Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է շուկայական տնտեսության անցման պայմաններում արտադրության նյութական ապահովման համակարգի ձևավորման և գործունեության տնտեսական ու կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության շինարարական համալիրի օրինակով։ Հետազոտության առանցքում արտադրական գործընթացի համար անհրաժեշտ հումքի, նյութերի, սարքավորումների և այլ նյութատեխնիկական ռեսուրսների ձեռքբերման, բաշխման ու արդյունավետ օգտագործման մեխանիզմների վերափոխումն է տնտեսական հարաբերությունների փոփոխության պայմաններում։ Նյութական ապահովումը դիտարկվում է որպես արտադրության շարունակականության, ծախսերի կառավարման և կազմակերպությունների մրցունակության վրա անմիջական ազդեցություն ունեցող համակարգ, որի նշանակությունն առավել ընդգծվում է կենտրոնացված մատակարարման մեխանիզմներից շուկայական հարաբերությունների անցման ժամանակ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նախկին վարչահրամայական մատակարարման համակարգի վերափոխման առանձնահատկությունները, արտադրողների և մատակարարների միջև նոր տնտեսական կապերի ձևավորումը, նյութական ռեսուրսների շուկաների զարգացումը և պայմանագրային հարաբերությունների դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել շինարարական կազմակերպությունների նյութական պահանջարկի պլանավորմանը, մատակարարների ընտրությանը, պաշարների կառավարմանը, փոխադրման ու պահեստավորման ծախսերին և անհրաժեշտ ռեսուրսների ժամանակին ձեռքբերման խնդիրներին։ Շինարարության ոլորտում նյութական ապահովման արդյունավետությունը կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ արտադրական գործընթացը կապված է բազմաթիվ տեսակի շինանյութերի և տեխնիկական միջոցների օգտագործման, տարբեր մատակարարների հետ համագործակցության և աշխատանքների փուլային կազմակերպման հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ներքին արտադրության և ներմուծվող նյութական ռեսուրսների հարաբերակցությանը, գների փոփոխությունների ազդեցությանը շինարարության ինքնարժեքի վրա և մատակարարման շղթաների կայունության խնդիրներին։ Կարևոր ուղղություն է նյութական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման տնտեսական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը՝ կորուստների նվազեցման, պաշարների օպտիմալացման և շրջանառու միջոցների արդյունավետ կառավարման տեսանկյունից։ Անցումային տնտեսության պայմաններում կարող են նշանակալի լինել նաև մրցակցային միջավայրի ձևավորումը, մասնավոր ձեռնարկատիրության զարգացումը և պետական կարգավորման փոփոխվող դերը նյութատեխնիկական ապահովման ոլորտում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է արտադրության տնտեսագիտության, նյութատեխնիկական ապահովման, շինարարության տնտեսագիտության և լոգիստիկ կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել շուկայական հարաբերությունների ձևավորման փուլում շինարարական համալիրի նյութական ապահովման հիմնական խնդիրներն ու դրանց արդյունավետ կազմակերպման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է Սևանա լճի ավազանի մ.թ.ա. VIII–VI դարերի մշակույթի հնագիտական ուսումնասիրությանը՝ հիմնական սկզբնաղբյուր դիտարկելով տվյալ ժամանակաշրջանի դամբարանային համալիրները։ Հետազոտության հիմքում դամբարանների կառուցվածքի, թաղման ծեսերի և դրանցում հայտնաբերված նյութական մշակույթի առարկաների համադրական քննությունն է, որի միջոցով հնարավոր է վերականգնել տարածաշրջանի բնակչության սոցիալ-տնտեսական և մշակութային զարգացման որոշ առանձնահատկություններ։ Թեման ընդգրկում է երկաթի դարաշրջանի կարևոր փուլերից մեկը, երբ Սևանի ավազանի մշակութային միջավայրում տեղի էին ունենում նշանակալի փոփոխություններ և նկատվում էին ինչպես տեղական ավանդույթների շարունակականություն, այնպես էլ հարակից տարածաշրջանների հետ փոխառնչությունների դրսևորումներ։ Դամբարանային համալիրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դասակարգել թաղման կառույցների հիմնական տիպերը, ուսումնասիրել դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները և համադրել տարբեր հնավայրերից ստացված տվյալները։ Կարևոր նշանակություն ունի դամբարաններում հայտնաբերված խեցեղենի, զարդերի, աշխատանքային գործիքների և այլ հնագիտական նյութերի տիպաբանական ու ժամանակագրական վերլուծությունը, որի միջոցով հնարավոր է ճշգրտել առանձին համալիրների ժամանակագրությունը և բացահայտել նյութական մշակույթի զարգացման օրինաչափությունները։ Լճաշենի և Սևանի ավազանի այլ հնավայրերի ուսումնասիրությունները փաստում են, որ տարածաշրջանի դամբարանային նյութը կարևոր սկզբնաղբյուր է երկաթեդարյան մշակութային գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել թաղման սովորույթների փոփոխություններին, դամբարանային գույքի կազմին և դրանց տարածական բաշխմանը՝ հասարակության կառուցվածքի ու մշակութային ավանդույթների վերաբերյալ պատկերացումներ ձևավորելու նպատակով։ Հնագիտական նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նաև Սևանի ավազանի բնակչության կապերը Հայաստանի այլ շրջանների և հարակից մշակութային կենտրոնների հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է տեղական մշակութային ավանդույթների և ուրարտական ժամանակաշրջանի ազդեցությունների փոխհարաբերության քննությունը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է հնագիտական, ժամանակագրական, տիպաբանական և համեմատական մեթոդները՝ Սևանի ավազանի մ.թ.ա. VIII–VI դարերի պատմամշակութային պատկերը դամբարանային համալիրների միջոցով վերականգնելու և տարածաշրջանի տեղը Հայաստանի հին մշակույթների զարգացման ընդհանուր գործընթացում գնահատելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է հղիության ընթացքում առաջացող հիպերտենզիվ խանգարումների կանխարգելման և համալիր բուժման համատեքստում հակաօքսիդանտների հնարավոր արդյունավետության կլինիկական և ախտաֆիզիոլոգիական գնահատմանը։ Հետազոտության առանցքում օքսիդատիվ սթրեսի դերն է հղիության հիպերտենզիվ վիճակների զարգացման գործընթացներում և օրգանիզմի հակաօքսիդանտային պաշտպանական համակարգերի նշանակությունը։ Գիտական ուսումնասիրություններում օքսիդատիվ սթրեսը կապվում է անոթային էնդոթելի գործառույթի խանգարման, բորբոքային գործընթացների և պլացենտայի ֆունկցիոնալ փոփոխությունների հետ, ինչի պատճառով հակաօքսիդանտային մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարևոր ուղղություն է դարձել այս ոլորտում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել օքսիդատիվ հավասարակշռության կենսաբանական ցուցանիշները, դրանց փոփոխությունները հղիության տարբեր փուլերում և կապը հիպերտենզիվ խանգարումների կլինիկական ընթացքի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել հակաօքսիդանտային համակարգի վիճակի և հիվանդության ծանրության միջև հնարավոր փոխկապակցվածություններին, ինչպես նաև այն հարցին, թե համապատասխան կենսաբանական ցուցանիշները որքանով կարող են օգտագործվել հիվանդության ընթացքի գիտական գնահատման համար։ Աշխատության կլինիկական ուղղությունը կարող է ներառել հակաօքսիդանտային մոտեցումների վերաբերյալ տվյալների համեմատական վերլուծություն՝ գնահատելով դրանց հնարավոր ազդեցությունը մայրական և պերինատալ արդյունքների վրա։ Միաժամանակ կարևոր է հաշվի առնել, որ հակաօքսիդանտների վերաբերյալ կլինիկական ապացույցները միանշանակ չեն. համակարգված ուսումնասիրություններում հակաօքսիդանտային հավելումների կանխարգելիչ արդյունավետությունը պրեէկլամպսիայի նկատմամբ հաստատուն կերպով չի հաստատվել, իսկ ավելի նոր գիտական գրականությունն ընդգծում է արդյունքների տարասեռությունը և լրացուցիչ հետազոտությունների անհրաժեշտությունը։ Հետևաբար թեման կարևոր է ոչ միայն հնարավոր բուժական ազդեցությունների, այլև տեսականորեն հիմնավորված մոտեցումների և իրական կլինիկական արդյունքների միջև համապատասխանության գնահատման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հիվանդների տարբեր խմբերում արդյունքների տարբերություններին, կլինիկական և լաբորատոր ցուցանիշների համադրմանը և համալիր բուժման ընդհանուր արդյունավետության գնահատման մեթոդաբանական խնդիրներին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկաբարձության, պերինատալ բժշկության, կենսաքիմիայի և կլինիկական հետազոտությունների մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գնահատել օքսիդատիվ սթրեսի նշանակությունն ու հակաօքսիդանտային ուղղության հնարավոր դերը հղիության հիպերտենզիվ խանգարումների կանխարգելման և համալիր բուժման գիտական ուսումնասիրության մեջ։

Աշխատությունը նվիրված է հայ նշանավոր լեզվաբան Գևորգ Ջահուկյանի ընդհանուր լեզվաբանական հայեցակարգերի, տեսական սկզբունքների և լեզվի ուսումնասիրության մեթոդաբանական մոտեցումների համակարգված քննությանը։ Հետազոտության առանցքում լեզվի բնույթի, կառուցվածքի, զարգացման և գործառության վերաբերյալ գիտնականի պատկերացումներն են՝ դիտարկված ընդհանուր լեզվաբանության հիմնական խնդիրների համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել լեզուն որպես համակարգ ըմբռնելու սկզբունքները, լեզվական միավորների և մակարդակների փոխհարաբերությունների մեկնաբանությունը, համաժամանակյա ու պատմական ուսումնասիրության հարաբերակցությունը, ինչպես նաև լեզվական փոփոխությունների պատճառների և օրինաչափությունների վերաբերյալ մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել լեզվաբանական դասակարգման և տիպաբանության հարցերին, քանի որ գիտնականի աշխատություններում կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր լեզուների կառուցվածքային հատկանիշների համադրումն ու դրանց ընդհանրությունների և տարբերությունների բացահայտումը։ Կարող են քննության առնվել նաև լեզվի ձևի և բովանդակության, լեզվական համակարգի և խոսքային իրականացման, ներքին կառուցվածքային գործոնների և արտաքին ազդեցությունների փոխհարաբերությունների վերաբերյալ տեսական պատկերացումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է լեզվաբանական մեթոդաբանության ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելու, թե տարբեր մեթոդների համադրումն ինչպես է կիրառվում լեզվական երևույթների բազմակողմանի նկարագրության և բացատրության համար։ Այս համատեքստում կարող են դիտարկվել համեմատական-պատմական, կառուցվածքային, տիպաբանական և համակարգային մոտեցումների փոխադարձ կապերը։ Առանձին նշանակություն ունի ընդհանուր լեզվաբանական դրույթների և հայերենի ուսումնասիրության միջև հարաբերության բացահայտումը, քանի որ հայերենի պատմական ու կառուցվածքային նյութը հնարավորություն է տվել ոչ միայն լուծելու մասնավոր լեզվաբանական խնդիրներ, այլև ձևակերպելու ավելի լայն տեսական ընդհանրացումներ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև լեզվաբանական տերմինաբանության, գիտական հասկացությունների համակարգման և լեզվի տարբեր մակարդակների միասնական նկարագրության հարցերին։ Գիտնականի հայացքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նրա ներդրումը հայ լեզվաբանական մտքի զարգացման և ընդհանուր լեզվաբանական խնդիրների տեսական մեկնաբանության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է լեզվաբանական տեսության, լեզվաբանության պատմության, տիպաբանության և հայագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով գիտնականի լեզվաբանական ժառանգության գաղափարական ու մեթոդաբանական ամբողջական պատկերը։

Աշխատությունը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում ուսուցիչների մասնագիտական գործունեության փորձագիտական գնահատման համակարգի ձևավորման տեսական, մեթոդական և կազմակերպական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում մանկավարժի աշխատանքի որակի բազմակողմանի գնահատումն է՝ հաշվի առնելով մասնագիտական գիտելիքները, դասավանդման մեթոդների արդյունավետությունը, կրթական գործընթացի կազմակերպումը, սովորողների հետ հաղորդակցությունը, մանկավարժական նորարարությունների կիրառումը և մասնագիտական զարգացման պատրաստակամությունը։ Փորձագիտական գնահատումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես վերահսկողության միջոց, այլև որպես ուսուցչի մասնագիտական աճին, ինքնագնահատմանը և կրթության որակի բարելավմանը նպաստող կառավարչական ու մանկավարժական գործիք։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել գնահատման չափանիշների և ցուցանիշների ընտրության սկզբունքները, փորձագետների կազմի ձևավորման պահանջները, գնահատման ընթացակարգերի կազմակերպումը և տարբեր աղբյուրներից ստացված տեղեկատվության համադրման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել գնահատման օբյեկտիվության, հավաստիության և թափանցիկության ապահովմանը, քանի որ մանկավարժական գործունեությունը բազմաբաղադրիչ գործընթաց է և չի կարող ամբողջությամբ բնութագրվել մեկ ցուցանիշով։ Կարևոր ուղղություն է դասալսումների, ուսուցչի մասնագիտական փաստաթղթերի, կրթական արդյունքների, ինքնագնահատման և գործընկերային գնահատման միջոցով ստացված տվյալների համակցված կիրառման մեթոդաբանությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև փորձագիտական գնահատման քանակական և որակական մեթոդների հարաբերակցությունը, գնահատման սանդղակների կառուցման սկզբունքները և արդյունքների մեկնաբանման մոտեցումները։ Համակարգի արդյունավետության համար կարևոր է, որ գնահատման արդյունքները կապվեն մասնագիտական զարգացման հետ՝ հնարավորություն տալով բացահայտել ուսուցչի աշխատանքի ուժեղ կողմերը և այն ոլորտները, որտեղ անհրաժեշտ է լրացուցիչ մեթոդական աջակցություն կամ վերապատրաստում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև դպրոցի ղեկավարության, մեթոդական միավորումների և արտաքին փորձագետների դերաբաշխմանը՝ գնահատման գործընթացում պատասխանատվության և համագործակցության արդյունավետ մոդել ձևավորելու նպատակով։ Նման համակարգի կիրառումը կարող է նպաստել դպրոցում մասնագիտական հետադարձ կապի մշակույթի զարգացմանը, մանկավարժական աշխատանքի որակի շարունակական բարելավմանը և կրթական հաստատության կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության, կրթության կառավարման և կրթական գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել ուսուցիչների մասնագիտական գործունեության համակարգային, բազմաչափ և զարգացմանը միտված գնահատման մեթոդաբանություն։

Աշխատությունը նվիրված է տարերային աղետների և արտակարգ իրավիճակների պայմաններում համաճարակաբանական տեղեկատվության համակարգված հավաքագրման, պահպանման, մշակման և վերլուծության համար նախատեսված տվյալների բազայի ստեղծման մեթոդաբանական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում տեղեկատվական համակարգի այնպիսի կառուցվածքի ձևավորումն է, որը հնարավորություն է տալիս տարբեր աղբյուրներից ստացվող տվյալները կազմակերպել միասնական սկզբունքներով և օգտագործել հանրային առողջության իրավիճակի գնահատման ու կառավարչական որոշումների տեղեկատվական ապահովման համար։ Արտակարգ իրավիճակներում տվյալների ժամանակին և հետևողական գրանցումը դիտարկվում է որպես կարևոր պայման՝ բնակչության առողջությանը վերաբերող փոփոխությունները գնահատելու, հնարավոր համաճարակաբանական ռիսկերը վաղ նկատելու և համապատասխան ծառայությունների միջև տեղեկատվական փոխգործակցությունը կազմակերպելու տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տվյալների դասակարգման, ստանդարտացման, համադրելիության և որակի վերահսկման սկզբունքները, ինչպես նաև տեղեկատվական հոսքերի կազմակերպումը տարբեր կառույցների միջև։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել տվյալների բազայի տրամաբանական կառուցվածքին, գրանցվող ցուցանիշների փոխկապակցվածությանը, տարածաժամանակային տվյալների ներկայացմանը և տեղեկատվության պարբերական թարմացման մեխանիզմներին։ Կարևոր ուղղություն է տվյալների ամբողջականության, ճշգրտության և կրկնությունների բացառման ապահովումը, քանի որ արտակարգ իրավիճակների պայմաններում տեղեկատվությունը կարող է ստացվել բազմաթիվ աղբյուրներից և տարբեր ձևաչափերով։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել նաև տեղեկատվության գաղտնիության և հասանելիության կառավարման սկզբունքները՝ հատկապես անձնական կամ առողջությանը վերաբերող տվյալների պաշտպանության տեսանկյունից։ Տվյալների համակարգված պահպանումը հնարավորություն է տալիս իրականացնել վիճակագրական և համաճարակաբանական վերլուծություններ, համեմատել տարբեր ժամանակահատվածների ու տարածքների ցուցանիշները և ձևավորել իրավիճակի ընդհանուր գնահատման համար անհրաժեշտ տեղեկատվական պատկեր։ Մեթոդաբանական տեսանկյունից կարևոր է նաև համակարգի ճկունությունը, որպեսզի այն հնարավոր լինի հարմարեցնել տարբեր բնույթի արտակարգ իրավիճակներին և տեղեկատվական պահանջների փոփոխությանը։ Նման տվյալների բազան կարող է ծառայել նաև հետագա գիտական ուսումնասիրությունների, արտակարգ իրավիճակների արձագանքման փորձի գնահատման և հանրային առողջության պատրաստվածության բարելավման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է համաճարակաբանության, բժշկական ինֆորմատիկայի, տվյալների կառավարման և արտակարգ իրավիճակների կառավարման մոտեցումները՝ ձևավորելով առողջապահական տեղեկատվության համակարգված օգտագործման մեթոդաբանական հիմք։

Աշխատությունը նվիրված է թվային պատկերների պաշտպանության համար նախատեսված ալգորիթմների և ծրագրային միջոցների համալիրի մշակման տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում թվային պատկերներում պարունակվող տեղեկատվության ամբողջականության, իսկության և վերահսկելի օգտագործման ապահովումն է՝ հաշվի առնելով թվային տվյալների հեշտ պատճենման, փոփոխման և տարածման առանձնահատկությունները։ Պատկերների պաշտպանությունը դիտարկվում է որպես տեղեկատվական անվտանգության առանձին ուղղություն, որտեղ անհրաժեշտ է համատեղել պատկերների թվային մշակման, տվյալների ներկայացման և ծրագրային պաշտպանության մեթոդները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել պատկերային տվյալների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց նկատմամբ հնարավոր փոփոխությունների ազդեցությունը և պաշտպանության տարբեր մեթոդների կիրառելիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել թվային ջրանշման, պատկերների իսկության ստուգման, ամբողջականության վերահսկման և պաշտպանական տեղեկատվության պատկերում ներդրման ընդհանուր սկզբունքներին։ Կարևոր խնդիր է պաշտպանության այնպիսի մեթոդների մշակումը, որոնք հնարավորինս քիչ են ազդում պատկերի տեսողական որակի վրա և միաժամանակ թույլ են տալիս հայտնաբերել կամ գնահատել տվյալների փոփոխությունները։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել նաև պաշտպանության ալգորիթմների կայունության, հաշվարկային բարդության, մշակման արագության և տարբեր պատկերային ձևաչափերի նկատմամբ կիրառելիության չափանիշները։ Ծրագրային մասում կարող է կարևորվել մշակված ալգորիթմների միասնական համակարգում կազմակերպումը, պատկերների ներմուծման և մշակման գործառույթների իրականացումը, պաշտպանության համապատասխան գործողությունների կառավարումը և արդյունքների գնահատումը։ Ալգորիթմների արդյունավետության ուսումնասիրությունը կարող է հիմնվել սկզբնական և մշակված պատկերների որակական ու քանակական համեմատության վրա՝ գնահատելով տեղեկատվության պահպանվածությունը և պաշտպանական մեխանիզմների դիմակայունությունը սովորական թվային վերափոխումների նկատմամբ։ Նման ծրագրային համալիրները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ թվային արխիվների, էլեկտրոնային փաստաթղթաշրջանառության, հեղինակային բովանդակության պահպանության և պատկերային տեղեկատվության անվտանգ կառավարման ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է թվային պատկերների մշակման, տեղեկատվական անվտանգության, ալգորիթմների նախագծման և ծրագրային համակարգերի մշակման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել պատկերային տվյալների պաշտպանության արդյունավետ և գործնականորեն կիրառելի գործիքակազմ։

Աշխատությունը նվիրված է անհամասեռ պրիզմատիկ և գլանաձև ձողերի պլաստիկ վիճակի տեսական ուսումնասիրությանը ոլորման և ծռման բեռնավորման պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում կառուցվածքային տարրերի լարվածադեֆորմացիոն վիճակի փոփոխությունն է այն դեպքում, երբ նյութի մեխանիկական հատկությունները տարածականորեն միատեսակ չեն, իսկ արտաքին ազդեցությունների աճի հետևանքով առաձգական վարքից աստիճանաբար անցում է կատարվում պլաստիկ դեֆորմացման։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել ձողերի երկրաչափական ձևի, լայնական հատվածի առանձնահատկությունների և նյութի անհամասեռության ազդեցությունները լարումների ու դեֆորմացիաների բաշխման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել առաձգական և պլաստիկ տիրույթների սահմանների ձևավորմանը և դրանց փոփոխությանը բեռնավորման ինտենսիվության աճի ընթացքում։ Ոլորման խնդրում կարևոր է գնահատել լայնական հատվածում առաջացող շոշափող լարումների բաշխումը և պարզել, թե նյութի փոփոխական մեխանիկական հատկություններն ինչպես են անդրադառնում պլաստիկ գոտիների զարգացման վրա։ Ծռման դեպքում կարող են ուսումնասիրվել նորմալ լարումների բաշխման առանձնահատկությունները, չեզոք շերտի դիրքի փոփոխությունը և հատվածի տարբեր մասերում պլաստիկ դեֆորմացիաների առաջացման օրինաչափությունները։ Հետազոտության մաթեմատիկական հիմքը կարող է կազմվել պինդ մարմնի մեխանիկայի, պլաստիկության տեսության և համապատասխան եզրային խնդիրների մեթոդների համադրմամբ։ Կարևոր խնդիր է նյութի անհամասեռության բնութագրերի ներառումը հաշվարկային մոդելներում, քանի որ դրանց փոփոխությունը կարող է էապես ազդել ձողի կրողունակության և դեֆորմացման ընդհանուր պատկերի վրա։ Տեսական լուծումների հետ մեկտեղ կարող են դիտարկվել մոտավոր կամ թվային մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու այն դեպքերը, երբ բարդ երկրաչափության կամ նյութական հատկությունների պատճառով ճշգրիտ անալիտիկ լուծում ստանալը դժվար է։ Ստացված օրինաչափությունները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ տարբեր կառուցվածքային տարրերի մեխանիկական վարքի գնահատման և նյութերի անհամասեռության ազդեցության կանխատեսման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պլաստիկության տեսության, առաձգականության տեսության, նյութերի դիմադրության և կիրառական մեխանիկայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել անհամասեռ ձողային տարրերի ոլորման և ծռման պայմաններում դեֆորմացման գործընթացների մաթեմատիկական նկարագրությունն ու մեխանիկական վերլուծությունը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ջրամատակարարման և ջրահեռացման համակարգերի երկարաժամկետ, արդյունավետ և կայուն գործունեության ապահովման տնտեսական, տեխնիկական, բնապահպանական ու կառավարչական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ջրային ենթակառուցվածքների հուսալի շահագործումը, բնակչությանը և տնտեսության տարբեր ոլորտներին մատուցվող ծառայությունների շարունակականության ապահովումը, ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը և համակարգերի զարգացման համար անհրաժեշտ կազմակերպական ու ֆինանսական պայմանների ձևավորումն են։ Ջրամատակարարման և ջրահեռացման ոլորտները դիտարկվում են որպես փոխկապակցված ենթակառուցվածքային համակարգեր, որոնց արդյունավետ կառավարումը կարևոր է ինչպես բնակչության կենսապայմանների, այնպես էլ բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական և բնապահպանական կայունության համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ջրամատակարարման ցանցերի տեխնիկական վիճակը, ջրի կորուստների առաջացման հիմնական պատճառները, ենթակառուցվածքների մաշվածության ազդեցությունը ծառայությունների որակի վրա և դրանց արդիականացման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ջրահեռացման ցանցերի և կեղտաջրերի կառավարման համակարգերի զարգացման խնդիրներին՝ ջրային ռեսուրսների և շրջակա միջավայրի պահպանության տեսանկյունից։ Կարևոր ուղղություն է համակարգերի ֆինանսական կայունության ուսումնասիրությունը՝ ծառայությունների ծախսերի, ներդրումային պահանջների, ենթակառուցվածքների վերականգնման և երկարաժամկետ ֆինանսավորման հնարավորությունների փոխկապակցվածության համատեքստում։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել նաև կառավարման արդյունավետության, ծառայություններ մատուցող կազմակերպությունների պատասխանատվության, վերահսկողության և գործունեության գնահատման խնդիրները։ Կայուն զարգացման տեսանկյունից կարևոր նշանակություն ունեն ջրային ռեսուրսների խնայող օգտագործումը, էներգաարդյունավետության բարձրացումը, տեխնիկական կորուստների նվազեցումը և կլիմայական ու բնական պայմանների փոփոխությունների նկատմամբ համակարգերի դիմակայունության ուժեղացումը։ Առանձին ուշադրության կարող են արժանանալ քաղաքային և գյուղական բնակավայրերի միջև ենթակառուցվածքային պայմանների տարբերությունները և ծառայությունների հասանելիության հավասարակշռված ապահովումը։ Համակարգերի զարգացման ծրագրերի արդյունավետությունը կարող է գնահատվել տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական չափանիշների համադրությամբ՝ հաշվի առնելով ոչ միայն ընթացիկ պահանջները, այլև ապագա սերունդների համար ջրային ռեսուրսների պահպանման անհրաժեշտությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ջրային տնտեսության, ենթակառուցվածքների կառավարման, բնապահպանական տնտեսագիտության և կայուն զարգացման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Հայաստանի ջրամատակարարման ու ջրահեռացման համակարգերի կայուն գործունեության հիմնական խոչընդոտները և զարգացման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է ցեղասպանությունների հիշողությանը վերաբերող թանգարանների կազմակերպման սկզբունքների, ցուցադրությունների կառուցվածքի և պատմական նյութի ներկայացման եղանակների համեմատական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում թանգարանն է որպես պատմական հիշողության պահպանման, փաստագրման, կրթության և հանրային հաղորդակցության հաստատություն, որտեղ պատմական իրադարձությունների ներկայացումը ձևավորվում է գիտական ուսումնասիրության, թանգարանագիտական մեթոդաբանության և հիշողության մշակույթի փոխազդեցությամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր երկրներում գործող համապատասխան թանգարանների առաքելությունները, հավաքածուների ձևավորման սկզբունքները, մշտական և ժամանակավոր ցուցադրությունների կառուցվածքը, փաստաթղթերի, լուսանկարների, անձնական վկայությունների, առարկայական նյութերի և թվային միջոցների օգտագործման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ցուցադրական տարածքի կազմակերպմանը և այն հարցին, թե ինչպես է այցելուն ուղղորդվում պատմական ժամանակագրության, թեմատիկ բաժինների և անհատական պատմությունների միջոցով՝ առանց պատմական նյութի գիտական հավաստիության և մարդկային արժանապատվության սկզբունքների խախտման։ Կարևոր ուղղություն է թանգարանային պատմույթի ուսումնասիրությունը՝ պարզելու, թե տարբեր հաստատություններ ինչ հարաբերակցությամբ են ներկայացնում պատմական նախադրյալները, հետապնդման քաղաքականությունը, մարդկանց փորձառությունները, միջազգային արձագանքը, հիշողության ձևավորումը և հետագա հասարակական հետևանքները։ Համեմատական վերլուծությունը կարող է ընդգրկել նաև ցուցանմուշների ընտրության չափանիշները, արխիվային նյութերի կիրառումը, բանավոր պատմության աղբյուրների ներկայացումը, այցելուների համար նախատեսված բացատրական տեքստերը և բազմալեզու տեղեկատվության կազմակերպումը։ Առանձին նշանակություն ունի կրթական գործառույթը՝ դպրոցական և ուսանողական խմբերի համար նախատեսված ծրագրերի, ուղեկցվող այցելությունների, հետազոտական կենտրոնների և թվային կրթական ռեսուրսների տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև զգայուն պատմական նյութի ներկայացման էթիկական խնդիրներին՝ ուսումնասիրելով փաստագրական ճշգրտության, զոհերի հիշատակի նկատմամբ հարգանքի և այցելուների համար պատասխանատու հաղորդակցության սկզբունքները։ Տարբեր թանգարանների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես ընդհանուր թանգարանագիտական օրինաչափությունները, այնպես էլ ազգային պատմական փորձից և հիշողության քաղաքականությունից բխող առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է թանգարանագիտության, պատմագիտության, հիշողության ուսումնասիրությունների և մշակութային հաղորդակցության մոտեցումները՝ բացահայտելով, թե ինչպես են թանգարանային հաստատությունները պահպանում, մեկնաբանում և հանրությանը փոխանցում ցեղասպանությունների վերաբերյալ պատմական հիշողությունը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ներդրումային միջավայրում առաջացող ռիսկերի բացահայտման, դասակարգման և գնահատման տեսական ու կիրառական մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ներդրումային որոշումների վրա ազդող տնտեսական, ֆինանսական, իրավական, ինստիտուցիոնալ և շուկայական անորոշությունների գնահատումն է՝ ներդրումային գործունեության արդյունավետության և կանխատեսելիության տեսանկյունից։ Ներդրումային ռիսկը դիտարկվում է որպես ներդրված միջոցների ակնկալվող արդյունքների և փաստացի արդյունքների միջև հնարավոր շեղումների հետ կապված գործոն, որի գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես տեղական, այնպես էլ օտարերկրյա ներդրողների որոշումների հիմնավորման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել մակրոտնտեսական անկայունության, գնաճային և տոկոսադրույքային փոփոխությունների, արժութային տատանումների, ֆինանսավորման պայմանների, շուկայական պահանջարկի և մրցակցային միջավայրի հետ կապված ռիսկերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ներդրումային միջավայրի ինստիտուցիոնալ բաղադրիչներին՝ իրավական կարգավորումների կանխատեսելիությանը, սեփականության իրավունքների պաշտպանությանը, պայմանագրային հարաբերությունների արդյունավետությանը, վարչարարական գործընթացներին և գործարար միջավայրի թափանցիկությանը։ Ռիսկերի գնահատման մեթոդաբանական մասում կարող են դիտարկվել որակական և քանակական մոտեցումներ, փորձագիտական գնահատումներ, սցենարային վերլուծություն, զգայունության ուսումնասիրություն և ֆինանսատնտեսական ցուցանիշների համադրության վրա հիմնված գնահատման մեթոդներ։ Կարևոր ուղղություն է տարբեր ռիսկային գործոնների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ մեկ ոլորտում առաջացած փոփոխությունները կարող են փոխանցվել ֆինանսական կամ տնտեսական համակարգի այլ հատվածներին և ազդել ներդրումային ծրագրերի արդյունքների վրա։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև առանձին ճյուղերի և ներդրումային նախագծերի ռիսկայնության տարբերություններին՝ հաշվի առնելով գործունեության բնույթը, ներդրման ժամկետը, ֆինանսավորման կառուցվածքը և շուկայի առանձնահատկությունները։ Հայաստանի ներդրումային միջավայրի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ռիսկերի գնահատման այնպիսի համակարգային մոտեցումներ, որոնք կարող են օգտագործվել ներդրումային նախագծերի համեմատության, ֆինանսական որոշումների հիմնավորման և ռիսկերի կառավարման ռազմավարությունների մշակման ժամանակ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ներդրումային վերլուծության, ֆինանսական կառավարման և ռիսկերի կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել ներդրումային միջավայրի անորոշությունների գնահատման և ներդրումային որոշումների հիմնավորվածության բարձրացման մեթոդաբանական հիմքերը։

Աշխատությունը նվիրված է սինգուլյար ինտեգրալ հավասարումների որոշակի դասի լուծման մեթոդների մշակմանը, տեսական հիմնավորմանը և դրանց կիրառական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այնպիսի ինտեգրալ հավասարումներ են, որոնց միջուկի կամ ինտեգրման կառուցվածքի առանձնահատկությունների պատճառով առաջանում են սինգուլյարություններ, և սովորական վերլուծական մեթոդների անմիջական կիրառումը դառնում է սահմանափակ կամ պահանջում է հատուկ մոտեցումներ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել համապատասխան հավասարումների կառուցվածքային հատկությունները, լուծումների գոյության և միակության պայմանները, ինչպես նաև խնդրի ձևափոխման այնպիսի եղանակներ, որոնք հնարավորություն են տալիս սկզբնական հավասարումը ներկայացնել հետազոտության և հաշվարկի համար ավելի հարմար տեսքով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել սինգուլյար անդամների ճիշտ մեկնաբանմանը, ֆունկցիոնալ տարածությունների ընտրությանը և այն պայմանների բացահայտմանը, որոնց դեպքում առաջարկվող մեթոդը տալիս է կայուն ու մաթեմատիկորեն հիմնավորված լուծումներ։ Կարևոր ուղղություն է լուծման ճշգրտության, մոտարկման սխալի և հաշվարկային կայունության գնահատումը, հատկապես այն դեպքերում, երբ ճշգրիտ անալիտիկ լուծման ստացումը դժվար է կամ անհնար։ Տեսական արդյունքների հիման վրա կարող են մշակվել նաև թվային մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս իրականացնել համապատասխան հավասարումների մոտավոր լուծում և ուսումնասիրել լուծումների վարքը տարբեր սկզբնական տվյալների ու պարամետրերի պայմաններում։ Աշխատության կիրառական մասը կարող է վերաբերել մաթեմատիկական ֆիզիկայի, առաձգականության տեսության, հիդրոդինամիկայի, ջերմահաղորդականության, էլեկտրադինամիկայի և այլ ոլորտներում առաջացող եզրային խնդիրներին, որոնց մաթեմատիկական ձևակերպումը հանգեցնում է սինգուլյար ինտեգրալ հավասարումների։ Այդպիսի խնդիրներում ինտեգրալ հավասարումների մեթոդը հնարավորություն է տալիս բարդ դիֆերենցիալ կամ եզրային խնդիրը վերածել համապատասխան ինտեգրալ հարաբերության և հետագայում կիրառել մշակված լուծման մեթոդաբանությունը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել առաջարկվող մոտեցման համեմատությունը հայտնի վերլուծական և թվային մեթոդների հետ՝ գնահատելով դրա կիրառելիության սահմանները, հաշվարկային արդյունավետությունը և տարբեր տիպի կիրառական խնդիրների նկատմամբ հարմարեցման հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ինտեգրալ հավասարումների տեսության, ֆունկցիոնալ անալիզի, հաշվողական մաթեմատիկայի և մաթեմատիկական ֆիզիկայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել սինգուլյար կառուցվածք ունեցող խնդիրների լուծման արդյունավետ մաթեմատիկական գործիքակազմը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հանրային կառավարման համակարգի ֆինանսական ապակենտրոնացման տեսական, տնտեսական և ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրանց կարգավորման և կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության առանցքում պետական և տեղական կառավարման մակարդակների միջև ֆինանսական ռեսուրսների, եկամտային աղբյուրների, ծախսային պարտավորությունների և համապատասխան լիազորությունների բաշխման փոխհարաբերություններն են։ Ֆինանսական ապակենտրոնացումը դիտարկվում է որպես հանրային ֆինանսների կառավարման կարևոր բաղադրիչ, որը կապված է տեղական ինքնակառավարման մարմինների ֆինանսական ինքնուրույնության, համայնքային ծառայությունների կազմակերպման և տարածքային զարգացման հնարավորությունների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել պետական և համայնքային բյուջեների փոխհարաբերությունները, տեղական եկամուտների ձևավորման մեխանիզմները, հարկային և ոչ հարկային մուտքերի նշանակությունը, պետական բյուջեից տրամադրվող փոխանցումների դերը և համայնքների ֆինանսական կարողությունների տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել լիազորությունների և դրանց իրականացման համար անհրաժեշտ ֆինանսական միջոցների համապատասխանության խնդրին, քանի որ գործառույթների փոխանցումն առանց բավարար ֆինանսական հիմքի կարող է սահմանափակել տեղական կառավարման արդյունավետությունը։ Կարևոր ուղղություն է միջբյուջետային հարաբերությունների և ֆինանսական համահարթեցման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը՝ տարբեր համայնքների եկամտային ներուժի ու ծախսային պահանջների անհամաչափությունները մեղմելու տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել նաև համայնքային բյուջետային պլանավորման, ֆինանսական վերահսկողության, հաշվետվողականության և հանրային միջոցների արդյունավետ օգտագործման խնդիրները։ Ֆինանսական ապակենտրոնացման արդյունավետությունը կարող է գնահատվել ոչ միայն տեղական եկամուտների ծավալով, այլև համայնքների՝ սեփական զարգացման առաջնահերթությունները սահմանելու, ենթակառուցվածքային ծրագրեր իրականացնելու և բնակչությանը մատուցվող ծառայությունների որակը բարելավելու կարողությամբ։ Միաժամանակ կարևոր է պահպանել տեղական ֆինանսական ինքնուրույնության և համապետական հարկաբյուջետային կայունության միջև հավասարակշռությունը։ Հայաստանի պայմաններում խնդիրը կարող է դիտարկվել նաև համայնքների տնտեսական ներուժի և տարածքային զարգացման անհամաչափությունների համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հանրային կառավարման, պետական և տեղական ֆինանսների ու տարածքային կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով համակարգային գնահատել ֆինանսական ապակենտրոնացման գործող կառուցակարգերը և բացահայտել դրանց կատարելագործման հնարավորությունները։

Աշխատությունը նվիրված է հատիկային հումքի առաջնային մշակման համար նախատեսված փոքրաչափ թեփահանման մեքենայի կառուցվածքային լուծումների մշակմանը և դրա հիմնական տեխնիկական ու տեխնոլոգիական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության առանցքում հատիկի արտաքին թաղանթի արդյունավետ հեռացման գործընթացն է՝ հնարավորինս պահպանելով միջուկի ամբողջականությունը, նվազեցնելով հումքի կորուստները և ապահովելով ստացվող արտադրանքի պահանջվող որակը։ Փոքրաչափ մեքենայի նախագծման խնդիրը դիտարկվում է գյուղատնտեսական արտադրության և վերամշակման այնպիսի պայմանների համատեքստում, որտեղ կարևոր են սարքավորման կոմպակտությունը, կառուցվածքի պարզությունը, շահագործման հուսալիությունը, սպասարկման հարմարավետությունը և համեմատաբար փոքր արտադրողականությամբ տնտեսություններում կիրառելիությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հատիկի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների և թեփահանման գործընթացի միջև առկա փոխկապակցվածությունները, քանի որ հատիկների չափերը, ձևը, մակերևութային առանձնահատկությունները և մեխանիկական դիմադրությունը կարող են էական ազդեցություն ունենալ աշխատանքային օրգանների ընտրության և մեքենայի կառուցվածքային սխեմայի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել աշխատանքային հանգույցների փոխադարձ դասավորությանը, հատիկային զանգվածի հավասարաչափ մատակարարմանը և մշակման ընթացքում նյութի վերահսկելի շարժման ապահովմանը։ Կարևոր ուղղություն է մեքենայի աշխատանքային պարամետրերի և վերջնական արդյունքի որակական ցուցանիշների միջև կախվածությունների ուսումնասիրությունը՝ հնարավորություն տալով ընտրել այնպիսի ռեժիմներ, որոնք նպաստում են թեփահանման արդյունավետության բարձրացմանն ու հատիկի վնասվածության նվազեցմանը։ Կառուցվածքային լուծումների գնահատման ժամանակ կարող են հաշվի առնվել նաև էներգատարությունը, արտադրողականությունը, աշխատանքային հանգույցների մաշվածությունը, տեխնիկական սպասարկման պահանջները և մեքենայի ընդհանուր հուսալիությունը։ Տեսական հաշվարկների և փորձարարական գնահատումների համադրումը հնարավորություն է տալիս հիմնավորել ընտրված կառուցվածքի նպատակահարմարությունը և որոշել մեքենայի աշխատանքի վրա առավել մեծ ազդեցություն ունեցող գործոնները։ Գործնական տեսանկյունից նման տեխնիկական միջոցը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել փոքր գյուղացիական տնտեսությունների, տեղական վերամշակող արտադրամասերի և սահմանափակ արտադրական հզորությամբ ձեռնարկությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գյուղատնտեսական մեքենաշինության, հատիկի վերամշակման տեխնոլոգիայի և մեքենաների նախագծման մոտեցումները՝ ուղղված փոքրածավալ արտադրության պայմաններին համապատասխան արդյունավետ, հուսալի և տեխնոլոգիապես հիմնավորված սարքավորման ստեղծմանը։