Ժէ դարի հայկական ուղեգրությունները

Право

Աշխատությունը նվիրված է առողջապահության ոլորտում անձի վերաբերյալ գաղտնի տեղեկությունների քրեաիրավական պաշտպանության տեսական և կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ բժշկական գործունեության, անձնական կյանքի անձեռնմխելիության և իրավական պատասխանատվության փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն տեղեկությունների իրավական բնույթի պարզաբանումն է, որոնք բուժօգնության դիմելու, առողջական վիճակի, ախտորոշման, հետազոտությունների, բուժման կամ բժշկական սպասարկման ընթացքում հայտնի են դառնում համապատասխան մասնագետներին և ենթակա են գաղտնիության պահպանման։ Քննվում են գաղտնի տեղեկատվության պաշտպանության իրավական հիմքերը, դրա պահպանման պարտականություն ունեցող անձանց շրջանակը, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնց առկայության դեպքում նման տեղեկությունների ապօրինի հավաքումը, օգտագործումը կամ հրապարակումը կարող է առաջացնել քրեական պատասխանատվություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հանցակազմի իրավաբանական հատկանիշների վերլուծությանը՝ իրավական պաշտպանության օբյեկտի, արարքի դրսևորման ձևերի, պատասխանատվության ենթակա սուբյեկտների և մեղքի առանձնահատկությունների տեսանկյունից։ Կարևորվում է քրեական պատասխանատվության և իրավական պաշտպանության այլ միջոցների՝ քաղաքացիաիրավական, վարչական ու կարգապահական պատասխանատվության սահմանազատումը, քանի որ գաղտնիության յուրաքանչյուր խախտում ինքնին պարտադիր չէ, որ ունենա քրեաիրավական բնույթ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև այն իրավաչափ բացառությունները, երբ առողջապահական տեղեկությունների փոխանցումը կարող է թույլատրվել օրենքով սահմանված հիմքերի առկայության դեպքում՝ հաշվի առնելով անձի իրավունքների և հանրային նշանակություն ունեցող շահերի հավասարակշռման անհրաժեշտությունը։ Ժամանակակից առողջապահության թվայնացման պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում էլեկտրոնային բժշկական գրառումների, տեղեկատվական համակարգերի և տվյալների փոխանցման ընթացքում գաղտնիության ապահովման իրավական խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ներպետական իրավակարգավորումների և միջազգային իրավական չափանիշների փոխհարաբերությանը՝ ուսումնասիրելով անձնական կյանքի, առողջապահական տվյալների և մասնագիտական գաղտնիքի պաշտպանության ընդհանուր սկզբունքները։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը բժշկական գաղտնիքի պահպանումը դիտարկում է որպես հիվանդի իրավունքների, բժշկական մասնագիտության նկատմամբ վստահության և անձնական կյանքի պաշտպանության կարևոր երաշխիք՝ միաժամանակ վերլուծելով այն սահմանները, որոնց դեպքում պետության քրեաիրավական միջամտությունը կարող է կիրառվել գաղտնիության առավել լուրջ խախտումների նկատմամբ։

Право

Իրավագիտական և պատմաիրավական բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում դատախազության մարմինների ձևավորման, ինստիտուցիոնալ զարգացման, կազմակերպական կառուցվածքի և գործունեության իրավական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով 1922–1998 թվականների պատմական ժամանակահատվածը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է դատախազության՝ որպես պետական իրավապահ և վերահսկողական համակարգի կարևոր ինստիտուտի զարգացման օրինաչափությունների, իրավասությունների փոփոխությունների, պետական կառավարման համակարգում ունեցած դիրքի և գործունեության կազմակերպման սկզբունքների բացահայտման հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատմանը հաջորդած պետական և իրավական վերափոխումները, դատախազական համակարգի ստեղծման պատմական նախադրյալները, խորհրդային իրավակարգի պայմաններում դրա գործունեության առանձնահատկությունները և Հայաստանի Հանրապետության անկախության վերականգնումից հետո իրականացված իրավական ու կազմակերպական փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի 1920-ական թվականների սկզբի իրավական բարեփոխումները, երբ ձևավորվում էին խորհրդային պետական կառավարման, արդարադատության և իրավապահ մարմինների կազմակերպման նոր սկզբունքները։ Դատախազության համակարգի զարգացման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում սահմանվել դատախազական մարմինների իրավասությունները, վերահսկողական գործառույթները, ենթակայության հարաբերությունները և փոխգործակցությունը պետական այլ հաստատությունների հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է խորհրդային Հայաստանի դատախազության կազմակերպական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով Խորհրդային Միության միասնական իրավական համակարգի ազդեցությունը հանրապետական իրավապահ մարմինների գործունեության վրա։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն կենտրոնացված կառավարման, դատախազական հսկողության, ծառայողական ենթակայության և օրինականության ապահովման վերաբերյալ խորհրդային իրավական պատկերացումները։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել դատախազության գործունեությունը կարգավորող սահմանադրական դրույթները, օրենսդրական ակտերը, ենթաօրենսդրական կարգավորումները և կազմակերպական որոշումները, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում սահմանել են համապատասխան մարմինների լիազորություններն ու պարտականությունները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում դատախազական հսկողության պատմական ձևերը, քրեական հետապնդման կազմակերպումը, նախաքննության նկատմամբ վերահսկողությունը, դատարաններում մեղադրանքի պաշտպանությունը և պետական մարմինների գործունեության օրինականության ապահովման հետ կապված գործառույթները։ Նման իրավասությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է դատախազության դերի և իրավական կարգավիճակի պատմական փոփոխությունները հասկանալու համար։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է նաև դատախազության և դատարանների, քննչական մարմինների, ներքին գործերի համակարգի ու պետական կառավարման այլ հաստատությունների փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի իրավապահ մարմինների միջև լիազորությունների սահմանազատման, գործառնական համագործակցության և իրավական պատասխանատվության մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է խորհրդային իրավական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերում դատախազության գործունեության փոփոխությունների վերլուծությունը։ Այդ գործընթացները պայմանավորված էին պետական կառավարման համակարգի վերակազմակերպումներով, օրենսդրության փոփոխություններով, իրավապահ քաղաքականության առաջնահերթություններով և դատախազական հսկողության վերաբերյալ իրավական մոտեցումների զարգացմամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև դատախազական կադրերի պատրաստման, նշանակման, ծառայողական կարգապահության, մասնագիտական պատասխանատվության և կազմակերպական կառավարման առանձնահատկությունները։ Պատմաիրավական տեսանկյունից կարևոր է ուսումնասիրել, թե ինչպես են դատախազության կազմակերպական սկզբունքները և իրավական գործառույթները փոխվել պետական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերում։ Առանձին նշանակություն ունի Հայաստանի անկախության վերականգնմանը հաջորդած ժամանակաշրջանը, երբ անհրաժեշտություն առաջացավ վերանայելու պետական մարմինների գործունեության իրավական հիմքերը և դրանք համապատասխանեցնելու ինքնիշխան պետության սահմանադրական ու օրենսդրական համակարգին։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի 1990-ական թվականների իրավական բարեփոխումները, պետական իշխանության մարմինների վերակազմակերպումը և դատախազության տեղը նոր ձևավորվող սահմանադրական կարգում։ Հայաստանի Հանրապետության 1995 թվականի Սահմանադրության ընդունումը կարևոր հանգրվան էր պետական իշխանության կազմակերպման և դատախազության սահմանադրական կարգավիճակի զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտության թեմատիկան կարող է ընդգրկել սահմանադրական դրույթների և դատախազության գործունեությունը կարգավորող օրենսդրության փոխհարաբերությունը, իրավասությունների իրավական ամրագրումը և կազմակերպական ինքնուրույնության ու հաշվետվողականության հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում 1998 թվականի դրությամբ դատախազական համակարգի կազմակերպաիրավական վիճակի գնահատումը՝ նախորդ պատմական փուլերի հետ համեմատության միջոցով։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է դատախազության գործունեության իրավական սկզբունքների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ օրինականության, կենտրոնացվածության, իրավասությունների հստակ սահմանման, ծառայողական պատասխանատվության և պետական իշխանության մարմինների հետ փոխհարաբերությունների հարցերը։ Միաժամանակ դատախազության պատմական գործունեության գնահատման համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել տարբեր ժամանակաշրջանների քաղաքական և իրավական միջավայրերի առանձնահատկությունները, քանի որ խորհրդային և անկախ պետականության պայմաններում դատախազական մարմինների կարգավիճակն ու գործառույթները ձևավորվել են տարբեր ինստիտուցիոնալ համակարգերում։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել պատմաիրավական, համեմատաիրավական, համակարգային, իրավանորմատիվ և ինստիտուցիոնալ վերլուծության մեթոդներ։ Նման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու օրենսդրական փոփոխությունների հաջորդականությունը, համեմատելու դատախազության կազմակերպական կառուցվածքի տարբեր մոդելները և բացահայտելու իրավական կարգավորման զարգացման հիմնական միտումները։ Կարևոր նշանակություն ունեն պատմական իրավական ակտերի, սահմանադրական փաստաթղթերի, դատախազական համակարգի գործունեությանը վերաբերող պաշտոնական նյութերի և իրավագիտական գրականության ուսումնասիրությունները։ Դրանց համադրումը կարող է նպաստել դատախազության զարգացման պատմության առավել ամբողջական ներկայացմանը և իրավական ինստիտուտների շարունակականության ու փոփոխությունների բացահայտմանը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է Հայաստանի պետական և իրավական համակարգի զարգացման կարևորագույն ուղղություններից մեկի պատմական ուսումնասիրությամբ, ինչպես նաև դատախազության կազմակերպաիրավական հիմքերի ձևավորման և փոփոխության օրինաչափությունների բացահայտմամբ։ Հետազոտության կիրառական արժեքը կապված է դատախազական համակարգի պատմական փորձի գնահատման, իրավապահ մարմինների գործունեության իրավական կարգավորման ուսումնասիրության և պետական ինստիտուտների զարգացման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնման հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբաններին, իրավունքի պատմաբաններին, դատախազության և այլ իրավապահ մարմինների մասնագետներին, պետական կառավարման հետազոտողներին, սահմանադրական և քրեական դատավարության իրավունքի մասնագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի իրավագիտական, պատմական, ինստիտուցիոնալ և աղբյուրագիտական նշանակություն՝ նպաստելով Հայաստանում դատախազության մարմինների ձևավորման, կազմակերպական զարգացման, իրավական կարգավիճակի, վերահսկողական և դատավարական գործառույթների, ինչպես նաև խորհրդային և անկախ պետականության պայմաններում դրանց գործունեության առանձնահատկությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Литература

Այս գիրքը ներկայացնում է Ֆրիտյոֆ Նանսենի կյանքն ու գործունեությունը՝ որպես բևեռախույզ, գիտնական, հումանիստ և միջազգային դիվանագետ։ Գրքում ընդգծվում են նրա կարևոր արկտիկական արշավները, գիտական ուսումնասիրությունները օվկիանոսագիտության և աշխարհագրության ոլորտում, ինչպես նաև նրա դերը Լիգայի Ազգերի շրջանակում հումանիտար նախաձեռնություններում։ Հեղինակը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում Նանսենի մասնակցությանը Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո փախստականների խնդրի լուծմանը և Նանսենի անձնագրի ստեղծմանը, որը օգնել է հազարավոր մարդկանց։ Նյութում ներկայացվում է նաև նրա կապը հայ ժողովրդի հետ՝ հատկապես Հայոց ցեղասպանությունից հետո փախստականների օգնության կազմակերպման գործում ունեցած դերակատարմամբ։ Գիրքը համադրում է կենսագրական, պատմական և հումանիտար վերլուծությունները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով գնահատել Նանսենի բազմակողմանի գործունեությունը և նրա միջազգային հեղինակությունը։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Արարատ լեռան գեղարվեստական և խորհրդանշական ընկալմանը՝ որպես հայ մշակութային հիշողության, ազգային ինքնության և հոգևոր աշխարհի կենտրոնական կերպարներից մեկի։ Վերլուծվում են Արարատի կերպարի արտահայտությունները քնարական ստեղծագործություններում՝ ընդգծելով նրա դերը որպես պատմական կորուստի, հայրենիքի իդեալի և հավերժության խորհրդանիշ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեռան պատկերավորման գեղարվեստական միջոցներին՝ բնապատկերային նկարագրությունների, մետաֆորների և սիմվոլիկ կառուցվածքների միջոցով ստեղծվող հուզական ազդեցությանը։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է Արարատի թեմայի զարգացումը տարբեր ժամանակաշրջանների հայ և արտասահմանյան հեղինակների ստեղծագործություններում՝ բացահայտելով դրա համամարդկային և ազգային ընկալումների փոխհարաբերությունները։ Աշխատությունը ներկայացնում է Արարատի կերպարի մշակութաբանական վերլուծություն՝ որպես ազգային ինքնության և գեղարվեստական մտածողության կարևոր բաղադրիչ։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Ռուբեն Զարդարյանի կյանքի և ստեղծագործական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով նրա կենսագրական ուղին, գրական ձևավորման փուլերը և արևմտահայ արձակի զարգացման մեջ ունեցած նշանակալի ներդրումը։ Վերլուծվում են նրա ստեղծագործությունների թեմատիկ ընդգրկումը, կերպարային համակարգը, լեզվաոճական առանձնահատկությունները և գեղարվեստական մտածողության հիմնական ուղղությունները՝ առանձնացնելով ազգային ինքնության, հայրենիքի կորուստի, պատմական հիշողության և մարդու ներաշխարհի արտացոլման խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Զարդարյանի արձակի կապին ժամանակի հասարակական-մշակութային գործընթացների հետ, ինչպես նաև արևմտահայ գրական ավանդույթի շարունակականության և նորարարական որոնումների համադրությանը նրա ստեղծագործություններում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել հեղինակի գրական ժառանգության արժեքի, գաղափարական ուղղվածության և հայ գրականության պատմության մեջ նրա ունեցած կարևոր դերի մասին։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է արագացուցչային տեխնիկայում կիրառվող ճշգրիտ միացումների ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների մշակմանը և կատարելագործմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել այնպիսի արտադրական և տեխնոլոգիական մոտեցումներ, որոնք կապահովեն բարձր ճշտությամբ, հուսալիությամբ և շահագործման պահանջներին համապատասխան միացումների ստացում՝ հաշվի առնելով արագացուցիչների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները։ Աշխատության հիմքում ընկած է ճշգրիտ մեխանիկական միացումների նկատմամբ ներկայացվող բարձր պահանջների ուսումնասիրությունը, քանի որ արագացուցչային համակարգերում նույնիսկ փոքր երկրաչափական շեղումները, մակերևույթների անհամապատասխանությունները կամ հավաքման սխալները կարող են ազդել ամբողջ սարքավորման աշխատանքի կայունության և ճշգրտության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են միացումների նախագծման, նյութերի ընտրության, մեխանիկական մշակման, չափաբերման և հավաքման տեխնոլոգիական փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում չափային և ձևային ճշտության ապահովմանը, մակերևույթի որակին, փոխադարձ դիրքավորման ճշգրտությանը և միացումների շահագործական հուսալիությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացումը՝ հաշվի առնելով արտադրության պայմանները, կիրառվող սարքավորումները, նյութերի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները և վերջնական արտադրանքի նկատմամբ սահմանված տեխնիկական պահանջները։ Աշխատությունը կարող է ներառել տարբեր մշակման մեթոդների համեմատական գնահատում և այն գործոնների բացահայտում, որոնք առավել մեծ ազդեցություն ունեն ստացվող միացումների որակի վրա։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև արտադրական գործընթացների կայունության և վերարտադրելիության ապահովումը, քանի որ ճշգրիտ տեխնիկայի համար անհրաժեշտ է ոչ միայն մեկ բարձրորակ նմուշի ստացում, այլև պահանջվող պարամետրերի պահպանում ամբողջ արտադրական շարքի ընթացքում։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել տեխնոլոգիական գործողությունների հաջորդականության կատարելագործմանը, արտադրական կորուստների նվազեցմանը, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացմանը և ճշգրիտ միացումների որակի վերահսկման մեթոդների բարելավմանը։ Արագացուցչային տեխնիկայի համատեքստում մշակված լուծումները կարող են նշանակություն ունենալ տարբեր բարձր ճշտության մեխանիկական հանգույցների արտադրության և հավաքման համար՝ հատկապես այն համակարգերում, որտեղ պահանջվում է կառուցվածքային տարրերի խիստ փոխդիրքավորում և երկարաժամկետ կայունություն։ Աշխատությունը համադրում է մեքենաշինական տեխնոլոգիայի, նյութագիտության, չափագիտության և արագացուցչային սարքավորումների նախագծման մոտեցումները։ Այն կարող է հետաքրքրել մեքենաշինության և ճշգրիտ մեխանիկայի մասնագետներին, ինժեներներին, տեխնոլոգներին, արագացուցչային տեխնիկայի հետազոտողներին, արտադրական գործընթացների կազմակերպիչներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և դասախոսներին։