Откройте для себя другие интересные и полезные материалы
Вот коллекция других файлов, которые могут вас заинтересовать и помочь в учебе или творческой работе. Чтобы увидеть больше, вы можете перейти в раздел материаловЭкономика
Տեղական ինքնակառավարման տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրների լուծման ուղղությունները Հայաստանի Հանրապետությունում
Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տեղական ինքնակառավարման համակարգի տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներին և դրանց լուծման հիմնական ուղղություններին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են համայնքային մակարդակում տնտեսական քաղաքականության ձևավորման առանձնահատկությունները, տեղական բյուջեների կառավարման արդյունավետությունը, ֆինանսական ինքնուրույնության աստիճանը և համայնքների զարգացման ներուժը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղական ինքնակառավարման մարմինների դերին տնտեսական ակտիվության խթանման, ներդրումային միջավայրի բարելավման և սոցիալ-տնտեսական անհավասարությունների նվազեցման գործընթացներում։ Ներկայացվում են նաև տարածաշրջանային զարգացման ծրագրերի ազդեցությունը համայնքային տնտեսության վրա, պետական և տեղական մակարդակների համագործակցության մեխանիզմները, ինչպես նաև միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները Հայաստանի պայմաններում։ Աշխատությունը կարևոր է ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական տեսանկյունից՝ նպաստելով տեղական ինքնակառավարման արդյունավետության բարձրացմանը և համայնքային կայուն տնտեսական զարգացման քաղաքականությունների մշակմանը։
Обновлено. 2026-08-20
Литература
Հայ հին թարգմանական գրականություն
Հայ հին թարգմանական գրականություն-ը գրականագիտական և աղբյուրագիտական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ միջնադարյան թարգմանական դպրոցի ձևավորումն ու զարգացումը՝ ընդգրկելով այն կարևոր փուլը, երբ հայերենը դարձավ միջազգային գիտական, աստվածաբանական և փիլիսոփայական գրականության փոխանցման հիմնական լեզուներից մեկը, աշխատությունում վերլուծվում են հունարենից, ասորերենից և այլ լեզուներից կատարված թարգմանությունները, դրանց ընտրության սկզբունքները, լեզվական առանձնահատկությունները և մշակութային ազդեցությունը, հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ թարգմանական գրականությունը ոչ միայն փոխանցել է օտար գիտելիք, այլ նաև ձևավորել է հայերեն գիտական ոճը, հարստացրել բառապաշարը և զարգացրել փիլիսոփայական ու աստվածաբանական մտածողությունը, միաժամանակ քննարկվում են թարգմանիչների դերը որպես մշակութային միջնորդների, նրանց ստեղծագործական մոտեցումները և բնագրերի հետ ունեցած հարաբերությունը, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ հայ հին թարգմանական գրականությունը եղել է ոչ միայն փոխառության գործընթաց, այլ նաև ինքնուրույն մշակութային երևույթ, որը մեծապես նպաստել է հայ միջնադարյան մտավոր կյանքի զարգացմանը և ազգային գրական ավանդույթի ձևավորմանը։
Обновлено. 2026-09-23
Право
Մարդու ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիության իրավունքի սահմանադրաիրավական հիմունքները Հայաստանի Հանրապետությունում
Աշխատությունը նվիրված է մարդու հիմնարար իրավունքներից մեկի՝ ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիության պաշտպանության սահմանադրաիրավական բովանդակության, երաշխիքների և իրականացման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի շրջանակում։ Հետազոտության առանցքում մարդու մարմնական ամբողջականության, հոգեբանական ինքնավարության, արժանապատվության և անձնական ազատության միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունն է։ Անձեռնմխելիության իրավունքը դիտարկվում է որպես մարդու ինքնուրույնության և արժանապատիվ գոյության կարևոր իրավական երաշխիք, որը ենթադրում է անհատի պաշտպանություն նրա մարմնի կամ հոգեկան ոլորտի նկատմամբ չարդարացված և կամայական միջամտություններից։ Ուսումնասիրվում են այս իրավունքի սահմանադրական բնույթը, դրա տեղը մարդու հիմնական իրավունքների համակարգում և փոխհարաբերությունները կյանքի, ազատության, անձնական կյանքի գաղտնիության, արժանապատվության և առողջության պահպանման հետ կապված իրավունքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետության պարտավորությունների երկու հիմնական ուղղություններին՝ մի կողմից պետական մարմինների կողմից անհիմն միջամտություններից զերծ մնալուն, մյուս կողմից անձին երրորդ անձանց հնարավոր ոտնձգություններից պաշտպանելու համար համապատասխան իրավական և ինստիտուցիոնալ երաշխիքներ ապահովելուն։ Քննվում են այն ընդհանուր պայմանները, որոնց առկայության դեպքում անձի ֆիզիկական կամ հոգեկան ոլորտին առնչվող միջամտությունը կարող է ենթարկվել իրավական գնահատման՝ հաշվի առնելով օրինականության, անհրաժեշտության, համաչափության և արդյունավետ իրավական պաշտպանության սկզբունքները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է անձի ազատ և տեղեկացված համաձայնության նշանակությունը բժշկական ու այլ միջամտությունների համատեքստում, ինչպես նաև այն իրավիճակների իրավական գնահատումը, երբ անձի ինքնուրույն որոշում կայացնելու հնարավորությունը սահմանափակված է։ Անդրադարձ է կատարվում խոշտանգումների, անմարդկային կամ նվաստացուցիչ վերաբերմունքի բացառման, հարկադրանքի կանխարգելման և անձի հոգեբանական ամբողջականության պաշտպանության ընդհանուր սահմանադրական երաշխիքներին։ Կարևորվում է նաև առավել խոցելի իրավիճակներում գտնվող անձանց իրավունքների պաշտպանության հարցը, երբ պետական վերահսկողության և արդյունավետ պաշտպանության անհրաժեշտությունը կարող է առանձնահատուկ նշանակություն ստանալ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել ազգային սահմանադրական կարգավորումների և մարդու իրավունքների միջազգային չափանիշների փոխհարաբերության վերլուծություն՝ բացահայտելով դրանց ազդեցությունը իրավունքի բովանդակության մեկնաբանման և պաշտպանության մեխանիզմների զարգացման վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դատական պաշտպանության, իրավական վերահսկողության և խախտված իրավունքի վերականգնման նշանակությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիությունը դիտարկել որպես համալիր սահմանադրաիրավական ինստիտուտ, որի արդյունավետ պաշտպանությունը պայմանավորված է իրավական հստակ կարգավորումներով, պետական մարմինների գործունեության սահմանափակումներով և մարդու արժանապատվության ու ինքնավարության նկատմամբ հետևողական հարգանքով։
Обновлено. 2026-09-19
Другие предметы
Հովհաննես Սարկավագը և իր «Մեկնութիին տումարիս Հայկազնեայ»-ն
Աշխատանքը նվիրված է Հովհաննես Սարկավագի գիտական, գրական և մշակութային գործունեության ուսումնասիրությանը և նրա օրացուցային-բանասիրական երկի քննությանը։ Հեղինակը միջնադարյան Հայաստանի մտավոր կյանքի կարևոր ներկայացուցիչներից է, որի գործունեությունը կապված է XI-XII դարերի գիտության, կրթության, փիլիսոփայության, աստղագիտության, ժամանակագրության և գրական մշակույթի զարգացման հետ։ Ուսումնասիրության առանցքում նրա աշխատությունն է, որը վերաբերում է հայկական տոմարագիտությանը և ժամանակի հաշվարկման համակարգին։ Այն կարևոր աղբյուր է միջնադարյան հայերի օրացուցային պատկերացումների, ժամանակի չափման եղանակների, տոմարական հաշվարկների և այդ գիտելիքների տեսական հիմքերի ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքում կարող է մանրամասն քննության առնվել հայկական տոմարի կառուցվածքը, դրա կիրառման սկզբունքները և տարբեր ժամանակային միավորների հաշվարկման մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել արեգակնային և լուսնային ժամանակաշրջանների հարաբերակցությանը, տարվա կառուցվածքին, ամսանուններին, նահանջ տարվա հաշվարկին և օրացուցային ցիկլերի որոշմանը։ Նման խնդիրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչ մակարդակի էին հասել միջնադարյան Հայաստանում աստղագիտական և մաթեմատիկական գիտելիքները։ Աշխատությունը կարևոր է նաև Հովհաննես Սարկավագի՝ որպես գիտնականի և ուսուցչի գործունեությունը գնահատելու տեսանկյունից։ Նրա գիտական հետաքրքրությունները չեն սահմանափակվել միայն տոմարագիտությամբ․ նա զբաղվել է փիլիսոփայությամբ, աստղագիտությամբ, մաթեմատիկայով, քերականությամբ և այլ գիտակարգերով։ Այս բազմակողմանիությունը բնորոշ է միջնադարյան հայ գիտական մտքի այն ավանդույթին, որտեղ տարբեր գիտությունների միջև սահմանները համեմատաբար փոխկապակցված էին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է երկի աղբյուրների և գիտական ազդեցությունների բացահայտումը։ Միջնադարյան հայկական տոմարագիտական գիտելիքը ձևավորվել է տեղական ավանդույթների և հին ու միջնադարյան այլ մշակույթներից փոխանցված գիտական պատկերացումների փոխազդեցության պայմաններում։ Այդ պատճառով աշխատության քննությունը կարող է բացահայտել հայ գիտնականի կողմից նախորդ գիտական ժառանգության յուրացման, համակարգման և վերաիմաստավորման եղանակները։ Հատուկ հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել տեքստում կիրառվող տերմինաբանությունը։ Տոմարագիտական և աստղագիտական հասկացությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացնելու միջնադարյան հայ գիտական լեզվի զարգացումը, մասնագիտական բառապաշարի ձևավորումը և գիտելիքի փոխանցման առանձնահատկությունները։ Բանասիրական տեսանկյունից կարևոր է նաև երկի ձեռագրական ավանդույթի ուսումնասիրությունը։ Ձեռագրերի համեմատությունը կարող է օգնել պարզելու տեքստի պահպանված տարբերակների փոխհարաբերությունները, ընդօրինակման ընթացքում կատարված փոփոխությունները և հնարավոր խմբագրական միջամտությունները։ Այդպիսի ուսումնասիրությունը կարևոր է բնագրի առավել հավաստի ընթերցումը վերականգնելու և երկի պատմական տեղը հայ մատենագրության մեջ ճշգրտելու համար։ Աշխատանքում կարող է անդրադարձ կատարվել նաև միջնադարյան հայկական կրթական միջավայրին։ Հովհաննես Սարկավագի գործունեությունը կապված էր գիտելիքի ուսուցման և տարածման հետ, ուստի նրա տոմարագիտական աշխատությունը կարելի է դիտարկել ոչ միայն որպես տեսական գիտական երկ, այլև որպես կրթական նշանակություն ունեցող նյութ։ Այն կարող էր ծառայել ժամանակի հաշվարկի, եկեղեցական տոների որոշման, աստղագիտական երևույթների և օրացուցային համակարգերի վերաբերյալ գիտելիքների փոխանցմանը։ Երկի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Հայ եկեղեցու տոնացույցի և ծիսական կյանքի հետ կապված խնդիրների տեսանկյունից։ Հայկական եկեղեցական օրացույցում տոների ճիշտ ժամանակագրական որոշումը պահանջում էր բարդ տոմարական հաշվարկներ, իսկ այդ համակարգի գիտական հիմնավորումը կապված էր աստղագիտական և մաթեմատիկական գիտելիքների հետ։ Հետևաբար աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու գիտության և եկեղեցական մշակույթի փոխկապակցվածությունը միջնադարյան Հայաստանում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել նաև հեղինակի պատկերացումները տիեզերքի, ժամանակի և բնության օրինաչափությունների վերաբերյալ։ Այդ նյութը կարևոր է միջնադարյան հայկական բնափիլիսոփայական և գիտական մտածողության առանձնահատկությունները բացահայտելու համար։ Տոմարագիտությունը այդ ժամանակաշրջանում միայն օրերի հաշվարկի տեխնիկական համակարգ չէր․ այն կապված էր տիեզերական ժամանակի ընկալման, աստղագիտական դիտարկումների և աշխարհի կառուցվածքի մասին պատկերացումների հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Հովհաննես Սարկավագի գործունեությունն ու նրա տոմարագիտական երկը ներկայացնում է որպես միջնադարյան հայ գիտական մտքի կարևոր դրսևորում։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հայկական օրացույցի և ժամանակագրության տեսական հիմքերը, միջնադարյան աստղագիտական ու մաթեմատիկական գիտելիքները, հայ գիտական լեզվի զարգացումը, ձեռագրական ավանդույթը և գիտելիքի փոխանցման ձևերը։ Երկը արժեքավոր աղբյուր է հայագիտության, միջնադարյան գիտության պատմության, բանասիրության, տոմարագիտության և հայկական մտավոր մշակույթի զարգացման ուսումնասիրության համար։
Обновлено. 2026-09-21
Другие предметы
Նոր գրքեր։ Հասարակական-քաղաքական գիտություններ։ Բանասիրական գիտություններ: Գրականագիտություն: Լեզվաբանություն։ Պատմություն: Աշխարհագրություն: Պատմական գիտություններ: Աշխարհագրություն։ Հնագիտություն; Ազգագրություն։ (Ինֆորմացիոն ցան (1977, Նոյեմբեր, թիվ 11)
Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական և հումանիտար գիտությունների ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական հավաքածուն՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին և ուսանողներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն նոր հրատարակությունների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են հասարակական-քաղաքական գիտություններին, բանասիրությանը, գրականագիտությանը, լեզվաբանությանը, պատմությանը, պատմական գիտություններին, աշխարհագրությանը, հնագիտությանը և ազգագրությանը վերաբերող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ոլորտների ժամանակակից հետազոտական ուղղությունները, գիտական քննարկումները և տեսական զարգացումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական և կողմնորոշիչ աղբյուր՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, բացահայտել համապատասխան ուսումնասիրություններ և արդյունավետ կազմակերպել գիտահետազոտական ու ուսումնական աշխատանքը։ Այն կարևոր դեր է կատարում գիտելիքների տարածման և գիտական հաղորդակցության ապահովման գործում՝ նպաստելով հումանիտար և հասարակագիտական գիտությունների զարգացմանն ու նոր գիտական արդյունքների հասանելիությանը։
Обновлено. 2026-11-02
Другие предметы
Բանկերի ցուցանիշների ամփոփ գնահատական (ՔԱՄԵԼՍ)
ՔԱՄԵԼՍ (CAMELS) համակարգը բանկերի ֆինանսական վիճակի համապարփակ գնահատման միջազգային ընդունված մեթոդաբանություն է, որը օգտագործվում է բանկային վերահսկող մարմինների կողմից՝ բանկերի կայունությունը, ռիսկայնությունը և գործունեության որակը գնահատելու համար՝ վեց հիմնական բաղադրիչների միջոցով՝ կապիտալի բավարարություն (Capital adequacy), ակտիվների որակ (Asset quality), կառավարման որակ (Management quality), եկամտաբերություն (Earnings), իրացվելիություն (Liquidity) և շուկայական ռիսկի զգայունություն (Sensitivity to market risk)։ Կապիտալի բավարարությունը գնահատում է բանկի սեփական միջոցների մակարդակը և նրա կարողությունը դիմակայելու հնարավոր կորուստներին, ակտիվների որակը ցույց է տալիս վարկային պորտֆելի առողջությունը և չվերադարձվող վարկերի մակարդակը, կառավարման որակը վերաբերում է բանկի ղեկավարության արդյունավետությանը, ներքին վերահսկողությանը և ռազմավարական որոշումների որակին, եկամտաբերությունը բնութագրում է բանկի շահույթ ստանալու կարողությունը և ֆինանսական կայունությունը ժամանակի ընթացքում, իրացվելիությունը գնահատում է բանկի ունակությունը ժամանակին կատարել իր պարտավորությունները՝ ապահովելով բավարար դրամական միջոցներ, իսկ շուկայական ռիսկի զգայունությունը ցույց է տալիս, թե որքանով է բանկը ենթակա տոկոսադրույքների, փոխարժեքների և շուկայի այլ տատանումների ազդեցությանը։ Այս համակարգի կիրառումը թույլ է տալիս ստանալ բանկի ընդհանուր առողջական վիճակի ամփոփ գնահատական, բացահայտել թույլ կողմերը և ռիսկերը, համեմատել տարբեր բանկեր միմյանց հետ և ժամանակին ձեռնարկել կարգավորիչ կամ կառավարչական միջոցներ՝ ֆինանսական կայունությունը պահպանելու համար, հատկապես բանկային համակարգի ճգնաժամերի կանխարգելման և ներդրողների վստահության բարձրացման նպատակով։
Обновлено. 2026-10-23