Վիկտոր Հյուգո. Բանաստեղծություններ

История

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Լազարյանների տոհմի տնտեսական, քաղաքական և մշակութային գործունեության համակողմանի ուսումնասիրությանը Ռուսաստանի պատմության կարևոր ժամանակաշրջաններից մեկում՝ XVIII դարի երկրորդ կեսին։ Հեղինակը ներկայացնում է ընտանիքի մասնակցությունը առևտրի, արդյունաբերության և ֆինանսական հարաբերությունների զարգացմանը, ինչպես նաև նրանց ազդեցությունը պետական և հասարակական կյանքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթության, մշակույթի, բարեգործության և հայ համայնքի զարգացման գործում նրանց ունեցած նշանակալի ներդրմանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է այդ գործունեությունը նպաստել հայ-ռուսական կապերի ամրապնդմանը և հայկական ինքնության պահպանմանը Ռուսաստանի կայսրության պայմաններում։ Աշխատությունը հիմնված է պատմական փաստաթղթերի, արխիվային նյութերի և գիտական աղբյուրների վերլուծության վրա՝ ներկայացնելով Լազարյանների բազմակողմանի դերակատարությունը հասարակական և քաղաքական գործընթացներում։ Գիրքը հետաքրքրություն կներկայացնի պատմաբանների, հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ուսումնասիրում են Ռուսաստանի և հայկական սփյուռքի պատմությունը, ինչպես նաև XVIII դարի հասարակական ու մշակութային զարգացումները։

Педагогика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հանրակրթական դպրոցի միջին և ավագ դասարաններում գրականության տեսության ուսուցման մեթոդական կազմակերպման խնդիրներին՝ ընդգծելով տեսական գիտելիքների դերը գրական տեքստերի ընկալման, վերլուծության և քննադատական մտածողության զարգացման գործընթացում։ Աշխատությունում դիտարկվում է, թե ինչպես են գրականագիտական հիմնական հասկացությունները՝ ժանր, սյուժե, կերպար, գաղափար, կոմպոզիցիա և գեղարվեստական միջոցներ, աստիճանաբար ներմուծվում ուսումնական ծրագրում և հարմարեցվում աշակերտների տարիքային առանձնահատկություններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման մեթոդներին, որոնք խթանում են ակտիվ քննարկումը, համեմատական վերլուծությունը և ստեղծագործական մեկնաբանությունը՝ թույլ տալով աշակերտներին ոչ միայն վերարտադրել, այլև հասկանալ գրական երևույթների ներքին կառուցվածքը։ Քննարկվում են նաև ուսուցչի դերի առանձնահատկությունները՝ որպես ուղղորդող և միջնորդող գործիչ, որը նպաստում է տեսական նյութի հասանելի և հետաքրքիր մատուցմանը։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ գրականության տեսության արդյունավետ ուսուցումը նպաստում է աշակերտների լեզվամտածողության զարգացմանը, ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը և գրականության նկատմամբ խորացված հետաքրքրության առաջացմանը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է զբոսաշրջության ոլորտի արդի հիմնախնդիրների և զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությանը՝ Armenia-ի օրինակով։ Գրքում վերլուծվում են զբոսաշրջության ոլորտի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ենթակառուցվածքների զարգացման մակարդակը, ծառայությունների որակը և միջազգային մրցունակության գործոնները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ներքին և ներգնա զբոսաշրջության դինամիկան, զբոսաշրջային հոսքերի սեզոնայնությունը, ինչպես նաև ոլորտի վրա ազդող տնտեսական, սոցիալական և քաղաքական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում զբոսաշրջային ռեսուրսների՝ պատմամշակութային ժառանգության, բնական տեսարժան վայրերի և մշակութային միջոցառումների արդյունավետ օգտագործմանը։ Քննարկվում են նաև պետական քաղաքականության, մարքեթինգային ռազմավարությունների, ներդրումային միջավայրի և տարածաշրջանային համագործակցության դերը զբոսաշրջության զարգացման գործում։ Աշխատությունը ներկայացնում է զարգացման հնարավոր սցենարներ և առաջարկություններ՝ ուղղված ոլորտի դիվերսիֆիկացմանը, մրցունակության բարձրացմանը և կայուն զբոսաշրջության խթանմանը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, զբոսաշրջության ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման աշխատակիցների և ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Խորհրդային Հայաստանի պետական կառավարման սկզբնական շրջանում արտաքին հարաբերությունների կազմակերպմանը և այդ ոլորտի համար պատասխանատու պետական մարմնի գործունեությանը 1920–1922 թվականներին։ Հետազոտության առանցքում նորաստեղծ խորհրդային իշխանության արտաքին քաղաքական գործառույթների ձևավորումն է՝ Հարավային Կովկասում տեղի ունեցող ռազմաքաղաքական վերափոխումների, խորհրդային հանրապետությունների միջև հարաբերությունների և տարածաշրջանային նոր քաղաքական համակարգի կայացման պայմաններում։ Քննվում են կառույցի ստեղծման նախադրյալները, իրավասությունների շրջանակը, կազմակերպական կառուցվածքը, պաշտոնական գրագրությունը և արտաքին հարաբերությունների իրականացման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ տվյալ ժամանակաշրջանում Հայաստանի արտաքին քաղաքական հնարավորությունները արագ փոփոխվում էին՝ պայմանավորված խորհրդայնացմամբ, Ռուսաստանի խորհրդային իշխանության ազդեցությամբ, հարևան հանրապետությունների հետ հարաբերություններով և Հարավային Կովկասի խորհրդային հանրապետությունների աստիճանական քաղաքական ու վարչական մերձեցմամբ։ Ուսումնասիրվում են Վրաստանի, Ադրբեջանի, Թուրքիայի և խորհրդային Ռուսաստանի հետ հարաբերություններին վերաբերող խնդիրները, սահմանային ու տարածքային հարցերի շուրջ ընթացող քաղաքական գործընթացները, տնտեսական հաղորդակցության, բնակչության տեղաշարժերի և տարածաշրջանային հարաբերությունների հետ կապված հարցերը։ Դիվանագիտական գործունեությունը դիտարկվում է ոչ միայն պաշտոնական բանակցությունների, այլև նոտաների, զեկուցագրերի, հրահանգների, հաղորդագրությունների և միջգերատեսչական գրագրության միջոցով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կենտրոնական խորհրդային իշխանության և հանրապետական կառույցների իրավասությունների հարաբերակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ տարիներին արտաքին քաղաքական ինքնուրույնության շրջանակը շարունակաբար վերափոխվում էր։ Հետազոտության համար նշանակալի են պետական արխիվային փաստաթղթերը, պաշտոնական որոշումները, դիվանագիտական գրագրությունը և ժամանակաշրջանի մամուլը, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել կառույցի գործունեության հիմնական ուղղությունները և գնահատել դրա տեղը պետական կառավարման համակարգում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև 1922 թվականին Անդրկովկասյան խորհրդային հանրապետությունների միավորման գործընթացներին, որոնց հետևանքով արտաքին հարաբերությունների ոլորտում հանրապետական մարմինների լիազորությունները էականորեն վերակազմավորվեցին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է խորհրդային իշխանության հաստատման առաջին տարիներին Հայաստանի արտաքին քաղաքական հաստատությունների ձևավորման և աստիճանական վերափոխման պատմությունը՝ այն դիտարկելով Հարավային Կովկասի քաղաքական վերակազմավորման և խորհրդային պետական համակարգի կենտրոնացման ավելի լայն համատեքստում։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պայմաններում բուծվող ոչխարների մթերատու հատկանիշների կատարելագործման գիտական հիմքերի և գործնական եղանակների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ոչխարաբուծության արտադրական ու տնտեսական արդյունավետությունը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կենդանիների ցեղային, ժառանգական, կենսաբանական և արտադրական առանձնահատկությունների գնահատման վրա՝ դրանք կապելով Հայաստանի տարբեր բնակլիմայական գոտիների կերային պայմանների և պահվածքի համակարգերի հետ։ Քննության են առնվում ոչխարների աճի ու զարգացման օրինաչափությունները, կենդանի զանգվածի փոփոխությունները, մսային, կաթնային և բրդային մթերատվության ցուցանիշները, ինչպես նաև դրանց ձևավորման վրա ազդող ժառանգական և միջավայրային գործոնները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ցեղային ընտրության և զույգընտրության կազմակերպմանը, բարձրարժեք կենդանիների առանձնացմանը և ցանկալի տնտեսական հատկանիշների հաջորդ սերունդներում ամրապնդման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում են տարբեր ցեղերի և ցեղային խմբերի արտադրական հատկությունները, դրանց հարմարվողականությունը տեղական պայմաններին, վերարտադրողական ցուցանիշները և տնտեսապես կարևոր հատկանիշների փոխանցման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է տեղական գենետիկական ռեսուրսների պահպանումը և նպատակային օգտագործումը՝ դրանք դիտարկելով ոչ միայն որպես գյուղատնտեսական արտադրության միջոց, այլև որպես Հայաստանի բնական պայմաններին երկարատև հարմարված արժեքավոր կենսաբանական նյութ։ Անդրադարձ է կատարվում կերակրման համակարգերի կատարելագործմանը, կերաբաժինների հավասարակշռմանը և տարբեր տարիքային ու արտադրական խմբերի սննդային պահանջների հաշվառմանը, քանի որ կենդանիների գենետիկական ներուժի լիարժեք դրսևորումը մեծապես պայմանավորված է սնուցման և պահվածքի համապատասխան պայմաններով։ Դիտարկվում են նաև գառների աճեցման, մատղաշի զարգացման, վերարտադրության կազմակերպման և հոտի կառուցվածքի արդյունավետ կառավարման հարցերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր արտադրական ցուցանիշների միջև փոխկապակցվածության բացահայտումը, ինչը հնարավորություն է տալիս ընտրության ընթացքում միաժամանակ գնահատել կենդանիների մի քանի տնտեսապես արժեքավոր հատկանիշներ։ Ուսումնասիրվում են նաև Հայաստանի լեռնային և նախալեռնային տարածքներում արոտավայրերի օգտագործման առանձնահատկությունները և բնական կերային ռեսուրսների արդյունավետ կիրառման հնարավորությունները։ Գիտականորեն հիմնավորված բուծման մեթոդների կիրառումը դիտարկվում է որպես հոտերի ցեղային որակի բարձրացման, մթերատվության կայուն աճի և արտադրանքի ինքնարժեքի նվազեցման կարևոր պայման։ Գործնական տեսանկյունից ներկայացվող մոտեցումները կարող են նպաստել տնտեսությունների համար առավել արդյունավետ կենդանիների ընտրությանը, հոտերի վերարտադրության ճիշտ կազմակերպմանը և տեղական արտադրական պայմաններին համապատասխան բուծման ծրագրերի ձևավորմանը։ Աշխատության նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ ոչխարաբուծության զարգացումը Հայաստանի մի շարք շրջաններում կապված է բնական արոտավայրերի արդյունավետ օգտագործման, գյուղական տնտեսությունների եկամտաբերության և անասնաբուծական արտադրանքի ծավալների ավելացման հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել անասնաբույծների, զոոտեխնիկների, սելեկցիոներների, գյուղատնտեսական տնտեսությունների մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության աշխատաշուկայի, բնակչության զբաղվածության կառուցվածքի և գործազրկության սոցիալ-տնտեսական պատճառների ուսումնասիրությանը՝ տվյալ ժամանակաշրջանի տնտեսական պայմանների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում աշխատանքային ռեսուրսների ձևավորման և օգտագործման առանձնահատկություններն են, տնտեսապես ակտիվ բնակչության կառուցվածքը, զբաղվածության ոլորտային բաշխումը և աշխատուժի պահանջարկի ու առաջարկի միջև հարաբերակցությունը։ Քննվում են գործազրկության ձևավորման հիմնական գործոնները՝ տնտեսական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, արտադրական կարողությունների օգտագործման մակարդակը, ներդրումային ակտիվությունը, ձեռնարկատիրության զարգացման պայմանները, մասնագիտական պատրաստվածության և աշխատաշուկայի պահանջների համապատասխանությունը, ինչպես նաև ժողովրդագրական ու միգրացիոն գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քաղաքային և գյուղական բնակավայրերում զբաղվածության տարբերություններին, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության, շինարարության, ծառայությունների և տնտեսության այլ ոլորտների՝ աշխատատեղերի ձևավորման գործում ունեցած նշանակությանը։ Գործազրկությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տնտեսական, այլև որպես սոցիալական խնդիր՝ կապված բնակչության եկամուտների, կենսամակարդակի, աղքատության, աշխատանքային միգրացիայի և մարդկային ներուժի արդյունավետ օգտագործման հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել աշխատաշուկայի վիճակագրական ցուցանիշների, զբաղվածության մակարդակի, գործազուրկների կազմի և աշխատուժի ոլորտային տեղաբաշխման համեմատական վերլուծության մեթոդներ։ Կարևորվում է նաև երիտասարդների և աշխատաշուկայում մրցունակության խնդիրներ ունեցող խմբերի զբաղվածության ուսումնասիրությունը։ Գործազրկության կրճատման հնարավորությունները դիտարկվում են տնտեսական ակտիվության խթանման, նոր աշխատատեղերի ձևավորման, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման, մասնագիտական կրթության և վերապատրաստման համակարգերի կատարելագործման ու աշխատաշուկայի տեղեկատվական ապահովման տեսանկյունից։ Ուշադրություն է դարձվում նաև զբաղվածության քաղաքականության արդյունավետության գնահատմանը և տնտեսական զարգացման ու աշխատատեղերի ստեղծման միջև կապի ամրապնդմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է աշխատանքի տնտեսագիտության, սոցիալական քաղաքականության և տարածաշրջանային տնտեսագիտության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով բացահայտել զբաղվածության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, գործազրկության հիմնական պատճառները և դրա նվազեցմանն ուղղված սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության հնարավոր ուղղությունները։