Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է մաթեմատիկայի դպրոցական դասընթացում ոչ ստանդարտ խնդիրների և դրանց լուծման տարբեր մեթոդների կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ցույց տալ, թե ինչպես կարող են սովորական ուսումնական խնդիրներից տարբերվող, ստեղծագործական և բազմաքայլ առաջադրանքները նպաստել սովորողների մաթեմատիկական մտածողության, տրամաբանության, վերլուծական կարողությունների և ինքնուրույն խնդիրներ լուծելու հմտությունների զարգացմանը։ Աշխատանքում ոչ ստանդարտ խնդիրները դիտարկվում են ոչ միայն որպես լրացուցիչ բարդ վարժություններ, այլև որպես ուսուցման արդյունավետ միջոց, որը հնարավորություն է տալիս սովորողին կիրառել արդեն ձեռք բերած գիտելիքները նոր և անսովոր իրավիճակներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում այնպիսի մեթոդների կիրառմանը, ինչպիսիք են խնդրի պայմանների վերլուծությունը, տարբերակների համակարգված դիտարկումը, հակասության մեթոդը, ինդուկտիվ և դեդուկտիվ դատողությունները, մաթեմատիկական մոդելավորումը, գրաֆիկական պատկերումը, համեմատությունը, ընդհանրացումը և լուծման տարբեր եղանակների որոնումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ուսուցչի դերին՝ խնդիրների ընտրության, դրանց բարդության աստիճանի որոշման և սովորողների տարիքային ու անհատական առանձնահատկություններին համապատասխանեցման գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև դասի տարբեր փուլերում ոչ ստանդարտ խնդիրների կիրառմանը՝ նոր նյութի յուրացման, գիտելիքների ամրապնդման, կրկնության, ստուգման և ստեղծագործական կարողությունների զարգացման նպատակով։ Առանձին ուշադրության է արժանի սովորողների ակտիվ մասնակցության խթանումը, քանի որ նման խնդիրները հաճախ պահանջում են ոչ թե պատրաստի ալգորիթմի մեխանիկական կիրառում, այլ ինքնուրույն գաղափարի ձևակերպում և հիմնավորում։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև սխալների վերլուծությունը և տարբեր լուծումների համեմատությունը, քանի որ դրանք սովորողին օգնում են գիտակցել սեփական մտածողության ընթացքը և զարգացնել մաթեմատիկական հիմնավորման կարողությունը։ Ոչ ստանդարտ առաջադրանքների համակարգված կիրառությունը կարող է նպաստել մաթեմատիկայի նկատմամբ հետաքրքրության բարձրացմանը, սովորելու մոտիվացիայի ամրապնդմանը և այն ընկալմանը, որ մաթեմատիկան միայն բանաձևերի ու կանոնների ամբողջություն չէ, այլ տրամաբանական մտածողություն և ստեղծագործական մոտեցում պահանջող գիտություն։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկայի ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, ուսուցիչների վերապատրաստման ծրագրերի մասնակիցների, մանկավարժական բուհերի ուսանողների և մաթեմատիկական կրթության արդյունավետության հարցերով զբաղվող հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Վասպուրականի մանրանկարչական դպրոցի ոճական և պատկերագրական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ԺԴ դարի վերջից մինչև ԺԷ դարի առաջին կեսը ստեղծագործած Հովհաննես Խիզանցու, Զաքարիա Ավանցու և Մեսրոպ Խիզանցու գեղարվեստական ժառանգության օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տվյալ ժամանակաշրջանի վասպուրականյան մանրանկարչության ինքնատիպ գեղարվեստական լեզուն, դրա ձևավորման առանձնահատկությունները և հայկական միջնադարյան արվեստի ընդհանուր զարգացման համատեքստում ունեցած նշանակությունը։ Աշխատանքում մանրամասն դիտարկվում են ձեռագրերի պատկերազարդումները, կերպարների կառուցվածքը, հորինվածքային լուծումները, գունային համակարգը, զարդարվեստի տարրերը, դեկորատիվ մոտիվները և պատկերագրական սխեմաները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեք վարպետների ստեղծագործությունների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելու նրանց անհատական ձեռագիրը, ընդհանրությունները և տարբերությունները, ինչպես նաև այն գեղարվեստական ավանդույթները, որոնք միավորում են նրանց աշխատանքները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է կերպարների ներկայացման եղանակը, դեմքերի ու մարմինների համամասնությունները, շարժումների և ժեստերի արտահայտչականությունը, հագուստի ու մանրամասների պատկերումը, որոնք միասին ձևավորում են մանրանկարչական ստեղծագործությունների յուրահատուկ ոճը։ Պատկերագրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են կրոնական թեմաները, աստվածաշնչյան սյուժեները, սրբերի կերպարները և այլ պատկերային մոտիվներ մեկնաբանվել ու վերարտադրվել Վասպուրականի մանրանկարչության մեջ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ձեռագրերի գեղարվեստական ձևավորման և գրքի մշակույթի փոխկապակցվածությանը՝ հաշվի առնելով, որ մանրանկարչությունը ոչ միայն պատկերային արվեստ էր, այլև միջնադարյան ձեռագրի ընդհանուր կառուցվածքի կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր ձեռագրերի միջև պատկերագրական կապերը, կրկնվող հորինվածքները, տեղական գեղարվեստական ավանդույթների շարունակականությունը և արտաքին մշակութային ազդեցությունների հնարավոր դրսևորումները։ Երեք վարպետների ստեղծագործության համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել Վասպուրականի մանրանկարչության զարգացման ընթացքը և դրա փոփոխությունները մի քանի դարերի ընթացքում։ Աշխատանքի գիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն նպաստում է հայկական միջնադարյան կերպարվեստի կարևոր ուղղություններից մեկի ավելի ամբողջական ուսումնասիրությանը և ընդգծում է Վասպուրականի ձեռագրական մշակույթի ինքնատիպ տեղը հայ արվեստի պատմության մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել արվեստաբանների, հայագետների, միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրողների, ձեռագրագետների, պատմաբանների, ուսանողների և հայկական մանրանկարչության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատանքը նվիրված է ռուսական դրամատուրգիայի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկի՝ Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Օստրովսկու կյանքին, ստեղծագործական ժառանգությանը և ռուս թատրոնի զարգացման գործում ունեցած նշանակությանը։ Հոբելյանական հրատարակությունը պատրաստվել է գրողի ծննդյան 125-ամյակի առթիվ և նպատակ ունի ներկայացնելու նրա գրական ու թատերական գործունեության հիմնական փուլերը, ստեղծագործական աշխարհայացքը և այն հասարակական միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել է նրա գեղարվեստական մտածողությունը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում Օստրովսկու դրամատիկական ստեղծագործություններին, որոնցում արտացոլված են XIX դարի ռուսական հասարակության սոցիալական հարաբերությունները, ընտանեկան և կենցաղային խնդիրները, բարոյական հակասությունները, հասարակական անհավասարությունը, դրամական շահի ազդեցությունը մարդկային հարաբերությունների վրա և անհատի ազատության ձգտումը։ Հեղինակի ստեղծագործությունների առանձնահատկությունը կապված է հատկապես առօրյա կյանքի մանրամասն պատկերման, կենդանի խոսքի, կերպարների հոգեբանական բազմազանության և հասարակության տարբեր խավերի ներկայացուցիչների համոզիչ ներկայացման հետ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նրա դրամատուրգիական լեզվին, կերպարակերտման սկզբունքներին, սյուժետային կառուցվածքին և բեմական մտածողությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է նա ձևավորել ռուսական ազգային դրամատուրգիայի և թատերական մշակույթի զարգացման նոր ուղղություններ։ Առանձին ուշադրության են արժանի վաճառականական միջավայրի, քաղաքային կենցաղի և ընտանեկան հարաբերությունների պատկերումները, որոնց միջոցով հեղինակը բացահայտում է իր ժամանակի հասարակության բարոյահոգեբանական խնդիրները։ Նրա ստեղծագործական ժառանգությունը կարևոր է նաև ռուսական թատրոնի պատմության տեսանկյունից, քանի որ բազմաթիվ պիեսներ դարձել են բեմական մնայուն երկեր և նշանակալի ազդեցություն են ունեցել դերասանական արվեստի ու ռեժիսուրայի զարգացման վրա։ Հոբելյանական բնույթը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ներկայացնելու գրողի կենսագրությունն ու ստեղծագործությունները, այլև գնահատելու նրա ժառանգության նշանակությունը ռուս գրականության և թատրոնի պատմության մեջ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ռուս գրականության և թատրոնի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, գրականագետների, թատերագետների, ուսանողների, ուսուցիչների և հետազոտողների համար՝ որպես ռուսական դրամատուրգիայի դասական շրջանի կարևորագույն հեղինակներից մեկի ստեղծագործական ուղու և գեղարվեստական ժառանգության ուսումնասիրության նյութ։

Աշխատությունը նվիրված է արդի ժամանակաշրջանում հայ մշակույթի պահպանման, վերարտադրման և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ Երևանում գործող Վերնիսաժների մշակութային միջավայրի օրինակով։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ մշակութային ժառանգության պահպանությունը տեղի է ունենում ոչ միայն թանգարաններում, արխիվներում և մասնագիտական հաստատություններում, այլև առօրյա հասարակական միջավայրում, որտեղ ավանդական արվեստի, արհեստների և ազգային ինքնության տարբեր դրսևորումներ շարունակում են գոյություն ունենալ և փոխանցվել նոր սերունդներին։ Աշխատանքում Վերնիսաժները դիտարկվում են որպես յուրահատուկ մշակութային տարածքներ, որտեղ միավորվում են ժողովրդական արվեստը, կիրառական ստեղծագործությունը, հուշանվերային մշակույթը, ձեռագործությունը, ավանդական արհեստները և ժամանակակից գեղարվեստական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց միջոցով ավանդական մշակութային ձևերը հարմարվում են ժամանակակից հասարակության պահանջներին՝ պահպանելով իրենց ազգային առանձնահատկությունները և միաժամանակ ձեռք բերելով նոր բովանդակություն ու կիրառության ձևեր։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ Վերնիսաժների այցելուների, վաճառողների, վարպետների և ստեղծագործողների փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև այն սոցիալական և տնտեսական պայմաններին, որոնք ազդում են մշակութային արժեքների պահպանման ու տարածման վրա։ Քննարկվում է նաև ձեռագործ իրերի, զարդերի, փայտի և մետաղի գեղարվեստական մշակման, գորգագործության, խեցեգործության, ազգային խորհրդանիշների և այլ մշակութային տարրերի դերը հայկական ինքնության ներկայացման և պահպանման գործում։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում ավանդույթի և նորարարության փոխհարաբերությունը, քանի որ ժամանակակից վարպետներն ու արվեստագետները հաճախ վերաիմաստավորում են ավանդական ձևերը՝ դրանք համապատասխանեցնելով նոր գեղագիտական նախասիրություններին և շուկայի պահանջներին։ Վերնիսաժների մշակութաբանական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև մշակույթի առևտրայնացման, զբոսաշրջության ազդեցության, ազգային խորհրդանիշների հանրայնացման և մշակութային արտադրանքի արժեքավորման առանձնահատկությունները։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են նման հանրային մշակութային տարածքները նպաստել ազգային ժառանգության տեսանելիության բարձրացմանը, արհեստների շարունակականությանը և մշակութային գիտելիքների փոխանցմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մշակութաբանների, ազգագրագետների, արվեստաբանների, պատմաբանների, մշակութային ժառանգության մասնագետների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ուսումնասիրում են ժամանակակից Հայաստանում ավանդական մշակույթի պահպանման ու վերափոխման գործընթացները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանությանը վերաբերող թանգարանային ցուցադրության դերին՝ որպես պատմական հիշողության պահպանման, փոխանցման և հանրային գիտակցության ձևավորման կարևոր միջոցի։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են թանգարանային ցուցադրության կազմակերպման սկզբունքները, պատմական նյութերի ընտրության և ներկայացման եղանակները, ինչպես նաև այն մեթոդները, որոնց միջոցով անցյալի ողբերգական իրադարձությունները հասանելի և ընկալելի են դառնում տարբեր սերունդների ու այցելուների համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փաստաթղթերի, լուսանկարների, անձնական իրերի, վկայությունների, արխիվային նյութերի և այլ թանգարանային առարկաների նշանակությանը՝ որպես պատմական իրադարձությունների հիշողությունը պահպանող և փոխանցող աղբյուրների։ Աշխատանքը քննարկում է նաև ցուցադրության կառուցվածքի, թեմատիկ և ժամանակագրական դասավորության, տեղեկատվական տեքստերի, տեսողական նյութերի և ժամանակակից թանգարանային տեխնոլոգիաների կիրառման ազդեցությունը այցելուների պատմական ընկալումների վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում թանգարանի կրթական և հասարակական առաքելությանը, քանի որ նման ցուցադրությունները ոչ միայն ներկայացնում են պատմական փաստեր, այլև նպաստում են հիշողության մշակույթի ձևավորմանը, անցյալի վերաբերյալ գիտելիքների փոխանցմանը և պատմական ժառանգության պահպանմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև անհատական և հավաքական հիշողության փոխհարաբերությունները, վկայությունների միջոցով պատմության ներկայացման առանձնահատկությունները և թանգարանային միջավայրի դերը պատմական իրադարձությունների իմաստավորման գործընթացում։ Աշխատանքը կարևորում է հատկապես այն հանգամանքը, որ պատմական հիշողության պահպանումը ենթադրում է ոչ միայն նյութական արժեքների պահպանություն, այլև դրանց բովանդակության, պատմական համատեքստի և մարդկային փորձառությունների փոխանցում հաջորդ սերունդներին։ Այս տեսանկյունից թանգարանային ցուցադրությունը հանդես է գալիս որպես կրթական, գիտական և մշակութային հարթակ, որը հնարավորություն է տալիս համադրել պատմական աղբյուրները, անհատական վկայությունները և հանրային հիշողության տարբեր դրսևորումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, թանգարանագետների, մշակութաբանների, ուսուցիչների, ուսանողների և պատմական հիշողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար՝ միաժամանակ ընդգծելով թանգարանների նշանակությունը պատմական ժառանգության պահպանման և հասարակության պատմական գիտակցության ձևավորման գործում։

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի՝ Մերձավոր Արևելքի հնագույն քաղաքակրթությունների և մշակութային գործընթացների համակարգում ունեցած դերի ու նշանակության ուսումնասիրությանը՝ մ.թ.ա. III հազարամյակների ընթացքում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում տարածաշրջանի և հարակից տարածքների միջև ձևավորված քաղաքական, տնտեսական, առևտրական և մշակութային փոխառնչություններն են, որոնց միջոցով տեղի են ունեցել գաղափարների, տեխնոլոգիաների, նյութական մշակույթի տարրերի, արհեստագործական ավանդույթների և հասարակական կազմակերպման տարբեր ձևերի տարածում ու փոխազդեցություն։ Աշխատանքը կարևորում է Հայկական լեռնաշխարհի աշխարհագրական դիրքը՝ որպես Մերձավոր Արևելքի տարբեր մշակութային կենտրոնները միմյանց կապող կարևոր տարածք, որի միջով անցել են առևտրական և հաղորդակցության ուղիներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հնագիտական նյութերին, բնակավայրերի զարգացմանը, վաղ քաղաքային և հասարակական կառույցների ձևավորմանը, մետաղագործության ու այլ արհեստների զարգացմանը, ինչպես նաև խեցեղենի, զարդերի, զենքերի, գործիքների և այլ նյութական մշակույթի առարկաների տարածմանն ու փոխակերպմանը։ Համեմատական ուսումնասիրության միջոցով փորձ է արվում բացահայտել տարբեր տարածաշրջանների մշակութային ընդհանրությունները և տարբերությունները՝ պարզելու համար, թե որ երևույթներն են առաջացել տեղական պայմանների ազդեցությամբ, իսկ որոնք կարող էին ձևավորվել միջտարածաշրջանային կապերի ու փոխանակումների արդյունքում։ Քննարկվում են նաև տնտեսական հարաբերությունները, բնական պաշարների օգտագործումը և հատկապես մետաղական հումքի ու արտադրանքի շրջանառությունը, որոնք կարևոր նշանակություն են ունեցել հնագույն հասարակությունների միջև կապերի ամրապնդման գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Հայկական լեռնաշխարհը դիտարկել ոչ թե որպես մեկուսացված աշխարհագրական տարածք, այլ որպես հին Մերձավոր Արևելքի ակտիվ պատմա-մշակութային միջավայրի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքի արժեքը հատկապես ընդգծվում է այն առումով, որ այն համադրում է հնագիտական, պատմական և մշակութաբանական տվյալները՝ փորձելով վերականգնել տարածաշրջանի բնակչության և հարակից քաղաքակրթությունների միջև բազմակողմանի կապերի բնույթը, ուղղությունները և զարգացման փուլերը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հնագիտությամբ, հին պատմությամբ, Հայկական լեռնաշխարհի մշակույթով և Մերձավոր Արևելքի վաղ քաղաքակրթությունների փոխհարաբերություններով հետաքրքրվող ուսանողների, հետազոտողների, պատմաբանների և մշակութաբանների համար։

Աշխատանքը նվիրված է բացահանքերի կողերի ձևավորման և կայունության ապահովման նոր մեթոդի մշակմանը, ինչպես նաև դրա կիրառման համար անհրաժեշտ հիմնական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են բաց եղանակով օգտակար հանածոների արդյունահանման ժամանակ առաջացող լեռնատեխնիկական պայմանները, ապարային զանգվածի կառուցվածքային և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, հանքավայրի երկրաբանական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը կողերի կայունության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բացահանքի կողերի երկրաչափական ձևավորմանը, թեքության անկյան, բարձրության, աստիճանների չափերի և այլ տեխնոլոգիական ու երկրամեխանիկական ցուցանիշների ընտրությանը։ Նոր մոտեցման մշակման նպատակն է համատեղել արդյունահանման աշխատանքների անվտանգությունը, կողերի երկարաժամկետ կայունությունը և հանքային տարածքի արդյունավետ օգտագործումը՝ նվազեցնելով ապարների փլուզման, սահքի և դեֆորմացիաների առաջացման հավանականությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ապարային զանգվածում լարվածությունների և դեֆորմացիաների ձևավորման օրինաչափությունները, ջրաբանական պայմանների ազդեցությունը, բնական ճաքերի և խզվածքների դերը, ինչպես նաև հանքարդյունաբերական աշխատանքների հաջորդականության ու կիրառվող տեխնոլոգիայի ազդեցությունը կողերի վարքագծի վրա։ Առաջարկվող մեթոդի պարամետրերի հիմնավորումը հնարավորություն է տալիս որոշել այնպիսի օպտիմալ երկրաչափական և տեխնոլոգիական լուծումներ, որոնք համապատասխան են տվյալ հանքավայրի պայմաններին և ապահովում են աշխատանքների առավել անվտանգ ու արդյունավետ իրականացում։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բացահանքերի նախագծման, վերակառուցման և շահագործման ընթացքում՝ նպաստելով լեռնային աշխատանքների անվտանգության բարձրացմանը, կորուստների և չնախատեսված ծախսերի նվազեցմանը, ինչպես նաև հանքավայրի պաշարների առավել ռացիոնալ օգտագործմանը։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հատկապես լեռնային ինժեներների, հանքարդյունաբերության մասնագետների, նախագծողների, երկրաբանների և բաց եղանակով հանքավայրերի շահագործման տեխնոլոգիաներով զբաղվող հետազոտողների համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մանկական մահացության ցուցանիշների, դրանց փոփոխության դինամիկայի, հիմնական պատճառների և հետագա նվազեցման հնարավորությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը 1992-2002 թվականների ժամանակահատվածում։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես բժշկագիտության և հանրային առողջապահության, այնպես էլ երկրի ժողովրդագրական զարգացման տեսանկյունից, քանի որ մանկական մահացության մակարդակը բնակչության առողջության, սոցիալ-տնտեսական պայմանների և առողջապահական համակարգի արդյունավետության կարևոր ցուցանիշներից է։ Աշխատանքում ուսումնասիրության առարկան դիտարկվում է ոչ միայն որպես վիճակագրական ցուցանիշ, այլև որպես բազմագործոն երևույթ, որի վրա կարող են ազդել հղիության և ծննդաբերության ընթացքը, նորածնի առողջական վիճակը, բժշկական օգնության հասանելիությունն ու որակը, ընտանիքի սոցիալական պայմանները, բնակչության առողջապահական գրագիտությունը, սնուցումը, վարակիչ հիվանդությունների տարածվածությունը և շրջակա միջավայրի գործոնները։ Հետազոտվող ժամանակաշրջանը Հայաստանի համար առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ 1990-ական թվականներին երկիրը անցնում էր սոցիալ-տնտեսական և ինստիտուցիոնալ լուրջ փոփոխությունների միջով, որոնք անդրադարձել են նաև առողջապահության ֆինանսավորմանը, բուժծառայությունների կազմակերպմանը և բնակչության կենսապայմաններին։ Աշխատանքում կարող է ներկայացվել մանկական մահացության ցուցանիշների փոփոխության տարեկան դինամիկան՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու ընդհանուր միտումները, բարձրացման կամ նվազման փուլերը և դրանց հնարավոր պատճառները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նորածնային և հետնորածնային մահացությանը, քանի որ կյանքի առաջին օրերի և ամիսների ընթացքում մահացության վրա ազդող պատճառներն ու կանխարգելման մեխանիզմները միմյանցից տարբերվում են։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է մանկական մահացության պատճառական կառուցվածքի վերլուծությունը։ Կարող են դիտարկվել պերինատալ շրջանի հետ կապված վիճակները, բնածին արատները, շնչառական և վարակիչ հիվանդությունները, սնուցման հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև արտաքին և սոցիալական միջավայրի որոշ գործոններ։ Պատճառների համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու այն գործոնները, որոնց կանխարգելումը կարող է առավել էական ազդեցություն ունենալ մանկական մահացության նվազեցման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև առողջապահական ծառայությունների կազմակերպման առանձնահատկությունները՝ նախածննդյան հսկողությունից և ծննդօգնությունից մինչև նորածնային և մանկական բժշկական օգնություն։ Կարևոր է գնահատել բուժօգնության ժամանակին հասանելիությունը, մասնագիտացված ծառայությունների հնարավորությունները, բժշկական անձնակազմի պատրաստվածությունը, ախտորոշման և բուժման մեթոդների կիրառումը, ինչպես նաև առաջնային բուժօգնության դերը երեխաների հիվանդությունների վաղ հայտնաբերման և կանխարգելման գործում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև մանկական մահացության վիճակագրական հաշվառման և տվյալների հավաստիության հարցերին։ Ծնունդների և մահերի գրանցման ամբողջականությունն ու միջազգային չափորոշիչներին համապատասխանությունը կարևոր են ցուցանիշների ճիշտ գնահատման համար, քանի որ վիճակագրական հաշվառման առանձնահատկությունները կարող են ազդել տարբեր տարիների և տարբեր երկրների տվյալների համադրելիության վրա։ Մեծ նշանակություն ունի նաև մանկական մահացության սոցիալական և տարածքային տարբերությունների ուսումնասիրությունը։ Քաղաքային և գյուղական բնակավայրերի, տարբեր մարզերի կամ սոցիալ-տնտեսական պայմաններ ունեցող ընտանիքների միջև առողջապահական ծառայությունների հասանելիության տարբերությունները կարող են արտահայտվել երեխաների առողջության և մահացության ցուցանիշներում։ Այս համատեքստում աշխատանքը կարող է ընդգծել առավել խոցելի խմբերի համար նպատակային կանխարգելիչ և բժշկական ծրագրերի անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության կարևոր հատվածը մանկական մահացության հետագա նվազեցման ուղիների հիմնավորումն է։ Այդ ուղղությամբ կարող են առաջարկվել հղիների նախածննդյան հսկողության բարելավում, անվտանգ ծննդօգնության զարգացում, նորածնային ինտենսիվ և մասնագիտացված խնամքի կատարելագործում, երեխաների հիվանդությունների վաղ հայտնաբերում և ժամանակին բուժում, պատվաստումների և վարակների կանխարգելման ծրագրերի արդյունավետ իրականացում, երեխաների ճիշտ սնուցման խթանում և ծնողների առողջապահական իրազեկվածության բարձրացում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի առաջնային բուժօգնության ամրապնդումը, քանի որ մանկական բազմաթիվ հիվանդությունների վաղ հայտնաբերումը և ճիշտ վարումը կարող են կանխել ծանր բարդությունների զարգացումը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է հիմնավորվել նաև առողջապահական համակարգի տարբեր օղակների միջև համագործակցության անհրաժեշտությունը՝ ապահովելու մոր և երեխայի առողջության շարունակական և համակարգված պաշտպանությունը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքը կարող է ներառել վիճակագրական տվյալների վերլուծություն, ցուցանիշների դինամիկայի ուսումնասիրություն, պատճառական կառուցվածքի գնահատում, համեմատական վերլուծություն և բժշկական ու սոցիալական գործոնների փոխկապակցվածության ուսումնասիրություն։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել առողջապահական քաղաքականության առաջնահերթությունների որոշման, կանխարգելիչ ծրագրերի մշակման և մանկական բժշկական ծառայությունների կազմակերպման կատարելագործման համար։ Աշխատանքի ընդհանուր նշանակությունն այն է, որ այն մանկական մահացության խնդիրը դիտարկում է բազմակողմանիորեն՝ համադրելով բժշկական, սոցիալական, ժողովրդագրական և կազմակերպական գործոնները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն գնահատել տվյալ ժամանակահատվածում արձանագրված փոփոխությունները, այլև բացահայտել այն հիմնական ուղղությունները, որոնց զարգացումը կարող է նպաստել երեխաների առողջության պահպանմանը, կանխարգելելի մահերի նվազեցմանը և Հայաստանի Հանրապետությունում մոր ու մանկան առողջության պաշտպանության համակարգի հետագա կատարելագործմանը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի պատմության ուսումնասիրությանը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ 1939-1945 թվականներին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ներկայացնել պատերազմի տարիներին ինքնավար մարզում տեղի ունեցած քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական, ժողովրդագրական և հասարակական գործընթացները, ինչպես նաև բացահայտել պատերազմի ազդեցությունը տարածաշրջանի բնակչության առօրյա կյանքի և տնտեսության վրա։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի դրությունը պատերազմին նախորդող ժամանակահատվածում, դրա վարչական և տնտեսական կառուցվածքը, բնակչության զբաղվածությունը և տարածաշրջանի ընդհանուր սոցիալ-տնտեսական առանձնահատկությունները։ Պատերազմի սկսվելուց հետո առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում զորահավաքային գործընթացներին և մարզի բնակչության մասնակցությանը ռազմաճակատային ու թիկունքային աշխատանքներին։ Կարող են ուսումնասիրվել ռազմաճակատ մեկնած բնակիչների թիվը, նրանց մասնակցությունը տարբեր ռազմաճակատներում ընթացող ռազմական գործողություններին, ինչպես նաև զինծառայողների և նրանց ընտանիքների նկատմամբ իրականացված սոցիալական աջակցության միջոցառումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պատերազմի պայմաններում մարզի տնտեսության վերակազմակերպումը։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել գյուղատնտեսության, արդյունաբերության, տրանսպորտի և այլ տնտեսական ոլորտների գործունեությունը, արտադրության կազմակերպման փոփոխությունները և ռազմաճակատի կարիքների ապահովման ուղղությամբ իրականացված միջոցառումները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում գյուղատնտեսությանը, քանի որ պատերազմի տարիներին սննդամթերքի և գյուղատնտեսական հումքի արտադրությունը ռազմավարական նշանակություն ուներ։ Կարող են ուսումնասիրվել աշխատանքի ռեսուրսների փոփոխությունները, տղամարդկանց զորակոչի հետևանքով առաջացած խնդիրները և գյուղատնտեսական աշխատանքներում կանանց, երիտասարդների ու այլ բնակչական խմբերի ներգրավվածությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև մարզի կրթական, մշակութային և հասարակական կյանքին պատերազմի տարիներին։ Ուսումնասիրվում են դպրոցների գործունեությունը, մշակութային հաստատությունների աշխատանքը, բնակչության շրջանում իրականացվող հասարակական նախաձեռնությունները և ռազմաճակատին աջակցելու նպատակով կազմակերպված միջոցառումները։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել պատերազմի սոցիալական հետևանքների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ բնակչության կենսապայմանների փոփոխությունը, մատակարարման խնդիրները, նյութական դժվարությունները և սոցիալական աջակցության ձևերը։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմքը կարող են կազմել պետական և տեղական վարչական մարմինների փաստաթղթերը, վիճակագրական տվյալները, ժամանակի մամուլը, հուշագրությունները, արխիվային նյութերը և պատմագիտական ուսումնասիրությունները։ Այս աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել պատերազմի տարիներին մարզում տեղի ունեցած գործընթացների վերաբերյալ։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել պատերազմական տարիների ժողովրդագրական փոփոխություններին, զորահավաքի ազդեցությանը բնակչության կազմի վրա և ռազմաճակատից վերադարձած զինծառայողների հետպատերազմյան կյանքի խնդիրներին։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է նաև Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի զարգացումների դիտարկումը Խորհրդային Հայաստանի և ամբողջ Խորհրդային Միության պատերազմի տարիների սոցիալ-տնտեսական գործընթացների համատեքստում։ Այդպիսի համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ինչպես տարածաշրջանային առանձնահատկությունները, այնպես էլ ընդհանուր խորհրդային քաղաքականության ազդեցությունը մարզի կյանքի վրա։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի պատմության, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիների հասարակական կյանքի և Հայաստանի խորհրդային շրջանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման առավել ամբողջական ուսումնասիրությանը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ներկայացնելու 1939-1945 թվականներին մարզի բնակչության առջև ծառացած հիմնական խնդիրները, նրանց մասնակցությունը պատերազմական և թիկունքային գործընթացներին, ինչպես նաև պատերազմի ազդեցությունը տարածաշրջանի տնտեսական և հասարակական կյանքի վրա։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կրտսեր դպրոցականների հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման մեթոդական և մանկավարժական խնդիրների ուսումնասիրությանը մայրենիի դասերի ընթացքում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն արդյունավետ մեթոդները, միջոցներն ու մանկավարժական պայմանները, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է զարգացնել կրտսեր դպրոցականների բանավոր և գրավոր հաղորդակցման կարողությունները, ձևավորել սեփական մտքերը հստակ և հետևողական արտահայտելու, դիմացինին լսելու, հարցադրումներ կատարելու և երկխոսության մեջ ներգրավվելու հմտություններ։ Աշխատանքում հաղորդակցական կարողությունը դիտարկվում է որպես սովորողի լեզվական, ճանաչողական և սոցիալական զարգացման կարևոր բաղադրիչ։ Մայրենիի դասերը այս կարողությունների ձևավորման համար առանձնահատուկ նշանակություն ունեն, քանի որ լեզվի ուսուցումը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս զարգացնելու բառապաշարը, խոսքի կառուցվածքը, մտածողությունը, երևակայությունը և սոցիալական փոխգործակցության հմտությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կրտսեր դպրոցականների տարիքային և հոգեբանամանկավարժական առանձնահատկությունները, նրանց խոսքային զարգացման մակարդակը և հաղորդակցման ընթացքում հանդիպող հիմնական դժվարությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դասի ընթացքում սովորողների ակտիվ խոսքային մասնակցության ապահովմանը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել երկխոսություններ և դերային խաղեր, քննարկումներ, հարցուպատասխաններ, պատմությունների վերարտադրում և ստեղծում, նկարների կամ իրավիճակների նկարագրություն, խմբային և զույգային աշխատանքներ, ստեղծագործական առաջադրանքներ և հաղորդակցական խնդիրների լուծում։ Նման մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս դասը վերածելու ակտիվ հաղորդակցական միջավայրի, որտեղ սովորողները ոչ միայն յուրացնում են լեզվական գիտելիքներ, այլև սովորում են դրանք օգտագործել իրական հաղորդակցական իրավիճակներում։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի նաև ուսուցչի դերի ուսումնասիրությունը։ Ուսուցիչը պետք է ստեղծի հոգեբանորեն բարենպաստ և համագործակցային միջավայր, խրախուսի սովորողների ազատ արտահայտվելը, ապահովի յուրաքանչյուր երեխայի մասնակցության հնարավորությունը և ուղղորդի խոսքային փոխգործակցությունը։ Կարևոր է նաև սխալների նկատմամբ աջակցող վերաբերմունքի ձևավորումը, որպեսզի սովորողները չխուսափեն խոսելուց և աստիճանաբար զարգացնեն սեփական խոսքի նկատմամբ վստահությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են մշակվել հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման չափանիշներ և ցուցանիշներ՝ հաշվի առնելով խոսքի հստակությունը, տրամաբանական հաջորդականությունը, բառապաշարի կիրառումը, լսելու և պատասխանելու կարողությունը, երկխոսության պահպանման հմտությունը և հաղորդակցական իրավիճակին համապատասխան լեզվական միջոցների ընտրությունը։ Փորձարարական աշխատանքների միջոցով կարող է գնահատվել առաջարկվող մեթոդների արդյունավետությունը և ուսումնասիրվել սովորողների հաղորդակցական կարողությունների զարգացման դինամիկան։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել մայրենիի դասավանդման մեթոդիկայի կատարելագործմանը և ուսուցման գործընթացում հաղորդակցական մոտեցման առավել արդյունավետ կիրառմանը։ Մշակված մեթոդներն ու առաջադրանքները կարող են կիրառվել տարրական դպրոցի տարբեր դասարաններում՝ հարմարեցվելով սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկություններին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր է այնպիսի կրթական միջավայրի ձևավորման տեսանկյունից, որտեղ մայրենիի ուսուցումը նպաստում է ոչ միայն լեզվական գիտելիքների յուրացմանը, այլև ինքնուրույն մտածող, ակտիվ, լսել և արտահայտվել կարողացող ու արդյունավետ հաղորդակցվող անհատի ձևավորմանը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Արագած լեռնազանգվածի տարածքում բրոնզի դարաշրջանում ձևավորված ամրոց-բնակատեղիների ճարտարապետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այդ հնագույն բնակավայրերի կառուցվածքային, տարածական և պաշտպանական առանձնահատկությունները, ուսումնասիրել դրանց ձևավորման օրինաչափությունները և տեղը տարածաշրջանի հնագույն ճարտարապետության զարգացման պատմության մեջ։ Աշխատանքի շրջանակում ամրոց-բնակատեղիները դիտարկվում են որպես բնակելի, տնտեսական և պաշտպանական գործառույթները համատեղող համալիրներ, որոնց կառուցվածքը պայմանավորված է ինչպես բնական միջավայրով, այնպես էլ տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական և ռազմական պահանջներով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ամրոցների տեղադրությանը՝ հաշվի առնելով լեռնային ռելիեֆը, բնական բարձրությունները, տեսանելիության պայմանները, ջրային աղբյուրների հասանելիությունը և տարածքի ռազմավարական նշանակությունը։ Այս գործոնների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչու են հնագույն բնակավայրերը կառուցվել տվյալ վայրերում և ինչպես են բնական պայմանները ներառվել պաշտպանական ու քաղաքաշինական լուծումների մեջ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ամրոց-բնակատեղիների հատակագծային կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Կարող են վերլուծվել պաշտպանական պարիսպների և աշտարակների կառուցվածքը, մուտքերի կազմակերպումը, բնակելի և տնտեսական տարածքների փոխհարաբերությունը, ներքին անցուղիները և բնակավայրի ընդհանուր տարածական կազմակերպումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի շինարարական տեխնիկայի և օգտագործված նյութերի ուսումնասիրությունը։ Քարե պատերի կառուցման եղանակները, դրանց հաստությունը, շարվածքի առանձնահատկությունները և տեղական շինանյութերի օգտագործումը կարող են տեղեկություններ տալ բրոնզի դարի շինարարական մշակույթի և տեխնիկական հնարավորությունների մասին։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև բնակելի կառույցների տիպաբանությունը, դրանց չափերը, հատակագծային լուծումները և կենցաղային գործառույթները։ Բնակելի, պահեստային, արտադրական և պաշտամունքային տարածքների հնարավոր տարբերակումը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու բնակավայրերի ներքին կազմակերպման և բնակչության կենսակերպի որոշ առանձնահատկություններ։ Արագածի տարածաշրջանի ամրոց-բնակատեղիների համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել տարբեր հուշարձանների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները և ցույց տալ ճարտարապետական ձևերի զարգացման ու տեղայնացման գործընթացները։ Կարևոր է նաև այդ հուշարձանների դիտարկումը Հայաստանի և Հայկական լեռնաշխարհի բրոնզեդարյան այլ ամրոցների ու բնակավայրերի համատեքստում՝ տարածաշրջանային փոխազդեցությունների և ընդհանուր մշակութային միտումների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմքը կարող են կազմել հնագիտական պեղումների արդյունքները, ճարտարապետական չափագրությունները, հատակագծերը, լուսանկարները, հնագիտական նյութերը և պատմամշակութային համեմատական տվյալները։ Դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական կերպով վերականգնել ամրոց-բնակատեղիների կառուցվածքն ու գործառույթը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ Հայաստանի հնագույն ճարտարապետության պատմության ուսումնասիրման, բրոնզի դարի բնակավայրերի տիպաբանության մշակման և հնագիտական ժառանգության պահպանության ու գիտական փաստագրման համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Արագածի բրոնզեդարյան ամրոց-բնակատեղիների ճարտարապետական ինքնատիպությունը և դրանց նշանակությունը տարածաշրջանի վաղ քաղաքաշինական ու պաշտպանական մշակույթի զարգացման գործընթացում։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Candida guilliermondii ВКМ Y-42 խմորասնկերի մոտ L-ամինաթթվային օքսիդազի ինդուկցիայի գործընթացի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն պայմաններն ու գործոնները, որոնց ազդեցությամբ խմորասնկերի բջիջներում ակտիվանում է L-ամինաթթուների օքսիդացման գործընթացներին մասնակցող ֆերմենտային համակարգը, ինչպես նաև ուսումնասիրել այդ գործընթացի կենսաքիմիական առանձնահատկությունները։ L-ամինաթթվային օքսիդազները ֆերմենտների դաս են, որոնք կատալիզում են L-ամինաթթուների օքսիդացումը և կարևոր դեր կարող են ունենալ միկրոօրգանիզմների նյութափոխանակության գործընթացներում։ Աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում է Candida guilliermondii խմորասնկերի ֆերմենտային ակտիվության փոփոխությունը տարբեր աճեցման և սննդային պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հանգամանքին, թե ամինաթթուների առկայությունը, դրանց կոնցենտրացիան, ածխածնի և ազոտի աղբյուրները, ինչպես նաև մշակման պայմանները ինչ ազդեցություն ունեն ֆերմենտի սինթեզի և ակտիվության վրա։ Ինդուկցիայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ինչ պայմաններում է խմորասնկերի նյութափոխանակությունը վերակազմավորվում՝ համապատասխան ֆերմենտային համակարգերի ակտիվացման միջոցով։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր սննդային միջավայրերում աճեցված բջիջների ֆերմենտային ակտիվության ցուցանիշները և որոշվել առավել նպաստավոր պայմանները L-ամինաթթվային օքսիդազի առաջացման համար։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ֆերմենտի ակտիվության փոփոխության կինետիկ ուսումնասիրությունը՝ կախված բջիջների աճի փուլից և ինդուկտորի ազդեցության տևողությունից։ Աշխատանքում կարող են կիրառվել մանրէաբանական կուլտիվացման, ֆերմենտային ակտիվության որոշման, կենսաքիմիական և սպեկտրոֆոտոմետրիկ մեթոդներ։ Ստացված տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ֆերմենտի ինդուկցիայի աստիճանը և պարզելու դրա կապը խմորասնկերի աճի ու նյութափոխանակային ակտիվության հետ։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը կապված է Candida ցեղի խմորասնկերի ազոտային նյութափոխանակության և ֆերմենտային կարգավորման մեխանիզմների ուսումնասիրության հետ։ Գործնական տեսանկյունից աշխատանքը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել կենսատեխնոլոգիայի համար, քանի որ միկրոօրգանիզմների կողմից ֆերմենտների արտադրության կառավարումը կարևոր է կենսաբանական ակտիվ նյութերի ստացման և ֆերմենտային կենսատեխնոլոգիական գործընթացների մշակման համար։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ L-ամինաթթվային օքսիդազի արտադրության առավել արդյունավետ պայմանների ընտրության, ֆերմենտի կենսաբանական հատկությունների հետագա ուսումնասիրության և համապատասխան միկրոօրգանիզմների կենսատեխնոլոգիական ներուժի գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ ուսումնասիրել Candida guilliermondii ВКМ Y-42 խմորասնկերի ֆերմենտային համակարգի կարգավորման առանձնահատկությունները և բացահայտել L-ամինաթթվային օքսիդազի ինդուկցիայի համար կարևոր կենսաքիմիական գործոնները։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մսամթերքի արտադրության ոլորտում գործող կազմակերպությունների մրցունակության կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել մսամթերքի արտադրության ոլորտում կազմակերպությունների մրցունակության վրա ազդող հիմնական գործոնները, գնահատել դրանց կառավարման արդյունավետությունը և մշակել մրցակցային դիրքերի ամրապնդման ու զարգացման հնարավոր ուղղություններ։ Աշխատանքում կազմակերպության մրցունակությունը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված տնտեսական, արտադրական, տեխնոլոգիական, շուկայական և կառավարչական գործոնների ամբողջություն։ Մսամթերքի արտադրության ոլորտի առանձնահատկություններից ելնելով՝ կարևոր նշանակություն ունեն հումքի հասանելիությունն ու որակը, արտադրական հզորությունների արդյունավետ օգտագործումը, տեխնոլոգիական գործընթացների կազմակերպումը, արտադրանքի ինքնարժեքը, որակի և անվտանգության ապահովումը, տեսականու բազմազանությունը, գնային քաղաքականությունը և շուկայավարման արդյունավետությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ՀՀ մսամթերքի շուկայի ձևավորման և զարգացման միտումները, արտադրության ծավալները, շուկայի կառուցվածքը, տեղական արտադրողների և ներմուծողների միջև մրցակցությունը, սպառողների նախասիրությունները և պահանջարկի փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կազմակերպությունների մրցակցային առավելությունների ձևավորմանը։ Դրանք կարող են կապված լինել արտադրանքի բարձր որակի, կայուն մատակարարման, ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառման, արտադրանքի ինքնարժեքի նվազեցման, ապրանքանիշի ճանաչելիության, նոր արտադրատեսակների ներդրման և սպասարկման մակարդակի բարձրացման հետ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև կազմակերպությունների ներքին կառավարման խնդիրները՝ արտադրության պլանավորում, ռեսուրսների կառավարում, ծախսերի վերահսկողություն, մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործում և ներդրումային որոշումների կայացում։ Կարևոր ուղղություն է մրցունակության գնահատման մեթոդաբանության մշակումը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել ֆինանսատնտեսական ցուցանիշների, շուկայական մասնաբաժնի, արտադրանքի ինքնարժեքի, շահութաբերության, արտադրողականության, որակի և այլ չափորոշիչների համակցված գնահատման մեթոդներ։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կազմակերպությունների ուժեղ և թույլ կողմերը և որոշելու մրցակցային դիրքերի բարելավման առաջնահերթությունները։ Հետազոտության ընթացքում կարող է ուսումնասիրվել նաև պետական տնտեսական քաղաքականության ազդեցությունը ոլորտի մրցունակության վրա՝ ներառյալ հարկային և մաքսային կարգավորումները, գյուղատնտեսական հումքի արտադրության խթանումը, սննդամթերքի անվտանգության պահանջները և պետական աջակցության հնարավոր մեխանիզմները։ Մսամթերքի արտադրության ոլորտում մրցունակության բարձրացման կարևոր պայմաններից է տեղական հումքային բազայի զարգացումը և արտադրող-վերամշակող կազմակերպությունների միջև արդյունավետ համագործակցության ձևավորումը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև նոր տեխնոլոգիաների ներդրմանը, արտադրության ավտոմատացմանը, էներգաարդյունավետության բարձրացմանը, որակի կառավարման համակարգերի կատարելագործմանը և միջազգային չափանիշներին համապատասխան արտադրության կազմակերպմանը։ Առանձին նշանակություն կարող է ունենալ արտահանման ներուժի ուսումնասիրությունը, քանի որ միջազգային շուկաներում մրցունակության բարձրացումը պահանջում է արտադրանքի որակի, անվտանգության, փաթեթավորման, հավաստագրման և շուկայավարման համակարգերի համապատասխանեցում միջազգային պահանջներին։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա կարող են մշակվել կազմակերպությունների մրցունակության կառավարման կատարելագործման առաջարկություններ՝ ուղղված արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը, ծախսերի օպտիմալացմանը, արտադրանքի որակի բարելավմանը, նորարարությունների խթանմանը, շուկայական դիրքերի ամրապնդմանը և արտաքին շուկաներ մուտք գործելու հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր է ՀՀ մսամթերքի արտադրության ոլորտում կազմակերպությունների կայուն զարգացման և մրցակցային առավելությունների ձևավորման տեսանկյունից՝ համադրելով կազմակերպությունների ներքին կառավարման մեխանիզմները, շուկայի զարգացման միտումները և ոլորտի պետական կարգավորման գործոնները։

Այս մատենագիտական ցանկը նվիրված է Վ. Ի. Լենինի և Հայաստանի հետ կապված պատմական, քաղաքական և հասարակական հարցերի վերաբերյալ գրականության համակարգմանը։ Այն կարող է ընդգրկել Լենինի գործունեությանը, գաղափարական և քաղաքական հայացքներին, ինչպես նաև Հայաստանի և հայ ժողովրդի վերաբերյալ նրա դիրքորոշումներին ու ժամանակաշրջանի քաղաքական գործընթացներին վերաբերող գրքեր, հոդվածներ, ժողովածուներ, փաստաթղթեր և այլ հրատարակություններ։ Մատենագիտական նյութերի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել Հայաստանի՝ 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի քաղաքական ու սոցիալ-տնտեսական իրավիճակը, հայ հասարակական-քաղաքական կյանքի առանձնահատկությունները և այդ գործընթացների վերաբերյալ ժամանակի քաղաքական մտքի գնահատականները։ Ցանկը կարող է ներառել ինչպես Լենինի աշխատությունները և ելույթները, այնպես էլ նրա գործունեությանն ու Հայաստանի պատմությանը վերաբերող հետազոտություններ, արխիվային փաստաթղթերի ժողովածուներ և պատմագիտական հրապարակումներ։ Առանձին նշանակություն կարող են ունենալ ազգային հարցի, Անդրկովկասի քաղաքական իրավիճակի, հայ ժողովրդի սոցիալական ու քաղաքական խնդիրների և տարածաշրջանի հեղափոխական շարժումների վերաբերյալ նյութերը։ Հրատարակությունների համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տարբեր աղբյուրներում արտացոլված տեսակետները, հետևել քաղաքական իրադարձությունների վերաբերյալ ժամանակակից և հետագա պատմագիտական մեկնաբանությունների զարգացմանը և բացահայտել թեմայի ուսումնասիրման աղբյուրագիտական հիմքը։ Մատենագիտական ցանկը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի և Անդրկովկասի նորագույն պատմության, խորհրդային շրջանի պատմագրության, քաղաքական մտքի և ազգային հարցի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և դասախոսների համար։ Այն նաև կարող է ծառայել որպես կողմնորոշիչ նյութ՝ համապատասխան սկզբնաղբյուրների և գիտական գրականության որոնման, ընտրության և հետագա ուսումնասիրության համար։