Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է 1890–1920 թվականներին հայկական ազգային-քաղաքական կազմակերպություններից մեկի արտաքին քաղաքական պատկերացումների և ռազմավարական կողմնորոշումների ձևավորման ու փոփոխության պատմական ուսումնասիրությանը։ Քննվող ժամանակաշրջանը ներառում է կազմակերպության հիմնադրումից մինչև Հայաստանի Առաջին Հանրապետության գոյության վերջին փուլը՝ ընդգրկելով Օսմանյան և Ռուսական կայսրություններում տեղի ունեցող քաղաքական զարգացումները, Առաջին համաշխարհային պատերազմը, Ռուսական հեղափոխությունները և հայկական պետականության վերականգնումը։ Կազմակերպությունը հիմնադրվել է 1890 թվականին և սկզբնական շրջանում իր քաղաքական նպատակները կապում էր հատկապես Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության իրավունքների պաշտպանության, բարեփոխումների և քաղաքական ինքնավարության հարցերի հետ։ Հետազոտություններում 1890-ականների առաջին կեսի ռազմավարությունը բնութագրվում է որպես Արևմտյան Հայաստանում քաղաքական ինքնավարության և սոցիալ-տնտեսական բարեփոխումների հասնելու ուղղություն։ Հետագա փուլերում միջազգային և տարածաշրջանային պայմանների փոփոխությանը զուգահեռ վերափոխվում էին նաև կազմակերպության ծրագրային պատկերացումները, իսկ անկախության գաղափարը 1890–1920 թվականների ընթացքում անցնում էր աստիճանական զարգացում և տարբեր կերպ էր արտահայտվում ծրագրային փաստաթղթերում ու քաղաքական գործունեության մեջ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են առանձնացվել տարբեր ժամանակահատվածներ՝ ըստ Ռուսաստանի, Օսմանյան կայսրության, եվրոպական տերությունների և հետագայում ձևավորված նոր քաղաքական կենտրոնների նկատմամբ որդեգրված մոտեցումների։ Առանձնահատուկ ուշադրության առարկա է Առաջին համաշխարհային պատերազմի շրջանը, երբ տարբեր կայսրությունների տարածքներում գործող կուսակցական կառույցները հայտնվեցին էապես տարբեր քաղաքական և ռազմական պայմաններում և կիրառեցին տարբեր ռազմավարություններ ու մարտավարություններ։ 1917 թվականի հեղափոխություններից և Ռուսական կայսրության քաղաքական համակարգի փլուզումից հետո արտաքին քաղաքական խնդիրները նոր բովանդակություն ստացան, իսկ 1918 թվականին անկախ հայկական պետականության ստեղծումը կազմակերպությանը կանգնեցրեց արդեն պետական արտաքին քաղաքականության իրականացման խնդիրների առջև։ Այդ փուլում առաջնային նշանակություն ձեռք բերեցին միջազգային ճանաչման, անվտանգության, սահմանների, հարևան պետությունների հետ հարաբերությունների և արտաքին աջակցության հարցերը։ 1918–1920 թվականների զարգացումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու կուսակցական արտաքին քաղաքական պատկերացումները պետական կառավարման պայմաններում իրականացվող դիվանագիտական քաղաքականությունից և գնահատելու դրանց փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը պատմաքաղաքական և աղբյուրագիտական տեսանկյուններից ուսումնասիրում է արտաքին քաղաքական կողմնորոշումների փոփոխությունները՝ դրանք կապելով միջազգային հարաբերությունների համակարգի վերափոխումների, հայկական հարցի զարգացման և ազգային պետականության ձևավորման գործընթացների հետ։

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանային գործունեության կազմակերպման մեջ հասարակական մասնակցության նշանակության, ձևերի և զարգացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Գրադարանը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գրականության պահպանման և ընթերցողներին սպասարկելու հաստատություն, այլև որպես հասարակական ու մշակութային հաղորդակցության կենտրոն, որի արդյունավետ գործունեությունը մեծապես պայմանավորված է համայնքի, ընթերցողների և տարբեր հասարակական կառույցների հետ համագործակցությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել կամավորական մասնակցության, հասարակական խորհուրդների, ընթերցողական ակտիվի, մասնագիտական և մշակութային կազմակերպությունների հետ համագործակցության տարբեր ձևերը, ինչպես նաև դրանց դերը գրադարանի աշխատանքների կազմակերպման և զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել հասարակության տարբեր խմբերի ներգրավմանը գրքային ֆոնդերի հանրահռչակման, ընթերցանության խթանման, մշակութային միջոցառումների կազմակերպման, տեղեկատվական պահանջների բացահայտման և գրադարանային ծառայությունների կատարելագործման գործընթացներում։ Կարևոր ուղղություն է գրադարանի և համայնքի միջև հետադարձ կապի ձևավորումը, որը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատելու ընթերցողների հետաքրքրությունները և համապատասխանեցնելու ծառայությունները հասարակության կրթական, տեղեկատվական ու մշակութային պահանջներին։ Հասարակական հիմունքներով իրականացվող աշխատանքը կարող է դիտարկվել նաև որպես գրադարանային ռեսուրսների և մասնագիտական գործունեության լրացուցիչ աջակցման միջոց, հատկապես այն դեպքերում, երբ համայնքի ակտիվ անդամները մասնակցում են միջոցառումների, ցուցադրությունների, քննարկումների, գրքի տարածման և ընթերցողական մշակույթի զարգացման նախաձեռնություններին։ Միաժամանակ կարևորվում է նման մասնակցության կազմակերպված և նպատակային բնույթը, որպեսզի հասարակական աջակցությունը լրացնի մասնագիտական գրադարանային աշխատանքը և չփոխարինի մասնագիտական գործառույթներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև գրադարանների հասարակական նշանակության ընդլայնմանը՝ դրանք դիտարկելով որպես կրթության, ինքնակրթության, մշակութային փոխանակման և համայնքային հաղորդակցության տարածքներ։ Այս տեսանկյունից հասարակական մասնակցությունը նպաստում է գրադարանի կապերի ամրապնդմանը տարբեր հաստատությունների, կրթական կազմակերպությունների, մշակութային կառույցների և ընթերցողական խմբերի հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է գրադարանային գործի հասարակական բաղադրիչը որպես գրադարանի և համայնքի փոխգործակցության կարևոր ուղղություն՝ ընդգծելով մասնակցային աշխատանքի դերը գրադարանային ծառայությունների զարգացման, ընթերցանության տարածման և հասարակության մշակութային կյանքի ակտիվացման գործում։

Աշխատությունը նվիրված է 1991–2010 թվականներին Չինաստանի արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունների և անկախ Հայաստանի հետ ձևավորված միջպետական հարաբերությունների զարգացման ուսումնասիրությանը։ Քննության կենտրոնում են հետսառըպատերազմյան միջազգային համակարգում Չինաստանի արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների փոփոխությունները, բազմակողմ դիվանագիտության զարգացումը, տնտեսական համագործակցության ընդլայնումը և տարբեր տարածաշրջաններում քաղաքական ու տնտեսական կապերի ամրապնդման միտումները։ Հայաստանի անկախացումից հետո երկու երկրների հարաբերությունները ձևավորվեցին նոր միջպետական հիմքի վրա․ Չինաստանը ճանաչեց Հայաստանի անկախությունը, իսկ դիվանագիտական հարաբերությունները պաշտոնապես հաստատվեցին 1992 թվականի ապրիլի 6-ին։ Նույն թվականի հուլիսին Երևանում բացվեց Չինաստանի դեսպանությունը, իսկ 1996 թվականին Պեկինում՝ Հայաստանի դեսպանությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել երկկողմ քաղաքական երկխոսության ձևավորումը, բարձրաստիճան փոխայցելությունները, պայմանագրաիրավական հիմքի զարգացումը և միջազգային կազմակերպությունների շրջանակում փոխգործակցության առանձնահատկությունները։ 1992 թվականին կողմերը ստորագրեցին մի շարք փաստաթղթեր, որոնք վերաբերում էին ներդրումների խրախուսմանն ու պաշտպանությանը, գիտատեխնիկական, մշակութային, կրթական, առողջապահական և այլ ոլորտների համագործակցությանը, իսկ 1996 թվականի համատեղ փաստաթղթով ամրագրվեցին բարեկամական հարաբերությունների զարգացման հիմնական սկզբունքները։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել տնտեսական հարաբերություններին՝ ուսումնասիրելով առևտրի, ներդրումների և գործարար կապերի ընդլայնման հնարավորությունները և դրանց նշանակությունը երկու երկրների համագործակցության ընդհանուր համակարգում։ 2004 թվականի համատեղ հայտարարությունում կողմերը տնտեսական և առևտրային համագործակցությունը բնութագրում էին որպես երկկողմ հարաբերությունների կարևոր բաղադրիչ և արձանագրում էին քաղաքական, տնտեսական, գիտատեխնիկական, մշակութային ու կրթական ոլորտներում նախորդ տարիների համագործակցության զարգացումը։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել Հարավային Կովկասի տեղը Չինաստանի արտաքին քաղաքականության մեջ և Հայաստանի հետ հարաբերությունների զարգացումը տարածաշրջանային ավելի լայն գործընթացների համատեքստում։ Միաժամանակ հնարավոր է դիտարկել մշակութային, կրթական և գիտական կապերը՝ որպես քաղաքական ու տնտեսական հարաբերությունները լրացնող գործոններ։ Ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես սկզբնական դիվանագիտական հարաբերություններից աստիճանաբար ձևավորվեց բազմաոլորտ համագործակցության ինստիտուցիոնալ հիմք։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միջազգային հարաբերությունների պատմության, արտաքին քաղաքականության վերլուծության և տարածաշրջանագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Չինաստանի արտաքին քաղաքականության առանձնահատկությունների և հայ-չինական միջպետական կապերի ձևավորման ու զարգացման փոխկապակցված պատկերը 1991–2010 թվականներին։

Աշխատությունը նվիրված է նավթամթերքի և նավթի գների փոփոխությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը Իրանի մակրոտնտեսական համակարգի հիմնական ցուցանիշների վրա՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները և էներգետիկ ոլորտի նշանակությունը։ Հետազոտության առանցքում գների տատանումների և համախառն ներքին արդյունքի, տնտեսական աճի, գնաճի, ներդրումների, պետական եկամուտների ու ծախսերի, արտաքին առևտրի և փոխարժեքի միջև ձևավորվող փոխկապակցվածություններն են։ Էներգակիրների գների փոփոխությունը դիտարկվում է որպես արտաքին և ներքին տնտեսական ազդակ, որը կարող է տարբեր փոխանցման ուղիներով ներգործել ինչպես իրական հատվածի, այնպես էլ ֆինանսական ու դրամավարկային գործընթացների վրա։ Նավթ արտահանող տնտեսության պայմաններում գների բարձրացումը կարող է մեծացնել արտահանման եկամուտները և ֆինանսական ռեսուրսների ներհոսքը, սակայն դրա վերջնական մակրոտնտեսական ազդեցությունը կախված է պետական ֆինանսների կառուցվածքից, արժութային քաղաքականությունից, արտադրական հնարավորություններից և եկամուտների օգտագործման արդյունավետությունից։ Իրանի տնտեսության վերաբերյալ հետազոտությունները ցույց են տվել, որ նավթի գնային ցնցումները կարող են կապված լինել արդյունաբերական արտադրության, գնաճի և իրական արդյունավետ փոխարժեքի փոփոխությունների հետ, ընդ որում ազդեցությունները կարող են լինել անհամաչափ՝ կախված գների բարձրացման կամ նվազման ուղղությունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող է առանձնահատուկ ուշադրություն հատկացվել նաև պետական բյուջեի և նավթային եկամուտների փոխկապակցվածությանը, քանի որ էներգետիկ եկամուտների տատանումները կարող են անդրադառնալ պետական ֆինանսավորման հնարավորությունների և մակրոտնտեսական կայունության վրա։ Կարևոր ուղղություն է գների փոփոխության ազդեցության գնահատումը փոխարժեքի և արտաքին մրցունակության վրա. Իրանի վերաբերյալ ուսումնասիրություններում նավթային ցնցումների և իրական փոխարժեքի միջև նույնպես արձանագրվել են նշանակալի կապեր։ Վերլուծության ընթացքում կարող են կիրառվել ժամանակային շարքերի և տնտեսաչափական մոդելավորման մոտեցումներ՝ տարբեր մակրոտնտեսական փոփոխականների արձագանքները և դրանց ժամանակային դինամիկան գնահատելու համար։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել գների անմիջական ազդեցությունը այն գործոններից, որոնք պայմանավորված են արտադրության ծավալների, արտաքին տնտեսական սահմանափակումների, ներքին տնտեսական քաղաքականության և համաշխարհային պահանջարկի փոփոխություններով։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգային կերպով գնահատելու էներգակիրների գների տատանումների փոխանցումը Իրանի տնտեսությանը և բացահայտելու այն հիմնական մակրոտնտեսական ոլորտները, որոնց կայունությունը առավել սերտորեն կապված է նավթային շուկայի փոփոխությունների հետ։

Հրատարակությունը գործնական և ուսումնամեթոդական բնույթի ձեռնարկ է, որը նախատեսված է գրադարանային ոլորտի աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման, գիտելիքների համակարգման և սեմինար պարապմունքների արդյունավետ կազմակերպման համար։ Նյութի հիմնական նպատակը գրադարանավարներին մասնագիտական ուսուցման ընթացքում անհրաժեշտ մեթոդական աջակցություն տրամադրելն է՝ միաժամանակ նպաստելով տեսական գիտելիքների և առօրյա աշխատանքում կիրառվող գործնական հմտությունների փոխկապակցմանը։ Բովանդակության շրջանակում կարող են ներկայացվել սեմինարների նախապատրաստման և անցկացման սկզբունքները, քննարկման ենթակա մասնագիտական թեմաների ընտրության մոտեցումները, պարապմունքների կառուցվածքը, մասնակիցների ինքնուրույն աշխատանքի կազմակերպման ձևերը և ձեռք բերված գիտելիքների ամրապնդման միջոցները։ Առանձնահատուկ նշանակություն կարող է տրվել գրադարանային սպասարկման կազմակերպմանը, ընթերցողների հետ աշխատանքի մեթոդներին, գրքային և տեղեկատվական ֆոնդերի արդյունավետ օգտագործմանը, մատենագիտական աշխատանքի կատարելագործմանը և մասնագիտական հաղորդակցության զարգացմանը։ Սեմինար պարապմունքները դիտարկվում են ոչ միայն որպես գիտելիքների փոխանցման, այլև մասնագիտական փորձի փոխանակման, խնդիրների համատեղ քննարկման և գործնական իրավիճակների վերլուծության միջոց։ Այդ պատճառով մեթոդական նյութը կարող է ներառել քննարկման հարցեր, ինքնուրույն ուսումնասիրության ուղղություններ, մասնագիտական խնդիրների վերլուծության առաջարկություններ և պարապմունքների կազմակերպման ընդհանուր սկզբունքներ։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել գրադարանավարի շարունակական մասնագիտական զարգացման գաղափարը, քանի որ գրադարանային աշխատանքի որակը պայմանավորված է ոչ միայն մասնագիտական սկզբնական պատրաստվածությամբ, այլև գիտելիքների պարբերական թարմացմամբ և աշխատանքային փորձի ընդհանրացմամբ։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև գրադարանների մեթոդական կենտրոնների և մասնագիտական վերապատրաստում իրականացնող աշխատակիցների համար՝ որպես ուսուցողական միջոցառումների պլանավորման և կազմակերպման օժանդակ նյութ։ Նման ձեռնարկները կարևոր դեր են կատարում գրադարանային աշխատանքի միասնական մեթոդական մոտեցումների ձևավորման, մասնագիտական գործունեության կազմակերպվածության բարձրացման և գրադարանավարների միջև փորձի տարածման գործում։ Ընդհանուր առմամբ նյութը համադրում է գրադարանագիտության, մասնագիտական կրթության և մեթոդական աշխատանքի սկզբունքները՝ ուղղված գրադարանային ծառայությունների կատարելագործմանը և ոլորտի աշխատակիցների մասնագիտական կարողությունների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է խորհրդային շրջանի հայ արձակի կարևոր ժանրերից մեկի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը 1960–1970-ական թվականների գրական գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում տվյալ ժամանակաշրջանի պատմվածքի թեմատիկ, գաղափարական, ժանրային և գեղարվեստական փոփոխություններն են, ինչպես նաև այն նոր միտումները, որոնք ձևավորվեցին հասարակական կյանքի, մշակութային միջավայրի և գրական մտածողության փոխակերպումների ազդեցությամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում պատմվածքը դիտարկվում է որպես փոքրածավալ արձակի ճկուն ձև, որը հնարավորություն էր տալիս գրողներին կենտրոնանալ մարդու ներաշխարհի, անհատական ընտրության, բարոյական խնդիրների, առօրյա կյանքի և հասարակության հետ անհատի հարաբերությունների վրա։ Կարող է քննության առնվել նախորդ տասնամյակների գրական ավանդույթների շարունակականությունը և միաժամանակ դրանց վերաիմաստավորումը՝ հատկապես կերպարակերտման, հոգեբանական վերլուծության, պատումի կառուցվածքի և հեղինակային խոսքի կազմակերպման ոլորտներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել անհատի և հասարակության փոխհարաբերությանը, քաղաքային ու գյուղական կյանքի պատկերներին, հիշողության, հայրենիքի, մարդկային արժանապատվության, սերնդային հարաբերությունների և բարոյական պատասխանատվության թեմաներին։ Կարևոր է նաև բացահայտել, թե ինչպես են պատմվածքի ժանրում փոխվում հերոսի կառուցման սկզբունքները՝ արտաքին իրադարձությունների նկարագրությունից աստիճանաբար մեծ տեղ հատկացնելով ներքին ապրումների, հոգեբանական հակասությունների և անձնական աշխարհընկալման ներկայացմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև լեզվաոճական նորարարություններին, երկխոսության և ներքին խոսքի կիրառությանը, ենթատեքստի դերին, խորհրդանշական պատկերներին, ժամանակի ու տարածության կազմակերպմանը և պատմողական տարբեր եղանակների համադրմանը։ Համեմատական դիտարկումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու տարբեր հեղինակների ստեղծագործական մոտեցումների ընդհանրություններն ու տարբերությունները և գնահատելու դրանց նշանակությունը փոքր արձակի զարգացման համար։ Միաժամանակ տվյալ ժամանակաշրջանի ստեղծագործությունները կարող են դիտարկվել իրենց պատմամշակութային միջավայրի հետ փոխկապակցված՝ հաշվի առնելով խորհրդային իրականության պայմաններում գրականության գաղափարական սահմանափակումների և ստեղծագործական ինքնարտահայտման հարաբերությունը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու XX դարի երկրորդ կեսի հայ արձակի զարգացման կարևոր փուլի մասին և բացահայտելու այն գեղարվեստական ու ժանրային գործընթացները, որոնք նշանակալի ազդեցություն ունեցան հետագա հայ պատմվածքի ձևավորման վրա։

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի պաշտոնական հաղորդակցության ոլորտում օտար լեզուներից ներթափանցած բառերի գործածության լեզվաբանական, գործառական և նորմատիվ առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում պետական կառավարման, իրավական, վարչական, գործարար և այլ պաշտոնական բնույթի տեքստերում կիրառվող օտարազգի բառապաշարի տեղն ու դերն է, դրա հարաբերակցությունը հայերեն համարժեքների հետ և ազդեցությունը պաշտոնական խոսքի հստակության ու լեզվական մշակույթի վրա։ Օտար բառերի ներթափանցումը դիտարկվում է որպես լեզուների շփման բնական հետևանք, որը պայմանավորված է հասարակական, քաղաքական, տնտեսական, գիտատեխնիկական և մշակութային զարգացումներով։ Միաժամանակ պաշտոնական լեզուն առանձնանում է կանոնակարգվածությամբ, իմաստային ճշգրտության պահանջով և տերմինաբանական հետևողականությամբ, ինչի պատճառով փոխառությունների ընտրությունն ու կիրառությունը ձեռք են բերում առանձնահատուկ նշանակություն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դասակարգվել օտար ծագում ունեցող բառերը ըստ աղբյուր լեզվի, իմաստային ոլորտի, կիրառության հաճախականության և հայերենում յուրացման աստիճանի։ Կարող են քննության առնվել անմիջական փոխառությունները, միջազգային տերմինները, մասնագիտական բառապաշարը, ինչպես նաև այն դեպքերը, երբ օտար բառին զուգահեռ գոյություն ունի հայերեն համարժեք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել բառերի հնչյունական, ուղղագրական, ձևաբանական և իմաստային հարմարեցմանը հայերենի համակարգին՝ պարզելու, թե փոխառված միավորները որքանով են ենթարկվում հայերենի լեզվական օրինաչափություններին։ Կարևոր խնդիր է նաև օտար բառերի նպատակահարմարության գնահատումը պաշտոնական փաստաթղթերում, քանի որ անհարկի կամ ոչ միանշանակ փոխառությունները կարող են դժվարացնել տեքստի ընկալումը, մինչդեռ որոշ միջազգային եզրույթներ անհրաժեշտ են մասնագիտական հասկացությունների ճշգրիտ արտահայտման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել պաշտոնական փաստաթղթերի, իրավական ակտերի, վարչական գրագրության և պետական կառույցների հաղորդակցության լեզվական նյութի համեմատական վերլուծություն։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պաշտոնական հայերենի բառապաշարի զարգացման միտումները, փոխառությունների տարածման օրինաչափությունները և լեզվական նորմի հետ դրանց հարաբերությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բառագիտության, տերմինաբանության, լեզվական նորմավորման և գործառական ոճագիտության մոտեցումները՝ նպաստելով ժամանակակից պաշտոնական հայերենի բառապաշարի զարգացման գործընթացների և օտարալեզու ազդեցությունների համակարգային ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է պրոտեինկինազ C-ի մասնակցության ուսումնասիրությանը շաքարային դիաբետի հետ կապված ծայրամասային նյարդային համակարգի ախտաբանական փոփոխությունների ձևավորման մոլեկուլային և բջջային մեխանիզմներում։ Հետազոտության առանցքում այն կենսաքիմիական ազդանշանային ուղիներն են, որոնք երկարատև նյութափոխանակային խանգարումների պայմաններում կարող են փոխել նյարդային բջիջների և դրանց հարակից հյուսվածքների բնականոն գործունեությունը։ Պրոտեինկինազ C-ն դիտարկվում է որպես ներբջջային ազդանշանային համակարգերի կարևոր բաղադրիչ, որը մասնակցում է բազմաթիվ բջջային գործընթացների կարգավորմանը և որոշ նյութափոխանակային պայմաններում կարող է ունենալ փոփոխված ակտիվություն։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել այդ ֆերմենտային համակարգի տարբեր ձևերի ակտիվացման առանձնահատկությունները, դրանց կապը գլյուկոզային նյութափոխանակության խանգարումների և բջջային ազդանշանների փոփոխությունների հետ, ինչպես նաև դրանց հնարավոր նշանակությունը նյարդային հյուսվածքի ֆունկցիոնալ վիճակի համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել օքսիդատիվ սթրեսի, բջջային նյութափոխանակության փոփոխությունների, անոթային գործոնների և նյարդային հյուսվածքի սնուցման խանգարումների փոխկապակցվածությանը։ Կարևոր խնդիր է պարզել, թե նշված ազդանշանային մեխանիզմների փոփոխություններն ինչպես են կապված նյարդային հաղորդման, բջջային կառուցվածքների պահպանման և նյարդային մանրաթելերի ֆունկցիոնալ հատկությունների հետ։ Հետազոտությունը կարող է համադրել կենսաքիմիական, մոլեկուլակենսաբանական և ֆիզիոլոգիական տվյալները՝ ձևավորելով հիվանդության զարգացման մեխանիզմների ավելի ամբողջական պատկերացում։ Պրոտեինկինազ C-ի դերի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ թույլ է տալիս տարբերակել նյութափոխանակային փոփոխությունների անմիջական հետևանքները երկրորդային բջջային ազդանշանային գործընթացներից և գնահատել դրանց փոխադարձ կապերը։ Այսպիսի ուսումնասիրությունները նպաստում են դիաբետի նյարդաբանական բարդությունների կենսաբանական հիմքերի վերաբերյալ գիտելիքների խորացմանը և հնարավոր մոլեկուլային ցուցիչների ու հետազոտական թիրախների բացահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է էնդոկրինոլոգիայի, նյարդաբանության, կենսաքիմիայի և մոլեկուլային բժշկության մոտեցումները՝ կենտրոնանալով նյութափոխանակային խանգարումների և նյարդային համակարգի փոփոխությունների միջև գոյություն ունեցող բարդ ազդանշանային փոխկապակցվածությունների բացահայտման վրա։

Աշխատությունը նվիրված է առևտրային բանկերի կառավարման համակարգի արդյունավետության բարձրացման տեսական և գործնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ ֆինանսական հաստատությունների կայուն գործունեության, մրցունակության և ռիսկերի վերահսկման տեսանկյունից։ Հետազոտության առանցքում բանկային կառավարման մեթոդների ընտրությունը, դրանց կիրառման արդյունավետության գնահատումը և փոփոխվող տնտեսական ու ֆինանսական միջավայրին համապատասխան կատարելագործման հնարավորություններն են։ Բանկի կառավարումը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված գործընթացների ամբողջություն, որն ընդգրկում է ռազմավարական պլանավորումը, ֆինանսական ռեսուրսների կառավարումը, ակտիվների և պարտավորությունների հավասարակշռումը, եկամտաբերության ապահովումը, ներքին վերահսկողությունը և կազմակերպական որոշումների ընդունումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել բանկային ռիսկերի կառավարմանը՝ ուսումնասիրելով վարկային, իրացվելիության, շուկայական, գործառնական և այլ ռիսկերի գնահատման ու վերահսկման կազմակերպական սկզբունքները։ Կարևոր ուղղություն է ֆինանսական ցուցանիշների վերլուծության հիման վրա կառավարչական որոշումների արդյունավետության գնահատումը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բանկի գործունեության ուժեղ և թույլ կողմերը և հիմնավորելու զարգացման առաջնահերթությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև կորպորատիվ կառավարման կառուցվածքը, ղեկավար մարմինների պատասխանատվության բաշխումը, ներքին վերահսկողության և աուդիտի դերը, ինչպես նաև կառավարման տարբեր մակարդակների միջև տեղեկատվության փոխանակման արդյունավետությունը։ Ժամանակակից բանկային գործունեության պայմաններում կարևոր նշանակություն ունի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվային կառավարման գործիքների կիրառումը, որոնք կարող են նպաստել տվյալների մշակման արագացմանը, հաճախորդների սպասարկման կազմակերպման բարելավմանը և կառավարչական գործընթացների ավելի արդյունավետ վերահսկմանը։ Առանձին ուշադրության առարկա կարող է լինել մարդկային ռեսուրսների կառավարումը՝ մասնագիտական կարողությունների զարգացման, աշխատանքի գնահատման և կազմակերպական մշակույթի ձևավորման տեսանկյունից։ Կառավարման մեթոդների կատարելագործումը կարող է դիտարկվել նաև հաճախորդների պահանջների, մրցակցային միջավայրի և ֆինանսական շուկայի փոփոխություններին բանկի հարմարվողականության բարձրացման համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բանկային մենեջմենթի, ֆինանսական կառավարման, ռիսկերի կառավարման և կորպորատիվ կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել առևտրային բանկի գործունեության արդյունավետության, ֆինանսական կայունության և երկարաժամկետ զարգացման ապահովման կառավարչական հնարավորությունները։

Աշխատությունը նվիրված է նստվածքային ավազաններում ընթացող երկրաքիմիական գործընթացների ուսումնասիրությանը և դրանց համալիր մոդելավորմանը՝ Սևանա լիճը դիտարկելով որպես բնական հետազոտական համակարգ։ Հետազոտության առանցքում ջրային միջավայրից նստվածքային նյութի կուտակման, քիմիական տարրերի վերաբաշխման և հատակային նստվածքների ձևավորման օրինաչափություններն են, որոնց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու ավազանի երկրաքիմիական զարգացման առանձնահատկությունները։ Նստվածքները դիտարկվում են որպես երկար ժամանակահատվածում բնական միջավայրում տեղի ունեցած գործընթացների մասին տեղեկատվություն պահպանող համակարգ, որի բաղադրությունը կարող է արտացոլել ջրահավաք ավազանի երկրաբանական կառուցվածքը, ապարների հողմահարումը, նյութի տեղափոխումը, կենսաբանական գործընթացները և արտաքին ազդեցությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նստվածքների հանքաբանական ու քիմիական կազմը, հիմնական և հետքային տարրերի տարածական բաշխումը, օրգանական ու անօրգանական բաղադրիչների հարաբերակցությունը և դրանց փոփոխությունները նստվածքային շերտերում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի տարբեր աղբյուրներից լիճ ներթափանցող նյութերի ծագման և հետագա երկրաքիմիական վերափոխումների տարբերակումը։ Սևանա լճի օրինակը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու լճային նստվածքագոյացումը լեռնային ավազանի պայմաններում և գնահատելու ջրահավաք տարածքի բնական առանձնահատկությունների ազդեցությունը նստվածքային համակարգի վրա։ Երկրաքիմիական մոդելի ձևավորումը կարող է ներառել նյութերի մուտքի, տեղափոխման, կուտակման և հետնստվածքային փոփոխությունների միջև կապերի համակարգային նկարագրություն՝ նպաստելով լճի զարգացման պատմության ավելի ամբողջական մեկնաբանմանը։ Կարևոր ուղղություն է նաև բնական և մարդածին գործոնների ազդեցությունների տարբերակումը, քանի որ հողօգտագործման, տնտեսական գործունեության և ջրային համակարգի փոփոխությունները կարող են արտացոլվել նստվածքների բաղադրության մեջ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ լճի էկոլոգիական վիճակի գնահատման, երկրաբանական անցյալի վերակառուցման և շրջակա միջավայրում քիմիական տարրերի շրջանառության օրինաչափությունների բացահայտման համար։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է երկրաքիմիայի, նստվածքաբանության, լճագիտության և շրջակա միջավայրի գիտությունների մոտեցումները՝ ձևավորելով Սևանա լճի նստվածքային ավազանում նյութերի կուտակման և երկրաքիմիական փոխակերպումների վերաբերյալ համակարգային պատկերացում։

Աշխատությունը նվիրված է գլոբալացման գործընթացների ազդեցության ուսումնասիրությանը Իրանի տնտեսության կառավարման համակարգի, տնտեսական քաղաքականության և ազգային տնտեսության զարգացման հնարավորությունների վրա։ Հետազոտության առանցքում համաշխարհային տնտեսական փոխկապակցվածության խորացման պայմաններում ազգային տնտեսության կառավարման առանձնահատկություններն են՝ միջազգային առևտրի, կապիտալի շարժի, տեխնոլոգիական փոխանակման, արտադրական կապերի և արտաքին տնտեսական հարաբերությունների համատեքստում։ Գլոբալացումը դիտարկվում է որպես բազմակողմ գործընթաց, որը կարող է միաժամանակ ստեղծել տնտեսական զարգացման նոր հնարավորություններ և առաջացնել ազգային տնտեսության կառավարման լրացուցիչ մարտահրավերներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել Իրանի տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, պետական կարգավորման դերը, արտաքին առևտրի կազմակերպումը, ներդրումային միջավայրը և միջազգային տնտեսական գործընթացներին երկրի մասնակցության ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ազգային տնտեսական քաղաքականության և համաշխարհային շուկաների փոփոխությունների փոխկապակցվածությանը՝ գնահատելով, թե արտաքին տնտեսական միջավայրի զարգացումները ինչպես կարող են անդրադառնալ արտադրության, զբաղվածության, ներդրումների, մրցակցության և տեխնոլոգիական զարգացման վրա։ Կարևոր ուղղություն է պետական տնտեսական կառավարման արդյունավետության ուսումնասիրությունը՝ համաշխարհային տնտեսության հետ փոխգործակցության պայմաններում ազգային զարգացման առաջնահերթությունների և արտաքին տնտեսական հնարավորությունների միջև հավասարակշռություն ապահովելու տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տեղական ձեռնարկությունների մրցունակության, միջազգային շուկաներ մուտք գործելու հնարավորությունների, գիտատեխնոլոգիական գիտելիքի փոխանցման և մարդկային կապիտալի զարգացման խնդիրներին։ Միաժամանակ գլոբալ տնտեսական գործընթացներին մասնակցությունը կարող է մեծացնել արտաքին շուկաների տատանումների և միջազգային տնտեսական միջավայրի փոփոխությունների նկատմամբ տնտեսության զգայունությունը, ինչի պատճառով առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում ռիսկերի գնահատումը և տնտեսական քաղաքականության հարմարվողականությունը։ Իրանի դեպքում միջազգային տնտեսական կապերի ուսումնասիրությունը պահանջում է հաշվի առնել նաև արտաքին ինստիտուցիոնալ ու քաղաքական սահմանափակումների ազդեցությունը՝ դրանք տարբերակելով գլոբալացման ընդհանուր տնտեսական հետևանքներից։ Հետազոտության համեմատական բաղադրիչը կարող է ներառել այլ զարգացող տնտեսությունների փորձը՝ գնահատելու գլոբալ տնտեսական ինտեգրման տարբեր ռազմավարությունների հնարավորություններն ու սահմանափակումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միջազգային տնտեսագիտության, տնտեսական կառավարման և պետական տնտեսական քաղաքականության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով գլոբալացման պայմաններում Իրանի տնտեսության զարգացման և կառավարման փոխակերպումները։

Աշխատությունը նվիրված է ճառագայթման դաշտերի բնութագրերի ուսումնասիրման համար օպտիկական և էլեկտրոնային սկզբունքների համատեղ կիրառման մեթոդների տեսական ու փորձարարական հիմքերի քննությանը։ Հետազոտության առանցքում տարբեր բնույթի ճառագայթային դաշտերի հայտնաբերումը, գրանցումը, չափումը և տարածական ու էներգետիկ բնութագրերի գնահատումն է օպտոէլեկտրոնային համակարգերի միջոցով։ Նման համակարգերում լուսային կամ այլ էլեկտրամագնիսական ազդանշանը համապատասխան ընդունիչ տարրերի օգնությամբ փոխակերպվում է էլեկտրական ազդանշանի, որն այնուհետև կարող է մշակվել և վերլուծվել՝ հետազոտվող դաշտի վերաբերյալ քանակական տեղեկատվություն ստանալու համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ճառագայթման ինտենսիվության տարածական բաշխումը, ժամանակային փոփոխությունները, սպեկտրային առանձնահատկությունները, ուղղվածությունը և այլ ֆիզիկական պարամետրեր։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի օպտոէլեկտրոնային ընդունիչների զգայունության, սպեկտրային արձագանքի, լուծունակության և չափումների ճշգրտության գնահատումը, քանի որ այդ բնութագրերը պայմանավորում են ամբողջ չափիչ համակարգի հնարավորությունները։ Կարող են դիտարկվել նաև տարբեր տեսակի ֆոտոընդունիչների, օպտիկական տարրերի, ազդանշանների մշակման էլեկտրոնային հանգույցների և գրանցման համակարգերի փոխազդեցության ընդհանուր սկզբունքները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է չափման արդյունքների վրա ազդող աղմուկների և արտաքին գործոնների գնահատումը, ինչպես նաև ստացված ազդանշաններից օգտակար տեղեկատվության առանձնացման մեթոդաբանական խնդիրները։ Օպտոէլեկտրոնային մոտեցումների առավելություններից է հեռահար և ոչ կոնտակտային չափումների իրականացման հնարավորությունը, ինչը կարևոր է այն դեպքերում, երբ հետազոտվող ճառագայթային դաշտին անմիջական միջամտությունը ցանկալի չէ կամ կարող է փոխել չափման պայմանները։ Տեսական մոդելների և փորձարարական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու օգտագործվող մեթոդների ճշգրտությունը և կիրառելիության սահմանները։ Նման ուսումնասիրությունները նշանակություն ունեն օպտիկական չափագիտության, ֆոտոնիկայի, հեռազննման, լաբորատոր ֆիզիկական փորձերի և ճառագայթային համակարգերի ախտորոշման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օպտոէլեկտրոնիկայի, ֆոտոնիկայի, չափիչ տեխնիկայի և ճառագայթման ֆիզիկայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել ճառագայթային դաշտերի վերաբերյալ տեղեկատվության ստացման, գրանցման և վերլուծության արդյունավետ մեթոդները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության վճարային հաշվեկշռի ձևավորման, պետական կարգավորման և արտաքին տնտեսական հավասարակշռության ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում երկրի արտաքին տնտեսական գործառնությունների համակարգն է՝ ապրանքների և ծառայությունների միջազգային առևտուրը, եկամուտների ու տրանսֆերտների շարժը, կապիտալի և ֆինանսական միջոցների հոսքերը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը մակրոտնտեսական կայունության վրա։ Վճարային հաշվեկշիռը դիտարկվում է որպես երկրի և արտաքին աշխարհի միջև տնտեսական հարաբերությունների կարևոր համախմբված ցուցանիշ, որի կառուցվածքային փոփոխությունները հնարավորություն են տալիս գնահատելու արտաքին հատվածում ձևավորվող հիմնական միտումները և հնարավոր անհավասարակշռությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել ընթացիկ հաշվի, կապիտալի և ֆինանսական հաշիվների հիմնական բաղադրիչները, դրանց փոխկապակցվածությունը և արտաքին ֆինանսավորման աղբյուրների նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել արտաքին առևտրի կառուցվածքին, արտահանման և ներմուծման հարաբերակցությանը, մասնավոր փոխանցումներին, օտարերկրյա ներդրումներին և արտաքին ֆինանսական հոսքերին՝ որպես վճարային հաշվեկշռի վիճակի վրա ազդող գործոնների։ Պետական կարգավորման տեսանկյունից ուսումնասիրվում են դրամավարկային, արժութային, հարկաբյուջետային և արտաքին տնտեսական քաղաքականության գործիքների փոխազդեցությունները։ Կարևոր խնդիր է գնահատել, թե պետական տնտեսական քաղաքականությունը որքանով կարող է նպաստել արտաքին անհավասարակշռությունների սահմանափակմանը՝ առանց տնտեսական ակտիվության և երկարաժամկետ զարգացման հնարավորությունների անհարկի սահմանափակման։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ազգային արժույթի փոխարժեքի, միջազգային պահուստների, արտաքին պարտքի և կապիտալի շարժի փոխկապակցվածությանը՝ դիտարկելով դրանց նշանակությունը արտաքին ֆինանսական կայունության համար։ Առանձին ուղղություն է վճարային հաշվեկշռի ցուցանիշների կանխատեսումը և հնարավոր ռիսկերի գնահատումը, ինչը կարևոր է մակրոտնտեսական քաղաքականության որոշումների հիմնավորման համար։ Հայաստանի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը կարող է համադրվել միջազգային փորձի հետ՝ բացահայտելու փոքր և բաց տնտեսություններում արտաքին հատվածի կարգավորման կիրառվող մոտեցումները և դրանց հնարավոր կիրառելիությունը ազգային պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միջազգային տնտեսագիտության, մակրոտնտեսական կարգավորման, արժութային քաղաքականության և արտաքին տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել վճարային հաշվեկշռի անհավասարակշռությունների պատճառները և դրանց կարգավորմանն ուղղված տնտեսական քաղաքականության հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է տարբեր լիգանդների և սինթետիկ երկշղթա պոլիռիբոնուկլեոտիդային համակարգի փոխազդեցությունների ֆիզիկաքիմիական ու կենսաֆիզիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում նուկլեինաթթուների մոդելային համակարգերի կիրառումն է՝ պարզելու համար, թե տարբեր կառուցվածք և հատկություններ ունեցող փոքր մոլեկուլները կամ այլ կապվող միացությունները ինչպես են փոխազդում ՌՆԹ-ին նման պոլիմերային կառուցվածքների հետ։ Նման սինթետիկ պոլինուկլեոտիդը հնարավորություն է տալիս բնական նուկլեինաթթուների համեմատ ավելի վերահսկելի պայմաններում ուսումնասիրել մոլեկուլային ճանաչման, կապման և կառուցվածքային փոփոխությունների ընդհանուր օրինաչափությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել լիգանդների կապման բնույթը, փոխազդեցության հարաբերական ուժգնությունը, համակարգի կայունության փոփոխությունները և պոլինուկլեոտիդի կառուցվածքային կազմակերպման վրա դրանց հնարավոր ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել լիգանդների քիմիական կառուցվածքի և դրանց կապման առանձնահատկությունների միջև կապի բացահայտմանը՝ համեմատելով տարբեր դասերի միացությունների վարքը նույն մոդելային համակարգում։ Կենսաֆիզիկական տեսանկյունից հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև այն հարցը, թե փոխազդեցության ընթացքում ինչպիսի ոչ կովալենտ ուժեր կարող են մասնակցել համալիրների ձևավորմանը և ինչպես կարող է փոխվել պոլինուկլեոտիդային կառուցվածքի կայունությունը։ Նման ուսումնասիրություններում կիրառվող սպեկտրային, ջերմադինամիկական և այլ ֆիզիկաքիմիական գնահատումները հնարավորություն են տալիս համադրելու փոխազդեցության տարբեր բնութագրերը և ձևավորելու կապման գործընթացի ամբողջական մոդել։ Կարևոր ուղղություն է տարբեր լիգանդների ազդեցությունների համեմատական վերլուծությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածություններ և ավելի լավ հասկանալ նուկլեինաթթու–լիգանդ մոլեկուլային ճանաչման ընդհանուր սկզբունքները։ Մոդելային պոլինուկլեոտիդային համակարգի օգտագործումը հատկապես արժեքավոր է հիմնարար կենսաֆիզիկական հետազոտությունների համար, քանի որ թույլ է տալիս սահմանափակել բնական կենսաբանական համակարգերին բնորոշ բազմաթիվ լրացուցիչ գործոնների ազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մոլեկուլային կենսաֆիզիկայի, ֆիզիկական քիմիայի և նուկլեինաթթուների քիմիայի մոտեցումները՝ նպաստելով ՌՆԹ-ին նման կառուցվածքների և տարբեր լիգանդների փոխազդեցության մեխանիզմների ու օրինաչափությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։