Վարկային ռիսկի գնահատումը և կառավարումը ՀՀ բանկերում

Право

Աշխատությունը նվիրված է ինքնիշխանության՝ որպես պետաիրավական ինստիտուտի ձևավորման, զարգացման և նշանակության պատմատեսական վերլուծությանը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ինքնիշխանության գաղափարի ծագումն ու էվոլյուցիան, դրա տեղը պետականության տեսության մեջ և իրավական համակարգերի զարգացման գործընթացում։ Աշխատանքում ներկայացվում են ինքնիշխանության հիմնական հայեցակարգերը, դրա դրսևորումները ներքին և արտաքին քաղաքականության ոլորտներում, ինչպես նաև պետության իշխանության ամբողջականության, անկախության և իրավական գերակայության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Հեղինակը վերլուծում է տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում ինքնիշխանության ընկալման փոփոխությունները, իրավաքաղաքական ուսմունքների ազդեցությունը և ժամանակակից պետության կառուցվածքում դրա դերը։ Ուսումնասիրության ընթացքում անդրադարձ է կատարվում նաև ժողովրդի ինքնիշխանության, պետական իշխանության լեգիտիմության, միջազգային հարաբերություններում պետությունների հավասարության և ինքնիշխան իրավունքների պաշտպանության հարցերին։ Գիրքը համադրում է պատմաիրավական և տեսական մոտեցումները՝ բացահայտելով ինքնիշխանության՝ որպես պետության հիմնարար բնութագրիչի նշանակությունը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է իրավաբանների, քաղաքագետների, պատմաբանների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ նպաստելով պետության և իրավունքի զարգացման հիմնական գաղափարների ավելի խոր ըմբռնմանը։

Психология

Ստեղծագործությունը գիտահետազոտական բնույթի աշխատանք է, որը նվիրված է 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժի երկարաժամկետ հոգեբանական հետևանքների ուսումնասիրմանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են աղետից տարիներ անց վերապրածների հոգեկան վիճակը, հետտրավմատիկ սթրեսային դրսևորումները, կորուստների ազդեցությունը անձնական և սոցիալական կյանքի վրա, ինչպես նաև այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով մարդիկ փորձել են հաղթահարել աղետի թողած հոգեբանական հետևանքները։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է ոչ միայն անհատական, այլև համայնքային մակարդակում առաջացած փոփոխությունները՝ անդրադառնալով ընտանիքների, երեխաների և սոցիալական կապերի վրա ունեցած ազդեցությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հոգեբանական աջակցության ծրագրերի արդյունավետությանը, վերականգնողական գործընթացներին և այն գործոններին, որոնք նպաստում են մարդկանց հոգեկան կայունության վերականգնմանը երկար ժամանակ անց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է, թե ինչպես կարող են խոշոր բնական աղետների հետևանքները պահպանվել տասնամյակներ շարունակ՝ ազդելով ինչպես անհատների, այնպես էլ ամբողջ հասարակության հոգեբանական բարեկեցության վրա։

История

Պատմազգագրական, մշակութաբանական և կրոնագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հմայական պահպանակների տեղին ու նշանակությանը հայոց ավանդական հավատալիքների համակարգում՝ ժողովրդական աշխարհընկալման և հոգևոր մշակույթի պատմական զարգացման համատեքստում։ Քննության են առնվում հմայական պահպանակների ծագման, տարածման և կիրառության պատմական նախադրյալները, դրանց առնչությունները հնագույն կրոնական պատկերացումների, ժողովրդական ծիսակարգերի և պաշտպանական հավատալիքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պահպանակների տեսակներին, պատրաստման համար օգտագործված նյութերին, դրանց արտաքին ձևավորմանը, խորհրդանշական պատկերներին և վերագրվող պաշտպանական նշանակությանը։ Վերլուծվում են չար աչքից, հիվանդություններից, դժբախտություններից և այլ ենթադրյալ վտանգներից պաշտպանվելու վերաբերյալ ժողովրդական պատկերացումները, ինչպես նաև դրանց արտահայտությունը առօրյա կենցաղում և ընտանեկան սովորույթներում։ Քննարկվում են հմայական պահպանակների կապերը հայկական ժողովրդական բժշկության, ծննդյան ու մանկության ծեսերի, ամուսնական ավանդույթների և կյանքի տարբեր փուլերին առնչվող հավատալիքների հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ազգագրական գրառումները, բանահյուսական նյութերը, պատմական վկայությունները և նյութական մշակույթի առարկաները՝ դրանց ծիսական ու խորհրդանշական գործառույթները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նախաքրիստոնեական պատկերացումների և քրիստոնեական ավանդույթների փոխազդեցությանը, ինչպես նաև հմայական հավատալիքների պահպանման ու վերափոխման առանձնահատկություններին հայկական մշակութային միջավայրում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ ազգագրության, ժողովրդական հավատալիքների պատմության, կրոնագիտության, բանագիտության և հայկական ավանդական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը ներկայացնում է հայ լեզվի, գրականության և մշակույթի համապարփակ ուսումնասիրություն՝ զուգադրական (կոմպարատիվ) լեզվաբանության մեթոդների միջոցով։ Գրքում միավորվում են հայագիտության պատմական, արարողունակ, սիմվոլիկ և համակարգային մոտեցումները՝ միաժամանակ համեմատական հայացքով դիտարկելով հայերենը՝ այլ լեզուների հետ համեմատության մեջ։

Литература

Աստվածային կատակերգություն միջնադարյան իտալական գրականության գլուխգործոց է, որը Դանտե Ալիգիերին ստեղծել է որպես եռամաս էպիկական պոեմ՝ բաղկացած «Դժոխք», «Քավարան» և «Դրախտ» բաժիններից, որտեղ ներկայացվում է հոգու խորհրդանշական ճանապարհորդությունը մեղքից դեպի փրկություն և աստվածային իմացություն, ստեղծագործությունը միավորում է քրիստոնեական աստվածաբանությունը, փիլիսոփայական մտածողությունը և քաղաքական ակնարկները՝ ստեղծելով բազմաշերտ տիեզերական պատկեր, որտեղ յուրաքանչյուր փուլ ունի բարոյական և խորհրդանշական նշանակություն, գիրքը առանձնանում է իր կառուցվածքային ճշգրտությամբ, պատկերավոր լեզվով և սիմվոլիկ կերպարներով, որոնք մարմնավորում են մարդկային մեղքերը, առաքինությունները և հոգևոր վերափոխման փուլերը, միաժամանակ այն համարվում է եվրոպական գրականության հիմք հանդիսացող ստեղծագործություններից մեկը, որը մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա գրականության, արվեստի և մշակութային մտածողության զարգացման վրա։

История

Հրատարակությունը նվիրված է նշանավոր հայագետ, պատմաբան, բանասեր և մանկավարժ Նիկողայոս Էմինի գիտական ու կրթական գործունեության հիսնամյա հոբելյանի առթիվ կազմակերպված հանդիսություններին և ներկայացնում է նրա բազմամյա աշխատանքի գնահատմանն առնչվող նյութերի ամբողջություն։ Բովանդակության առանցքում գիտնականի անցած մասնագիտական ուղին է, նրա ներդրումը հայագիտության զարգացման, հայկական պատմագրական և գրական ժառանգության ուսումնասիրության, թարգմանության ու գիտելիքի տարածման գործում։ Հոբելյանական բնույթի նման հրատարակության մեջ կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել հանդիսավոր նիստերի նկարագրությունները, շնորհավորական խոսքերը, ուղերձները, պաշտոնական ողջույնները և գիտական ու կրթական հաստատությունների ներկայացուցիչների գնահատականները։ Դրանց միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել ոչ միայն հոբելյարի գիտական հեղինակության, այլև այն մտավոր և ակադեմիական միջավայրի մասին, որտեղ ծավալվել է նրա գործունեությունը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում հայագիտության զարգացման վերաբերյալ ժամանակակիցների դիտարկումները, քանի որ դրանք արտացոլում են XIX դարի երկրորդ կեսի և XX դարի սկզբի գիտական առաջնահերթությունները, պատմական աղբյուրների ուսումնասիրման սկզբունքները և հայ մշակույթի նկատմամբ ձևավորված գիտական հետաքրքրությունը։ Նյութերը կարող են լուսաբանել նաև գիտնականի մանկավարժական գործունեությունը, աշակերտների և գործընկերների հետ ունեցած կապերը, կրթական հաստատություններում նրա կատարած աշխատանքը և գիտական ավանդույթների փոխանցման գործում ունեցած դերը։ Հոբելյանական ելույթներն ու շնորհավորական տեքստերը միաժամանակ կարևոր աղբյուր են գիտնականի կերպարի՝ ժամանակակիցների ընկալումը ուսումնասիրելու համար, թեև դրանց հանդիսավոր բնույթը պահանջում է աղբյուրագիտական քննադատական մոտեցում։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև գիտության սոցիալական պատմության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես էին կազմակերպվում գիտական հոբելյանները, ինչ հաստատություններ և անհատներ էին մասնակցում դրանց, և ինչպիսի նշանակություն էր տրվում գիտնականի երկարամյա ծառայության հանրային գնահատմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարող է օգտագործվել հայագիտության պատմության, գիտական կապերի, կրթության պատմության և Նիկողայոս Էմինի գիտական ժառանգության ուսումնասիրման համար՝ միաժամանակ պահպանելով տվյալ ժամանակաշրջանի ակադեմիական մշակույթի մասին արժեքավոր վկայություններ։