Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է գետնախնձորի՝ որպես ոչ ավանդական բուսական հումքի, սննդարդյունաբերական վերամշակման և դրա հիմքով խմորման արտադրանքի ստացման տեխնոլոգիական հնարավորությունների գիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում հումքի ֆիզիկաքիմիական և կենսաքիմիական առանձնահատկությունների գնահատումն է, քանի որ դրանցով են պայմանավորված վերամշակման գործընթացների ընդհանուր բնույթը, պատրաստի արտադրանքի կայունությունը և որակական ցուցանիշները։ Գետնախնձորը դիտարկվում է որպես ածխաջրերով և այլ կենսաբանական բաղադրիչներով հարուստ բուսական հումք, որի բաղադրության առանձնահատկությունները պահանջում են համապատասխան տեխնոլոգիական մոտեցումների ընտրություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համեմատվել հումքի տարբեր որակական ցուցանիշները, վերամշակման ընթացքում տեղի ունեցող կենսաքիմիական փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի ընդհանուր հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել բնական խմորման գործընթացների գիտական գնահատմանը, մանրէաբանական կայունությանը և արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի վերահսկմանը՝ առանց արտադրական գործողությունների մանրամասն գործնական նկարագրության։ Կարևոր ուղղություն է հումքի բաղադրության և պատրաստի արտադրանքի զգայական հատկանիշների միջև կապի ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատելու գետնախնձորի կիրառելիությունը որպես սննդային արտադրության այլընտրանքային հումք։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև պատրաստի արտադրանքի որակի և անվտանգության ընդհանուր չափանիշների ուսումնասիրություն, տարբեր նմուշների համեմատական գնահատում և պահպանման ընթացքում դրանց հատկությունների հնարավոր փոփոխությունների դիտարկում։ Առանձին նշանակություն ունի բուսական հումքի համալիր օգտագործման և արտադրական մնացորդների նվազեցման խնդիրը, քանի որ ոչ ավանդական գյուղատնտեսական մշակաբույսերի վերամշակումը կարող է նպաստել սննդարդյունաբերության հումքային բազայի ընդլայնմանը և ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը։ Տնտեսական տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ տեղական հումքի վերամշակման նպատակահարմարությանը և նոր տեսակի արտադրանքի մշակման հնարավորություններին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սննդի տեխնոլոգիայի, բուսական հումքի վերամշակման, սննդային կենսաքիմիայի և արտադրանքի որակի գնահատման մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով գետնախնձորի արդյունաբերական կիրառման գիտատեխնոլոգիական ներուժը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Կոտայքի մարզի գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման կառավարման առանձնահատկությունների, առկա հիմնախնդիրների և դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում գյուղական տարածքների տնտեսական ներուժի արդյունավետ օգտագործումը, բնակչության կենսամակարդակի բարձրացումը, զբաղվածության ընդլայնումը, ենթակառուցվածքների զարգացումը և տեղական կառավարման արդյունավետության կատարելագործումն են։ Գյուղական բնակավայրերի զարգացումը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված տնտեսական, սոցիալական, ժողովրդագրական և տարածքային գործընթացների ամբողջություն, որի արդյունավետ կառավարումը պահանջում է ինչպես տեղական հնարավորությունների, այնպես էլ զարգացմանը խոչընդոտող գործոնների համակարգային գնահատում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բնակչության զբաղվածության և եկամուտների կառուցվածքը, գյուղատնտեսական ու ոչ գյուղատնտեսական տնտեսական գործունեության զարգացման հնարավորությունները, ձեռնարկատիրական ակտիվությունը, ներդրումային միջավայրը և աշխատաշուկայի առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ճանապարհային, տրանսպորտային, ջրամատակարարման, էներգետիկ և հաղորդակցական ենթակառուցվածքների վիճակին, ինչպես նաև կրթական, առողջապահական, մշակութային և այլ սոցիալական ծառայությունների հասանելիությանը։ Կարևոր ուղղություն է գյուղական բնակավայրերի ժողովրդագրական խնդիրների ուսումնասիրությունը՝ բնակչության տեղաշարժերի, աշխատուժի կառուցվածքի և մարդկային կապիտալի պահպանման ու զարգացման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տեղական ինքնակառավարման մարմինների դերին, համայնքային ռեսուրսների կառավարմանը, զարգացման ծրագրերի պլանավորմանն ու իրականացմանը և պետական ու տեղական կառավարման մակարդակների համագործակցությանը։ Տարածքային զարգացման տեսանկյունից կարևորվում է Կոտայքի մարզի տարբեր գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական պայմանների տարբերությունների գնահատումը, քանի որ զարգացման միասնական քաղաքականությունը կարող է պահանջել տեղական առանձնահատկություններին համապատասխան տարբերակված մոտեցումներ։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել փոքր և միջին ձեռնարկատիրության խթանումը, գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացումը, վերամշակման և ծառայությունների ոլորտների զարգացումը, ինչպես նաև տեղական տնտեսական ներուժի առավել ամբողջական օգտագործման հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տարածաշրջանային տնտեսագիտության, տարածքային զարգացման և տեղական կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական խնդիրների համակարգային պատկեր և հիմնավորել դրանց կայուն զարգացման կառավարման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է սթրեսային պայմաններում օրգանիզմի պաշտպանական արձագանքների ձևավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով գամմա-ամինակարագաթթվի (ԳԱԿԹ, GABA) և լիմֆոիդ համակարգի բջիջների միջև հնարավոր փոխազդեցությունների վրա։ Հետազոտության առանցքում նյարդային և իմունային համակարգերի փոխադարձ կարգավորման մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով օրգանիզմը հարմարվում է արտաքին կամ ներքին սթրեսային գործոնների ազդեցությանը և փորձում պահպանել ֆիզիոլոգիական հավասարակշռությունը։ ԳԱԿԹ-ն դիտարկվում է ոչ միայն որպես կենտրոնական նյարդային համակարգում կարևոր ազդանշանային միջնորդանյութ, այլև որպես այնպիսի կենսաբանական կարգավորման բաղադրիչ, որի հետ կապված ազդանշանային մեխանիզմները կարող են առնչվել իմունային բջիջների գործունեության փոփոխություններին։ Լիմֆոիդ համակարգի բջիջները, իրենց հերթին, մասնակցում են իմունային պաշտպանության և օրգանիզմի ընդհանուր հարմարվողական արձագանքների ձևավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սթրեսի պայմաններում իմունային համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունները, տարբեր լիմֆոիդ բջջային խմբերի ակտիվության ընդհանուր օրինաչափությունները և դրանց կապը նյարդային կարգավորման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այն հարցին, թե սթրեսային արձագանքի ընթացքում նյարդային, ներզատական և իմունային համակարգերի միջև ձևավորվող ազդանշանային փոխանակումն ինչպես է անդրադառնում պաշտպանական գործընթացների ինտենսիվության և հավասարակշռության վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև տարբերակել կարճատև հարմարվողական փոփոխությունները երկարատև սթրեսի պայմաններում առաջացող կարգավորման խանգարումներից։ Նման ուսումնասիրություններում բջջային և կենսաքիմիական ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու նեյրոիմունային փոխազդեցությունների մասին և գնահատելու ԳԱԿԹ-ի հետ կապված կարգավորիչ համակարգերի հնարավոր նշանակությունը։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել նաև սթրեսի կենսաբանական մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը՝ ցույց տալով, որ պաշտպանական արձագանքը մեկ համակարգի գործունեության արդյունք չէ, այլ տարբեր ֆիզիոլոգիական համակարգերի փոխկապակցված աշխատանքի հետևանք։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նեյրոֆիզիոլոգիայի, իմունաբանության, կենսաքիմիայի և սթրեսի ֆիզիոլոգիայի մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով նյարդային ազդանշանային գործընթացների և լիմֆոիդ համակարգի փոխազդեցության դերը օրգանիզմի հարմարվողական ու պաշտպանական արձագանքների ձևավորման մեջ։

Աշխատությունը նվիրված է վերգետնյա հեռահաղորդակցական սարքավորումների տեխնիկական և գործառական բնութագրերի չափման մեթոդների մշակման ու կատարելագործման խնդիրներին։ Հետազոտության առանցքում հեռահաղորդակցական համակարգերի աշխատանքի որակը բնութագրող պարամետրերի որոշման, չափման արդյունքների ճշգրտության բարձրացման և սարքավորումների վիճակի օբյեկտիվ գնահատման մեթոդաբանական սկզբունքներն են։ Հեռահաղորդակցական սարքերը դիտարկվում են որպես ազդանշանների ընդունման, փոխանցման, փոխակերպման և մշակման փոխկապակցված համակարգեր, որոնց արդյունավետ աշխատանքը պայմանավորված է բազմաթիվ էլեկտրական, ռադիոտեխնիկական և ազդանշանային բնութագրերով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ազդանշանի մակարդակի, հաճախականային բնութագրերի, թողունակության, աղմուկների, աղավաղումների, զգայունության և հաղորդման կայունության գնահատման ընդհանուր մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել չափման համակարգերի կառուցվածքին, չափիչ սարքերի ընտրության սկզբունքներին, ստացված տվյալների մշակմանը և չափման անորոշությունների գնահատմանը։ Կարևոր խնդիր է տարբեր աշխատանքային պայմաններում սարքավորումների բնութագրերի համադրելի չափումների ապահովումը, քանի որ արտաքին միջավայրի, էլեկտրամագնիսական խանգարումների և համակարգի առանձին հանգույցների վիճակի փոփոխությունները կարող են ազդել չափումների արդյունքների վրա։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել ավտոմատացված չափման և տվյալների գրանցման համակարգերի կիրառման հնարավորությունները, որոնք թույլ են տալիս մեծացնել փորձարկումների արագությունը, նվազեցնել սուբյեկտիվ գործոնների ազդեցությունը և իրականացնել մեծածավալ տվյալների համակարգված վերլուծություն։ Առանձին ուղղություն կարող է լինել չափման արդյունքների համեմատումը տեսական կամ հաշվարկային մոդելների հետ՝ սարքավորումների աշխատանքի համապատասխանությունը սահմանված տեխնիկական պահանջներին գնահատելու նպատակով։ Կարևորվում են նաև չափագիտական ապահովման հարցերը՝ չափումների վերարտադրելիության, արդյունքների հավաստիության և տարբեր չափիչ համակարգերի միջև համապատասխանության տեսանկյունից։ Մշակվող մեթոդները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ հեռահաղորդակցական սարքավորումների նախագծման, փորձարկման, տեխնիկական սպասարկման և աշխատանքի որակի վերահսկման գործընթացներում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է հեռահաղորդակցության, ռադիոտեխնիկայի, էլեկտրոնիկայի և չափագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել հեռահաղորդակցական սարքավորումների տեխնիկական բնութագրերի ճշգրիտ և արդյունավետ գնահատման մեթոդական հիմքերը։

Աշխատությունը նվիրված է սովորողների քաղաքացիական դաստիարակության տեսական, մանկավարժական և կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը ազգային կրթության համակարգի համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում պատասխանատու, հասարակական կյանքին գիտակցված մասնակցելու պատրաստ և սեփական իրավունքներն ու պարտականությունները ճանաչող քաղաքացու ձևավորման գործընթացն է։ Քաղաքացիական դաստիարակությունը դիտարկվում է որպես կրթության կարևոր բաղադրիչ, որը ներառում է ոչ միայն համապատասխան գիտելիքների փոխանցումը, այլև արժեքային կողմնորոշումների, սոցիալական պատասխանատվության, իրավական գիտակցության, համագործակցության և հանրային խնդիրների նկատմամբ հետաքրքրվածության զարգացումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ընտանիքի, դպրոցի, ուսուցչի, հասակակիցների և հասարակական միջավայրի դերերը սովորողի քաղաքացիական ինքնագիտակցության ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ազգային մշակույթի, պատմական հիշողության, մայրենի լեզվի և մշակութային ժառանգության ճանաչման ու համամարդկային արժեքների միջև փոխկապակցվածությանը՝ քաղաքացիական կրթությունը դիտարկելով ազգային ինքնության պահպանման և բաց հասարակական մտածողության զարգացման համադրության մեջ։ Կարևոր ուղղություն է սովորողների կողմից մարդու իրավունքների, իրավական նորմերի, հասարակական պատասխանատվության, ժողովրդավարական մասնակցության և տարբեր կարծիքների նկատմամբ հարգանքի սկզբունքների յուրացումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև քաղաքացիական դաստիարակության իրականացման մանկավարժական մեթոդներին՝ քննարկումների, համագործակցային աշխատանքի, նախագծային ուսուցման, հասարակական նշանակություն ունեցող նախաձեռնությունների և դպրոցական ինքնակառավարման հնարավորությունների կիրառմանը։ Այսպիսի մոտեցումները նպաստում են, որ քաղաքացիական արժեքները չմնան միայն տեսական գիտելիքի մակարդակում, այլ արտահայտվեն սովորողների վարքագծում, հաղորդակցության մշակույթում և պատասխանատու որոշումներ կայացնելու կարողության մեջ։ Առանձին խնդիր է ուսուցչի մասնագիտական պատրաստվածությունը, քանի որ քաղաքացիական դաստիարակության արդյունավետությունը կապված է դասարանում բազմակարծության, փոխադարձ հարգանքի և կառուցողական երկխոսության միջավայր ստեղծելու կարողության հետ։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև քաղաքացիական դաստիարակության արդյունքների գնահատման չափանիշները և կրթական միջավայրի ազդեցությունը սովորողների սոցիալական ակտիվության զարգացման վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության, քաղաքացիական կրթության, դաստիարակության տեսության և կրթական քաղաքականության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով ազգային կրթական համակարգում գիտակից, պատասխանատու և հասարակական համագործակցության պատրաստ քաղաքացու ձևավորման մանկավարժական պայմանները։

Աշխատությունը նվիրված է տարրական կրթության ապագա ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստության գործընթացում մաթեմատիկական տրամաբանության հիմնական հասկացությունների ուսուցման տեսական և մեթոդական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այնպիսի ուսուցման համակարգի ձևավորումն է, որը հնարավորություն է տալիս ուսանողներին ոչ միայն յուրացնել տրամաբանական հիմնական հասկացություններն ու գործողությունները, այլև հասկանալ դրանց նշանակությունը տարրական դասարաններում մաթեմատիկայի արդյունավետ դասավանդման համար։ Մաթեմատիկական տրամաբանությունը դիտարկվում է որպես ապագա ուսուցչի մասնագիտական մտածողության զարգացման կարևոր բաղադրիչ, քանի որ այն նպաստում է դատողությունների հստակ ձևակերպմանը, պատճառահետևանքային կապերի բացահայտմանը, ապացուցողական մտածողության զարգացմանը և խնդիրների լուծման հաջորդականության գիտակցված կառուցմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ասույթների, տրամաբանական գործողությունների, պայմանների, հետևությունների, բազմությունների և դրանց միջև հարաբերությունների վերաբերյալ գիտելիքների ներկայացման մեթոդական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել վերացական տրամաբանական հասկացությունները մատչելի և գործնական ձևով ներկայացնելու մեթոդներին՝ օգտագործելով օրինակներ, խնդիրներ, սխեմաներ, աղյուսակներ և ուսումնական իրավիճակներ։ Կարևոր ուղղություն է ուսանողների տրամաբանական սխալները ճանաչելու և վերլուծելու կարողության զարգացումը, քանի որ ապագա ուսուցիչը պետք է կարողանա ոչ միայն ինքնուրույն ճիշտ դատողություններ կառուցել, այլև հասկանալ սովորողների մտածողության ընթացքում առաջացող դժվարությունների պատճառները։ Ուսուցման մեթոդիկան կարող է ներառել խնդրահարույց ուսուցման, համագործակցային աշխատանքի, ինքնուրույն առաջադրանքների և հետազոտական բնույթի վարժությունների համադրում՝ նպաստելով գիտելիքների ակտիվ յուրացմանը։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևորվել նաև մաթեմատիկական տրամաբանության և տարրական մաթեմատիկայի դասընթացի միջև միջառարկայական կապերի բացահայտումը՝ ցույց տալով, թե տրամաբանական մտածողության տարրերն ինչպես են դրսևորվում թվաբանական խնդիրներում, երկրաչափական նյութում, դասակարգման, համեմատման և ընդհանրացման գործողություններում։ Առանձին ուշադրության առարկա կարող է լինել ապագա ուսուցիչների մեթոդական կարողությունների գնահատումը և ուսուցման արդյունավետության չափանիշների մշակումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մաթեմատիկայի դասավանդման մեթոդիկայի, մանկավարժության և տրամաբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել ապագա տարրական դասարանների ուսուցիչների տրամաբանական մտածողությունը և նրանց պատրաստվածությունը երեխաների մաթեմատիկական մտածողության նպատակային ձևավորման համար։

Հրատարակությունը պատմաաշխարհագրական և վիճակագրական բնույթի տեղեկատու աղբյուր է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է Երևանի նահանգի բնակավայրերի կազմն ու տարածքային բաշխվածությունը տվյալ վարչատարածքային միավորի գոյության ժամանակաշրջանում։ Նման ցանկերը կարևոր սկզբնաղբյուրներ են տարածաշրջանի բնակավայրային ցանցի, վարչական բաժանման, տեղանունների և ժողովրդագրական պատկերի ուսումնասիրության համար։ Նյութը կարող է ընդգրկել քաղաքների, գյուղերի, ավանների և այլ բնակավայրերի անվանումներ՝ դասավորված ըստ գավառների կամ վարչական ստորաբաժանումների, ինչպես նաև համապատասխան վիճակագրական ու աշխարհագրական տեղեկություններ։ Այդ տվյալների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել բնակավայրերի թվաքանակը, դրանց վարչական պատկանելությունը, անվանումների պատմական տարբերակները և տարածաշրջանի բնակեցման առանձնահատկությունները։ Հրատարակությունը հատկապես արժեքավոր է պատմական տեղանունների ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի պաշտոնական փաստաթղթերում բազմաթիվ բնակավայրեր արձանագրվել են այնպիսի անվանումներով կամ ուղղագրական ձևերով, որոնք հետագայում փոփոխվել են։ Տեղեկատուի տվյալների համադրումը ավելի ուշ ժամանակաշրջանների վարչատարածքային և քարտեզագրական նյութերի հետ հնարավորություն է տալիս հետևելու բնակավայրերի անվանափոխություններին, միավորումներին, վարչական կարգավիճակի փոփոխություններին կամ առանձին բնակավայրերի անհետացմանը։ Աղբյուրը կարևոր նշանակություն ունի նաև պատմական ժողովրդագրության համար, քանի որ նման վիճակագրական հրատարակություններում բնակավայրերի վերաբերյալ տեղեկությունները կարող են հնարավորություն տալ ուսումնասիրելու բնակչության տարածքային տեղաբաշխման և բնակեցման կառուցվածքի ընդհանուր միտումները։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տվյալները դիտարկել իրենց ժամանակաշրջանի վարչական և վիճակագրական համակարգի շրջանակում՝ հաշվի առնելով տեղեկությունների հավաքագրման ու դասակարգման ժամանակ կիրառված սկզբունքները։ Աշխարհագրական տեսանկյունից նյութը նպաստում է Երևանի նահանգի պատմական տարածքի բնակավայրային կառուցվածքի վերականգնմանը և տարբեր շրջանների միջև տարածական կապերի ուսումնասիրմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև տոհմաբանական, ազգագրական և տեղական պատմության ուսումնասիրությունների համար՝ օգնելով նույնականացնել պատմական փաստաթղթերում հիշատակված բնակավայրերը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը արժեքավոր տեղեկատու և սկզբնաղբյուրային նյութ է Հարավային Կովկասի, Հայաստանի պատմական աշխարհագրության և Երևանի նահանգի վարչատարածքային ու բնակավայրային պատմության ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է օձերի թույների կենսաբանական բաղադրիչների հնարավոր պաշտպանիչ ազդեցության ուսումնասիրությանը ողնուղեղի վնասվածքային նեյրոդեգեներացիայի պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում նյարդային հյուսվածքի վնասումից հետո զարգացող բջջային և մոլեկուլային փոփոխություններն են, ինչպես նաև կենսաբանական ակտիվ միացությունների հնարավոր ազդեցությունը այդ գործընթացների վրա։ Ողնուղեղի վնասվածքից հետո հյուսվածքային փոփոխությունները պայմանավորված են ոչ միայն սկզբնական մեխանիկական ազդեցությամբ, այլև դրան հաջորդող բարդ երկրորդային գործընթացներով, որոնց մեջ ներգրավված են բորբոքային արձագանքները, օքսիդատիվ հավասարակշռության փոփոխությունները, բջջային ազդանշանային համակարգերը և նյարդային բջիջների կենսունակության կարգավորման մեխանիզմները։ Օձերի թույները պարունակում են կենսաբանական ակտիվ տարբեր բաղադրիչներ, որոնց հատկությունների ուսումնասիրությունը կարող է գիտական նշանակություն ունենալ նյարդային համակարգում ընթացող մոլեկուլային գործընթացների բացահայտման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող է գնահատվել, թե ընտրված կենսաբանական բաղադրիչների ազդեցության պայմաններում ինչպես են փոփոխվում նյարդային հյուսվածքի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ ցուցանիշները՝ համեմատելով տարբեր փորձարարական խմբերի տվյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել նեյրոնների և օժանդակ բջիջների վիճակին, բորբոքային գործընթացների արտահայտվածությանը, բջջային վնասման կենսաքիմիական ցուցանիշներին և նյարդային հյուսվածքի վերականգնողական արձագանքներին։ Կարևոր խնդիր է հնարավոր պաշտպանիչ ազդեցությունը տարբերակել թունավոր կամ այլ անցանկալի կենսաբանական ազդեցություններից, քանի որ նման նյութերի ազդեցությունը կարող է պայմանավորված լինել բազմաթիվ փոխկապակցված մեխանիզմներով։ Այդ պատճառով նման հետազոտությունները հիմնականում ունեն փորձարարական և հիմնարար նշանակություն և պահանջում են արդյունքների զգուշավոր մեկնաբանություն։ Աշխատությունը կարող է նպաստել նեյրոդեգեներացիայի մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը և կենսաբանական ակտիվ բնական միացությունների ազդեցության վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը՝ առանց դրանց հնարավոր կլինիկական նշանակությունը նախապես հաստատված համարելու։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է նյարդակենսաբանության, փորձարարական նյարդաբանության, կենսաքիմիայի և տոքսինաբանության մոտեցումները՝ կենտրոնանալով ողնուղեղի վնասվածքից հետո զարգացող նեյրոդեգեներատիվ գործընթացների և դրանց վրա կենսաբանական ակտիվ նյութերի հնարավոր ազդեցությունների ուսումնասիրության վրա։

Աշխատությունը նվիրված է Տիգրան Չուխաճյանի երաժշտական ժառանգության սիմֆոնիկ ոլորտի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով XIX դարի հայ մասնագիտական երաժշտական մշակույթի ձևավորման և զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում կոմպոզիտորի նվագախմբային մտածողության առանձնահատկությունները, երաժշտական ձևի կառուցման սկզբունքները, թեմատիկ նյութի զարգացումը, գործիքավորման եղանակները և ազգային ու եվրոպական երաժշտական ավանդույթների փոխհարաբերությունն են։ Չուխաճյանի ստեղծագործական գործունեությունը դիտարկվում է այն պատմամշակութային միջավայրում, որտեղ հայկական երաժշտական արվեստը նոր ձևերով էր առնչվում եվրոպական մասնագիտական երաժշտության ժանրերին ու արտահայտչամիջոցներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել սիմֆոնիկ բնույթի ստեղծագործությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, երաժշտական թեմաների հակադրությունն ու զարգացումը, մեղեդային լեզուն, հարմոնիկ մտածողությունը, ռիթմական կազմակերպումը և նվագախմբային հնչողության ձևավորման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այն հարցին, թե կոմպոզիտորն ինչպես է եվրոպական ռոմանտիզմին բնորոշ երաժշտական լեզուն համադրում արևելյան և հայկական երաժշտական միջավայրից բխող ինտոնացիոն ու արտահայտչական տարրերի հետ։ Կարևոր է նաև նվագախմբի տարբեր խմբերի գործառույթների ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե ինչպիսի դեր են կատարում լարային, փողային և հարվածային գործիքները երաժշտական կերպարների ձևավորման, դրամատուրգիական զարգացման և հնչերանգային հակադրությունների ստեղծման մեջ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ սիմֆոնիկ մտածողության դրսևորումներին նաև կոմպոզիտորի բեմական ստեղծագործություններում, որտեղ նվագախումբը հաճախ կատարում է ոչ միայն ուղեկցող, այլև երաժշտական դրամատուրգիան զարգացնող գործառույթ։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս Չուխաճյանի երաժշտական լեզուն դիտարկել ժամանակաշրջանի եվրոպական կոմպոզիտորական ավանդույթների և հայկական երաժշտության հետ ունեցած կապերի շրջանակում՝ միաժամանակ առանձնացնելով նրա անհատական ոճական հատկանիշները։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ նաև կոմպոզիտորի ստեղծագործական ժառանգության պատմական գնահատման համար՝ բացահայտելով նրա ներդրումը հայկական նվագախմբային մշակույթի և մասնագիտական կոմպոզիտորական դպրոցի զարգացման գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է երաժշտության պատմության, երաժշտական ձևի, գործիքավորման և ոճաբանական վերլուծության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Չուխաճյանի սիմֆոնիկ մտածողության գեղարվեստական ու պատմական առանձնահատկությունները։

Աշխատությունը նվիրված է սրտանոթային հիվանդություններ ունեցող կանանց նորածինների վաղ հետծննդյան հարմարվողականության առանձնահատկությունների կլինիկական և ֆիզիոլոգիական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում նորածնի օրգանիզմի անցումն է ներարգանդային միջավայրից ինքնուրույն կենսագործունեության պայմաններին և այն գործոնների գնահատումը, որոնք կարող են ազդել այդ գործընթացի ընթացքի վրա մայրական սրտանոթային հիվանդությունների առկայության դեպքում։ Նորածնային շրջանի սկզբնական փուլը բնութագրվում է շնչառական, սրտանոթային, նյութափոխանակային և ջերմակարգավորման համակարգերի արագ վերակազմավորմամբ, ուստի հարմարվողականության ընթացքի գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի երեխայի ընդհանուր վիճակի և հետագա զարգացման հնարավոր առանձնահատկությունների հասկացման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել մայրական առողջական վիճակի վերաբերյալ կլինիկական տվյալները և նորածինների ընդհանուր ֆիզիոլոգիական ցուցանիշները՝ բացահայտելու հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել հղիության ընթացքում մոր արյան շրջանառության առանձնահատկությունների, պտղի զարգացման պայմանների, հղիության ընթացքի և նորածնի վաղ հարմարվողականության միջև գոյություն ունեցող կապերին։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև նորածինների հասունության աստիճանը, մարմնի հիմնական չափանիշները, սրտանոթային և շնչառական համակարգերի ֆունկցիոնալ վիճակը, ինչպես նաև կյանքի առաջին ժամանակահատվածում օրգանիզմի ընդհանուր հարմարվողական արձագանքները։ Կարևոր խնդիր է տարբերակել մայրական հիմնական հիվանդության հնարավոր ազդեցությունը այլ գործոններից, որոնք նույնպես կարող են պայմանավորել նորածնային շրջանի ընթացքը։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու մայր–պտուղ–նորածին համակարգում ձևավորվող ֆիզիոլոգիական փոխկապակցվածությունների մասին։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր խմբերի կլինիկական տվյալների համեմատական գնահատում՝ առանձնացնելու այն օրինաչափությունները, որոնք բնորոշ են սրտանոթային խնդիրներ ունեցող մայրերի երեխաների վաղ հարմարվողականությանը։ Ստացված գիտական պատկերացումները կարևոր են մանկաբարձության և նեոնատոլոգիայի համար, քանի որ նպաստում են նորածինների վիճակի գնահատման և բժշկական հսկողության գիտական հիմքերի խորացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկաբարձության, նեոնատոլոգիայի, պերինատալ բժշկության և սրտաբանության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով մայրական սրտանոթային վիճակի և նորածնի վաղ ֆիզիոլոգիական հարմարվողականության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։

Աշխատությունը նվիրված է ջրային համակարգերի արդյունավետ շահագործման, տեխնիկական սպասարկման և կառավարման հետ կապված առանցքային խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ջրային ռեսուրսների խնայողաբար օգտագործման և համակարգերի հուսալի գործունեության ապահովման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում ջրային համակարգերը դիտարկվում են որպես փոխկապակցված ինժեներական, տնտեսական և կառավարչական բաղադրիչների ամբողջություն, որի արդյունավետությունը կախված է ջրաղբյուրների, ջրամբարների, ջրանցքների, խողովակաշարերի, պոմպակայանների և այլ ենթակառուցվածքների համաձայնեցված աշխատանքից։ Կարող են քննության առնվել ջրի բաշխման և մատակարարման կազմակերպման, համակարգերում ջրային կորուստների նվազեցման, տեխնիկական վիճակի վերահսկման, վերանորոգման աշխատանքների պլանավորման և շահագործման ծախսերի օպտիմալացման հարցերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ջրային ռեսուրսների պահանջարկի և հասանելի պաշարների միջև հավասարակշռության ապահովումը, հատկապես սեզոնային փոփոխությունների, երաշտային պայմանների կամ սպառման ծավալների տատանումների դեպքում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից կարող է լինել համակարգերի տեխնիկական հուսալիության գնահատումը՝ հնարավոր անսարքությունների, ենթակառուցվածքների մաշվածության և ջրամատակարարման ընդհատումների ռիսկերի նվազեցման նպատակով։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել ջրի հաշվառման, մոնիթորինգի և տեղեկատվական կառավարման մեխանիզմները, որոնք անհրաժեշտ են ջրային հոսքերի վերաբերյալ հավաստի տվյալների ստացման և հիմնավորված կառավարչական որոշումների ընդունման համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կառավարման կազմակերպական կառուցվածքին, շահագործող մարմինների գործառույթների բաշխմանը, ֆինանսական կայունության խնդիրներին և ջրօգտագործողների հետ փոխհարաբերություններին։ Բնապահպանական տեսանկյունից կարևոր է ջրային ռեսուրսների օգտագործումը համադրել էկոհամակարգերի պահպանության և ջրային միջավայրի որակի պաշտպանության հետ՝ կանխելով ռեսուրսների գերշահագործումը և երկարաժամկետ բացասական հետևանքները։ Ժամանակակից կառավարման մոտեցումների շրջանակում նշանակություն կարող են ունենալ ավտոմատացված վերահսկման, տվյալների հավաքագրման և որոշումների աջակցման համակարգերը, որոնք նպաստում են շահագործման արդյունավետության և արձագանքման արագության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ջրային տնտեսության, հիդրոտեխնիկական համակարգերի շահագործման, ռեսուրսների կառավարման և բնապահպանական պլանավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ջրային համակարգերի հուսալի, արդյունավետ և երկարաժամկետ կառավարման հիմնական խնդիրներն ու դրանց լուծման սկզբունքները։

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիական դատավարությունում հայցի ապահովման ինստիտուտի տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի շրջանակում։ Հայցի ապահովումը դիտարկվում է որպես դատական պաշտպանության արդյունավետությունն ապահովող կարևոր դատավարական մեխանիզմ, որի հիմնական նշանակությունը ապագա դատական ակտի կատարման հնարավորության պահպանման, դատավարության ընթացքում կողմերի օրինական շահերի պաշտպանության և այնպիսի իրավիճակների կանխման մեջ է, որոնք կարող են դժվարացնել կամ անհնար դարձնել դատական պաշտպանության իրականացումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննության առնվել հայցի ապահովման իրավական բնույթը, նպատակները, կիրառման հիմքերը, դատավարական կարգը և ապահովման միջոցների ընտրության սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել դատարանի կողմից ապահովման միջոց կիրառելու անհրաժեշտության հիմնավորմանը, ներկայացված պահանջի և ընտրված միջոցի միջև համաչափության պահպանմանը, ինչպես նաև հայցվորի և պատասխանողի շահերի հավասարակշռման խնդրին։ Կարևոր է ուսումնասիրել այն չափանիշները, որոնց հիման վրա դատարանը գնահատում է ապագա դատական ակտի կատարման հնարավոր վտանգը և որոշում ժամանակավոր սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև գույքի կամ դրամական միջոցների նկատմամբ կիրառվող սահմանափակումների, որոշակի գործողությունների արգելման և քաղաքացիական դատավարության օրենսդրությամբ նախատեսվող այլ ապահովման միջոցների առանձնահատկությունները՝ առանց դրանք դիտարկելու որպես վեճի վերջնական լուծում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայցի ապահովման վերաբերյալ դատական ակտերի պատճառաբանվածության և դատական հայեցողության սահմանների ուսումնասիրությունը, քանի որ չափազանց լայն կամ անհամաչափ միջոցները կարող են էականորեն ազդել դատավարության մասնակիցների իրավունքների և տնտեսական գործունեության վրա։ Միաժամանակ կարող են քննության առնվել ապահովման միջոցների փոփոխման, փոխարինման կամ վերացման հետ կապված դատավարական հարցերը, ինչպես նաև դրանց կիրառման հետևանքով հնարավոր վնասների և կողմերի իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմների հարաբերակցությունը։ Համեմատական իրավական վերլուծությունը կարող է հնարավորություն տալ բացահայտելու այլ իրավական համակարգերում կիրառվող մոտեցումները և գնահատելու դրանց նշանակությունը Հայաստանի քաղաքացիական դատավարության զարգացման համար։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է քաղաքացիական դատավարության տեսության, դատական պրակտիկայի և իրավական պաշտպանության արդյունավետության վերաբերյալ մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հայցի ապահովման ինստիտուտի կիրառման խնդիրներն ու դրա հետագա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության մրցունակության բարձրացմանն ուղղված պետական քաղաքականության ձևավորման և կատարելագործման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ագրարային արտադրության արդյունավետության, գյուղատնտեսական արտադրանքի որակի, արտադրական ծախսերի, շուկայական հասանելիության և ոլորտի երկարաժամկետ զարգացման միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածություններն են։ Գյուղատնտեսության մրցունակությունը դիտարկվում է որպես համալիր տնտեսական հասկացություն, որը պայմանավորված է ոչ միայն արտադրանքի գնային առավելություններով, այլև արտադրողականությամբ, տեխնոլոգիական զարգացմամբ, արտադրանքի որակով, ենթակառուցվածքների վիճակով, կառավարման արդյունավետությամբ և շուկայի պահանջներին արագ հարմարվելու կարողությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել ոլորտի մրցունակությունը սահմանափակող կառուցվածքային և տնտեսական գործոնները՝ գյուղացիական տնտեսությունների մասնատվածությունը, ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությունը, տեխնիկական հագեցվածությունը, ոռոգման ու լոգիստիկ ենթակառուցվածքները, արտադրության և իրացման կազմակերպումը, ինչպես նաև գյուղատնտեսական ռիսկերի կառավարման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել պետական աջակցության քաղաքականությանը՝ ուսումնասիրելով դրա նպատակային ուղղվածությունը և ազդեցությունը արտադրողականության ու ներդրումային ակտիվության վրա։ Կարևոր ուղղություն է գյուղատնտեսական արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացումը, գիտելիքի և նորարարությունների տարածումը, մասնագիտական խորհրդատվության զարգացումը և տնտեսավարողների կառավարչական կարողությունների բարձրացումը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև գյուղատնտեսական արտադրանքի վերամշակման, պահպանման, փոխադրման և իրացման համակարգերի զարգացմանը, քանի որ ամբողջ արժեշղթայի արդյունավետությունը նշանակալի ազդեցություն ունի վերջնական արտադրանքի մրցունակության վրա։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա կարող են լինել ներքին և արտաքին շուկաներում հայկական գյուղատնտեսական արտադրանքի դիրքերի ամրապնդման հնարավորությունները, որակի չափանիշների պահպանումը, արտահանման կազմակերպումը և արտադրողների շուկայական տեղեկատվության հասանելիությունը։ Կարևորվում է նաև բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը և կլիմայական ու տնտեսական ռիսկերի նկատմամբ ոլորտի դիմակայունության բարձրացումը՝ մրցունակությունը երկարաժամկետ զարգացման հետ համադրելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, պետական տնտեսական քաղաքականության և ռազմավարական կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով համակարգել այն հիմնական ուղղությունները, որոնց կատարելագործումը կարող է նպաստել Հայաստանի գյուղատնտեսության արտադրողականության, շուկայական հնարավորությունների և կայուն մրցունակության բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման գործընթացում պետական կարգավորման դերի, կիրառվող տնտեսական մեխանիզմների և դրանց կատարելագործման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում ձեռնարկատիրական գործունեության համար նպաստավոր միջավայրի ձևավորումը, պետական աջակցության գործիքների արդյունավետությունը, վարչարարական և ֆինանսական խոչընդոտների բացահայտումը, ինչպես նաև տնտեսության տարբեր ոլորտներում փոքր ու միջին տնտեսավարող սուբյեկտների կայուն զարգացման նախադրյալներն են։ Փոքր և միջին ձեռնարկատիրությունը դիտարկվում է որպես տնտեսական ակտիվության, մրցակցության, զբաղվածության, նորարարության և տարածքային զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որի արդյունավետ գործունեության համար նշանակություն ունի պետական քաղաքականության կանխատեսելի և համակարգված բնույթը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հարկային և վարկային քաղաքականության, պետական ֆինանսական աջակցության, ձեռնարկությունների գրանցման ու գործունեության վարչարարական ընթացակարգերի, ներդրումային միջավայրի և գործարարների իրավունքների պաշտպանության հետ կապված հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությանը, քանի որ փոքր և միջին կազմակերպությունների զարգացման հնարավորությունները հաճախ կապված են վարկավորման պայմանների, ներդրումային միջոցների ներգրավման և ֆինանսական ռիսկերի կառավարման հետ։ Կարևոր ուղղություն է նաև պետական կարգավորման և շուկայական ինքնակարգավորման միջև արդյունավետ հարաբերակցության ուսումնասիրությունը՝ նպատակ ունենալով սահմանել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք մի կողմից ապահովում են անհրաժեշտ վերահսկողություն և իրավական պաշտպանություն, իսկ մյուս կողմից չեն ստեղծում անհարկի վարչարարական բեռ։ Կարող են դիտարկվել նաև նորաստեղծ ձեռնարկությունների աջակցությունը, գործարար կրթության և խորհրդատվական ծառայությունների զարգացումը, նորարարական գործունեության խթանումը և փոքր ու միջին ձեռնարկությունների մասնակցությունը արտաքին տնտեսական հարաբերություններին։ Հայաստանի պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև մարզերում ձեռնարկատիրական ակտիվության ընդլայնումը և տնտեսական հնարավորությունների տարածքային անհամաչափությունների նվազեցումը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել պետական քաղաքականության տարբեր գործիքների համեմատական գնահատում և միջազգային փորձի ուսումնասիրություն՝ ազգային տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ առանձնահատկություններին համապատասխան կիրառելի մոտեցումների բացահայտման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ձեռնարկատիրության տնտեսագիտության, պետական տնտեսական կարգավորման և տնտեսական քաղաքականության մոտեցումները՝ ուղղված փոքր ու միջին ձեռնարկությունների գործունեության համար առավել արդյունավետ և կայուն զարգացման միջավայրի ձևավորման հնարավորությունների բացահայտմանը։