն ուրոլոգիական ախտանիշների, այլև հիվանդի ընդհանուր հորմոնալ և նյութափոխանակային վիճակի համալիր գնահատման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում ստորին միզուղիների ախտանիշները դիտարկվում են որպես բազմագործոն խնդիր, որի արտահայտվածության վրա կարող են ազդել շագանակագեղձի կառուցվածքային փոփոխությունները, միզապարկի ֆունկցիոնալ վիճակը, հորմոնալ հավասարակշռությունը և նյութափոխանակության առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հիվանդների խմբին, որոնց մոտ շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիան համակցվում է նյութափոխանակային համախտանիշի, ածխաջրային և լիպիդային փոխանակության խանգարումների, ավելորդ քաշի կամ այլ հորմոնալ փոփոխությունների հետ։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են հիվանդների կլինիկական գանգատները, միզարձակման խանգարումների բնույթն ու ծանրությունը, շագանակագեղձի չափերն ու կառուցվածքային առանձնահատկությունները, միզապարկի և միզուղիների ֆունկցիոնալ վիճակը, ինչպես նաև լաբորատոր և հորմոնալ ցուցանիշները։ Կարևորվում է հիվանդության ախտորոշման համալիր մոտեցումը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել ոչ միայն տեղային ուրոլոգիական փոփոխությունները, այլև դրանց հետ կապված համակարգային գործոնները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բուժման տարբեր ռազմավարությունների արդյունավետության գնահատումը և դրանց ընտրության անհատականացումը՝ կախված ախտանիշների ծանրությունից, շագանակագեղձի վիճակից, հիվանդի տարիքից և ուղեկցող հորմոնալ-նյութափոխանակային խանգարումներից։ Ուսումնասիրվում է դեղորայքային բուժման հնարավորությունների, տարբեր դեղաբանական խմբերի համակցությունների և անհրաժեշտության դեպքում վիրաբուժական միջամտությունների կիրառման նպատակահարմարությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում այն հարցին, թե ինչպես կարող է ուղեկցող նյութափոխանակային վիճակի կարգավորումը ազդել ստորին միզուղիների ախտանիշների և բուժման ընդհանուր արդյունքի վրա։ Աշխատությունը կարևորում է նաև հիվանդների դինամիկ հսկողությունը, բուժման արդյունավետության գնահատումը և թերապևտիկ մոտեցումների ժամանակին փոփոխությունը՝ կախված կլինիկական արձագանքից։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել բուժման անհատականացված մոդելի ձևավորմանը, որի շրջանակում ուրոլոգիական բուժումը համադրվում է հիվանդի հորմոնալ և նյութափոխանակային առանձնահատկությունների կառավարման հետ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նվազեցնել միզարձակման հետ կապված գանգատները, այլև ավելի ամբողջականորեն անդրադառնալ հիվանդի ընդհանուր առողջական վիճակի վրա ազդող գործոններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ուրոլոգներին, անդրոլոգներին, էնդոկրինոլոգներին, թերապևտներին, ընտանեկան բժիշկներին, ինչպես նաև համապատասխան բժշկական մասնագիտությունների ուսանողներին և կլինիկական հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի հիմնավորել ստորին միզուղիների ախտանիշներով և շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիայով հիվանդների բուժման համալիր և անհատականացված ռազմավարությունը՝ հաշվի առնելով հորմոնալ ու նյութափոխանակային խանգարումների հնարավոր ազդեցությունը հիվանդության կլինիկական դրսևորումների, բուժման ընտրության և երկարաժամկետ արդյունքների վրա։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է ֆոտոսինթեզող բակտերիաներում 5-ամինալևուլինաթթվի կենսասինթեզի առանձնահատկությունների և այդ գործընթացի արդյունավետության վրա ազդող կենսաբանական ու կենսաքիմիական գործոնների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է միկրոօրգանիզմների նյութափոխանակային հնարավորությունների, նպատակային միացության առաջացման կենսաքիմիական ուղիների և դրա կուտակման օրինաչափությունների բացահայտման վրա։ 5-ամինալևուլինաթթուն դիտարկվում է որպես բջջային նյութափոխանակության կարևոր միջանկյալ միացություն, որը մասնակցում է տետրապիրոլային կառուցվածք ունեցող կենսաբանական նյութերի ձևավորմանը և կապված է բակտերիաների մի շարք կենսաքիմիական գործընթացների հետ։ Ուսումնասիրվում են ֆոտոսինթեզող բակտերիաների աճի և զարգացման պայմանները, սննդային միջավայրի բաղադրությունը, լուսային պայմանները, ջերմաստիճանը, միջավայրի թթվայնությունը և այլ գործոններ, որոնք կարող են ազդել նպատակային նյութի կենսասինթեզի ինտենսիվության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մանրէային բջիջներում ընթացող ֆերմենտային գործընթացներին և նյութափոխանակային փոխակերպումներին՝ պարզելու համար կենսասինթեզի կարգավորման հնարավոր մեխանիզմները։ Տարբեր աճեցման պայմանների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել բակտերիաների կենսասինթետիկ ակտիվությունը և բացահայտել այն գործոնները, որոնք նպաստում են վերջնական արտադրանքի առավել արդյունավետ առաջացմանն ու կուտակմանը։ Կարևորվում է նաև տարբեր մանրէային կուլտուրաների կամ շտամների կենսաքիմիական առանձնահատկությունների գնահատումը և բարձր արտադրողականությամբ տարբերակների բացահայտման հնարավորությունը։ Հետազոտությունը համատեղում է մանրէաբանության, կենսաքիմիայի, մոլեկուլային կենսաբանության և կենսատեխնոլոգիայի մոտեցումները՝ նպատակային կենսաբանական միացության առաջացման գործընթացը համալիր կերպով ուսումնասիրելու համար։ Ստացված գիտելիքները կարող են նպաստել մանրէային կենսասինթեզի մեխանիզմների առավել խոր ըմբռնմանը և կենսատեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործմանը։ Նպատակային նյութի կենսաբանական նշանակությունն ու կիրառական ներուժը հետազոտությանը տալիս են նաև գործնական կարևորություն՝ հատկապես մանրէային արտադրության և կենսաբանական ակտիվ միացությունների ստացման տեխնոլոգիաների զարգացման տեսանկյունից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կենսաքիմիայի, մանրէաբանության, մանրէային ֆիզիոլոգիայի, կենսատեխնոլոգիայի և ֆոտոսինթեզող միկրոօրգանիզմների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, մասնագետների և ուսանողների համար։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է առաձգական գլանաձև մարմինների կոնտակտային փոխազդեցության տեսական և հաշվարկային ուսումնասիրությանը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով շփման, ջերմության առաջացման և մակերևույթների մաշվածության ազդեցությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն մեխանիկական գործընթացների վրա, որոնք զարգանում են երկու առաձգական մարմինների շփման գոտում արտաքին բեռնվածքների և հարաբերական շարժման պայմաններում։ Քննության են առնվում կոնտակտային ճնշումների, շոշափող լարումների, տեղաշարժերի և դեֆորմացիաների բաշխման օրինաչափությունները, ինչպես նաև դրանց կախվածությունը մարմինների երկրաչափական պարամետրերից, նյութերի առաձգական հատկություններից և բեռնավորման պայմաններից։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում շփման գործոնին, քանի որ կոնտակտային մակերևույթների հարաբերական շարժման ժամանակ առաջացող շփման ուժերը փոփոխում են համակարգի լարվածադեֆորմացիոն վիճակը և կարող են էական ազդեցություն ունենալ մակերևութային շերտերի աշխատանքի վրա։ Ուսումնասիրվում է նորմալ և շոշափող ուժերի փոխկապակցված ազդեցությունը՝ տարբեր շփման պայմաններում կոնտակտային գոտու մեխանիկական վիճակը գնահատելու նպատակով։ Կարևորվում է նաև շփման հետևանքով առաջացող ջերմության ուսումնասիրությունը։ Մեխանիկական էներգիայի մի մասի ջերմային էներգիայի վերածման արդյունքում կոնտակտային մակերևույթների շրջանում ձևավորվում են ջերմաստիճանային դաշտեր, որոնք կարող են առաջացնել լրացուցիչ ջերմային դեֆորմացիաներ և փոխել մարմինների սկզբնական կոնտակտային պայմանները։ Այդ պատճառով մեխանիկական և ջերմային երևույթները դիտարկվում են որպես փոխադարձաբար կապված գործընթացներ։ Քննության են առնվում ջերմության առաջացման ինտենսիվությունը, մարմիններում դրա տարածումը և ջերմաստիճանային փոփոխությունների ազդեցությունը կոնտակտային ճնշումների ու դեֆորմացիաների վրա։ Առանձին ուղղություն է մակերևույթների մաշվածության ուսումնասիրությունը, որը երկարատև աշխատանքի ընթացքում հանգեցնում է մարմինների սկզբնական երկրաչափության աստիճանական փոփոխության։ Մաշվածության հետևանքով կարող են փոփոխվել կոնտակտային գոտու չափերը, ճնշումների բաշխումը և ամբողջ համակարգի աշխատանքի պայմանները, ուստի այն դիտարկվում է ոչ միայն որպես մակերևութային երևույթ, այլև որպես կոնտակտային խնդրի ժամանակային զարգացումը պայմանավորող գործոն։ Ուսումնասիրվում են մաշվածության արագության և ինտենսիվության կախվածությունները կոնտակտային ճնշումից, հարաբերական շարժումից, շփման պայմաններից և այլ մեխանիկական պարամետրերից։ Շփման, ջերմային ազդեցությունների և մաշվածության համատեղ հաշվառումը հնարավորություն է տալիս կառուցել իրական տեխնիկական համակարգերի աշխատանքային պայմաններին առավել համապատասխան մաթեմատիկական մոդելներ։ Խնդիրների ձևակերպման ժամանակ կիրառվում են առաձգականության տեսության հիմնական հավասարումները, կոնտակտային և սահմանային պայմանները, ջերմահաղորդականության հարաբերությունները և մաշվածությունը նկարագրող մոդելները։ Դիտարկվում են համապատասխան խնդիրների լուծման անալիտիկ և թվային եղանակները՝ հնարավորություն տալով որոշել համակարգի հիմնական մեխանիկական ու ջերմային բնութագրերը։ Թվային մեթոդների կիրառումը հատկապես կարևոր է փոխկապակցված ոչ գծային գործընթացների ուսումնասիրության համար, երբ պարզեցված անալիտիկ մոտեցումները չեն կարող ամբողջությամբ նկարագրել մարմինների վարքը։ Հաշվարկային փորձերի միջոցով հնարավոր է գնահատել շփման գործակցի, արտաքին բեռնվածքի, նյութերի հատկությունների, մարմինների չափերի և ջերմային պայմանների փոփոխության ազդեցությունը կոնտակտային համակարգի վրա։ Կարևորվում է նաև տարբեր աշխատանքային ռեժիմների համեմատական ուսումնասիրությունը՝ առավել վտանգավոր կամ ինտենսիվ մաշվածություն առաջացնող պայմանները բացահայտելու նպատակով։ Ստացված արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ կոնտակտային հանգույցների կառուցվածքային պարամետրերի օպտիմալացման, նյութերի ընտրության և շահագործական հուսալիության բարձրացման համար։ Ուսումնասիրության կիրառական նշանակությունը կապված է մեքենաշինական այն համակարգերի հետ, որոնց աշխատանքում առկա է գլանաձև տարրերի երկարատև կամ պարբերական կոնտակտային փոխազդեցություն։ Նման խնդիրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված գնահատել հանգույցների աշխատունակությունը, կանխատեսել մակերևույթների աստիճանական փոփոխությունները և նախագծման փուլում հաշվի առնել շփման ու ջերմային ազդեցությունների հետևանքները։ Միաժամանակ մաշվածության մոդելավորումը կարևոր է մեքենաների և մեխանիզմների ծառայության ժամկետի գնահատման ու դրանց կառուցվածքային կատարելագործման տեսանկյունից։ Աշխատությունը տեսական մեխանիկայի և ինժեներական կիրառությունների միջև կապող հետազոտական ուղղություն է՝ համատեղելով առաձգականության տեսությունը, ջերմամեխանիկան և տրիբոլոգիան։ Այն կարող է օգտակար լինել կիրառական մեխանիկայի, մեքենաշինության, կոնտակտային մեխանիկայի, տրիբոլոգիայի, նյութագիտության և հաշվողական մեխանիկայի ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, նախագծողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Литература

Բանասիրական, պատմագրական և միջնադարյան գրականության ուսումնասիրության բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է Վառլաամի և Հովասափի մասին հոգեշահ պատմության ծագման, տարածման և գրական զարգացման պատմության մեջ հայկական ու վրացական աղբյուրների նշանակության բացահայտմանը։ Քննության են առնվում միջնադարյան այս պատմության բովանդակային առանձնահատկությունները, կրոնաբարոյական գաղափարները և արևելյան ու քրիստոնեական գրական ավանդույթների փոխազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմության հայկական և վրացական տարբերակներին, դրանց ձեռագրական ավանդույթներին, թարգմանական առանձնահատկություններին և այլալեզու խմբագրությունների հետ ունեցած առնչություններին։ Վերլուծվում են տարբեր բնագրերի կառուցվածքային, լեզվական և գաղափարական ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև պատմության փոխանցման ընթացքում առաջացած հնարավոր փոփոխությունները։ Քննարկվում են հայկական և վրացական միջնադարյան գրական միջավայրերի փոխհարաբերությունները, թարգմանիչների ու գրիչների գործունեությունը և կրոնական պատմողական երկերի տարածման մշակութային նախադրյալները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ձեռագրերի համեմատական քննության, բնագրագիտական վերլուծության, պատմական աղբյուրների ուսումնասիրության և թարգմանական շերտերի բացահայտման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում Վառլաամի և Հովասափի պատմության բարոյախրատական բովանդակությանը, հոգևոր դաստիարակության գաղափարներին և միջնադարյան ընթերցողական միջավայրում դրա նշանակությանը։ Կարևորվում է հայ-վրացական նյութերի ուսումնասիրությունը՝ պատմության տարբեր խմբագրությունների փոխառնչությունները, փոխանցման հնարավոր ուղիները և միջնադարյան գրական կապերի զարգացման առանձնահատկությունները պարզաբանելու տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայ և վրաց միջնադարյան գրականության, համեմատական բանասիրության, ձեռագրագիտության, բնագրագիտության և քրիստոնեական գրական ավանդույթների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։