Վարկային պորտֆելի կառավարման հիսնախնդիրները (ՀՀ բանկերի օրինակով)

Медицина

Սա բժշկական գիտական բնույթի աշխատություն է, որը նվիրված է կանանց վերարտադրողական համակարգի երկու բարդ և հաճախ փոխկապակցված պաթոլոգիաների՝ պոլիկիստոզ ձվարանների համախտանիշի և գենիտալ էնդոմետրիոզի համակցված ձևի կլինիկական և ախտորոշիչ չափանիշների ուսումնասիրությանը։ Գիրքը նպատակ ունի ներկայացնել այս երկու հիվանդությունների համատեղ ընթացքի առանձնահատկությունները, դրանց փոխազդեցության մեխանիզմները և այն կլինիկական պատկերները, որոնք կարող են դժվարացնել առանձին ախտորոշումը։ Այն ընդգրկում է ժամանակակից բժշկական մոտեցումներ՝ հիմնված լաբորատոր, հորմոնալ և գործիքային հետազոտությունների վրա, ինչպես նաև քննարկում է ախտորոշման հստակեցման կարևորությունը՝ բուժման արդյունավետ ռազմավարություն ընտրելու համար։ Հեղինակները շեշտադրում են վաղ հայտնաբերման դերը և առաջարկում են տարբերակված մոտեցումներ՝ հաշվի առնելով հիվանդների անհատական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը օգտակար է գինեկոլոգների, էնդոկրինոլոգների և վերարտադրողական բժշկության մասնագետների համար, ինչպես նաև ուսումնական նպատակներով բժշկական ոլորտի ուսանողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են կանանց վերարտադրողական պաթոլոգիաները։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական ոլորտին վերաբերող նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական համառոտ ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և մասնագետների արագ կողմնորոշումը ժամանակակից տեխնիկական գրականության հոսքում։ Այն ընդգրկում է ինժեներական գիտությունների տարբեր ճյուղերին՝ մեքենաշինությանը, էլեկտրոնիկային, ավտոմատացմանը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին, էներգետիկային, շինարարությանը և այլ կիրառական ոլորտներին վերաբերող հրատարակություններ՝ արտացոլելով գիտատեխնիկական առաջընթացի արդի միտումները և նորագույն հետազոտությունների ուղղությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության ճշգրտությունն ու համակարգված ներկայացումը, և ծառայում է որպես կարևոր օժանդակ գործիք գիտական ու մասնագիտական գործունեության համար՝ հնարավորություն տալով արագ գտնել անհրաժեշտ գրականություն, գնահատել դրա արդիականությունը և կիրառել այն ուսումնական կամ հետազոտական նպատակներով։

Религия

«Լապտեր լուսատու» վերնագիրը խորհրդանշական իմաստ ունի և ընթերցողին ուղղորդում է դեպի լույսի՝ որպես գիտելիքի, իմաստության, հոգևոր լուսավորման ու ճշմարտության ճանաչման փոխաբերության ընկալումը։ Լապտերը գրական և հոգևոր ավանդույթներում հաճախ հանդես է գալիս որպես մթության մեջ ճանապարհ ցույց տվող միջոց, որով խորհրդանշվում են մարդու մտավոր զարգացումը, բարոյական կողմնորոշումը և կյանքի դժվարին իրավիճակներում ճիշտ ուղի գտնելու կարողությունը։ Այսպիսի վերնագիրը կարող է կապվել ուսուցողական, խրատական կամ հոգևոր բովանդակության հետ, որտեղ կարևոր տեղ են զբաղեցնում գիտելիքի ձեռքբերումը, առաքինի վարքագիծը, ինքնաճանաչումը և մարդու պարտականությունները հասարակության ու սեփական խղճի հանդեպ։ Տասնիններորդ դարի հայ գրական միջավայրում լուսավորության գաղափարը կարևոր նշանակություն ուներ․ գրավոր խոսքը դիտարկվում էր որպես կրթության տարածման, բարոյական դաստիարակության և հասարակական առաջընթացի միջոց։ Այդ համատեքստում վերնագրի խորհրդանշական շերտը կարելի է կապել ընթերցողին ուղղորդելու, նրան մտածելու մղելու և կյանքի երևույթների նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունք ձևավորելու նպատակի հետ։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ տպագիր գրականության պատմության, տասնիններորդ դարի ընթերցողական մշակույթի և այն գաղափարական ուղղությունների ուսումնասիրության համար, որոնցում գիտելիքն ու հոգևոր լուսավորությունը դիտարկվել են որպես անհատի և հասարակության զարգացման կարևոր նախապայմաններ։ Այն կարող է ընդգրկվել հին հայերեն հրատարակությունների հավաքածուներում՝ որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գրական ու մշակութային միջավայրի ուսումնասիրության նյութ։ Վերնագրի պատկերավոր բնույթը նաև հնարավորություն է տալիս դիտարկելու լույսի խորհրդանիշի կիրառությունը հայ գրավոր մշակույթում և դրա կապը կրթության, բարոյականության ու հոգևոր ինքնակատարելագործման գաղափարների հետ։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է քրոնիկ ռինոսինուսիտների ախտորոշման և բուժման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրությանը այն հիվանդների շրջանում, որոնք ունեն բրոնխաթոքային համակարգի քրոնիկ ոչ սպեցիֆիկ հիվանդություններ։ Հետազոտության կարևորությունը պայմանավորված է վերին և ստորին շնչուղիների հիվանդությունների փոխկապակցվածությամբ, քանի որ քթի և հարքթային խոռոչների երկարատև բորբոքային գործընթացները կարող են ուղեկցվել շնչառական համակարգի քրոնիկ խնդիրներով և ազդել հիվանդի ընդհանուր վիճակի ու կյանքի որակի վրա։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել քրոնիկ ռինոսինուսիտի առաջացման և պահպանման մեխանիզմները, կլինիկական դրսևորումները, հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունները և դրա հնարավոր կապերը բրոնխաթոքային հիվանդությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ախտորոշման մեթոդներին՝ հիվանդի գանգատների և անամնեզի գնահատմանը, քիթ-կոկորդ-ականջաբանական զննմանը, գործիքային և պատկերային հետազոտություններին, ինչպես նաև հիվանդության ծանրության և տարածվածության որոշմանը։ Ժամանակակից ախտորոշիչ մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ռինոսինուսիտի տարբեր ձևերը և ընտրել բուժման առավել նպատակային ռազմավարություն։ Բուժական տեսանկյունից աշխատանքը կարող է անդրադառնալ դեղորայքային և այլ պահպանողական մեթոդներին, տեղային թերապիայի նշանակությանը, բորբոքային գործընթացի վերահսկմանը և այն դեպքերին, երբ կարող է քննարկվել վիրաբուժական միջամտության անհրաժեշտությունը։ Հատուկ կարևորություն ունի համակցված հիվանդությունների հաշվառումը, քանի որ բրոնխաթոքային համակարգի քրոնիկ ախտահարումների առկայությունը կարող է ազդել ինչպես ախտանշանների արտահայտվածության, այնպես էլ բուժման ընտրության և արդյունքների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է նաև ընդգծել քիթ-կոկորդ-ականջաբանի և թոքաբանի համատեղ աշխատանքի նշանակությունը՝ հիվանդին ամբողջական բժշկական գնահատում և փոխկապակցված հիվանդությունների համալիր կառավարում ապահովելու համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քիթ-կոկորդ-ականջաբաններին, թոքաբաններին, ընտանեկան բժիշկներին, բժշկական հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին՝ որպես քրոնիկ ռինոսինուսիտի և շնչառական համակարգի հիվանդությունների փոխազդեցության, ժամանակակից ախտորոշման և բուժման սկզբունքների ուսումնասիրման նյութ։

Право

Աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան իրավական և եկեղեցական մշակույթի կարևոր բաղադրիչներից մեկի ձևավորման ու պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ քրիստոնեության պետական ընդունումից հետո ստեղծված հասարակական, հոգևոր և իրավական հարաբերությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն նորմերն ու կանոններն են, որոնց միջոցով կարգավորվել են եկեղեցու ներքին կառուցվածքը, հոգևորականության գործունեությունը, հավատացյալների վարքագիծը, ծիսական կյանքը, ամուսնաընտանեկան հարաբերությունների որոշ ոլորտներ, բարոյական պարտականությունները և եկեղեցական կարգապահությանը վերաբերող հարցերը։ Քննվում են վաղ քրիստոնեական կանոնների ընդունման, տեղայնացման և հայկական եկեղեցական միջավայրում կիրառման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տեղական իրավաստեղծ գործունեության աստիճանական զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում եկեղեցական ժողովների որոշումներին, հայրապետական կանոններին և հեղինակավոր հոգևորականների ու իրավական մտածողների գործունեությանը՝ որպես կանոնական համակարգի ձևավորման կարևոր աղբյուրների։ Ուսումնասիրվում է նաև օտարալեզու քրիստոնեական կանոնական նյութերի թարգմանության և դրանց հայկական իրավական մշակույթում յուրացման նշանակությունը։ Պատմատեսական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն առանձին իրավական նորմերի բովանդակությունը, այլև դրանց հիմքում ընկած սկզբունքները, իրավական մտածողության առանձնահատկությունները և հասարակական նշանակությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում աշխարհիկ ու եկեղեցական իրավակարգավորման փոխհարաբերության խնդիրը՝ հատկապես այն ժամանակաշրջաններում, երբ քաղաքական պայմանների փոփոխության հետևանքով եկեղեցական կառույցները կարևոր դեր էին ստանձնում հասարակական հարաբերությունների կարգավորման և համայնքային կյանքի կազմակերպման գործում։ Դիտարկվում են նաև կանոնական նորմերի համակարգման գործընթացները, իրավական ժողովածուների ստեղծման նախադրյալները և դրանց ազդեցությունը հետագա հայկական իրավական ավանդույթի վրա։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու վաղ միջնադարից մինչև զարգացած միջնադար տեղի ունեցած գաղափարական և ինստիտուցիոնալ փոփոխություններին։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է իրավունքի պատմության, եկեղեցու պատմության, աղբյուրագիտության և իրավական տեսության մոտեցումները՝ ներկայացնելով հայկական միջնադարյան իրավական մշակույթի ձևավորման ու շարունակականության կարևոր ուղղություններից մեկը։

Другие предметы

Հրատարակությունը համախմբում է Ս. Ա. Եղիազարովի երեք ուսումնասիրությունները, որոնք նվիրված են Երևանի նահանգի քրդերի և եզդիների պատմաազգագրական, լեզվական ու իրավական առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը։ Առաջին ուսումնասիրության մեջ ներկայացվում է Երևանի նահանգի քրդական բնակչության համառոտ ազգագրական նկարագիրը՝ անդրադառնալով նրանց բնակության վայրերին, կենցաղին, սոցիալական հարաբերություններին, զբաղմունքներին, ընտանեկան ու համայնքային կազմակերպվածությանը, սովորույթներին և մշակութային առանձնահատկություններին։ Հետազոտության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական միջավայրում քրդական համայնքների կենսակերպի և ներքին կառուցվածքի մասին։ Երկրորդ մասը նվիրված է քուրմանջիերեն տեքստերին և ունի կարևոր լեզվաբանական ու բանահյուսական նշանակություն։ Ներկայացվող նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել քուրմանջի բարբառի լեզվական առանձնահատկությունները, բառապաշարը, արտահայտչական միջոցները և բանավոր մշակույթի դրսևորումները։ Տեքստերը արժեքավոր են նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի կենդանի խոսքի և ժողովրդական ավանդույթի փաստագրական վկայություններ։ Երրորդ ուսումնասիրությունը վերաբերում է Երևանի նահանգի եզդիների ազգագրական և իրավական նկարագրությանը։ Այստեղ ուշադրությունը կենտրոնացվում է եզդիական համայնքի հասարակական կազմակերպվածության, ընտանեկան հարաբերությունների, ամուսնության և ժառանգության սովորույթների, համայնքային կարգավորման մեխանիզմների և ավանդական իրավական պատկերացումների վրա։ Իրավական ազգագրության տեսանկյունից հատկապես կարևոր է այն հարցը, թե ինչպես են սովորութային նորմերը կարգավորել համայնքի անդամների փոխհարաբերությունները և ինչպես են դրանք գործել պաշտոնական իրավական համակարգի կողքին։ Աշխատությունների ամբողջությունը թույլ է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն առանձին էթնիկ խմբերի կենցաղն ու մշակույթը, այլև 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի Երևանի նահանգի բազմազգ հասարակության սոցիալական կառուցվածքը։ Հետազոտությունների միջոցով բացահայտվում են համայնքային ինքնակազմակերպման, սոցիալական շերտավորման, ընտանեկան կյանքի, տնտեսական գործունեության և ավանդական մշակույթի տարբեր կողմերը։ Հեղինակի մոտեցման առանձնահատկությունն այն է, որ ազգագրական նկարագրությունը զուգակցվում է լեզվական և իրավական նյութի հավաքագրման հետ, ինչի շնորհիվ ուսումնասիրությունները ձեռք են բերում միջառարկայական նշանակություն։ Դրանք կարող են օգտագործվել քրդագիտության և եզդիագիտության, Կովկասի ժողովուրդների պատմության, ազգագրության, լեզվաբանության, բանահյուսության և սովորութային իրավունքի ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը հատկապես արժեքավոր է որպես պատմական սկզբնաղբյուր, քանի որ փաստագրում է այնպիսի հասարակական ու մշակութային երևույթներ, որոնք հետագայում կարող էին զգալի փոփոխությունների ենթարկվել։ Միաժամանակ նյութերը հնարավորություն են տալիս համեմատական ուսումնասիրություններ կատարել տարածաշրջանի տարբեր էթնիկ համայնքների սոցիալական և մշակութային կառուցվածքների միջև։ Ընդհանուր առմամբ, ժողովածուն ներկայացնում է Երևանի նահանգի քրդերի և եզդիների վերաբերյալ վաղ շրջանի կարևոր ազգագրական, լեզվական և իրավական նյութեր՝ պահպանելով տեղեկություններ նրանց բնակության, կենցաղի, սոցիալական հարաբերությունների, լեզվի, բանավոր մշակույթի և սովորութային իրավունքի մասին։ Այն կարևոր աղբյուր է Կովկասի բազմազգ հասարակության պատմությունը և տվյալ համայնքների ավանդական մշակույթը գիտականորեն ուսումնասիրելու համար։