Յաճախապատում

Другие предметы

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է Խորհրդային Միության անտառային տնտեսության իրավական և կազմակերպչական համակարգի կարևոր նորմատիվ փաստաթղթերից մեկը, որը կիրառվել է նաև Հայաստանի ԽՍՀ տարածքում և կարգավորել է պետական անտառային ֆոնդից փայտանյութի հատման, հաշվառման և տրամադրման ամբողջ գործընթացը։ Աշխատության մեջ մանրամասն նկարագրվում են անտառների՝ որպես պետական սեփականություն համարվող բնական ռեսուրսների կառավարման սկզբունքները, որտեղ առանձնահատուկ դեր ունի պլանային տնտեսության համակարգը և կայուն անտառօգտագործման գաղափարը։ Ներկայացվում է «անտառային դաչաներ» հասկացությունը, որը վերաբերում է որոշակի տարածքային միավորների, որտեղ իրականացվում է անտառային տնտեսության կազմակերպում, հաշվառում և վերահսկողություն՝ ըստ հաստատված անտառհատման նորմերի։ Հրահանգում ընդգծվում է, որ փայտանյութի տրամադրումը պետք է իրականացվի խիստ համապատասխանությամբ հաստատված անտառհատման պլաններին, որոնք հիմնված են անտառների գիտական գնահատման, աճի հաշվարկների և բնական վերականգնման հնարավորությունների վրա։ Մանրամասն կարգավորվում են անտառահատման ձևերը՝ ընտրովի, սանիտարական և համատարած հատումներ, ինչպես նաև դրանց իրականացման տեխնիկական և ժամկետային պահանջները, որպեսզի ապահովվի անտառային ռեսուրսների վերականգնման շարունակականությունը և կանխվի դեգրադացիան։ Աշխատության մեջ հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև վարչական վերահսկողության մեխանիզմներին, այդ թվում՝ անտառտնտեսությունների կողմից իրականացվող հաշվառմանը, փայտանյութի տեղափոխման փաստաթղթավորմանը և անօրինական հատումների կանխարգելմանը։ Հայաստանի պայմաններում այս հրահանգը առանձնահատուկ նշանակություն է ունեցել, քանի որ երկրի անտառային պաշարները սահմանափակ են և հիմնականում ունեն պաշտպանական, հողապաշտպան և ջրակարգավորիչ դեր, ուստի դրանց օգտագործումը պահանջում է առավել խիստ վերահսկողություն և ռացիոնալ մոտեցում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է խորհրդային անտառային քաղաքականության գործնական մեխանիզմները՝ համադրելով տնտեսական շահագործման պահանջները և բնապահպանական պահպանության սկզբունքները, ինչը հնարավորություն է տալիս հասկանալու պետական անտառային կառավարման համակարգի գործառույթները և դրա կիրառումը Հայաստանի տարածքում։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է Սուրբ Երուսաղեմի պատմության ժամանակագրական շարադրանքին՝ ներկայացնելով քաղաքի պատմական զարգացումը, քրիստոնեական սրբավայրերի ձևավորումը և դրանց հետ կապված կրոնական ու հասարակական իրադարձությունները։ Երուսաղեմը քրիստոնեության կարևորագույն հոգևոր կենտրոններից է, որտեղ պահպանվել են Հիսուս Քրիստոսի կյանքի վերջին իրադարձությունների հետ կապված սրբավայրեր, ուխտագնացության ավանդույթներ և դարերի ընթացքում ձևավորված եկեղեցական հաստատություններ։ Քաղաքի պատմությունը սերտորեն կապված է քրիստոնեական աշխարհի տարբեր եկեղեցիների գործունեության, սրբավայրերի պահպանության, ուխտավորների հոսքի և տարածաշրջանի քաղաքական փոփոխությունների հետ։ Ժամանակագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս պատմական իրադարձությունները դիտարկել հաջորդականության մեջ՝ ուշադրություն դարձնելով եկեղեցական կառույցների, հոգևոր առաջնորդների, կրոնական համայնքների և սրբավայրերի ճակատագրերին։ Հայերի համար Երուսաղեմը առանձնահատուկ նշանակություն ունի՝ կապված Հայոց պատրիարքության, հայկական վանական հաստատությունների և Սուրբ քաղաքի քրիստոնեական ժառանգության պահպանման գործում հայ համայնքի բազմադարյա ներկայության հետ։ Հայկական եկեղեցական ավանդույթը քաղաքի պատմության մեջ ունի կարևոր տեղ, իսկ Երուսաղեմի հայկական թաղամասն ու վանքային համալիրները հայ հոգևոր և մշակութային ինքնության նշանակալի կենտրոններ են։ Այս հատորը շարունակում է պատմական նյութի ժամանակագրական ներկայացումը՝ նպաստելով քաղաքի անցյալի և նրա հոգևոր ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել Երուսաղեմի պատմությամբ, քրիստոնեական սրբավայրերով, Հայ Առաքելական եկեղեցու պատմությամբ և հայ ուխտագնացության ավանդույթներով զբաղվող հետազոտողներին։ Այն արժեքավոր է նաև հայ մատենագրության և եկեղեցական պատմագրության ուսումնասիրության համար՝ որպես Սուրբ քաղաքի պատմական հիշողությունը գրավոր ձևով պահպանելու և սերունդներին փոխանցելու փորձ։

Другие предметы

Հրատարակությունը միավորում է 1849 թվականի օրացուցային տվյալներն ու եղանակային գուշակությունները՝ ներկայացնելով տարվա ժամանակային կառուցվածքը և բնության երևույթների վերաբերյալ ավանդական պատկերացումները։ Օրացույցային բաժինը նախատեսված էր ամիսների, օրերի և ամսաթվերի հերթականությանը հետևելու, տարվա կարևոր օրերը հիշելու և առօրյա գործերը կազմակերպելու համար։ Քրիստոսի ծննդյան ու հայոց թվականությունների զուգահեռ կիրառումը հնարավորություն էր տալիս համադրել տարբեր ժամանակագրական համակարգերը և պահպանել ազգային թվագրման ավանդույթը։ Եղանակային գուշակություններն արտացոլում են բնության փոփոխությունները դիտարկելու, դրանց կրկնվող օրինաչափությունները նկատելու և հետագա ընթացքը կանխատեսելու ժողովրդական փորձը։ Դրանք կարող էին վերաբերել տարվա եղանակներին, տեղումների, ցրտի ու տաքության փոփոխություններին և եղանակային պայմանների ազդեցությանը գյուղատնտեսական աշխատանքների ու առօրյա կյանքի վրա։ Նման կանխատեսումները պետք է դիտարկել որպես իրենց ժամանակի բնաճանաչողական պատկերացումների ու կուտակված կենցաղային փորձի արտահայտություն, այլ ոչ թե ժամանակակից գիտական օդերևութաբանություն։ Օրացուցային և եղանակային տեղեկությունների համադրությունը ցույց է տալիս, որ այսպիսի հրատարակությունները միաժամանակ կատարում էին ժամանակը կազմակերպելու և տարվա բնական ընթացքի մասին տեղեկություններ փոխանցելու գործառույթ։ Դրանք արժեքավոր նյութ են հայ տոմարագիտության, ժողովրդական հավատալիքների, բնության ընկալման և 19-րդ դարի հայկական տպագիր մշակույթի ուսումնասիրության համար։

Другие предметы

Այս աշխատությունը նվիրված է հայկական զանգակատների ճարտարապետական առանձնահատկությունների, ձևավորման սկզբունքների, կառուցվածքային լուծումների և պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է հայկական եկեղեցական համալիրների կարևոր բաղադրիչներից մեկի՝ զանգակատան տեղն ու նշանակությունը հայկական ճարտարապետության ընդհանուր համակարգում՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց հորինվածքային, գեղարվեստական և շինարարական առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են զանգակատների ծավալատարածական կառուցվածքը, հատակագծային լուծումները, հարկայնությունը, սյուների և կամարների համակարգը, ծածկերի ձևերը, արտաքին հարդարանքը և դեկորատիվ տարրերը։ Առանձին կարևորություն է տրվում այն հանգամանքին, որ հայկական զանգակատները տարբեր ժամանակաշրջաններում ստացել են բազմազան ճարտարապետական լուծումներ՝ պայմանավորված ինչպես ժամանակի գեղարվեստական նախասիրություններով, այնպես էլ տեղական շինարարական ավանդույթներով, բնական միջավայրով և եկեղեցական համալիրի ընդհանուր հորինվածքով։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հետևելու այս կառույցների ձևավորման և զարգացման ընթացքին՝ վաղ շրջանի լուծումներից մինչև ավելի ուշ միջնադարյան և նորագույն ժամանակաշրջանների օրինակներ։ Զանգակատների ուսումնասիրության միջոցով բացահայտվում են հայկական ճարտարապետությանը բնորոշ մի շարք սկզբունքներ՝ համաչափության զգացողությունը, կառուցվածքային տրամաբանության և գեղարվեստական արտահայտչականության համադրումը, քարե շինության հնարավորությունների ստեղծագործական օգտագործումը և մանրամասների նկատմամբ առանձնահատուկ ուշադրությունը։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև զանգակատների կապը եկեղեցու, գավթի և այլ օժանդակ կառույցների հետ, քանի որ դրանք հաճախ ոչ թե առանձին կանգնած շինություններ են, այլ ամբողջական վանական կամ եկեղեցական համալիրի հորինվածքային համակարգի մաս։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նաև հայկական մշակութային ժառանգության պահպանության տեսանկյունից, քանի որ բազմաթիվ պատմական զանգակատներ իրենց ճարտարապետական առանձնահատկություններով կարևոր վկայություններ են տարբեր դարաշրջանների շինարարական մշակույթի մասին։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, արվեստաբաններին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, հուշարձանագետներին, վերականգնող մասնագետներին, ինչպես նաև հայկական միջնադարյան ճարտարապետությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և ընթերցողներին։ Աշխատությունը հատկապես արժեքավոր է նրանց համար, ովքեր ցանկանում են ուսումնասիրել հայկական եկեղեցական ճարտարապետության ձևաբանական զարգացումը, առանձին կառույցների փոխհարաբերությունը և հայկական ճարտարապետական ժառանգության մեջ զանգակատների ունեցած գեղարվեստական ու պատմամշակութային նշանակությունը։

Религия

«Կ. Պօլիս Հայոց Դուռ կորստեան եւ Դուռ կենաց բացեալ» վերնագիրը կրոնական և այլաբանական բնույթ ունի։ «Կորստյան դուռ» և «կյանքի դուռ» պատկերները քրիստոնեական մտածողության մեջ կարող են խորհրդանշել մարդու ընտրության, հոգևոր ճանապարհի, փրկության և կործանման հակադրությունը։ Վերնագրի ձևակերպումը թույլ է տալիս ենթադրել, որ աշխատությունը կարող է անդրադառնալ Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի կրոնական կյանքին, հոգևոր վիճակին կամ դավանաբանական խնդիրներին՝ դրանք ներկայացնելով «կորստյան» և «կենաց» խորհրդանշական պատկերների միջոցով։ Հնարավոր է, որ հեղինակը փորձել է ընթերցողներին ուղղորդել դեպի իր համար ճշմարիտ համարվող կրոնական ուղին, քննարկել եկեղեցական պատկանելության, հավատի պահպանման և հոգևոր կյանքի վերաբերյալ հարցեր կամ արտահայտել մտահոգություն հայ համայնքի որոշակի իրադրության առնչությամբ։ Վերնագրում Կոստանդնուպոլսի հայերի հիշատակումը հուշում է, որ աշխատության թեման կարող է կապված լինել ոչ միայն ընդհանուր քրիստոնեական գաղափարների, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի հայ համայնքի ներքին կրոնական ու հասարակական կյանքի հետ։ Նման հրատարակությունները կարող են արժեքավոր աղբյուր լինել 19-րդ դարի հայ կրոնական գրականության, եկեղեցական բանավեճերի և համայնքային ինքնության ձևավորման պատմության ուսումնասիրության համար։ Այնուամենայնիվ, միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել, թե կոնկրետ ինչ իրադարձություններ կամ անձինք են քննարկվում, որ դավանաբանական հարցերն են քննության առնվում կամ ինչ եզրակացության է հանգում հեղինակը։ Աշխատության բովանդակությունը, ուղղվածությունը և պատմական նշանակությունը ճշգրտելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել բնագիրը։

Другие предметы

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։