Վիճակագրության տեսություն

Право

Ժամանակակից իրավունքի և բարոյականության հարաբերակցությունը հասարակական կարգի և մարդու վարքագծի կարգավորման երկու փոխկապակցված, բայց ոչ նույնական համակարգերի փոխազդեցությունն է։ Իրավունքը պետականորեն սահմանված և պարտադիր կատարման ենթակա նորմերի ամբողջություն է, որը կարգավորում է հասարակական հարաբերությունները և ապահովվում է պետական հարկադրանքով։ Բարոյականությունը, ընդհակառակը, հասարակության մեջ ձևավորված արժեքների, սկզբունքների և վարքականոնների համակարգ է, որը հիմնված է մարդկանց ներքին համոզմունքների և հասարակական կարծիքի վրա։ Ժամանակակից հասարակություններում իրավունքն ու բարոյականությունը սերտորեն կապված են, քանի որ շատ իրավական նորմեր իրենց հիմքում ունեն բարոյական սկզբունքներ՝ արդարություն, հավասարություն, մարդասիրություն և պատասխանատվություն։ Սակայն դրանց միջև կա նաև տարբերություն․ իրավունքը պարտադիր է բոլորի համար և խախտման դեպքում ենթադրում է իրավական պատասխանատվություն, մինչդեռ բարոյական նորմերի խախտումը կարող է առաջացնել միայն հասարակական դատապարտում։ Իրավունքը կարող է սահմանել այն նվազագույն վարքագիծը, որը պարտադիր է հասարակության համար, իսկ բարոյականությունը հաճախ ներկայացնում է ավելի բարձր պահանջներ մարդու վարքագծի նկատմամբ։ Որոշ դեպքերում իրավական և բարոյական նորմերը կարող են չհամընկնել, երբ իրավականորեն թույլատրելի վարքագիծը կարող է համարվել բարոյապես անընդունելի կամ հակառակը։ Ժամանակակից իրավական համակարգերը փորձում են ներդաշնակեցնել այս երկու ոլորտները՝ ապահովելով ոչ միայն օրինականության, այլ նաև արդարության և մարդասիրության սկզբունքների իրականացումը։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է նախադպրոցական տարիքի երեխաների խոսքի լեզվաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց վերլուծության հիման վրա նախադպրոցական կրթական ծրագրերի մշակման գիտամեթոդական սկզբունքների հիմնավորմանը։ Դիտարկվում են երեխայի խոսքի ձևավորման և զարգացման օրինաչափությունները, լեզվական կարողությունների տարիքային առանձնահատկությունները, բառապաշարի հարստացման, քերականական կառուցվածքների յուրացման և կապակցված խոսքի զարգացման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախադպրոցականի խոսքի հնչյունաբանական, բառագիտական, ձևաբանական, շարահյուսական և իմաստաբանական վերլուծությանը՝ որպես լեզվական զարգացման մակարդակի գնահատման կարևոր միջոցի։ Քննարկվում են երեխաների բանավոր խոսքի ուսումնասիրության մեթոդները, հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման պայմանները, խոսքային սխալների բնույթը և դրանց հաղթահարման մանկավարժական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում խոսքի զարգացման վրա ընտանիքի, կրթական միջավայրի, հասակակիցների հետ հաղորդակցության և դաստիարակի գործունեության ազդեցությանը։ Կարևորվում են լեզվաբանական հետազոտությունների արդյունքների կիրառումը կրթական ծրագրերի բովանդակության ընտրության, ուսուցման նպատակների սահմանման, տարիքին համապատասխան առաջադրանքների մշակման և խոսքի զարգացման արդյունավետ մեթոդների ներդրման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել նախադպրոցական կրթության ծրագրերի գիտական հիմնավորվածության բարձրացմանը, երեխաների լեզվական և հաղորդակցական կարողությունների համակողմանի զարգացմանը, ինչպես նաև անհատական առանձնահատկությունները հաշվի առնող մանկավարժական մոտեցումների կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նախադպրոցական կրթության մասնագետների, մանկավարժների, լեզվաբանների, խոսքի զարգացման հետազոտողների, կրթական ծրագրեր մշակողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Психология

Սոցիալ-հոգեբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ ընտանիքի գործառման առանձնահատկությունների և դրանց վրա ազդող սոցիալական, մշակութային ու հոգեբանական գործոնների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանում և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում բնակվող հայ ընտանիքների համեմատական վերլուծության շրջանակներում։ Քննության են առնվում ընտանիքի կառուցվածքը, հիմնական գործառույթները, ընտանեկան դերերի բաշխումը, միջանձնային հարաբերությունները և ընտանիքի անդամների փոխգործակցության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային արժեքների, մշակութային ավանդույթների, ընտանեկան դաստիարակության, սերունդների փոխհարաբերությունների և սոցիալական միջավայրի ազդեցությանը ընտանիքի հոգեբանական մթնոլորտի ձևավորման վրա։ Վերլուծվում են Հայաստանում և ԱՄՆ-ում բնակվող հայ ընտանիքների սոցիալական հարմարման պայմանները, ընտանեկան հարաբերությունների պահպանման մեխանիզմները և մշակութային ինքնության փոխանցման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև միգրացիայի, միջմշակութային շփումների, սոցիալ-տնտեսական պայմանների, կրթական միջավայրի և հասարակական արժեքների փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունները ընտանեկան կյանքի կազմակերպման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ամուսնական հարաբերությունների, ծնողավարման մոտեցումների, ընտանեկան հաղորդակցության, կոնֆլիկտների կարգավորման և հոգեբանական աջակցության հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում ընտանիքի հոգեբանական կայունության, փոխադարձ վստահության, հուզական աջակցության և ազգային մշակութային շարունակականության պահպանման գործոններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սոցիալական հոգեբանության, ընտանիքի հոգեբանության, սփյուռքագիտության, սոցիոլոգիայի և միջմշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Культура

Գրականությունը ներկայացնում է Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի ոլորտներին վերաբերող նոր հրատարակությունների մատենագիտական տեղեկատու՝ կազմված որպես ընթացիկ տեղեկատվական աղբյուր գիտնականների, գրադարանավարների, մշակութաբանների և արվեստաբանների համար։ Հրատարակության մեջ համակարգված ձևով ներառված են մշակույթի, կերպարվեստի, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի, ճարտարապետության, ժողովրդական արվեստի, գրականագիտության և հարակից ոլորտների վերաբերյալ լույս տեսած գրքերն ու այլ հրատարակությունները՝ մատենագիտական նկարագրություններով։ Նյութերը դասակարգված են ըստ թեմաների, ինչը հեշտացնում է անհրաժեշտ տեղեկատվության որոնումն ու օգտագործումը գիտահետազոտական, կրթական և տեղեկատվական նպատակներով։ Տեղեկատուն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական հրատարակչական գործունեությունը՝ հնարավորություն տալով հետևել ոլորտի զարգացման միտումներին, նոր ուսումնասիրություններին և մասնագիտական գրականության համալրմանը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է մշակույթի և արվեստի պատմության, մատենագիտության և գրադարանագիտության ոլորտներում աշխատող մասնագետների, ինչպես նաև թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

Խորխե Լուիս Բորխես-ի «Պատմվածքներ և հարցազրույց» ժողովածուն, որը հայերեն է թարգմանվել Հ. Բոդուկյան-ի և Վարդան Ֆերեշեթյան-ի կողմից, ներկայացնում է հեղինակին բնորոշ ինտելեկտուալ արձակի, փիլիսոփայական պատմվածքների և մետագրական մտածողության ամենահայտնի նմուշները, որտեղ իրականությունն ու երևակայությունը միահյուսվում են բարդ գաղափարական կառուցվածքների մեջ։ Բորխեսի պատմվածքներում հաճախ կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում անսահմանության, ժամանակի շրջապտույտի, ինքնության բազմաշերտության, գրքի և իրականության փոխհարաբերության թեմաները, որոնք ներկայացվում են հակիրճ, բայց գաղափարապես խտացված ձևով։ Նրա հարցազրույցները լրացնում են այդ պատկերն՝ բացահայտելով հեղինակի մտածողության տրամաբանությունը, գրականության մասին նրա հայացքները և աշխարհի ընկալման յուրահատուկ փիլիսոփայական մոտեցումը։ Տեքստերը բնորոշվում են ճշգրիտ կառուցվածքով, հղումների և մշակութային ակնարկների հարուստ համակարգով, ինչպես նաև ընթերցողին մտավոր խաղի մեջ ներգրավելու կարողությամբ, որտեղ յուրաքանչյուր պատմվածք վերածվում է գաղափարական հանելուկի։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի կարևորագույն մշակութային կառույցներից մեկի ճարտարապետական առանձնահատկությունների, նախագծային սկզբունքների, տարածական կազմակերպման և քաղաքաշինական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում շենքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես թատերական ներկայացումների համար նախատեսված գործառութային կառույց, այլև որպես մայրաքաղաքի ճարտարապետական կերպարը ձևավորող նշանակալի քաղաքաշինական բաղադրիչ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Ալեքսանդր Թամանյանի նախագծային մտածողությանը, կառույցի ընդհանուր հորինվածքին և դրա կապին Երևանի կենտրոնական հատվածի քաղաքաշինական կազմակերպման հետ։ Քննվում են շենքի ծավալատարածական լուծումները, հատակագծային կառուցվածքը, ճակատների ձևավորումը և տարբեր գործառութային հատվածների փոխկապակցվածությունը։ Կարևորվում է թատերական կառույցին բնորոշ պահանջների արտահայտումը ճարտարապետության մեջ՝ հանդիսատեսի շարժման կազմակերպումից և դահլիճների կառուցվածքից մինչև բեմական տարածքների, սպասարկման գոտիների և հասարակական հատվածների փոխհարաբերությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դասական ճարտարապետական սկզբունքների և հայկական ճարտարապետական ավանդույթների ստեղծագործական համադրման ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են շենքի համաչափությունները, կամարային և սյունաշարային լուծումները, քարե ճակատների մշակումը, զարդաքանդակային տարրերը և դրանց դերը ամբողջական գեղարվեստական կերպարի ձևավորման մեջ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կառույցի և շրջակա քաղաքային միջավայրի փոխհարաբերությանը, բաց տարածքների, հրապարակների, կանաչապատման և հետիոտնային ուղղությունների հետ դրա կապերին։ Շենքի դիրքը քաղաքային կառուցվածքում հնարավորություն է տալիս այն դիտարկել որպես ճարտարապետական գերիշխող տարր և հանրային կյանքի կենտրոններից մեկը։ Քննվում է նաև նախագծի ձևավորման և հետագա իրականացման պատմությունը՝ հաշվի առնելով տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված շինարարական, վերակառուցման և հարմարեցման աշխատանքների հնարավոր ազդեցությունը սկզբնական ճարտարապետական գաղափարի վրա։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել թատերական դահլիճների ակուստիկ, տեսանելիության և հանդիսատեսի սպասարկման պահանջների ուսումնասիրությունը՝ դրանք կապելով ճարտարապետական նախագծման գործառութային խնդիրների հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս կառույցը դիտարկել նաև XX դարի հայկական ճարտարապետության զարգացման համատեքստում՝ բացահայտելով դրա ազդեցությունը Երևանի հասարակական ճարտարապետության և քաղաքաշինական միջավայրի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել ճարտարապետության պատմության, քաղաքաշինության, թատերական շենքերի նախագծման և հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։